Tibetan
ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ༔ དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དབྱིངས་ཡིན༔ དེ་ལ་མིང་ཙམ་དུ་ དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་བཏགས་ཀྱང༔ རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཡིན་པས༔ འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཅེས་བྱའོ༔ རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་འདི་ཀ༔ འདི་རྒྱུ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན༔ རྐྱེན་གྱིས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཡིན༔ རྟོག་མེད་གསལ་བས་ཡེ་ཤེས་ཡིན༔ ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ཆེན་པོ་ཡིན༔ དེའི་ངང་ལ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པའི་དོན་ནོ༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས༔ དབྱིངས་རིག་སྣང་སྟོང་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས༔ གྲོལ་བྱ་དང་གྲོལ་བྱེད་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་མ་དག་པ༔ སྣང་བ་སྟོང་པར་ཤེས་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་འཛིན་པས༔ ད་རུང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཙམ་ལས༔ ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་སངས་མ་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ༔ འདིར་སྣང་བར་འཆར་རྒྱུ་མེད་སྟོང་པར་དག༔ སྟོང་པའི་ཞེན་རྒྱུ་མེད་རང་བཞིན་གསལ༔ གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེད་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་མཐའ་བྲལ་བསམ་བརྗོད་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས་པ༔ རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ཡང༔ རྒྱུད་ལས༔ ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་བློ་ཟད་ནས༔ འཛིན་པ་མེད་པ་འདི་ཀ་སངས་རྒྱས་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ རྟོག་འཛིན་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པར༔ མི་གཡོ་ལྷུན་གྲུབ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན༔ དེ་ལ་རྟོག་མེད་ཀྱི་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པས༔ མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ༔ གཟུགས་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས༔ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བྱ་བ་ཡིན༔ དེ་ཀའི་ངང་ལ་ངང་གིས་རྩལ་སྦྱང་བ་ལས༔ གཞན་ཅི་ཡང་བྱ་རྒྱུ་མེད་པས་རྫོགས་ཆེན་བྱར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་སྟེ༔ འབྲས་བུ་རེ་དོགས་ཀྱི་གཡང་ས་ཆོད་ནས་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་དོན༔ རྫོགས་ཆེན་ཆིག་ཆོད་གནད་ཀྱི་མན་ངག༔ གང་ཟག་འབྲིང་ཡན་ཆད་རྩོལ་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་ཐབས༔ གསང་ཆེན་གནད་ཀྱི་དོན་ཁྲིད་ཀྱིས༔ མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུར་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་གདམས་ངག༔ གུ་རུ་ཤྲཱི་སིཾ་ཧས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ༔ ཨེ་མ་རིག་འཛིན་བརྡ་ཡི་བརྒྱུད་པ་ལ་བརྟེན་ནས༔ ཨ་ཏི་ཡང་གསང་ཆིག་ཆོད་དོན་ཁྲིད་འདི༔ བདག་འདྲ་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་ཐོད་ཕྲེང་གིས༔ གུ་རུས་ལུང་བསྟན་གཏེ
Chinese
是智慧，彼之自性任何也不成立故是界，于彼仅名言上，立名为界智二者，然自性无别一故，果法身明点唯一是也。 超离勤作修持之空明无执之自性赤裸此者，此非因所生自然成就，非缘所作自然而生，无分别明故是智慧，周遍一切故是大，彼之状态中功德一切圆满故，名圆满佛自然成就，是真实之义。 如是未证悟者等，于界智显空仅名言上立名执为二，故解脱者与解脱之二执之不净心，虽知显现为空性然以所知之执，今仍住于道之智慧上而已，未能自然成就成佛也。 此处显现无有显现之因，乐于空性，空性无有执着之因，自性光明，明空二者未分，未成一体之离边，超离思说心之境，是自明之自性，于任何处也不住之超脱轮回，是佛之意自然成就之事业也。 如是又，经中云：知与所知之法之心耗尽后，无有执着此即是佛。 故无有丝毫微细之分别执着，不动自然成就空性法身是也。 于彼无分别之明分未断绝故，是遍知之智慧，以色身为利有情故，大悲周遍一切故，名一切遍知之佛普贤王如来。 彼之状态中自性勤奋之力用，无有其他任何所作故，名大圆满无作自然成就，断除果位希冀之悬崖后，乃是现在成佛现量之义，大圆满顿超要诀，中等以上之人无勤而成佛之方便，以甚深秘密要义窍诀，如日升于空般现量认识成佛之口诀，咕噜西日桑哈所造圆满。 唉玛，依于持明表示之传承，阿底极密顿超窍诀此，我等邬金莲花生，咕噜授记伏藏
English
Is wisdom, because its very nature is not established in any way, it is the realm. Although it is merely named as the two, realm and wisdom, its nature is inseparable and one. Therefore, the result, Dharmakaya, is called the single bindu. This naked essence of emptiness and clarity, free from grasping, which transcends effort and practice, is spontaneously accomplished, not created by causes. It is naturally arisen, not fabricated by conditions. Because it is clear without thought, it is wisdom. Because it pervades all, it is great. Because all qualities are complete in its state, it is the true meaning of the spontaneously accomplished, perfect Buddha. Those who do not realize this, merely naming the realm and wisdom, appearance and emptiness, hold them as two. Therefore, the impure mind grasps the two, what is to be liberated and what liberates. Although they know appearance to be empty, they still grasp the knowable. Thus, they only abide in the wisdom of the path and have not attained Buddhahood as spontaneously accomplished. Here, there is no cause for appearance to arise, and it delights in emptiness. There is no cause for clinging to emptiness, and its nature is clear. The clear emptiness is undivided, and the extreme of not being established as one transcends the realm of thought, speech, and mind. It is the essence of self-illumination, and it is beyond suffering, not abiding anywhere. It is the activity of the Buddha's intention, spontaneously accomplished. Furthermore, it is said in the tantra: When the mind of the phenomena of knowledge and what is to be known is exhausted, this absence of grasping is Buddhahood. Therefore, without even the slightest subtle conceptual grasping, the unmoving, spontaneously accomplished emptiness is the Dharmakaya. Because the clarity of non-thought is uninterrupted, it is the wisdom of omniscience. Because compassion pervades all for the sake of beings through the Rupakaya, it is called the All-Knowing Buddha Samantabhadra. In that state, by naturally training the energy, there is nothing else to do. Therefore, it is called Dzogchen, effortless, spontaneously accomplished. Cutting off the cliff of hope and fear for results, it is the meaning of directly becoming a Buddha in the present. The key instruction of Dzogchen Trekchö, the means for individuals of intermediate level and above to attain Buddhahood effortlessly, through the profound secret key point instructions, is the instruction to directly introduce Buddhahood like the sun rising in the sky. Completed by Guru Shri Singha. Emaho! Relying on the lineage of vidyadhara symbols, this Ati Yangsang Trekchö key instruction, I, like Orgyen Pema Tötreng, prophesied by the Guru, treasure