Tibetan
པ་རྣམས༔ ཤི་ཁར་འཁྲུལ་སྣང་གཟུང་འཛིན་དག་ནས་ཤེས་རིག་དྭངས་པའི་གསལ་ཆས༔ གཞན་སྣང་གི་རྣམ་པ་མཐོང་བ་ལ་ཆགས་སྡང་ཕྲ་མོ་ཙམ་གྱིས་གཟུང་འཛིན་དྲག་པོ་སྐྱེས་ནས༔ གང་ལ་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་འཁྲུལ་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་དུས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་གྱི་རིག་མ་རིག་ལས་མེད་པས༔ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས༔ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད༔ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་འཁོར་ བར་འཁྱམས༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཨེ་མ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཀུན་གཞི་ལས༔ སེམས་བྱུང་བདག་བཟུང་མ་རིག་འཁྲུལ༔ སྣང་བའི་ཆགས་སྡང་འཁོར་བར་འཁྱམས༔ འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་རང་བྱུང་ལམ༔ གཟུང་འཛིན་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཤེས༔ སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་འཁྲུལ་པ་ཞིག༔ ཞེན་འཛིན་དག་པས་ཆོས་ཉིད་ངང༔ འབྲས་བུ་བླ་མེད་མངོན་སངས་རྒྱ༔ མ་འགགས་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས༔ ཚིག་གསུམ་གནད་ཀྱི་གསང་ལམ་འདི༔ མན་ངག་བརྡ་ཡི་གབ་འགྲོལ་ཏེ༔ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྙིང་ཏིག་ཡིན༔ སེམས་ཉིད་གསལ་བའི་མེ་ལོང་དུ༔ བདག་འདྲ་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་ཡིས༔ ཡི་གེ་མེད་པའི་སྙན་བརྒྱུད་དུ༔ ཡང་གསང་དགོངས་གཏེར་ནང་དུ་སྦས༔ སྙིང་གི་བུ་དང་འཕྲད་པར་ཤོག༔ སརྦ་མངྒ་ལཾ།། ༄༅༔ ཆིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ་གྱི་རྟགས་ཚད་ཀྱི་ཡི་གེ་བཞུགས་སོ༔ བཅོམ་ལྡན་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ རྫོགས་ཆེན་ཡང་གསང་ཀུན་གྲོལ་ཆེན་པོ་ཡི༔ འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་དུས་ཚོད་ངེས་བསྟན་པའི༔ ལམ་གྱི་རྟགས་ཚད་འདི་ཉིད་མེད་གྱུར་ན༔ ཐུན་མོང་རྣམས་དང་ཁྱད་མེད་སྒྲུབ་པ་གཡེལ༔ བརྩོན་ འགྲུས་ཉམས་པས་བསྒྲུབས་པའི་རྟགས་མི་ཐོན༔ དེ་ཕྱིར་རྟགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་གཅེས༔ ཆོས་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ༔ ལམ་གྱི་རྟགས་ནི་འདི་ལྟར་འོང་ངོ་བུ༔ དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་ལམ་གྱི་རྟགས་ནི༔ ངེས་མེད་དང་ངེས་ཅན་གཉིས་སོ༔ ངེས་མེད་ནི་གཞིའི་རྟགས་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ སྔོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མ་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པས༔ གཏད་པ་མེད་པས༔ འདིར་མ་བྲིས་སོ༔ ངེས་ཅན་གྱི་རྟགས་ནི༔ ཉམས་སུ་བླངས་པས་འབྱུང་སྟེ༔ དེ་ལ་ཡང་འགྱུར་བ་དང་མི་འགྱུར་བ་གཉིས་ཡིན༔ འགྱུར་བ་ལ་ཡང་དངོས་དང་ཉམས་གཉིས༔ དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་དུས་སུ༔ དངོས་སུ་ལུས་ཁང་རུལ་གྱི་རྩིག་པ་བཞིན་ཞིག་ལ་ཁད་འོང༔ ངག་ཐང་ཆད་པའི་དབུགས་བཞིན་ངལ་བ་འོང༔ ཡིད་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་བཞིན་ཕྱད་ཕྱོད་འོ
Chinese
诸位，临终时，若能清净错觉显现的能取所取，智慧便会如虚空般澄澈明亮。若对外境的显现，生起丝毫的贪嗔，便会产生强烈的能取所取，在生起贪嗔之时，便会迷惑而于轮回中漂泊。因此，在轮回与涅槃之间，唯有三个刹那的觉与不觉。一刹那成究竟正觉，一刹那分清差别，一刹那于轮回中漂泊。如是说。唉玛！一切皆未成立的普贤王如来界中，心生执我无明之错觉，于显现之贪嗔中漂泊轮回，从轮回中解脱，乃是自生之道。能取所取之显现，知为心识所显，心性本然不作伪饰，错觉自息。若能清净执着，则安住于法性本然状态，证得无上之果位，显现正觉，不间断证悟一切智慧功德圆满。此乃三句要诀之秘密道，是口诀，是隐语之解脱，是金刚萨埵之心髓精要。于心性明澈之镜中，我邬金莲花生，于无字之口耳传承中，深藏此甚深意伏藏，愿与具缘之弟子相遇。萨瓦芒嘎拉姆！吉祥圆满！ ༄༅༔ 确断顿悟之证悟量之文字。顶礼薄伽梵智慧本尊！大圆满甚深顿悟法，指示生果之时节，若无此道之证悟量，则与共同道无别，修行懈怠，精进衰退，则不生证相。故此证悟量之文字极为重要。于修持法性之士夫，道之证相如是生起。若具精进之士夫修持此法，迅速得果，道之证相有二：不定与决定。不定者，乃是基础之证相，乃是依仗往昔之因缘，不修亦有，故无须执着，故不书于此。决定之证相，乃是修持而生起，又分转变与不转变二者。转变又分真实与体验二者。首先，于前行区分轮涅之时，真实而言，身体如朽坏房屋之墙壁般摇摇欲坠，言语如耗尽之气息般疲惫，心意如鬼神附体般狂乱。
