Tibetan
་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཙ་ན༔ སྒོམ་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི༔ རང་སྣང་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཤེས༔ སྟོང་པ་ཡིན་བཞིན་དུ་འགག་མེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཡོད་པས་རྩལ་སྣང་གི་ལོངས་སྐུ་ཡིན༔ དེའི་རྩལ་རྫོགས་ནས་མཐར་ཐུག་ཟག་པ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ གསུམ་པ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལའང་གཉིས། སྤྱོད་པས་རྩལ་སྦྱོང་བ་དང་། ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་མ་གྲོལ་ན་སྟོང་པར་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ལ་ཞེན། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྣང་བ་བཀག་ནས་སྟོང་པར་བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་རེའི་གཟུང་འཛིན་ཅན་སོང་བ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་ཅན་དུ་སོང་ནས་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུར་མི་གྲོལ་བས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་གྱི་འཛིན་ཞེན་མི་བྱེད་པར་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ངང་དུ་རྩལ་སྦྱངས་པས། ས་ལ་ཉིན་མཚན་གྱི་དཀར་ནག་བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་ འོད་མུན་པ་རྣམས་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་སྟོང་འཛིན་དེ་ཁྲོལ་གྱིས་ཞིག་པས་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས། དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་གྲོལ། རྒྱ་མཚོ་ལ་ཁ་བ་བབས་པ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་གྲོལ་དུས་མཉམ། ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལྟར་སྣང་སྟོང་སོ་སོར་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་གཉིས་མེད་གཅིག་པུ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་ངོ་འཕྲོད་པར་བྱ། དེའང་བཅོས་ནས་གསར་དུ་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ། སྟོང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བས་སྟོང་པ་རང་སར་གྲོལ། ཐམས་ཅད་མ་བཅོས་རང་བྱུང་རང་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སྔར་བསྒོམས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཉམས་རྟོགས་དེའི་ངང་དུ་ཤུགས་འབྱུང་གི་སྤྱོད་པ་བསྐྱང་བ་ལས་སྤྱོད་རྒྱུ་ལོགས་སུ་མེད་པས་རང་ལ་ངང་གིས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་སྟོང་རང་བཞིན་གཅིག་གི་ངང་དུ་མ་གྲོལ་ན་ཆོས་གང་བསྒོམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་སྟེ་ཡོན་པོའི་ལམ་དུ་གོལ། ཉན་ཐོས་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྣང་སེམས་འདྲེས་མ་འདྲེས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་ གསུངས། དེ་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་སྔར་ཞེན་གྱི་བག་ཆགས་ཚན་ཆེ་བས་སྐབས་སུ་སྣང་བ་རང་ག་མའི་འཛིན་རྟོག་བྱུང་ན་བྱར་མེད་ལ་བཞག་པས་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བཞིན་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ། གལ་ཏེ་མ་གྲོལ་ནས་མཚན་འཛིན་རྟོག་པ་འདུག་ན་མཚང་ཡུལ་ནས་འདོན་པའི་ལོག་གནོན་ཞེས་བྱ་བ། བཟང་པོ་ལ་ངན་པའམ། ཞེ་སྡང་ལ་འདོད་ཆགས་ལྟ་བུ་ཡུལ་ཤར་བ་དེ་ལས་གོ་ལྡོག་པ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་སྣང་བ་དེ་གཏད་མེད་ལ་འགྲོ། སེམས་གཉིས་ཡོད་ན་རྟོག་པ་གཉིས་མཉམ་པོར་ཡོད་དགོས་པ་ལ། དགའ་བ་བསམ་ན་མི་དགའ་བ་མེད། མི་དགའ་བ་བསམ་ན་དགའ་བའི་རྟོག་པ་ནུབ་འགྲོ་བ་བཞིན་སྣང་བ་དང་དེ་སྟོང་པར་ལྟ་བའི་གཉིས་འཛིན་བཅོས་མའི་སྒོམ་ལ་མ་ཞེན་པར། སྣང་སྟོང་གཉིས་པོ་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་ནས་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་སོང་ཙ་ན་སྟོང་པ་རང་གྲོལ་ཆིག་ཆོད་དུ་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྣང་བའི་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད༔ སྟོང་པའི་ཞེན་པ་མེད་པས་རིག་ཅིང་གསལ༔ དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན༔ ཤེས་བྱ་ དེའི་འཛིན་པ་དག་ཙམ་ན༔ མཐར་ཐུག་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ནས༔ མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་རྟོག་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ༔ བཞི་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆིག་ཆོད་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ་སོང་ཡང༔ འབྲས་བུ་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མ་སྐྱོལ་ན༔ ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པའང་ཉམས་སྣང་ཙམ་ཡིན་པས། སྔར་རྟོགས་གོམས་གདིང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པ་ལས། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་མེད་པས་རྩལ་སྦྱོང་མཐར་ཕྱིན་པ་ན། འཛིན་བྱ་འཛིན་བྱེད་གཉིས་འཛིན་བློ་ལས་འདས་ཤིང༔ གཅིག་ཏུའང་མ་གྲུབ༔ ཤེས་བྱ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོའི་འཛིན་པ་ཡང་རང་དག་ཏུ་ཟད་ནས༔ འཛིན་མེད་མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཉིད་མ་བུ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ༔ མཉམ་བཞག་གནས་པའི་སྟོང་ཞེན་མ་གྲུབ༔ རྗེས་ཤེས་འགྱུ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་མི་འཆར༔ ཡོད་པའི་མཚན་མ་མི་དམིགས༔ མེད་པའི་རང་བཞིན་མི་གསལ༔ ཡོད་མིན་མེད་མིན་མ་ཡིན༔ ཡོད་མེད་ཀྱི་བློ་ལས་འདས་པ་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་རྒྱ་གང་དུ་ཡང་མ་ཆད་པ༔ གསལ་ འགྲིབ་འགྱུར་ལྡོག་མེད་པས་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེ་ཉིད་མིན་པ་བྱེད་མི་ཤེས་པ༔ བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ལ་འབྲལ་དུ་མེད་པ༔ རིན་ཆེན་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟར༔ ཐམས་ཅད་དེ་ཀའི་རང་བཞིན་གསལ་ལ་འཛིན་མེད་ངང་དྭངས་ཆེན་པོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་གཅེར་བུར་ཁྲེས་ཀྱིས་སོང་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ལ་ཟློས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་དབྱར་གྱི་ན་བུན་སངས་དགུན་གྱི་རླུང་མ་ལངས་པ་བཞིན༔ ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་གཟུང་འཛིན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སངས་ནས་འཁོར་བའི་དོགས་པ་མེད༔ དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་གྲོལ་ལ་སངས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད༔ གཉིས་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་དེར་འཛིན་གང་ཡང་མེད་པའི་རང་གསལ་རྟོག་མེད་ཆིག་ཆོད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་ས་ལེ་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་རྒྱས་པ་ནི༔ རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ༔ ད་ལྟ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ༔ འདི་ཀའི་དོན་སྐྱོང་ན་ད་ལྟ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེའི་ངང་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས༔ རྒྱུན་དུ་རྩོལ་རྟོག་མེད་པར་ཡོད་པས༔ གདུལ་བྱ་དག་པ་ལ་ལོངས་སྐུ༔ མ་དག་པ་ལ་སྤྲུལ་སྐུ༔ ངེས་མེད་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་རོལ་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ༔ དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོར་དྲིལ་ན། ལུང་ལས། སྣང་བ་རང་ཤར་སེམས་སུ་བསྟན༔ སེམས་ཉིད་རང་གྲོལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ཆོས་སྐུ་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ༔ ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཏོ།། །།རྩ་བའི་གཉིས་པ་དབང་འབྲིང་ཡན་ཆད་རྩོལ་མེད་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་གསང་ཆེན་གནད་ཀྱི་དོན་ཁྲིད་ལ་བཞི། ལྟ་བ་གོ་ཡུལ་དུ་མ་ཤོར་བ་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་གནད་ཀྱིས་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ། སྒོམ་པ་སེམས་འཛིན་དུ་མ་ཤོར་བ་མངོན་སུམ་ཉམས་མྱོང་གི་གནད་ཀྱིས་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་གཅད་པའི་མན་ངག་ངོ་སྤྲོད་པ། སྤྱོད་པ་སྤང་བླང་དུ་མ་ཤོར་བ་ཉམས་མྱོང་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་གནད་ཀྱིས་རྩལ་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་སྦྱོང་བའི་ངོ་སྤྲོད་པ། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་སུ་མ་ཤོར་བ་ཚད་ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་ཀྱི་འདུག་སྟངས་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ༔ རྐང་པ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱ༔ རྒལ་པ་བསྲངས་ལ༔ ལག་པ་མཉམ་གཞག་ཕྱག་རྒྱ་བྱ༔ གཉུག་མའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ཕྱིར་ལུས་མ་ཡོ་དྲང་པོར་བྱའོ༔ ངག་གི་རླུང་རོ་ཕྱིར་བསལ་ནས་ནང་དུའང་མི་གཟུང༔ ཕྱིར་ཡང་མི་སྨྲ༔ དབུགས་རང་ལུགས་སུ་དལ་བར་བྱ༔ བརྗོད་མེད་ཀྱི་ དོན་རྟོགས་ཕྱིར་ངག་མི་སྨྲ་བར་བྱའོ༔ ཡིད་ཀྱི་གནད་དུ་ཆོས་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་མིག་སྟེང་གི་དབྱིངས་ལ་བལྟའོ༔ ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རིག་ཕྱི
