Tibetan
པ་དེ་ཡིན་མོད༔ སེམས་རིག་གི་རྣམ་དབྱེ་ནི༔ ཇི་སྐད་དུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གནད་རྒྱུད་ཀློང་ཡངས་ལས༔ འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་བརྟེན་ན༔ སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དག་དུས་འཁོར་བ་དག༔ འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ལ་ བརྟེན༔ རིག་པ་ཡིན་ཐོག་ཏུ་བཞག་པས་སངས་རྒྱས་རང་ཆས་སུ་འཆར༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་རིག་པ་ཡིན༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ཡིན༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ནོ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྤྲོས་མཐའ་དང་མ་བྲལ༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་སྤྲོས་མཐའ་དང་བྲལ་བའོ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པ་ཡིན༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རླུང་ཞོན་གྱི་གདངས༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་རླུང་མེད་རང་གསལ་ཡིན་ནོ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྐྱེན་དབང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རིག་པ་ལ་ལྟོས་པ༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ལ་མ་ལྟོས་སོ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཡིན་ནོ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྤང་བྱའི་སྒྲིབ་པ༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཐོབ་བྱའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གློ་བུར་འཁྲུལ་རྟོག༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་པས་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་ཚེ་ན༔ འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་ཟད་པས༔ གཉིས་མེད་སེང་གེ་ཡིན་མོད༔ ཇི་སྐད་དུ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས༔ དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སེམས་དང་བྲལ༔ རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ སེམས་ལས་མ་བྱུང་སངས་རྒྱས་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་པ་དང༔ ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས༔ སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ནི༔ མོ་གཤམ་བུ་དང་གཉེན་བྱེད་འདྲ༔ ཞེས་པ་དང༔ རིག་པ་རང་གསལ་གྱི་དུས་ན་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་བྱུང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྒོམ་ཟེར་ཞིང་སྒོམ་མཐིལ་བྱས་ཀྱང་། དེ་ལ་བལྟས་པས་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་མ་ཡིན༔ རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་དེ་རྟག་མི་ཐུབ་པ་ཁོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་མོད༔ དེ་མི་གཅིག་པས་འགྱུ་བ་རང་ཞི་རང་དག་ཏུ་སོང༔ གང་ཟག་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་རྗེན་ཧུར་རེ་བ་དྲི་མ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་དེ་ངོ་
Chinese
虽然如此。心与觉性的区别是：正如《大圆满甚深窍诀广阔虚空续》中所说：“轮回的一切法都依赖于心，心的烦恼即是轮回之时，超越的一切法都依赖于觉性，觉性安住于本位，则自然显现佛陀。”因此，心的自性是无明，觉性的自性是佛陀，心的自性是业和习气的所依，觉性的自性不是业和习气的所依，心的自性是能取所取之错乱，觉性的自性是远离能取所取且无错乱的自性，心的自性是不离戏论边，觉性的自性是远离戏论边，心的自性是阿赖耶识八识，觉性的自性是超越阿赖耶识八识，心的自性是风所乘之声，觉性的自性是无风自明，心的自性是造作之因缘，觉性的自性是非造作，远离因缘，心的自性是依赖于觉性，觉性的自性是不依赖于心，心的自性是生住灭三者，觉性的自性是不变异， 心的自性是所断之障碍，觉性的自性是所证之智慧，心的自性是突发之错乱分别念，觉性的自性是本初法身。因此，如果认为心是佛，那么业和烦恼灭尽之时，果位佛陀也灭尽，虽然是无二雄狮，正如《智慧等同虚空续》中所说：“三时佛陀离于心，自生心髓是法身，非由心生是佛陀。”又如该续中所说：“于心希求成佛者，犹如寡妇与子行婚礼。”觉性自明之时，对突发分别念的自性称之为修，即使做了修持，观待它也不会显现为智慧，突发分别念的自性是无常，这是它自身的特征，因此，不执著它，则流动自然寂灭，自然清净。众生的觉性自性，赤裸通透，清净无垢的法身，即是。
English
Although that is so, the distinctions between mind and rigpa are as follows: As it is said in the Great Perfection Essential Tantra, "Vast Expanse of Space": "All phenomena of samsara depend on mind; the afflictions of mind are the time of samsara. All phenomena of transcendence depend on rigpa; when rigpa is placed in its own ground, Buddhahood arises spontaneously." Therefore, the nature of mind is ignorance; the nature of rigpa is Buddhahood. The nature of mind is the basis of karma and habitual tendencies; the nature of rigpa is not the basis of karma and habitual tendencies. The nature of mind is the delusion of grasping and being grasped; the nature of rigpa is the nature of being free from grasping and