English
O you all! At the time of death, if the perception of grasping and being grasped, which are illusory appearances, are purified, the wisdom will be as clear and bright as the sky. If even the slightest attachment or aversion arises towards the appearance of external phenomena, strong grasping and being grasped will arise. At the time when attachment and aversion arise, one will be deluded and wander in samsara. Therefore, between samsara and nirvana, there is nothing but the awareness and non-awareness of three moments. In one moment, one becomes completely enlightened. In one moment, one distinguishes differences. In one moment, one wanders in samsara. Thus it is said. Emaho! From the ground of all, which is not established in anything, arises the delusion of self-grasping ignorance. In the attachment and aversion of appearances, one wanders in samsara. Turning away from samsara is the self-arising path. Know the appearances of grasping and being grasped as mind. Mind itself is naturally uncorrected, and delusion subsides. When clinging is purified, one abides in the natural state of dharmata. The ultimate result is manifest enlightenment. The qualities of unceasing wisdom are perfected. This secret path of the three-word key is the instruction, the liberation of hidden words. It is the heart essence of Vajrasattva. In the mirror of clear mind, I, Orgyen Padmasambhava, have hidden this profound treasure of intention in the oral transmission without letters. May I meet with the son of my heart. Sarva Mangalam! May all be auspicious! ༄༅༔ The text of the signs and measures of decisive liberation. Homage to the Bhagavan, the Wisdom Deity of Awareness! The Great Perfection, the profound and secret All-Liberating, indicates the time for the fruit to arise. If these signs and measures of the path are absent, then practice is no different from the common paths and becomes lax. Diligence wanes, and the signs of accomplishment do not arise. Therefore, the text of signs is extremely important. For the practitioner of dharmata, the signs of the path will arise in this way, son. If a diligent practitioner practices this, the signs of the path for quickly attaining the fruit are twofold: uncertain and certain. The uncertain is called the sign of the ground, which is based on past connections and is present even without practice. Therefore, there is no need to cling to it, so it is not written here. The certain signs arise from practice, and they are also twofold: changing and unchanging. Changing is also twofold: actual and experiential. First, at the time of the preliminary practice of distinguishing samsara and nirvana, in reality, the body is about to collapse like the wall of a decaying house. Speech is exhausted like a depleted breath. The mind is frantic as if possessed by a demon.