Chinese
如同虚空般介绍空性。如此一来，一旦了悟一切显现皆无自性，禅修便达到稳固。将此认知介绍为报身：无论自显如何生起，都要明白其无实体，本性即空。虽为空性，却能无碍地受用，故为妙力显现的报身。此妙力圆满后，最终便能证得无漏的圆满报身。第三，介绍显空双运也分为两部分：以行持锻炼妙力，以及介绍为法身。第一部分是：如果心识、显现和空性未能解脱为二元对立，即使知晓空性并进行禅修，仍会执着于空性。如同声闻乘行者通过遮止显现而修习空性，结果导致片面的执着，空性本身也变得实体化，无法解脱为二元对立的法身。因此，不要对空性本身产生“这是空性”的执着，而应在显空双运的状态中锻炼妙力。如同大地上有昼夜的明暗交替，但天空中的阳光和黑暗却无有分别一样，心识对空性的执着也会自然消解，从而证悟显现和空性在刹那间也无有分别。明空二无别，俱生而解脱。如同雪花落入大海，念头生起和消融同时发生。如同水中的月亮，显现和空性无法分割成二，仅仅是名言上的区分，实际上是二无别，唯一自生自解脱的大境界中获得证悟。这并非通过人为改造而获得的新解脱，而是在显现之时，其自性本空，故显现自解脱；在空性之时，其自性本显，故空性自解脱。一切皆在不造作、自然生起、自然解脱的大智慧法身中认识。并且，在先前通过禅修而稳固的体验和证悟的状态中，自然而然地进行行持，除此之外没有其他的行持，这被称为自性解脱。如果未能解脱于显空自性一味的状态，无论修持何种法门都无法成佛，将会误入歧途。声闻乘和大乘的区别也在于是否融合显现和心识。 经典中如此宣说。即使如此修持，由于往昔执着的习气深重，有时显现会
English
Emptiness is introduced as being like the sky. Thus, once you realize that all appearances are without inherent existence, meditation becomes stable. Introducing that as the Sambhogakaya: No matter how self-appearances arise, know that they are without substance and are empty from the beginning. Although it is emptiness, it is available for enjoyment without interruption, so it is the Sambhogakaya of skillful display. When that skill is perfected, one ultimately attains complete enlightenment in the Sambhogakaya, which is free from outflows. Third, introducing the union of appearance and emptiness also has two parts: training skill with conduct, and introducing it as the Dharmakaya. The first is: If the mind, appearance, and emptiness are not liberated into non-duality, even if you know emptiness and meditate, you will be attached to emptiness. Just as the Shravakas block appearances and meditate on emptiness, they become one-sidedly fixated, and emptiness itself becomes substantial, so they are not liberated into the non-dual Dharmakaya. Therefore, do not be fixated on emptiness itself, thinking, "This is emptiness," but train skill in the state of the union of appearance and emptiness. Just as there are light and darkness of day and night on the earth, but the sunlight and darkness in the sky are inseparable, the mind's fixation on emptiness is easily destroyed, so appearance and emptiness are realized to be inseparable even for a moment. Dbyings rig gnyis med lhan cig skyes par grol. Like snow falling on the ocean, the arising and dissolution of thoughts are simultaneous. Just as the moon in the water cannot be divided into appearance and emptiness, appearance and emptiness are merely labeled separately, but in reality, they are non-dual, and one is recognized as the great self-arising and self-liberating state. That is not a new liberation that is created by modification, but from the moment of appearance, it is naturally empty, so appearance is self-liberated. From the moment of emptiness, it is naturally apparent, so emptiness is self-liberated. All is recognized as the great, uncreated, self-arising, self-liberating wisdom Dharmakaya. And, in the state of experience and realization that was previously stabilized by meditation, conduct arises spontaneously, and there is no separate conduct, so it is called self-liberation. If you do not liberate into the state of the single nature of appearance and emptiness, you will not attain Buddhahood no matter what Dharma you practice, and you will go astray on the wrong path. The difference between the Shravakas and the Mahayana is also said to be whether or not appearance and mind are mixed. The scriptures say so. Even if you meditate in this way, because the habitual tendencies of past attachments are strong, sometimes appearances will
Chinese
