Tibetan
ར་འདོད་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཁོ་ནའོ༔ དཔེར་ན་སེམས་གནས་པ་ཙམ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ལྷ་དང་འདྲ་ལ༔ འཕྲོ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བས༔ འདི་ལ་ལོ་བརྒྱ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་རེ་ན་ར་ཀན༔ ཞེས་ཨོ་རྒྱན་ཀློང་ཆེན་པས་བཞེད་དོ༔ འདི་དུས་གོང་གི་རིག་པ་རྗེན་པ་ཟང་ཐལ་ཤེལ་གོང་འདྲ་བ་དེ་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་གྱི་རིང་ལ་བསྐྱང་ངོ༔ དེ་ལ་གོམས་པས་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ༔ ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པ་རིག་པ་རྗེན་པ་ཟང་ཐལ་ལེར་ཕུད་པ་གནད་ཡིན་གྱི༔ ཇི་སྐད་དུ་ཡི་གེ་མེད་པ་ལས༔ སེམས་འཛིན་ལྟ་སྒོམ་མེད་ན་ཆོས་སྐུ་ཡིན༔ ལྟ་བའི་རྩལ་གསུམ་རྫོགས་ན་སྣང་བ་ཆོས་ སྐུའི་ཀློང༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པར་ཞུ༔ འདི་ལ་སྟོང་ཟིལ་ཆེ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་ཞིང་བསྒོམས་པས༔ ཕུབ་མའི་ཆུ་ལྟ་བུར་སྟོང་ཉིད་ངོ་མི་ཤེས་ཤིང༔ སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་གོལ༔ ལྷག་མཐོང་ཡུལ་སྣང་གི་དྲི་མ་མ་དག་པས་ཡུལ་སྣང་སོ་སོར་འཛིན་པས་གོལ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གོལ་ཞིང༔ ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མི་རྟོག་པའི་གོལ་ས་ཡིན་པས༔ ཉམས་ལེན་མི་འོང་བས་སྤྲོས་བྲལ་ངོ་མ་མ་ཡིན་ནོ༔ ཇི་སྐད་དུ་ཡུམ་བར་མ་ལས༔ རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་འོ༔ རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་བཅས་པ་རྣམས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའོ༔ རྟོག་པ་ཡང་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའོ༔ དགའ་བ་སྡུད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དག་པར་སེམས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན༔ སེམས་ཉིད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་ཅི་ཡང་མེད་པར་ སེམས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད༔ དེ་ལས་ཡོད་མེད་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བར་སེམས་པ་ནི་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད༔ མདོར་ན་མི་རྟོག་པའི་གཤིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར༔ ཧུར་རེ་བ་ལས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི༔ གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་གོལ་ས་ཆོད༔ སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་དག་ནས་རིག་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཧུར་རེ་ཟང་ཐལ་ལེ་བ་དེ་སྒོམ་སྐྱོན་མེད་དུ་བཞེད་དོ༔ ཇི་སྐད་དུ་འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ལས༔ རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ༔ ཅེས་གསུངས་སོ༔ འདི་ལ་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་ཤིང༔ ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་འཆར་བ་ནི་བཟོད་པ༔ དེ་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཡི
Chinese
执着乃是错误的唯一原因。例如，心安住的状态就像禅定的天神，稍微散乱就和平常的分别念一样。因此，如果对此修持一百年，还期望成佛，那就是痴人说梦。这是邬金龙钦巴的观点。此时，在上述赤裸觉性，如水晶球般清澈透明，尚未转化为法界之前，应当修持。习惯之后，就会变得与之不可分离。彻却的要点在于，将纯正的赤裸觉性彻底剔除，这才是关键。正如（经文）所说：没有文字，没有执着心，没有观修，即是法身。当三种见地的力量圆满时，显现即是法身的法界。因此，请如此修持。因为此（觉性）具有强大的空性力量，如果认为这是空性而修持，就像水泡一样，无法认识空性的真实面目，并且空性会变成一种装饰，导致一切事物都被误解为空性。由于胜观中对境显的污垢没有清除，因此会执着于各个境显。空性会误导空性，而非有非无的禅定是无分别的误区，因此无法进行修持，也就不是真正的离戏。正如《母续》中所说：有分别和寻伺的是初禅，没有分别只有寻伺的是二禅，没有分别也没有寻伺的作意是三禅，收摄喜乐的作意是四禅。如虚空般清净地思维是空无边处，思维自性离戏，一无所有是无所有处，思维超越有无戏论的是非有非无处。总之，将无分别的自性视为虚空，猛然用力而离戏，这是误入无色界的歧途。当所有有戏论的知障都清净，觉性自然成就，猛然清澈透明，这就是没有修持过患的观点。正如《文殊真实名经》中所说：无分别，自然成就。对此，如果了悟一切显现和存在都是一体，并且一切显现都呈现为法性，这就是安忍。从此不摇不动，没有变化，这就是最胜法。
English
Attachment is the sole cause of delusion. For example, the state of mind abiding is like a deity of meditation, and a slight distraction is like ordinary conceptual thought. Therefore, if one meditates on this for a hundred years, hoping to attain Buddhahood, it is like a fool's dream. This is the view of Orgyen Longchenpa. At this time, the naked awareness mentioned above, clear and transparent like a crystal ball, should be cultivated before it is transformed into the Dharmadhatu. By becoming accustomed to it, one will become inseparable from it. The key point of Trekchö is to completely extract the pure, naked awareness, which is the essence. As it