Tibetan
ང་གསུམ་དུ་བཏགས་ཀྱང༔ དོན་ལ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས༔ ཟང་ཐལ་དུ་གསལ་བའི་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་འདི་ཉིད་མིན་པ༔ གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་ཅི་ཡང་མི་ འདུག་པས༔ རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཅེས་མིང་དུ་བཏགས་སོ༔ ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་འདི་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས༔ རང་རིག་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་དུ་ཡོད་པས་སྤྲུལ་སྐུར་སངས་རྒྱའོ༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་ལ་སོགས་མང་དུ་ཕྱེ་སྟེ༔ ཕྱི་ནས་སྣང་བ་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་སེམས་སུ་མ་ཤེས་གཞན་དུ་འཁྲུལ༔ བར་དུ་ལུས་སུ་བཟུང་ནས་བལྟས་པས་སྒོ་ལྔའི་འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་བྱུང༔ དེ་ཚོ་སེམས་སུ་གཅིག་པར་ངོ་མ་ཤེས་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་ནས༔ ནང་ན་བདག་འཛིན་གྱི་སེམས་གཅིག་ཡོད་པར་བཟུང་ནས༔ དེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་མ་རྟོགས་སོ་སོར་བྱས་པས་འཁྲུལ་ནས་འཁོར་བར་གོལ་བ་ཡིན་ནོ༔ འདིར་དེ་རྣམས་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས༔ རྒྱུད་ལས༔ གསུམ་རིག་དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད༔ རང་རིག་རང་གསལ་ལུ་གུ་རྒྱུད༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ ཕྱི་འབྱུང་བ་ལྔའི་སྣང་བ་ཡང་ཆུ་རླབས་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ལས་ཤར་ནས་སེམས་སུ་གཅིག་པར་ངོ་སྤྲད༔ དེ་སེམས་མིན་ན་རིག་པ་ནམ་མཁར་བལྟས་ཙམ་ན་འབྱུང་ལྔ་འོང་དགོས་ཏེ༔ སེམས་ཡིན་པས་སེམས་རང་ལ་རང་སར་དག་ནས་མི་ཡོང༔ དེས་ཕྱིའི་འབྱུང་སྣང་རང་སེམས་ཡིན་ པར་ངོ་སྤྲད༔ ནང་གི་དུག་ལྔ་ཉི་མའི་ཟེར་བཞིན་དུ༔ སེམས་ལས་ཤར་ཞིང་སེམས་སུ་གཅིག་པར་ངོ་སྤྲད༔ དུག་ལྔ་སེམས་མིན་ན་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་དུས་སུ་འཆར་དགོས་ཏེ༔ སེམས་ལ་རང་སར་དག་ནས་ལོགས་སུ་མི་འཆར༔ དུག་ལྔ་རང་སེམས་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད༔ བར་སྒོ་ལྔའི་སྣང་བ་སེམས་ལ་ཤར་ཞིང་སེམས་སུ་གཅིག་པར་ངོ་སྤྲད༔ དེ་ཚོ་སེམས་མིན་ན༔ རིག་པ་ནམ་མཁར་བལྟས་ཙམ་ན༔ སྒོ་ལྔ་གཞན་མ་ཚོ་ཡང་འཆར་དགོས་ཏེ༔ སེམས་ཡིན་པས་རང་སར་དག་ནས་མི་འཆར༔ དེས་ན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རིག་པས་གསུམ་རིག་ཅེས་བྱའོ༔ མིང་གསུམ་དུ་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པས། དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའོ༔ རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཅེས་པས༔ སེམས་མིན་ལོགས་ན་གང་ཡང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སེམས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་རིག་ཅིང༔ རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་ལྷག་གེར་མཐོང་བས༔ ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་གོ་ཡུལ་དུ་མ་ལུས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་རུ་མེད་པའི་དོན་རང་ལ་བལྟ་བ་ནི༔ མཐའ་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ངོ་བོ་ཡང་དག་ཉིད་ ལས་ཡང་དག་ལྟ་བ་སྟེ༔ ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ༔ ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ༔ དེ་ནས་གཉིས་པ་སྒོམ་པ་སེམས་འཛིན་དུ་མ་ཤོར་བ༔ མངོན་སུམ་ཉམས་མྱོང་གི་གནད་ཀྱིས་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་ཆོད་པའི་ངོ་སྤྲོད་ནི༔ ལུས་ངག་གི་གནད་སྟངས་གོང་དང་འདྲ་བ་ལ༔ ཡིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ལོངས་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས༔ མིག་ཐད་ཀའི་ནམ་མཁར་མ་ཡེངས་པར་བལྟ༔ དེ་ལ་བལྟ་རུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་སྔར་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རིག་ནས་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ལས༔ གཞན་དམིགས་འཛིན་གྱི་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད༔ དེ་ཡི་ངང་དུ་བཞག་པས༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་འཆར་ཚུལ་ཐམས་ཅད་མངོན་ཞེན་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་འགྲོ༔ དངོས་མེད་སྟོང་པའི་རང་རྩལ་མ་འགགས་པར་འཆར་བས་ཉམས་སྣང་ཐོག་མ་མངོན་སུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འཆར༔ དེ་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕར་ཏེ༔ དབྱིངས་རིག་པའི་མདངས་ཀྱིས་འཇའ་འོད་དང་འོད་ཁྱིམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་འཆར༔ ཐིག་ལེ་དང་ཐིག་ཕྲན་ཆུང་ངུ་དང༔ ཐིག་ལེ་སྦྲེལ་མ་རྩིབས་ཤར་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་བུན་བུན་པ་འཆར༔ ཐིག་ལེ་གསལ་བའི་ནང་དུ་སྐུའི་རྣམ་པ་འོད་སྐོར་ཅན་ ལམ་ལམ་པ་འཆར༔ ཤར་ཡང་དངོས་འཛིན་མེད་པར་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས༔ མངོན་སུམ་གྱི་རིག་པ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས༔ རང་རིག་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་འཆར་སྒོ་ཡོད་པས་ལོངས་སྐུར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཆར་ཚུལ་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་རིག་ཀྱང༔ སྟོང་པར་མ་ཤེས་འཆར་སྒོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པར་བལྟས༔ དངོས་པོ་མཚན་མ་ཅན་དུ་སོང་ནས་རྟག་ལྟར་གོལ་བ་ཡིན༔ འདིར་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དངོས་འཛིན་མེད་པར་ཤེས་པས༔ རྒྱུད་ལས༔ དེ་ཉིད་ཉམས་སྣང་གོང་དུ་འཕེལ་བས་ཏེ༔ སྣང་ཙམ་ཉིད་ལས་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་མེད༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཉམས་ཤར་ཡང༔ ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ༔ སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ སྟོང་པ་མིན་ན་ཉམས་སྣང་འཆར་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ༔ སྟོང་པ་ཡིན་པས་གང་ཡང་འཆར་དུ་བཏུབ་པས་རང་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་འཕྲལ་ཤར་གྱི་སྣང་བ་མ་འོངས་རྩིས་མེད་ཀྱི་སྣང་བ༔ དུས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད
Chinese
虽名立为三，然于义上，内外无别，无分而一融，明明朗朗，此清明澄澈之觉性，此外，无有他物间隔，故名之为觉性金刚连珠。以亲见法性之故，于此得决定，能自在驾驭自明觉，故证得化身佛果。如是不悟之迷惑众生，于心分立内外密三等，执著外境之显现为实有，不识其为心而误认为他物；执著中间为身体而观之，遂生起五根门之各异显现；彼等不识为一心之显现，反误认为各异，执著内里有一我执之心；如是不悟彼三者为一，而分立为三，遂致迷惑而流转于轮回。于此，能悟彼等无别而一，故经云：三觉三义无狐疑，自明自显连珠续。如是说故，外五大之显现亦如水波般，由自心而生，并认知其与心为一；若其非心，则觉性于虚空中一瞥之时，五大应现起，然其为心，故心自于自身清净而不起；由此认知外境之显现为自心。内五毒如日光般，由心而生，并认知其与心为一；若五毒非心，则应于安住虚空之时现起，然其于心自身清净，故不另行显现；于自心上认知五毒。中间五根门之显现生于心，并认知其与心为一；若彼等非心，则觉性于虚空中一瞥之时，其他五根门亦应现起，然其为心，故自于自身清净而不现；故此认知一切分别念皆为自心。如是内外密三者皆于心中觉知，故名之为三觉。虽名立为三，然于义上，能无别而一，无疑地了悟，故为三义无疑。所谓觉性金刚连珠者，谓了知心外无有他物，一切皆为一心之相续，如是明见觉性之体性，不落于心识言诠之境地，而得决定之故也。
English
Although named as three, in essence, there is no difference between inner and outer, they are indivisibly mixed into one. This clear and transparent awareness is nothing other than this very clarity. There is nothing else that intervenes. Therefore, it is named Rigpa Dorje Lugu Gyü (Awareness, Vajra, String of Pearls). By directly seeing the nature of reality, one becomes certain of this, and because one has mastery over one's own awareness, one attains Buddhahood as a Nirmanakaya. Those confused sentient beings who do not understand in this way divide the mind into outer, inner, and secret, and so on. They grasp at outer appearances as being real and do not recognize them as mind, thus becoming confused with something else. They grasp at the middle as the body and, by looking at it, different appearances of the five senses arise. They do not recognize that these are one in the mind, but become confused by thinking they are different. They grasp at the idea that there is one self-grasping mind inside. Because they do not understand that these three are one, but separate them, they become confused and stray into samsara. Here, one realizes that all of these are indivisible and one. Therefore, the tantra says: "Three awarenesses, three meanings, without doubt; self-awareness, self-luminous, a string of pearls." As it says, the appearances of the outer five elements arise from one's own mind like waves in water, and one recognizes that they are one with the mind. If that were not the mind, then the five elements would have to arise as soon as awareness glances at the sky. But because it is the mind, the mind purifies itself in its own place and does not come. Therefore, one recognizes that the outer appearances are one's own mind. The inner five poisons, like rays of sunlight, arise from the mind and one recognizes that they are one with the mind. If the five poisons were not the mind, then they would have to arise when one abides in the sky. But because they are purified in the mind itself, they do not arise separately. One recognizes the five poisons as one's own mind. The appearances of the intermediate five senses arise in the mind and one recognizes that they are one with the mind. If those were not the mind, then the other five senses would have to arise as soon as awareness glances at the sky. But because it is the mind, it purifies itself in its own place and does not arise. Therefore, one recognizes that all thoughts are one's own mind. In this way, because one knows that all three, outer, inner, and secret, are in the mind, it is called "Three Awarenesses." Although named as three, in essence, one realizes that they are indivisible and one, without doubt. Therefore, it is "Three Meanings Without Doubt." The term Rigpa Dorje Lugu Gyü means that one knows that there is nothing apart from the mind, and that everything is one mind-stream. Because one clearly sees the nature of awareness in this way, one is certain, without remaining in the realm of conceptual thought and words.
