Tibetan
ཁོར་བའི་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་དང་། ཀློད་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་རུ་ཤན་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབེན་པའི་གནས་སུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་གསུམ་ལས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ཅི་ནུས་སུ་བྱ། དེས་ལུས་སྒྲིབ་འདག །དེ་ནས་གདན་འབོལ་བར་རྐང་མཐིལ་གཉིས་སྤྲད་པའི་རྐང་རྩེ་སར་བཙུགས། པུས་མོ་ཕྱིར་བསྐྱེད། ལག་པ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཐལ་མོ་སྦྱར། མགོ་ལ་མ་རེག་པར་གྲུ་མོ་ཕྱིར་བརྒྱང་། ལུས་ཀྱི་ཆ་བསྲངས་པ་རྡོ་རྗེའི་འདུག་སྟངས་བྱ། དེས་ལུས་ཀྱི་བར་ཆད་བཟློག །མཐར་ལུས་གནད་དུས་གཅིག་ལ་ཤག་གིས་དགྲོལ། དེས་ལུས་ཞིག་པ་སྙམ་བྱེད། ཕྱིས་འཁོར་བའི་ལུས་ལ་མི་འཇུག་གོ །ངག་གིས་མདོ་དང་གཟུངས་སྔགས་འདོན་པ་དང་གསོལ་ འདེབས་མང་པོ་བྱ། དེས་ངག་སྒྲིབ་འདག །དེ་ནས་ལུས་བསྲངས་ཏེ་ཧཱུྃ་རིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་རླུང་ནང་དུ་དྲང་། སྟེང་འོག་རླུང་གཉིས་ཕོ་བར་ཁ་སྦྱོར་དུ་གཟུང་། རེས་ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བགྲང་། དེས་ངག་གི་བར་ཆད་བཟློག །ངག་འགྲོལ་ཁར་ཧཱུྃ་སྒྲ་ཆེ་ལ་རིང་བར་བསྒྲགས་པས་ངག་འདར་བ་སྙམ་བྱེད། ཕྱིས་འཁོར་བའི་ངག་རྒྱུན་ཆད་དོ། །ཡིད་ཀྱིས་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་ཞིང་ཁམས་བསམ་པ་མང་པོ་བྱ། དེས་ཡིད་སྒྲིབ་འདག །དེ་ནས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་བཟུང་ལ་མ་ཡེངས་པ་བྱ། དམིགས་པ་འཇོག་ཁར་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ཟང་ཐལ་ལེ་སོང་བར་བསམ། དེས་ཡིད་འཁོར་བར་མི་འཁྱམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ནས་རུ་ཤན་ཕྱེད་དེ་ཞེན་པ་རང་ལོག་ཏུ་འགྲོ་འོ། །གཉིས་པ་ཀློད་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། ལུས་ཕྱི་ནང་གི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ༔ བྱར་མེད་རྩོལ་བྲལ་གྱི་ངང་དུ༔ རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང༔ ལག་པ་མཉམ་གཞག༔ ལུས་ཆ་བསྲངས་ལ་རང་སར་ཀློད་ལ་བཞག༔ དེས་ལུས་འཛིན་པ་མེད་པར་གྲོལ་ནས་འགྲོ༔ ངག་ཕྱི་ནང་གི་སྨྲ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ༔ བརྗོད་མེད་ཀྱི་རླུང་རང་སར་ལྷན་ནེ་བཞག་པས༔ ངག་འཛིན་མེད་དུ་གྲོལ་འགྲོ༔ སེམས་ཕྱི་ནང་གི་བསམ་མནོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ༔ ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང༔ རེ་དོགས་མེད་པར་ས་ལེ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ༔ མ་བཅོས་མ་བསྒྱུར་སོ་མ་རང་གར་ལྷུག་པ༔ འཛིན་མེད་དུ་ལྷོད་དེ་བཞག་གོ༔ དེས་ཡིད་འཛིན་མེད་དུ་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བློའི་ནུས་སྟོབས་དང་སྦྱར་ནས་ཞག་ཅི་རིགས་པར་བསྒོམ། རྣམ་རྟོག་རང་ག་མ་སྐྱེས་པ་ན་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་ལ། ཤིགས་ཀྱིས་བཤིག་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་བཞག་པས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྟོང་སངས་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདེ་བའི་རུ་ཤན་ཕྱེད་ནས༔ ཆོས་ལ་ངེས་ཤེས༔ བླ་མ་ལ་མོས་གུས༔ སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ༔ རང་སེམས་ལ་གོ་བ་རྙེད་ནས་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ༔ སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ལོང་བའི་སྣ་ཁྲིད་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པས་སྲོལ་དུ་ཚུད་ངེས་པར་བྱས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་ཞུགས་པས་འཆུག་མེད་གཏན་ལ་ཕེབ་པར་འགྱུར་རོ།། །།གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ་གཉིས། གང་ཟག་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བའི་ཐབས་ཚིག་ཁྲིད་གནད་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་མུན་པ་ལ་མར་མེ་བཏེགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་ ཡན་ཆད་རྩོལ་མེད་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་གསང་ཆེན་གནད་ཀྱི་དོན་ཁྲིད་ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཐོག་མར་ལྟ་བས་ཕུ་ཐག་བཀྲུས་པས་སྣང་སེམས་ཆིག་ཆོད་སྤྲུལ་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་སྒོམ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པས་སེམས་སྟོང་པ་ཆིག་ཆོད་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་སྤྱོད་པས་རྩལ་སྦྱངས་པས་སྟོང་པ་རང་གྲོལ་ཆིག་ཆོད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆིག་ཆོད་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྣང་བ་སེམས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། ཡིན་ལུགས་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ངོ་མ་ཤེས་ན་མི་ཚེར་དགེ་བ་ལ་འབུངས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་ཅིང་འཁོར་བར་འཁྱམས་དགོས་པས་འཁྲུལ་སྣང་སེམས་སུ་ཐག་གཅོད་པ་ནི། དབེན་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ལག་པ་མཉམ་གཞག །རྒལ་ཚིགས་བསྲང་། མིག་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་མ་ཡེངས་པར་གཏད། ལུས་བྱར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཀློད། ངག་སྨྲ་བརྗོད་མེད་པར་བཞག །སེམས་ཀྱི་རེ་དོགས་བསམ་མནོ་ཅིའང་མི་བྱ། འདས་པའི་རྣམ་རྟོག་འགགས། མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟ་རྟོག་མེད་ནམ་མཁའི་ ངང་དུ་ས་ལེ་སིང་ངེ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་དབྱིངས་སུ་གནས་པའི་ཞི་གནས་སྟོང་པ་བྱ་བ་སྒོམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་ཐོག་མར་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཟིན་པའི་རྟགས་མ་བྱུང་བར་དེ་ཀ་བསྒོམ། དེ་ནས་གནས་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལས་སེམས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པས་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་གང་རུང་ཞིག་ཤར་བ་ན་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བར་རྣམ་རྟོག་དེ་རང་གི་སེམས་སུ་འདུག་གམ། ལོགས་སུ་གྲུབ་ནས་བྱུང་། དེ་སེམས་མ་ཡིན་ན་སེམས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་དུས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གཞན་ནས་འོང་དགོས་པ་ལ་མི་འབྱུང་། སེམས་ཡིན་པས་ནམ་ཡེངས་ན་རྟོག་མེད་དེ་རྟོག་པར་ཐོལ་གྱིས་ཤར། ཤར་བ་དེ་ཀ་ལ་བལྟས་པས་དེ་ར
Chinese
区分轮回的锐释和解脱涅槃的锐释。首先，在寂静处，从身语意三门的锐释区分三个方面，身体尽力做礼拜和绕转。由此清净身体的业障。然后，在软垫上，双脚脚底相对，脚尖立于地上，膝盖向外张开，双手在头顶合掌，不触碰头部，手肘向外伸直，身体保持正直，做金刚跏趺坐。由此遣除身体的障碍。最后，身体的关键部位同时“啪”地一声解开。由此感觉身体崩溃。之后不再进入轮回的身体。口中念诵经文、陀罗尼咒语和祈请文。由此清净语言的业障。然后伸直身体，念诵长长的“吽”（ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，种子字），并将气吸入体内。将上下二气在腹中融合。轮流口中不断念诵“吽”（ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，种子字）。由此遣除语言的障碍。在语言解脱之际，大声而长久地发出“吽”（ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，种子字）的声音，感觉语言颤抖。之后轮回的语言之流便断绝。心中观想本尊和净土。由此清净意念的业障。然后，在什么也不分别的状态中，一心专注，不散乱。在放下目标时，观想所有土地、石头、山脉、岩石都变得空空荡荡。由此意念不会在轮回中漂泊。通过这些，认识到轮回的身语意三门是痛苦的，从而锐释，执着自然消退。第二，解脱涅槃的锐释区分是：舍弃身内外的一切行为，在无所作为、无勤作的状态中，双腿跏趺坐，双手结禅定印，身体正直，放松安住。由此身体从执着中解脱而去。舍弃身内外的一切言语，将不可言说的气息自然放松。由此语言从执着中解脱。舍弃心内外的一切思绪，在什么也不分别的状态中，无有希望和恐惧，坦然自在，不造作，不改变，自然放松，无有执着地放松安住。由此意念从执着中解脱。这样结合个人的智慧和能力，尽可能地禅修。当分别念没有自然生起时，念诵“啪”（ཕཊ，फट्，phaṭ，断除）字，猛然断开，放松安住。身语意三
English