Tibetan
ང་སྟེ༔ འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ཉམས་ལ་འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཞེན་ལོག་སྐྱེས་ནས༔ ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དག་ནས་འཁོར་བའི་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའི་རྟགས་ཡིན༔ དེ་བཞིན་མ་བྱུང་ན་ཉམས་ལེན་མ་བྱས་པའི་རྟགས་ཡིན་ པས་བསྐྱར་ལ་བྱའོ༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དལ་བ་བསྟེན་པས༔ ལུས་དངོས་སུ་བདེ་བ་དང༔ ངག་སྨྲ་སྙིང་འདོད་པ་དང༔ ཡིད་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན༔ ད་ཅི་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་སྙམ་པ་དང༔ མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང༔ ཆོས་ལ་སྤྲོ་སེམས་སྐྱེའོ༔ ཉམས་སུ་ལུས་མི་དྲན་ངག་རླུང་འགྱུ་བ་མི་ཚོར༔ སེམས་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་འབྲལ་མི་ཕོད་པ་སྒོམ་འདི་རང་ཡིན་སྙམ་པ་འོང༔ དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཟིན་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་མ་བྱུང་ན་མ་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་རྩོལ་བ་སྐྱེད་དུ་གཞུག་གོ༔ དེ་རྣམས་འཕྲལ་རྟགས་ཙམ་ལས་མི་བརྟན་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ནས་དངོས་གཞི་ལྟ་བས་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ནི༔ དངོས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་རང་གཞན་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་ཞེན་ལོག་སྐྱེ༔ ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པའོ༔ ངག་མི་སྨྲ་ལྐུག་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར༔ ཡིད་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེ༔ བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་བ་མཆོག་ཏུ་སྐྱེ༔ འགྲོ་བ་ཡོངས་ལ་སྙིང་རྗེ་མཆི་མ་འཆོར་བ་སྐྱེ༔ ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས༔ སྡིག་སྤོང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་འོང༔ ཉམས་རྟགས་ལུས་ཡང་དུ་འགྲོ༔ སྐབས་སུ་ལུས་མི་དྲན༔ ངག་རླུང་གི་འབྱིན་འཇུག་མི་དྲན༔ ཡིད་ལ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་བུན་བུན་པ་ཡོང༔ སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་རང་འདི་ཀ་ཡིན་སྙམ་པ་འོང༔ དེ་རྣམས་རྟག་མི་ཐུབ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ༔ མི་འགྱུར་བའི་རྟགས་ནི༔ མཐོང་སྣང་ལྟ་བ་ནམ་མཁའི་ཀློང་དུ་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྗེན་ཁྲེས་སེ་བ་ལ་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང༔ སྣང་བ་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བ་ནི༔ རིག་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་གཟེར་ཐེབས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ ཤེས་པའི་ཉམས་རྟགས་སུ་ཤེས་པ་གར་འཕྲོས་ཀྱང༔ རང་གི་སེམས་རྟོགས་ཤིང་རིག༔ རྣམ་རྟོག་འཕྲོས་པ་དེ་རང་སྣང་དུ་ཚུར་གུག་འོང༔ བདེན་པ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་པར་རྟོགས་པ་དེ༔ སྣང་བ་སེམས་སུ་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་གཟུང་ན་ཟིན་པ་ནི༔ མི་འགྱུར་བའི་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ཉིད་བསྐྱང་ན་ལོ་བདུན་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མི་སྣང་བར་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སངས་རྒྱའོ༔ རྨི་
Chinese
