Tibetan
ལྷ་འདྲེ་ཟིངས་ཀྱིས་འོང་ངོ༔ དེ་ནས་ཕྲག་དོག་ལྷ་རུ་འཆར་བས་གཟུང་བ་ནི༔ ལྷ་འདྲེ་ཟིངས་ཀྱིས་བྱུང་དུས་སུ༔ ཛཿཡེ་ཤེས་རྟ་མགྲིན་ཐུགས་ཀར་འུབ་ཀྱིས་བསྡུས་ལ༔ རྟ་མགྲིན་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྒོམས་ནས་ཀ་དག་ངང་ལ་བཞག་པས༔ ལྷ་འདྲེའི་རྟོག་པ་དེ་ཞི་ནས་དྲན་ཚད་ཡི་དམ་ལྷའི་སྣང་བ་འཆར༔ ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ཀ་དག་གི་དོན་ལ་བཞག་ན་གང་དྲན་ལྷ་སྐུར་ཤར་ནས་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་ངོ༔ དེ་ནས་ལྷ་ཆོས་དབྱིངས་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་ནི༔ ལྷ་སྐུར་བཟུང་བ་དེ་ཉིད་མི་གནས་པ་དང༔ ངག་ཏུ་ཛཿཞེས་བརྗོད་ནས་ལྷ་དེ་ཉིད་ལ་རླུང་རིག་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ནས་དེ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཕངས་པས༔ རྒྱངས་ཀྱིས་སོང་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ཡལ་བ་བཞིན་སོང་བར་བསམ་ལ༔ ཀ་དག་དོན་ལ་བཞག་པས༔ བདག་དང་ལྷ་འདྲེའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་ པའི་ངང་དུ་རང་སར་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ནས་ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི༔ ལྷ་དབྱིངས་སུ་གཤེགས་པའི་དུས་འདིར༔ ཀུན་རྫོབ་ལྷ་འདྲེའི་ཆགས་སྡང་གྲུབ་པ་མེད་པས༔ དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གསལ་སིང་ངེ༔ མ་བཅོས་འཛིན་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཉམས༔ ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན༔ དེ་ནི་ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་དག་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲག་དོག་ལ་བདེན་པའི་གཟུང་འཛིན་བྱས་པས༔ རང་གཞན་གྱི་ཟུག་རྔུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ༔ འདིར་ཕྲག་དོག་འཛིན་མེད་དུ་བསྲེས་པས་གང་བྱུང་ཐམས་ཅད་འདོད་པའི་དོན་ཆེན་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ནས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེས་ན་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ནས་གང་བྱུང་དེ་ཀ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས༔ དེ་ཉིད་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ཕྲག་དོག་མ་སྤང་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའི་ཡོན་ཏན་ནི༔ ཐུན་མོང་དུ་བར་ཆད་རང་སར་གྲོལ་ཞིང༔ དངོས་གྲུབ་ཤུགས་ཀྱིས་འོང༔ ཕྲིན་ལས་གྲུབ་པར་འགྱུར༔ ཁྱད་པར་ཕྲག་དོག་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཞེན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ནས་གང་བྱུང་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་ ནས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ ས་མ་ཡ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ཨྠྀི༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ དུག་ལྔ་སེམས་ཡིན་སྤངས་པས་སྤངས་པ་མི་འོང་སྟེ༔ སྤངས་པས་སླར་ནི་དུག་ལྔ་ཆེ་རུ་འགྲོ༔ དེ་བས་དུག་ལྔ་མི་སྤང་ལམ་དུ་བསླང༔ དུག་ལྔ་སེམས་སུ་གཞི་རྩ་ཆོད་གྱུར་ན༔ དུག་ལྔ་སྐྱེས་ཀྱང་དུག་མིན་ཆོས་ཉིད་ཡིན༔ ཆོས་ཉིད་སྤངས་པས་སང
Chinese
神鬼喧嚣而来！此后因嫉妒显现为天神而被摄持之时：神鬼喧嚣出现之时，（ཛཿ，藏文；जः，梵文天城体；jah，梵文罗马拟音；扎）以智慧马头明王之心，以“呜”声摄集，观修马头明王与自己无二无别，安住于原始清净之状态，神鬼之分别念便寂灭，忆念之量皆显现为本尊天神之景象，如幻之天身安住于原始清净之义，则无论忆念何物，皆显现为天神之身，便能成就悉地。此后天神融入法界自性之中：摄持为天身之彼，不住留，口中念诵（ཛཿ，藏文；जः，梵文天城体；jah，梵文罗马拟音；扎）之后，将风和明觉一心专注于彼天神，将其抛向法性虚空之中，以巨响而去，观想其无自性，如法性之云消散于虚空之中，安住于原始清净之义，则我与神鬼之分别念皆于法性无戏论之状态中，于自处解脱。此后宣说于法性无造作任运成就中解脱：于天神融入法界之时，世俗神鬼之贪嗔无成立，胜义法性之体性明亮澄澈，无造作无执着任运成就之相，于任运成就之智慧中解脱。此乃嫉妒完全清净，于任运成就之智慧中解脱之方法。庸常之人因对嫉妒执着为真实，故于自他的痛苦中流转于轮回，此处将嫉妒融入无执着之中，故所生一切皆显现为欲求之大义，任运成就之智慧，从而成佛。因此，于无执着之状态中，将所生一切皆转为道用，彼即趋向于自解脱。如是，不舍弃嫉妒而转为道用之功德为：共同而言，障碍于自处解脱，悉地自然而至，事业成就。特别而言，从嫉妒二取之执着痛苦中解脱，所生一切皆于任运成就之智慧法身中解脱，从而成佛。萨玛雅！ 嘉嘉嘉！ ཨྠྀི！（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） ཨེ་མ་ཧོ！（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）五毒即是心，若舍弃则无法舍弃，舍弃则五毒反而会增大，因此不舍弃五毒而转为道用，五毒于心中根除，则五毒纵然生起，亦非毒乃是法性，舍弃法性则成……