Chinese
哦！不散乱于彼之义，而观待于无可见之义自身，名为离边之见。乃是自性真实之处生出真实之见，如经所云：真实见而得解脱。此乃彼之义。其次，第二，修持不落入于执持心，以现量体验之要诀，于一处断定之介绍乃是：身语之要诀姿势与前相同，而意之观待方式乃是报身之观视方式，眼睛不散乱地直视虚空。于彼处无可观待之物，因先前一切皆已于心中了知，故不散乱于觉性现量明晰之义，名之为修持，除此之外，别无执持对境之修持。安住于彼之状态中，觉性现量之显现方式，一切皆于无有实执中解脱为空性。无实空性之自力不间断显现，故最初之体验乃是现量习气之显现，如幻化一般显现。其后更胜于前地增长，以法界觉性之光彩，显现如彩虹光晕之形态。明点与微细小点，以及明点相连如轮辐向上竖立之形态，如雾气般显现。于明点明晰之中，身之形态，光环围绕，闪闪发光地显现。即使显现，亦于无有实执中，自己体验，故能了知现量之觉性并非实物，而是空性。彼之义若能确定，则自明觉性于无有实物中具有显现之门，故能于报身成佛。如是未能证悟者，虽能了知一切显现方式之分别念皆是自心，然未能知晓空性，视显现之门为各不相同。成为具有事物相状之物，而如常人般迷误。于此处，无论如何显现，皆应了知无有实执。如经云：彼之体验更胜于前地增长，唯有显现，而无执持之事物。如是所说，先前习气之显现体验即使显现，亦如水中之月般，唯是显现，而非实物。介绍为空性。若非空性，则体验无法显现，因是空性，故能显现任何事物，故介绍自心为空性。如是刹那显现之景象，未来无数之景象，三时之一切景象
English
O! Not being distracted from the meaning of that, but looking at the meaning itself, which is invisible, is called the view of being free from extremes. It is from the very nature of reality that the true view arises, as it is said in the scriptures: "Seeing the truth, one is liberated." This is the meaning of that. Secondly, the introduction to meditation, which does not fall into holding the mind, but is decisively determined in one place by the key point of direct experience, is as follows: The key points of body and speech are the same as before, but the way of looking with the mind is the way of seeing of the Sambhogakaya. Look at the sky directly with your eyes without distraction. There is nothing to look at there, because everything has already been known in the mind, so not being distracted from the meaning of the clarity of direct awareness is called meditation. Other than that, there is no meditation of holding onto objects. By staying in that state, all the ways in which direct awareness manifests are liberated into emptiness without attachment. Because the self-power of non-existent emptiness manifests without interruption, the initial experience is the manifestation of direct habitual patterns, appearing like an illusion. Then it increases more and more, and with the radiance of the wisdom of the Dharmadhatu, it appears like rainbows and halos of light. Dots and tiny particles, and the appearance of connected dots standing upright like spokes, appear like mist. In the clarity of the dots, the form of the body, surrounded by a halo of light, appears shimmering. Even when it appears, it is experienced by oneself without grasping at reality, so it is to realize that direct awareness is not a thing, but emptiness. If that meaning is determined, then self-awareness, which is not a thing, has a door to manifestation, so one becomes a Buddha in the Sambhogakaya. Those who have not realized this, even though they know that all the thoughts of the way of manifestation are their own minds, do not know emptiness, and see the doors of manifestation as different. They become things with characteristics, and are misled like ordinary people. Here, no matter how it appears, one should know that there is no grasping at reality. As the scriptures say: "That experience increases more and more, there is only appearance, but no object to grasp." As it is said, even if the experience of the manifestation of previous habitual patterns appears, it is only an appearance like the moon in the water, and not established as a real thing. It is introduced as emptiness. If it is not emptiness, then experience cannot appear, because it is emptiness, anything can appear, so the mind is introduced as emptiness. Thus, the appearance of momentary manifestation, the appearance of countless future, all the appearances of the three times.