The distinction between the Rushen of Samsara and the Rushen of Liberation Nirvana. First, in a secluded place, from the three aspects of the Rushen distinction of body, speech, and mind, the body should perform prostrations and circumambulations as much as possible. This purifies the obscurations of the body. Then, on a cushion, place the soles of the feet together, with the toes planted on the ground. Extend the knees outward. Join the palms together at the crown of the head, without touching the head, and extend the elbows outward. Straighten the body and assume the vajra posture. This averts the obstacles of the body. Finally, release the key points of the body all at once with a "shak." This makes one feel as if the body is collapsing. Afterwards, one will not enter the body of samsara. With speech, recite sutras, dharani mantras, and many prayers. This purifies the obscurations of speech. Then, straighten the body and utter a long "Hum" (ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，seed syllable), drawing the breath inward. Hold the upper and lower breaths together in the abdomen. Alternately, continuously recite "Hum" (ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，seed syllable) without interruption. This averts the obstacles of speech. At the moment of releasing speech, proclaim the sound of "Hum" (ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，seed syllable) loudly and for a long time, making one feel as if the speech is trembling. Afterwards, the stream of samsaric speech will be cut off. With mind, contemplate deities and pure lands extensively. This purifies the obscurations of mind. Then, in a state of non-conceptualization, hold the mind one-pointedly and without distraction. At the moment of releasing the focus, contemplate that all earth, stones, mountains, and rocks have become completely empty. This prevents the mind from wandering in samsara. Through these, recognizing the suffering of the three doors of body, speech, and mind in samsara, the Rushen is performed, and attachment naturally subsides. Second, the distinction of the Rushen of Liberation Nirvana is: Abandon all activities of body, both internal and external, in a state of non-action and non-effort, sit in the lotus posture, place the hands in equipoise, straighten the body and relax it in its natural state. This allows the body to be released from grasping and to go free. Abandon all speech, both internal and external, and let the unutterable breath rest naturally. This allows speech to be released from grasping. Abandon all thoughts, both internal and external, in a state of non-conceptualization, without hope or fear, clear and bright, uncorrected, unaltered, naturally relaxed, and let it rest loosely without grasping. This allows the mind to be released from grasping. Thus, combine this with the power of one's own intelligence and meditate for as many days as appropriate. When discursive thoughts do not arise naturally, utter "Phat" (ཕཊ，फट्，phaṭ，cutting), and with a "shik," break it apart, relax, release, and let it rest. Body, speech, and mind
Chinese