我，这是轮回与涅槃分界的标志。在体验中，对轮回的身体、语言和意念产生厌离，三界的障碍得以净化，这是轮回分界的标志。如果不是这样，那就是没有修行的标志，所以要重新修行。依靠身体、语言和意念的闲暇，身体真实地感到快乐，语言说出心中所愿，意念中的一切显现都如虚空一般。现在觉得什么也没有成就，对没有觉悟的众生生起慈悲心，对佛法生起欢喜心。在体验中，不记得身体，感觉不到气息的流动，心不作念的状态中不忍离开，觉得这就是禅修。这是证得涅槃之心的部分状态的标志。如果不是这样，那就是没有修行，所以要努力。这些只是暂时的标志，不稳定，会变化。之后，真正的以见地确定觉性的标志是：真实地对身体、语言和意念，自己和他人都能看到的，生起厌离，不再执着于今生的事务。语言变得像哑巴一样不说话，意念对轮回的法生起厌倦，对上师生起极大的虔诚和渴望，对一切众生生起慈悲，流下眼泪，相信业果，努力断恶行善。体验的标志是身体变得轻盈。 有时不记得身体，不记得气息的出入，心中觉得一切都是空虚不实的。有时觉得佛陀就是自己。这些都不是永恒不变的，会变化。不变的标志是：在所见所闻中，觉性在虚空之中，显现光明，没有明暗的变化，显现不散于其他，这是觉性如钉子般钉在法性上的程度。在觉知的体验标志中，觉知无论散于何处，都能认识和觉察自己的心，念头散开时，会收摄回自己的觉性中。觉悟到没有任何真实存在，一切都如虚空一般，这就是以见地确定显现为心的标志。如果在梦中也能把握住这一点，那就是达到不变化的程度的标志。如果继续修持，七年之内，有漏的身体会消失不见，化为化身佛而成佛。梦
English
I am the sign of separating samsara and nirvana. In experience, aversion arises towards the body, speech, and mind of samsara, the obscurations of the three realms are purified, and this is the sign of separating samsara. If it is not like this, it is a sign of not having practiced, so one should practice again. By relying on the leisure of body, speech, and mind, the body truly feels happiness, speech speaks what the heart desires, and all appearances in the mind are like the sky. Now, one thinks that nothing has been accomplished, compassion arises for sentient beings who have not awakened, and joy arises for the Dharma. In experience, one does not remember the body, does not feel the movement of breath, and is unwilling to leave the state of non-thought, thinking that this is meditation itself. This is the sign of having grasped a portion of the state of mind of nirvana. If it is not like this, it means one has not meditated, so one should put forth effort. These are only temporary signs, unstable and changing. After that, the signs of truly establishing awareness with the view are: truly, aversion arises towards the body, speech, and mind, visible to oneself and others, and one no longer clings to the affairs of this life. Speech becomes like a mute, unable to speak, the mind becomes weary of the dharmas of samsara, great devotion and longing arise for the lama, compassion arises for all beings, tears fall, one believes in karma and its results, and strives to abandon evil and accomplish good. The sign of experience is that the body becomes lighter. Sometimes one does not remember the body, does not remember the inhalation and exhalation of breath, and the mind feels that everything is empty and unreal. Sometimes one thinks that the Buddha is oneself. These are not permanent and unchanging, they will change. The sign of being unchanging is: in what is seen and heard, awareness is in the expanse of the sky, appearing clearly, without any change of brightness or darkness, and appearances do not scatter elsewhere, this is the degree to which awareness is nailed into the nature of reality. In the sign of the experience of knowing, wherever knowing scatters, one recognizes and is aware of one's own mind, and when thoughts scatter, they are gathered back into one's own awareness. Realizing that there is no true existence, that everything is like the sky, this is the sign of establishing appearances as mind with the view. If one can also grasp this in dreams, that is the sign of reaching the unchanging state. If one continues to practice this, within seven years, the contaminated body will disappear, and one will awaken as a nirmanakaya Buddha. Dream