being grasped, and without delusion. The nature of mind is not separate from the extremes of elaboration; the nature of rigpa is separate from the extremes of elaboration. The nature of mind is the eight consciousnesses of the alaya; the nature of rigpa is beyond the eight consciousnesses of the alaya. The nature of mind is the sound of the wind-ridden; the nature of rigpa is self-luminous without wind. The nature of mind is conditioned by causes; the nature of rigpa is unconditioned, separate from causes. The nature of mind is dependent on rigpa; the nature of rigpa is not dependent on mind. The nature of mind is the three: arising, abiding, and ceasing; the nature of rigpa is unchanging. The nature of mind is the obscuration to be abandoned; the nature of rigpa is the wisdom to be attained. The nature of mind is sudden, deluded thoughts; the nature of rigpa is the Dharmakaya from the beginning. Therefore, if one considers mind to be the Buddha, then when karma and afflictions are exhausted, the result, Buddhahood, is also exhausted. Although it is a non-dual lion, as it is said in the Tantra, "Wisdom Equal to Space": "The Buddhas of the three times are separate from mind; the self-arisen essence is the Dharmakaya; that which does not arise from mind is the Buddha." And again, in that same Tantra: "To desire Buddhahood in the mind is like a widow marrying her son." When rigpa is self-luminous, the nature of sudden thoughts is called meditation, and even if one meditates on the essence, looking at it will not cause wisdom to arise. The nature of sudden thoughts is impermanent, that is its own characteristic. Therefore, without clinging to it, the movement naturally subsides and is naturally purified. The nature of rigpa of an individual, nakedly clear, pristine, and stainless, is the Dharmakaya itself.
Tibetan
ཤེས་པས་ རྣམ་རྟོག་གིས་ཕན་ཡང་མ་བཏགས་གནོད་ཀྱང་མ་བསྐྱལ་ལོ༔ དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནས་སྤྲིན་དང་ན་བུན་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་རང་ལས་བྱུང་ཞིང་། ཐིམ་ཡང་ནམ་མཁའ་རང་གི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བ་བཞིན༔ ནམ་མཁའ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཀྱང་། རྩལ་མ་འགགས་པར་སྤྲིན་དང་ན་བུན་བྱུང་བ་དང་འདྲ་མོད༔ ཇི་སྐད་དུ་དབང་གི་རྒྱལ་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཞལ་ནས༔ ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་མ་གཡོས་ཀྱང༔ སྤྲིན་དང་ན་བུན་ཁུ་རླངས་གསུམ༔ བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའི་རྩལ་ལས་བྱུང༔ ཐིམ་ཡང་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ རྣལ་འབྱོར་པས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཡོ་བ་མེད་ཀྱང་། འགགས་མེད་ཀྱི་རྩལ་ལས་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་དྲན་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཟང་ཐལ་རྗེན་ཧུར་རེ་བའི་དུས་ན༔ རྣམ་རྟོག་གི་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ་ཡིན་སྙམ་ན༔ དེ་ལྟར་མ་ཡིན་རྣམ་རྟོག་གི་འགྱུ་བ་དག་བྱ་བསལ་བྱ་འགག་བྱ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཟད༔ རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་དེ་ངང་གིས་སྟོབས་སུ་རྒྱས་པས༔ རང་རིག་ཟང་ཐལ་རྗེན་ཧུར་རེ་བ་དེ་ནི༔ སྐུ་བཞི་ ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་མོད༔ དེ་ལྟར་སེམས་རིག་མ་ཕྱེད་པའི་སྐྱོན་ནི༔ ཇི་སྐད་དུ་རྫོགས་ཆེན་རིན་ཆེན་བཅུད་ཐིག་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས༔ ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུ་མ་ཕྱེད་ན། ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་འདྲ༔ གནས་ལུགས་གཏན་ལ་མ་ཕེབ་ན༔ བྱ་སྒྲོ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་འདྲ༔ སེམས་དང་རིག་པ་མ་ཕྱེད་ན༔ བུ་རམ་སྦྲང་རྩི་འདྲེས་པ་འདྲ༔ མ་རིག་ཡེ་ཤེས་མ་ཕྱེད་ན༔ གསེར་དང་ར་གན་འདྲེས་པ་འདྲ༔ སེམས་དང་བག་ཆགས་མ་ཕྱེད་ན༔ དུག་དང་སྨན་དུ་འདྲེས་པ་འདྲ༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ འདིའི་དགོངས་དོན་མ་འབྱེད་ནས༔ དེང་སང་གི་ཁྲིད་སྟོན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་དོན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་གཅིག་ཡིན་ཁྱད་མེད་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་གནད་དོན་ཕྱོགས་ཆ་ཙམ་ཡང་མ་ཁྲོལ་ཞིང་ཡེ་ནས་ཏིར་རྒན་ཞིང་། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱུ་དེད་བྱེད་པ་རྣམས་ནི༔ སྟོན་པ་རྣམ་གསུམ་གྱི་བཀའ་དང་མི་འགལ་ལམ༔ འདིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ནི༔ འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་གི་དབྱིངས་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ༔ ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་རང་གཟུགས་ཁོང་ནས་འཆར་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པ༔ གཤིས་དེ་ལ་གྲོལ་འཁྲུལ་ཡེ་ནས་བྲལ་བ་ནི་
Chinese
以智慧， 分别念既未增益也未损减。譬如，从虚空中无论生起云和雾，也是从虚空自身产生，融入时也消逝于虚空自身的界限中。虚空自身的体性虽无生灭，但其力用不灭，如生起云和雾一般。如莲花生大士所说：虚空的体性未曾动摇，云和雾及水汽三者，生起也是从虚空之力而生，融入也融入虚空的界限中。因此，瑜伽士于觉性的体性虽无动摇，但从不灭之力用中，无论生起分别念、流动和忆念，于觉性的体性无有动摇，于通透、赤裸、豁然的状态中，若认为分别念的体性显现为法身，则非如此，分别念的流动以无须去除、无须断灭的方式而穷尽。自生智慧之风自然增长力量，自明通透、赤裸、豁然的状态，实为四身 五智的体性中成佛。若如此未能区分心与觉性之过患，如《大圆满珍宝精髓》一切佛之密意汇集续中所说：若未能区分阿赖耶与法身，犹如水与奶混合；若未能确定实相，犹如羽毛被风吹走；若未能区分心与觉性，犹如蔗糖与蜂蜜混合；若未能区分无明与智慧，犹如黄金与黄铜混合；若未能区分心与习气，犹如毒药与药物混合。如是所说，若未能辨别此等密意，现今之引导师们说一切乘之密意、见、修、行、果无有差别，此等人士对见、修、行、果之要点丝毫未能通达，向来愚昧，将一切乘混为一谈，难道不与三位导师之教言相违背吗？此处无有颠倒之八正道为： 通达轮涅一切法，皆为不可言说、不可思议、不可表达，犹如晴朗虚空之界限，是为正见；胜观不分别之智慧，大光明之自性从内心显现，是为正悟；于此本性中，解脱与迷乱本自远离，是为
English
With wisdom, Conceptual thoughts neither add nor subtract. For example, however clouds and mists may arise from the sky, they arise from the sky itself, and when they dissolve, they vanish into the expanse of the sky itself. Although the essence of the sky itself has no arising or ceasing, its potency is unceasing, like the arising of clouds and mists. As the King of Power, Padmasambhava, said: Although the essence of the sky does not move, the three, clouds, mists, and vapors, arise from the potency of the sky, and dissolve into the expanse of the sky. Therefore, although the essence of awareness of a yogi does not move, however conceptual thoughts, movements, and memories may arise from the unceasing potency, without moving the essence of awareness, in the state of transparency, nakedness, and clarity, if one thinks that the essence of conceptual thought arises as the Dharmakaya, it is not so. The movement of conceptual thought is exhausted in a way that does not need to be removed, eliminated, or stopped. As the wind of self-arisen wisdom naturally increases in strength, that self-aware, transparent, naked, and clear state is indeed enlightenment in the essence of the four Kayas and five wisdoms. If one fails to distinguish between mind and awareness in this way, the fault is as stated in the Dzogchen Rinchen Chudig, the tantra that gathers the intent of all Buddhas: If the alaya and Dharmakaya are not distinguished, it is like mixing water and milk; if the true nature is not determined, it is like a feather carried by the wind; if mind and awareness are not distinguished, it is like mixing molasses and honey; if ignorance and wisdom are not distinguished, it is like mixing gold and brass; if mind and habitual tendencies are not distinguished, it is like mixing poison and medicine. As it is said, if one does not discern these intents, the gurus of today who say that the intent, view, meditation, conduct, and result of all vehicles are the same and without difference, these people have not even slightly clarified the key points of view, meditation, conduct, and result, and are inherently ignorant, herding all vehicles together. Does this not contradict the words of the three teachers? Here, the eightfold noble path without inversion is: Understanding all phenomena of samsara and nirvana as unspeakable, unthinkable, and inexpressible, like the expanse of a clear sky, is right view; the self-form of the great luminosity of wisdom, the non-conceptual superior seeing, arising from within, is right realization; in that nature, liberation and delusion are inherently separate, is