证悟空性即是趋入解脱之道。因此，从涅槃中分出安乐的成分后，对佛法生起定解，对上师生起敬信，对众生生起慈悲，证悟自心后，错觉便会显现为智慧。这些前行法如同盲人的引路人，务必使其成为习惯，然后进入正行，这样才能毫无错谬地达到究竟的彼岸。 第二，正行分为两种：一是使所有资质高低的人都能解脱的窍诀引导，如同在黑暗中点燃明灯；二是使中等以上根器的人毫不费力地成就佛果的甚深窍诀，如同旭日东升。 第一种又分为四种：首先，通过见解来彻底决断，从而将显现和心识确凿无疑地认知为化身；其次，通过修习来使之稳固，从而将空性之心确凿无疑地认知为报身；再次，通过行持来锻炼，从而将空性自解脱确凿无疑地认知为法身；最后，将任运成就的果位确凿无疑地认知为佛陀。 第一种又分为两种：一是将显现稳固于心识之中，二是将实相在自身上进行认知。 第一，如果不能将所有显现认知为心识，那么一生即使精进于善行也无法成佛，只能在轮回中漂泊，因此，将错觉显现决断为心识至关重要。在寂静处，于舒适的坐垫上双腿跏趺而坐，双手结禅定印，脊椎挺直，目光不散乱地注视虚空，身体放松，不做作，言语止息，不作任何希求和担忧的思虑，过去的想法止息，未来的想法不生起，当下处于无念的虚空状态，安住于三时平等性中，这就是安住于法界的寂止，是修习空性的基础，因此，首先要修习它，直到获得心已安住的征兆。然后，在安住的状态中，由于心识的生起之门并未关闭，因此，无论生起过去、现在、未来的任何想法，都不要将其视为过患，而是观察这个念头是在自己的心中，还是独立存在而产生的。如果它不是心识，那么在心识安住于无念状态时，念头就必须从其他地方产生，但事实并非如此。如果它是心识，那么一旦散乱，无念就会突然显现为念头。观察显现的那个念头
English
Realizing emptiness is the way to go to liberation. Therefore, after dividing the component of happiness from nirvana, generate definite understanding of the Dharma, generate devotion to the lama, generate compassion for sentient beings, and after realizing one's own mind, delusion will appear as wisdom. These preliminary practices are like a guide for the blind, so be sure to make them a habit, and then enter the main practice, so that you will surely reach the ultimate shore without error. Second, the main practice is divided into two: one is the pith instruction that liberates all beings of high and low capacity, like lighting a lamp in the darkness; the other is the profound pith instruction that enables beings of medium capacity and above to attain Buddhahood effortlessly, like the sun rising in the sky. First, there are four types: First, by thoroughly cutting through with the view, appearances and mind are definitively recognized as the Nirmanakaya; second, by stabilizing it through meditation, the empty mind is definitively recognized as the Sambhogakaya; third, by training through practice, emptiness is self-liberated and definitively recognized as the Dharmakaya; and finally, the spontaneously accomplished fruit is definitively recognized as the Buddha. First, there are two types: one is to stabilize appearances in the mind, and the other is to recognize reality in oneself. First, if all appearances are not recognized as mind, then even if one strives for virtue in this life, one will not attain Buddhahood and will have to wander in samsara. Therefore, it is crucial to decisively determine illusory appearances as mind. In a secluded place, sit comfortably on a cushion with legs crossed in vajra posture, hands in meditative equipoise, spine straight, eyes fixed on the expanse of the sky without distraction, body relaxed and without contrivance, speech silent, without any thoughts of hope or worry. Past thoughts cease, future thoughts do not arise, and the present is in a state of non-thought in the sky. Remaining in the equality of the three times is the peaceful abiding in the sphere of reality, which is the basis for meditating on emptiness. Therefore, first meditate on it until a sign of the mind having settled is obtained. Then, in that state of abiding, since the door of the mind's arising is not closed, if any thought of the three times arises, do not regard it as a fault, but observe whether that thought resides in your own mind or arises independently. If it is not mind, then when the mind abides in a state of non-thought, the thought must come from somewhere else, but this is not the case. If it is mind, then as soon as one is distracted, non-thought suddenly arises as thought. Observing that arising thought