is said: Without letters, without clinging to mind, without contemplation, is the Dharmakaya. When the three powers of view are complete, appearance is the Dharmadhatu of the Dharmakaya. Therefore, please practice in this way. Because this (awareness) has a strong power of emptiness, if one thinks it is emptiness and meditates on it, like a bubble, one will not recognize the true face of emptiness, and emptiness will become a decoration, leading to the misunderstanding that all things are emptiness. Because the defilements of objects in Vipassanā are not purified, one will cling to each object. Emptiness will mislead emptiness, and the samadhi of neither existence nor non-existence is a pitfall of non-discrimination. Therefore, one cannot practice, and it is not true non-duality. As it is said in the Mother Tantra: Having thought and investigation is the first dhyana; having only investigation without thought is the second dhyana; having neither thought nor investigation, but only attention, is the third dhyana; having attention that gathers joy is the fourth dhyana. Thinking of purity like the sky is the sphere of infinite space; thinking of the nature of mind as free from elaboration and without anything is the sphere of nothingness; thinking of being free from all elaborations of existence and non-existence is the sphere of neither existence nor non-existence. In short, regarding the nature of non-discrimination as like the sky, and forcefully separating from elaboration, this is the pitfall of being born into the formless realm. When all the cognitive obscurations of elaboration are purified, awareness is spontaneously accomplished, and it is suddenly clear and transparent, this is considered to be without the fault of meditation. As it is said in the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti: Without discrimination, spontaneously accomplished. Regarding this, if one realizes that all appearances and existence are of one taste, and that all appearances arise as the nature of reality, this is forbearance. From this, unwavering and unchanging, this is the supreme Dharma.
Tibetan
ན༔ དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འདིའི་སྐབས་སུ་སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུས་གོ་མི་ཆོད༔ ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་ཆོས་གཏམ་བབ་ཆོལ་དུ་སྨྲ་བ་ནི༔ མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན་མོད༔ ཇི་སྐད་དུ་རིག་འཛིན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཞལ་ནས༔ མེད་དགག་སྟོང་གསུམ་མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་ཡིན༔ འགྲོ་འོང་སྟོང་ ཉིད་གཤིས་ཤོར་དེ་བཞིན་ནོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཞང་ཞུང་གི་བོན་པོ་རྣམས་ཀྱང༔ ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༔ སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༔ གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༔ བདེ་བ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ༔ གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ༔ མདངས་འགགས་མེད་དུ་སྣང་བ་སོགས་ཆོས་སྐད་ཆལ་ཆོལ་དུ་སྨྲ་འདུག་པས་བློའི་འཇུག་ཚུལ་གནད་གཅིག་པ་དང༔ ཆོས་དང་མུ་སྟེགས་བོན་རྣམས་ལ་ཁྱད་ཅུང་ཟད་མེད་པར་གོ་བའམ༔ དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ལམ་དངོས་གཞི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཡིན་ཅིང་ཐར་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ༔ དེ་ལྟར་མི་བཞེད་པས༔ ཇི་སྐད་དུ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོའི་ཞལ་ནས༔ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་ཉམས་སླ་ཡིས༔ ལྟ་ལས་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ༔ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་འགྲོ་ཉིད༔ ལྟ་བས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ ལྟ་བའི་གནད་འགག་མ་ཁྲོལ་བའི་ཉེས་སྐྱོན་རྣམས༔ ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པ་ཚར་གཅོད་ཀྱི་མདོ་ལ་གཟིགས་དང༔ གང་ཟག་གི་ལྟ་བ་བཟང་ངན་རྣམས་དེར་གསལ་མོད༔ དེང་ སང་གི་གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར་བཟོ་མེད་དུ་འཇོག་པས་སོ་མ་དང༔ མ་བཅོས་པ་དང༔ ལྷུག་པ་དང༔ སྤྲོས་བྲལ་དང༔ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བཞེད་པ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འབྱེད་ཅིང་ཆོས་གཏམ་འུར་ལྡིར་དུ་སྒྲོག་ཅིང༔ ཐུགས་དམ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་ཀྱང༔ འདི་དག་གི་འབྲས་བུ་ལེགས་པ་རྣམས་ནི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་བསྐལ་ཆེན་བརྒྱད་ཁྲིར་མི་འཆི་བའི་ལྷར་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ༔ དེང་སང་གི་གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གིས་འདི་ཙམ་རྟོགས་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ནས་ཉུང༔ འདིའི་དོན་ཡང་དག་རྟོགས་ཚུལ་ནི༔ དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་པས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བཞེད་པ་ནི༔ ངོ་བོ་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྟོང་ཞིང༔ རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་འབད་རྩོལ་དང་བྲལ་བ༔ གཉིས་འཛིན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འདི་ལ༔ སངས་རྒྱས་སྟོང་བྱོན་ཀྱང་ལྟ་བ་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ༔ མུ་སྟེགས་པ་སྟོང་གིས་བརྒལ་ཀྱང་གླན་ཀ་མི་ཚུགས༔ ཇི་སྐད་དུ་ཕར་ཕྱིན་ ལས༔
Chinese
不！如果不是这样，在这种情况下，仅凭空性是不够的。如果随便说些亦有亦无的法，外道也是这么说的。正如大持明者莲花生所说：“断灭三空是外道见，来去空性失本性亦然。”如此说。如果这样，象雄的苯教徒们，也内外空性，显现而无自性，光明而无执着，安乐而无分别，体性什么也不成立，光彩无碍显现等等，随便说些法，思维方式要点相同，法与外道苯教之间就没什么差别了吧？如果这样，那些也都是道之正见，会成就殊胜解脱吧？不是这样认为的。正如怙主龙树心要所说：“以律易于退，见解则不然。以律得善趣，以见得胜位。”如此说。所以，没有通达见解要点的过失，请看《断除恶律仪经》，其中清楚地说明了人的见解好坏。现在有些人，什么也不用心里想，无造作地安住，就认为是索玛，无为，放松，无戏论，大手印，这些人不区分禅定和意识亦有亦无的差别，大声喧哗地说法，虽然一心一意地修持，现证，但这些的好的果报，只是成为长寿天，于八万大劫中不死的长寿天而已。现在有些人能证悟到这一点，也实在太少了。正确证悟此义的方法是：清净分别念而认为是无戏论，本体法界如虚空般空，自性任运成就，远离勤作，远离二取戏论的智慧，是超越言思的境界，即使千佛降临也无法改变此见，即使千外道来辩论也无法动摇。如《般若波罗蜜多经》中说：
English
No! If it is not like that, in this case, emptiness alone is not enough. If you casually talk about the Dharma of neither existence nor non-existence, the heretics also say so. As the great vidyadhara Padmasambhava said: "The three emptinesses of annihilation are the views of heretics, and the emptiness of coming and going also loses its nature." So it is said. If so, the Bonpos of Zhangzhung also speak of inner and outer emptiness, appearance without self-nature, clarity without clinging, bliss without discrimination, the nature of nothing established, the appearance of unobstructed radiance, etc., casually speaking of Dharma, the key to the way of thinking is the same, and there is little difference between Dharma and heretical Bon, right? If so, those are also the correct views of the path, and will achieve supreme liberation, right? It is not considered so. As the protector Nagarjuna Heart Essence said: "It is easy to degenerate with discipline, but not with view. With discipline, one attains a good rebirth, with view, one attains the supreme position." So it is said. Therefore, the faults of not understanding the key points of view, please see the Sutra of Cutting Off Bad Precepts, which clearly explains the good and bad views of people. Now some people, without thinking about anything in their minds, stay without fabrication, and think it is Soma, non-action, relaxation, non-proliferation, Mahamudra, these people do not distinguish the difference between samadhi and consciousness of neither existence nor non-existence, and loudly proclaim the Dharma, although they practice single-mindedly and manifest, but the good results of these are only to become long-lived gods, long-lived gods who do not die in eighty thousand great kalpas. Now very few people can realize this much. The way to correctly realize this meaning is: purifying the discriminating mind and thinking it is non-proliferation, the essence of the Dharma realm is empty like the sky, the nature is spontaneously accomplished, free from effort, the wisdom of non-dualistic proliferation is beyond the realm of speech and thought, even if a thousand Buddhas descend, they cannot change this view, even if a thousand heretics come to argue, they cannot shake it. As it is said in the Prajnaparamita Sutra: