Tibetan
ས་པར་བྱས་པས༔ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཛིན་མེད་དུ་བུན་སོང་ནས༔ རང་སེམས་ས་ལེ༔ སིང་ངེ༔ ཡེ་ རེ་འོང༔ ཡང་སྐབས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ལྡང་བ་ལྟར་སྣང་བ་མ་འགགས་པར་ཐོལ་གྱིས་ཤར་བ་ན་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་བཞག་པས་རང་སར་གྲོལ་འགྲོ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་ནས་མི་གྲོལ་ན། སྣང་བ་ཨར་ལ་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ གང་ཤར་དེའི་སྟེང་དུ་མ་ཡེངས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་པས༔ སྨིག་རྒྱུའི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན༔ རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་ཡིན༔ དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ་གཏད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན༔ དེ་ཕྱིར་མ་བཅོས་ངང་ལ་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་ཆབ་རོམ་ཆུར་ཞུ་བ་བཞིན༔ རང་བཞིན་སེམས་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ སྣང་བ་གྲུབ་ནས་ཡོད་པར་བཟུང་ན་རྟག་ལྟ། མེད་པར་བཟུང་ན་ཆད་ལྟ་ལོག་པར་ཤོར་བ་སྟེ་སྣང་བ་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་མ་ཡིན་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་དུ་མི་བཏུབ༔ སྟོང་པའི་རྩལ་ཅིར་ཡང་འཆར་བར་ཤེས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ན། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཤར་ནས་རྟེན་མེད་བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ༔ སྣང་བ་སྟོང་པར་ཤེས་ཀྱང་འཆར་རྒྱུ་མེད་འགྲོ་བ་མ་ཡིན༔ ཤར་ཡང་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཡིན༔ དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་རྟོགས་ནས་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང༔ ནགས་ལ་མེ་མཆེད་དུས་རླུང་གྲོགས་སུ་སོང་བ་བཞིན༔ སླར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་ཐོན་ཅིང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གྲོགས་སུ་སོང་ནས༔ ཉམས་འབར་བའི་གསལ་འདེབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ གཉིས་པ་ཡིན་ལུགས་གཅིག་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། རྒྱུད་ལས༔ སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་གྲོལ༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་ལོགས་ནས་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཡིན༔ བར་དུ་རང་གི་ལུས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཡིན༔ ནང་གི་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་འདི་ཡིན་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཡིན༔ དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་ན་དངོས་པོ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཞེས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས༔ ཆད་ལྟའི་སྟོང་པ་ཧད་པོ་མ་ཡིན་ཏེ༔ རང་བཞིན་གསལ་བ་གོ་མ་འགགས་པར་ཡོད་པས༔ སེམས་ནི་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་འོད་གསལ་བ༔ གསལ
Chinese
因此，通过安住，所有显现都无执地消失，自心变得清晰、澄澈、焕然一新。有时，像天空升起云朵一样，显现未曾停止而突然生起时，安住于其上，便会自行解脱。如果自相续的显现生起后无法解脱，那便是所谓的“将显现压制于阿赖耶”，即对任何生起之物，都毫不散乱地专注于其上。如同走在海市蜃楼上，它便会消失一样，仅仅看着念头，它便会自然而然地空性。同样，专注于所有念头，它们便会自然而然地解脱。因此，仅仅安住于不造作的状态，就像冰块融化成水一样，自性在心中并未成立为实有，因此会解脱为空性。如果认为显现是实有的，那便是常见；如果认为显现是虚无的，那便是断见，会堕入邪见。显现是心，心是空性。如果不是空性，便无法显现为多样。了知空性的力量可以显现任何事物，所有能取所取的显现都解脱为空性，从无根、无基、无方地生起，像无依的虚空彩虹一样，会自行解脱。 即使了知显现是空性，也不会变成没有显现。即使显现，也了知其自性是空性，这便是所谓的证悟空性的智慧。如此，一旦证悟空性之义，无论念头如何生起，就像森林火灾时风助火势一样，反而会涌现空性的力量，成为生起定解的助缘，成为觉受炽燃的明灯。第二，在唯一的实相上进行引导：经中说：“种种显现亦，心性空性解。”意思是，外境显现种种，但除了从心而生之外，没有独立成立的，因此是空性。中间，自己的身体也同样，在胜义谛中没有成立，因此是空性。内在，能取之识也同样，没有成立为“这就是”，因此是空性。因此，如果观察一切，便没有实有之物，因此引导为空性。如此，说一切皆空，并非指没有实物的断灭空，而是指自性光明，觉性未曾中断地存在。心不是心，而是心的自性光明，光明
English
Therefore, by settling down, all appearances vanish without clinging, and one's own mind becomes clear, limpid, and refreshed. Sometimes, like clouds rising in the sky, when appearances arise suddenly without ceasing, settling on that very spot will lead to self-liberation. If appearances arise from one's own continuum and do not liberate, that is called "suppressing appearances in the ālaya," which means focusing single-pointedly and without distraction on whatever arises. Just as walking on a mirage makes it disappear, simply looking at thoughts makes them naturally empty. Similarly, focusing on all thoughts makes them naturally liberate. Therefore, simply remaining in an uncorrected state is like ice melting into water. Since self-nature is not established as a real entity in the mind, it will liberate into emptiness. If one grasps appearances as real and existing, that is eternalism; if one grasps them as non-existent, that is nihilism, falling into wrong views. Appearances are mind, and mind is emptiness. If it were not emptiness, it could not appear in various forms. Knowing that the power of emptiness can manifest anything, and that all appearances of grasper and grasped liberate into emptiness, arising from no root, no basis, and no direction, like a rainbow in the sky without support, it will go towards self-liberation. Even knowing that appearances are empty, it does not mean that there will be no appearances. Even when they appear, knowing that their self-nature is empty is called the wisdom of realizing emptiness. Thus, once the meaning of emptiness is realized, no matter how thoughts arise, just as wind aids the fire when a forest fire spreads, the power of emptiness will emerge again, becoming a support for generating certainty, and becoming a lamp for blazing experience. Second, guiding on the single reality: The tantra says, "Even if various things appear, the nature of mind liberates into emptiness." This means that although various appearances occur externally, they do not exist independently apart from arising from the mind, therefore they are empty. In the middle, one's own body is also the same; it is not established in ultimate truth, therefore it is empty. Internally, the grasping consciousness is also the same; it is not established as "this is it," therefore it is empty. Therefore, if one examines everything, there is no real object, therefore it is guided into emptiness. Thus, saying that everything is empty does not mean a nihilistic emptiness without substance, but rather that self-nature is luminous, and awareness exists without interruption. Mind is not mind, but rather the self-nature of mind is luminosity, luminosity.