Tibetan
ན་ངག་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་གནད་དང་འདུག་སྟངས་གོང་དང་འདྲ་བ་ལ། ཡིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ལོངས་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་མིག་ཐད་ཀའི་ནམ་མཁར་མ་ཡེངས་པར་བལྟ༔ དེ་ལ་བལྟ་རུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་སྔར་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རིག་ནས་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ལས༔ གཞན་དམིགས་འཛིན་གྱི་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད༔ དེ་ཀའི་ངང་དུ་བཞག་པས༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་འཆར་ཚུལ་ཐམས་ཅད་མངོན་ཞེན་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་འགྲོ༔ དངོས་མེད་སྟོང་པའི་རང་རྩལ་མ་འགགས་པར་འཆར་བས་ཉམས་སྣང་ཐོག་མ་མངོན་སུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འཆར༔ དེ་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕར་ཏེ༔ དབྱིངས་རིག་པའི་མདངས་ཀྱི་འཇའ་འོད་དང་འོད་ཁྱིམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་འཆར༔ ཐིག་ལེ་དང་ཐིག་ཕྲན་ཆུང་ངུ་དང༔ ཐིག་ལེ་སྦྲེལ་མ་རྩིབས་ཤར་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་བུན་བུན་པ་འཆར༔ ཐིག་ལེ་གསལ་བའི་ནང་དུ་སྐུའི་རྣམ་པ་འོད་ཀོར་ཅན་ལམ་ལམ་པ་འཆར༔ ཤར་ཡང་དངོས་འཛིན་མེད་ པར་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས༔ མངོན་སུམ་གྱི་རིག་པ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས༔ རང་རིག་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་འཆར་སྒོ་ཡོད་པས་ལོངས་སྐུར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ གཞན་དག་གིས་རྟོག་པའི་འཆར་ཚུལ་རང་གི་སེམས་སུ་རིག་ཀྱང་སྟོང་པར་མ་ཤེས་འཆར་སྒོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པར་བལྟས་པས་དངོས་མཚན་དུ་སོང་ནས་རྟག་ལྟར་གོལ། འདིར་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དངོས་འཛིན་མེད་པར་ཤེས་པས༔ སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཉམས་ཤར་ཡང༔ ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ སྟོང་པ་མིན་ན་ཉམས་སྣང་འཆར་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ༔ སྟོང་པ་ཡིན་པས་གང་ཡང་འཆར་དུ་བཏུབ་པས་རང་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད༔ དུས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་དངོས་མེད་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རིག༔ སེམས་ལས་ཤར༔ རིག་པ་འཆར་རམ་གནས་སམ་གང་བྱེད་ཀྱང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ སྟོང་ཉིད་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན༔ ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སྟོང་པ་གཅིག་ཏུ་ཐག་ཆོད་པས༔ སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང༔ སྟོང་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས༔ རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ནི༔ དམིགས་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དམིགས་གཏད་མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་སྒོམ་དེ༔ བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་འོད་གསལ་འཛིན་མེད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ༔ གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་སྤང་བླང་དུ་མ་ཤོར་བ་ཉམས་མྱོང་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་གནད་ཀྱིས་རྩལ་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་སྦྱོང་བའི་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་གནད་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ༔ ཡིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་སྤྲུལ་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་མིག་འོག་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ༔ དེ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ༔ སྔར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་ཀ་སྐྱོང་བ་ལ༔ སྤྱོད་པ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན༔ གཞན་ལོགས་ནས་སྤྱོད་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་བཞག་པས༔ འཆར་ཚུལ་ཉམས་ཀྱི་འཕེལ་ཚོ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ནས༔ ཉམས་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོང་གསལ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཆ་མཚན་མའི་བག་ཆགས་མེད་པར༔ སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་པ་རྩོལ་མེད་རང་སར་གྲོལ་ནས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྟོང་གསལ་གྱི་ངང་ལ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ནི༔ ཉམས་དང་སྟོང་པའི་ ཞེན་པ་མེད་པས༔ མངོན་སུམ་སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པར་རང་གྲོལ་དུ་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ འདི་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ན༔ རང་བྱུང་ཕྱོགས་མེད་ཤར་ནས་རྟེན་མེད་དུ་རང་གྲོལ་བས་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་ཉམས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱང་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པར་བཟུང་བའི་ཞེན་འཛིན་ཕྱོགས་ཆའི་ཆད་ལྟར་གོལ་བ་ཡིན། འདིར་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀ་འཛིན་མེད་སྦྲུལ་མདུད་བཞིན་བཅོས་མིན་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་ཤེས་པས་འཕགས། དེ་ཉིད་བྱས་པས་གྲོལ་བ་དང་ཤར་བས་སྣང་བ་དང་བལྟས་པས་གསལ་བ་མ་ཡིན། རང་གྲོལ་རང་ཤར་རང་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིན། འཕྲལ་ལ་སྟོང་པར་སོང་བ་མ་ཡིན། གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཡེ་སྟོང་། སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱང་མིང་ཙམ་ལས་དོན་ལ་གཉིས་མེད་ཡིན། གཉིས་སུ་ཡོད་ན་སྣང་བ་སྟོང་པར་མི་འགྲོ། སྟོང་པ་སྣང་བར་མི་འཆར་བས་དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ངོ་སྤྲད། མདོར་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ཤར་བས་སེམས་སུ་རིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས། གྲོལ་ཅེས་ མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་འཛིན་མེད་རང་གསལ་ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་རྩོལ་མེད་ཡིན། དེ་ཀའི་ངང་སྐྱོང་བ་ལ་སྤྱད་དུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཤུགས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་སུ་མ་ཤོར
Chinese
关于心的介绍是：身语的要点和坐姿与之前相同，心的观法是，以报身佛的观看方式，眼睛不散乱地直视前方虚空。对于那，没有什么可看的，因为之前一切都已觉知为心，不散乱于觉性显现分明的意义，这被命名为禅修。除此之外，没有任何执著对境的禅修。安住在那个状态中，觉性显现的所有方式，都在没有执著的情况下，解脱为空性。由于无实空性的自力不间断地显现，最初的体验是，显现为觉性习气的显现，如幻象一般。然后，它越来越增长，显现为虚空觉性的光彩，如彩虹光和光环的形状。明点和小明点，以及明点相连，如光芒四射向上竖立的形状，模糊地显现。在明亮明点的内部，佛身的光环闪耀地显现。即使显现，也没有实执，而是自己亲身体验，因此，觉性不是实物，而是证悟空性。一旦确定了这一点，自明觉性没有实物，却有显现之门，因此证得报身佛果。其他人认为，思维的显现方式在自己的心中被觉知，却不明白是空性，认为显现之门是不同的，因此陷入了实执，像常常见解一样错误。在这里，无论显现什么，都明白没有实执，因此，即使显现了过去习气的显现体验，也像水中的月亮一样，只是显现而已，没有真实存在，被介绍为空性。如果不是空性，体验无法显现，因为是空性，所以任何事物都可以显现，因此介绍自心为空性。介绍说，过去、现在、未来的一切显现，都是显现之门不间断，无实空性。像这样，一切都在心中觉知，从心中显现，觉性显现或安住或做什么，都被介绍为没有真实存在，是空性。空性只是一个名称，实际上指的是没有执著的智慧。一旦确定一切都是自心空性，
English
The introduction to the mind is: The key points of body and speech and the posture are the same as before. The way of looking with the mind is to look straight ahead at the sky without distraction, in the manner of the Sambhogakaya's gaze. There is nothing to look at there, because everything has already been recognized as mind. Not being distracted from the meaning of the clear manifestation of awareness is what is called meditation. Other than that, there is no meditation that involves grasping at objects. By remaining in that state, all the ways in which awareness manifests clearly are liberated into emptiness without attachment. Because the self-power of insubstantial emptiness manifests without interruption, the initial experience is that appearances of habitual patterns of awareness manifest like illusions. Then, it increases more and more, manifesting as the radiance of the space of awareness, like the forms of rainbow light and light halos. Bindus and small bindus, and connected bindus, appear vaguely, like radiant rays standing upright. Within the clear bindu, the form of the body with a halo of light appears shimmering. Even when it appears, there is no grasping at reality, but one experiences it oneself. Therefore, the task is to realize that clear awareness is not a thing, but is emptiness. Once that is established, self-awareness, which is not a thing, has a door for manifestation, and therefore one attains Buddhahood in the Sambhogakaya. Others recognize the ways in which thoughts manifest in their own minds, but do not understand that they are emptiness. They see the doors of manifestation as different, and therefore fall into grasping at reality, and err as usual. Here, no matter what appears, one knows that there is no grasping at reality. Therefore, even if the experience of the manifestation of past habitual patterns appears, it is like the moon in water, merely an appearance, not truly existent, and is introduced as emptiness. If it were not emptiness, experiences could not manifest. Because it is emptiness, anything can manifest. Therefore, the mind is introduced as emptiness. It is introduced that all the appearances of the three times are emptiness, insubstantial, with the doors of manifestation uninterrupted. In this way, everything is recognized as mind, arises from mind, and whether awareness manifests, abides, or does anything, it is introduced as not truly existent, as emptiness. Emptiness is just a name, and actually refers to wisdom without grasping. Once it is determined that everything is one's own mind, emptiness,