English
The clamor of gods and demons arises! Then, when jealousy manifests as a deity and is seized: When the clamor of gods and demons occurs: JAH (ཛཿ, Tibetan; जः, Sanskrit Devanagari; jah, Sanskrit Romanization; syllable of wisdom), gather it into the heart of Hayagriva with a "hum" sound! Meditate that Hayagriva and oneself are inseparable, and abide in the state of primordial purity. Then, the thoughts of gods and demons will subside, and whatever is remembered will appear as the vision of the yidam deity. If the illusory body of the deity is placed in the meaning of primordial purity, then whatever is remembered will arise as the deity's body, and siddhis will be attained. Then, the deity departs into the realm of Dharma: That which is seized as the deity's body does not remain. Utter "JAH" (ཛཿ, Tibetan; जः, Sanskrit Devanagari; jah, Sanskrit Romanization; syllable of wisdom) with the mouth, and direct the wind and awareness one-pointedly towards that deity. When it is thrown into the Dharma realm of the sky: It goes with a loud sound, and it is thought that its nature is gone, just as clouds disappear into the sky by Dharma nature. Abiding in the meaning of primordial purity: Then, all the thoughts of self and gods and demons are liberated in their own place in the state of Dharma nature, free from elaboration. Then, it is taught that liberation occurs in the unmade, spontaneously accomplished Dharma nature: At this time when the deity departs into the realm of Dharma: Because the attachment and aversion of conventional gods and demons are not established: The essence of ultimate Dharma nature is clear and radiant! The experience of unmade, ungrasping, spontaneously accomplished! It is liberated into spontaneously accomplished wisdom! This is how to purify jealousy and liberate it into spontaneously accomplished wisdom! Ordinary people grasp jealousy as true, so they wander in samsara with the pain of self and others. Here, by mixing jealousy with non-grasping, everything that arises appears as the great meaning of desire, spontaneously accomplished wisdom, and thus one becomes a Buddha. Therefore, in the state of non-grasping, whatever arises is taken as the path, and that itself goes to self-liberation. Thus, the benefits of not abandoning jealousy but taking it as the path are: In general, obstacles are liberated in their own place, siddhis come effortlessly, and activities are accomplished. In particular, one is liberated from the suffering of clinging to the dualistic grasping of jealousy, and everything that arises is liberated into the spontaneously accomplished wisdom Dharmakaya, and thus one becomes a Buddha. Samaya! Gya Gya Gya! ATHI! (ཨྠྀི, Tibetan; अथि, Sanskrit Devanagari; athi, Sanskrit Romanization; syllable of wisdom) EMAHO! (ཨེ་མ་ཧོ, Tibetan; एमाहो, Sanskrit Devanagari; emaho, Sanskrit Romanization; syllable of wisdom) The five poisons are the mind; if they are abandoned, they cannot be abandoned. If they are abandoned, the five poisons will grow larger again. Therefore, do not abandon the five poisons but raise them as the path. If the root of the five poisons is cut off in the mind, then even if the five poisons arise, they are not poison but Dharma nature. Abandoning Dharma nature will...