如果生起念头，就放在无所作为的状态，像蛇的结一样自然解脱。如果未能解脱，而有执着于相的念头，就叫做从污秽之处提取的“反向压制”。就像对好的事物产生厌恶，或对嗔恨产生贪欲一样，当境显现时，就反过来想，因为心的本性只有一个，所以之前的显现就会变得没有依据。如果心有两个，就必须同时存在两个念头。如果想到快乐，就不会有不快乐；如果想到不快乐，快乐的念头就会消失。同样，不要执着于将显现和视其为空性的二取造作的禅修。一旦确信显现和空性都是自心的本性，并任其自生自灭，那么空性就会彻底地自然解脱。如是说。第二，介绍法身：没有对显现的执着的空性，没有对空性的执着的觉性和光明，了知界和觉性无二，是道路的顶峰。所知事物的执着一旦清净，最终，法性平等性就会不变地成佛，并且无勤无作地生起智慧。第四，介绍其本身作为任运成就、彻底圆满的佛果：虽然显现和空性无二，已经自然解脱，如果没有将果引导到无造作、自然生起、任运成就的状态，那么五种智慧等等也只是体验而已。因此，在之前证悟的、已经成为习惯和信心的基础上进行修习，因为没有其他所修和能修，所以当修习达到极致时，就会超越能取和所取的二取之心，并且不会执着于任何事物。所知事物潜在的细微的业障执着也会自然清净，在无执着、无造作、任运成就的状态中，界和觉性无二，法性母子融为一体，安住于等持的空性执着不会成立，后得智的动摇念头不会生起，不会执着于存在的相，不会显现不存在的自性，既非存在也非不存在，超越了存在和不存在的分别，不会落入任何一方，不会在任何地方中断，没有明灭、变化和改变，无论如何做，都无法使其不是它本身，无法做到不是它本身，无法修习，也无法分离，就像去了珍贵的金洲一样，一切都是那样的自性光明而无执着的状态中。
English
If a thought arises, leave it in a state of non-doing, and it will naturally dissolve like a snake's knot. If it doesn't dissolve and there is a thought clinging to appearances, it is called 'reversing suppression,' which is like extracting from a filthy place. Just as aversion arises towards something good, or desire arises towards hatred, when such objects appear, think in reverse, because the nature of mind is only one, so the previous appearance will become without basis. If there are two minds, there must be two thoughts together. If you think of happiness, there will be no unhappiness; if you think of unhappiness, the thought of happiness will disappear. Similarly, do not cling to the artificial meditation of dualistic grasping that sees appearances and emptiness as separate. Once you are certain that appearances and emptiness are of the same nature as your own mind, and they arise and dissolve on their own, then emptiness will be completely and naturally liberated. Thus it is said. Second, introducing the Dharmakaya: Emptiness without clinging to appearances, awareness and clarity without clinging to emptiness, knowing that the realm and awareness are non-dual is the supreme path. Once the clinging to knowable things is purified, ultimately, the equality of suchness will become Buddha without change, and the wisdom of knowing will arise without effort or thought. Fourth, introducing that very state as the spontaneously accomplished, completely perfect Buddhahood: Although appearances and emptiness are non-dual and have naturally dissolved, if you do not lead the result to a state of uncreated, naturally arising, spontaneously accomplished, then the five wisdoms and so on are just experiences. Therefore, practice on the basis of what was previously realized, which has become habit and confidence, because there is no other object to be practiced and no practitioner, so when the practice reaches its ultimate point, it will transcend the dualistic mind of grasping and grasper, and will not be attached to anything. The subtle clinging to latent obscurations of knowable things will also naturally be exhausted, and in the state of non-clinging, uncreated, spontaneously accomplished, the realm and awareness are non-dual, the mother and child of suchness merge into one, the clinging to emptiness while abiding in equanimity will not be established, the moving thoughts of subsequent wisdom will not arise, there will be no clinging to the characteristics of existence, the nature of non-existence will not be clear, it is neither existence nor non-existence, transcending the discrimination of existence and non-existence, not falling to any side, not interrupted anywhere, without clarity, decline, change, or alteration, no matter what you do, you cannot make it not be itself, you cannot make it not be itself, there is no meditation, and there is no separation, like going to the precious golden continent, everything is in that state of self-nature, clear and without clinging.