Chinese
即是说禅修，无有目标和相状的禅修，是无有修持的光明无执着。这是所说的意义。第三，行为不落入取舍，以经验达到极限的要点，在力量解脱之上修习的介绍是：身语的要点和以前一样，心的看法是化身的观看方式，看着眼下的天空，对此没有什么可看可修的，因为以前已经体验过心性空性的意义，守护那个，就命名为行为。没有其他另外要做的行为，安住在那个状态中，显现的方式，经验的增长也无自性地解脱为空性，没有经验的执着，显现解脱同时，广大的空明没有边际和相状的习气，显现和空性的执着，不费力地在自处解脱，无论怎么做，都在空明的状态中自显自解脱，没有经验和空性的 执着，在现量中体验空性，没有所体验和体验者的执着，达到自解脱的极限。如果确定了这个，从自生无方显现，无有依靠地自解脱，没有明暗，证得二无别法身。没有证悟的人们，虽然了知显现经验为空性，却因为执着空性而执着空性，落入断见的边见。在此，显现和空性二者都无执着，像蛇结一样，不造作地自显自解脱，因此殊胜。那个不是做了就解脱，也不是显现了就显现，也不是看了就明亮。自解脱、自显现、自明亮，无有二取地介绍。不是暂时变成空性，从原始开始，体性就是本空。显现和空性二者也只是名称，实际上是无二。如果有二，显现就不会变成空性，空性就不会显现，因此介绍为远离能所二取的法身，唯一的明点。总之，一切从心显现，因此了知为心。觉性的体性了知为空性。解脱只是 命名，实际上是无执自明，本来就是自解脱，不费力。守护那个状态，就是无有修持的行为，自然生起，这就是所谓的“势起”。第四，果不落入希望和恐惧
English
That is to say, meditation, a meditation without aim and characteristics, is the ungrasping luminosity without meditation. This is the meaning of what was said. Third, the introduction to practicing on top of the liberation of power, with the key point of experience reaching its limit, without falling into acceptance and rejection of behavior, is: The key points of body and speech are the same as before, the view of the mind is the way the incarnate sees, looking at the sky under the eyes, there is nothing to see or meditate on, because the meaning of emptiness of mind has been experienced before, guarding that, it is named behavior. There is no other behavior to do separately, staying in that state, the way it appears, the growth of experience also dissolves into emptiness without self-nature, without the clinging of experience, appearance and liberation at the same time, the vast emptiness and clarity without the habits of boundaries and characteristics, the clinging of appearance and emptiness, effortlessly liberated in its own place, no matter what you do, it goes into the state of emptiness and clarity, self-appearing and self-liberating, without experience and emptiness. Without clinging, experiencing emptiness in the present, without the clinging of the experiencer and the experienced, reaching the limit of self-liberation. If this is determined, it arises from spontaneous and impartial, self-liberating without reliance, without clarity and obscurity, attaining the indivisible Dharmakaya. Those who have not realized it, although they realize appearance and experience as emptiness, they cling to emptiness because they cling to emptiness, falling into the extreme of nihilism. Here, both appearance and emptiness are without clinging, like a snake knot, spontaneously appearing and self-liberating without fabrication, therefore it is superior. That is not liberated by doing, nor does it appear by appearing, nor does it become clear by looking. Self-liberation, self-appearance, self-clarity are introduced as inseparable. It is not temporarily becoming emptiness, from the beginning, the essence is originally empty. Appearance and emptiness are also just names, in reality they are non-dual. If there are two, appearance will not become emptiness, emptiness will not appear, therefore it is introduced as the Dharmakaya, the single bindu, which is free from the two graspers. In short, everything arises from the mind, therefore it is known as the mind. The essence of awareness is known as emptiness. Liberation is just Naming, in reality it is ungrasping and self-luminous, originally self-liberating, effortless. Guarding that state is the behavior without practice, arising naturally, this is what is called "forceful arising." Fourth, the result does not fall into hope and fear.