Tibetan
་ཀྱང་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་དངོས་མེད་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་ ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རིག༔ སེམས་ལས་ཤར༔ རིག་པ་འཆར་རམ་གནས་སམ་གང་བྱེད་ཀྱང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ སྟོང་ཉིད་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན༔ ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སྟོང་པ་གཅིག་ཏུ་ཐག་ཆོད་པས༔ སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང༔ སྟོང་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས༔ རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ནི༔ དམིགས་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དམིགས་གཏད་མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་སྒོམ་དེ༔ བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་འོད་གསལ་འཛིན་མེད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ༔ དེ་ནས་གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་སྤང་བླང་དུ་མ་ཤོར་བ་ཉམས་མྱོང་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་གནད་ཀྱིས་རྩལ་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་སྦྱོང་བའི་ངོ་སྤྲོད་ནི༔ ལུས་ངག་གི་གནད་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ༔ ཡིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་སྤྲུལ་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་མིག་འོག་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ༔ དེ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ༔ སྔར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་ཀ་སྐྱོང་བ་ལ༔ སྤྱོད་པ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན༔ གཞན་ལོགས་ནས་སྤྱོད་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་བཞག་པས༔ འཆར་ཚུལ་ཉམས་ཀྱི་འཕེལ་ ཚོ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ནས༔ ཉམས་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོང་གསལ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཆ་མཚན་མའི་བག་ཆགས་མེད་པར་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་པ་རྩོལ་མེད་རང་སར་གྲོལ་ནས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྟོང་གསལ་གྱི་ངང་ལ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ནི༔ ཉམས་དང་སྟོང་པའི་ཞེན་པ་མེད་པས༔ མངོན་སུམ་སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པར་རང་གྲོལ་དུ་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ འདི་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ན༔ རང་བྱུང་ཕྱོགས་མེད་ཤར་ནས་རྟེན་མེད་དུ་རང་གྲོལ་བས་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས༔ སྣང་བའི་ཉམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྙེམས་བྱེད་ཀྱིས་རྟོག་ཀྱང༔ སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པར་བཟུང་བས་སྟོང་པ་ཞེན་པ་ཅན་དུ་སོང་སྟེ༔ ཕྱོགས་ཆའི་སྟོང་པ་སྟེ་ཆད་ལྟར་གོལ་བ་ཡིན༔ འདིར་སྟོང་པ་དང་དངོས་པོའི་འཛིན་པ་གང་ཡང་མེད་པར་འཛིན་མེད་དུ་གྲོལ་བས༔ རྒྱུད་ལས༔ སྣང་སྟོང་གཉིས་འཛིན་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིས༔ རང་བྱུང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལྷག་གིས་མཐོང༔ མ་བཅོ
Chinese
，也介绍了显现之门不闭塞，是无实有空性的。如是 一切于心中识，从心而生，觉性显现或安住或作何，也介绍了不成实有空性。空性只是名言安立，指的是不执著于意义的智慧。一切断定为自心空性一，无论显现如何生起，也知晓从空性中无实有，因此不为分别念相所控制。如是确定后，安住于空性本身无可修之状态，这称为无缘之禅修，无有目标相之安住禅修，是无可修之光明无执。这是所说之义。之后第三，行为不堕入取舍，以经验达到量之要点，于任运解脱之上修持之介绍是：身语之要点与之前相同，意的观法如化身之观法，观眼下之虚空，于此无有可观可修，因为之前已于心性空性中经验，守护彼义，名为行为。无有其他另外可修行，安住于彼之状态，显现方式、经验之增 长也无自性而解脱为空性，无有经验之执著，显现解脱同时，大空光明无有方分相之习气，显现空性二取无勤任运自解脱，无论如何作，也于空光明之状态中自显自解脱，无有经验与空性之执著，于现量空性中经验，无有能经验所经验之执著而自解脱达到量是应作的。此若确定，自生无方显现后无有依凭而自解脱，无有明暗无二法身成佛。如是不了悟者们，以显现之经验一切皆为空性而自诩，然而，以空性执为空性，成为耽著空性者，成为方分之空性，即是堕入断见。此处无有空性与实有之执著，于无执中解脱，因此经中说：显空二取自解脱，自生觉性之体性更超胜，不造作。
English
, and also introduces that the door of manifestation is not blocked, and it is unreal emptiness. Thus, Everything is known in the mind, arises from the mind, whether awareness arises, abides, or does anything, it is also introduced as not being truly empty. Emptiness is just a nominal establishment, referring to the wisdom that does not cling to meaning. Everything is determined as the emptiness of one's own mind, no matter how appearances arise, also knowing that there is no reality from emptiness, therefore not being controlled by conceptual appearances. Having determined this, abiding in the state of emptiness itself where there is nothing to meditate on is called aimless meditation, the abiding meditation without a target appearance is the unholdable luminosity that cannot be meditated on. This is the meaning of what was said. Then third, the introduction to practicing on the spontaneous liberation with the key point of experience reaching the limit where behavior does not fall into acceptance and rejection is: the key points of body and speech are the same as before, the view of mind is like the view of the incarnate, looking at the sky under the eyes, there is nothing to look at or meditate on, because the emptiness of mind itself has been experienced before, guarding that meaning is called behavior. There is nothing else to practice separately, abiding in that state, the way of appearance, the increase of experience also dissolves into emptiness without self-nature, without clinging to experience, appearance and liberation are simultaneous, great emptiness and luminosity without the habit of partial appearances, the clinging to the duality of appearance and emptiness spontaneously self-liberates without effort, no matter what is done, it also spontaneously appears and self-liberates in the state of emptiness and luminosity, without clinging to experience and emptiness, experiencing in manifest emptiness, without the clinging of experiencer and experienced, self-liberation reaching the limit is what should be done. If this is determined, after the spontaneous and impartial appearance, self-liberation without support, without brightness and dimness, the non-dual Dharmakaya becomes enlightened. Those who do not understand in this way, boast that all the experiences of appearance are emptiness, however, by grasping emptiness as emptiness, they become attached to emptiness, becoming the emptiness of partiality, that is, falling into nihilism. Here, there is no clinging to emptiness and reality, liberating in non-clinging, therefore the scripture says: The clinging to the duality of appearance and emptiness self-liberates, the nature of spontaneous awareness is even more superior, uncreated.
Tibetan
ས་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་སྐུ་འདི་ཀ་ཡིན༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ སྣང་སྟོང་གང་གི་ཡང་ཞེན་པ་དང་འཛིན་པ་མེད་ པར༔ སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་དུ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར༔ གསལ་བ་རང་བྱུང་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད༔ དེ་ཉིད་བྱས་པས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན༔ ཤར་བས་སྣང་བ་མ་ཡིན༔ བལྟས་པས་གསལ་བ་མ་ཡིན༔ རང་བཞིན་གྱིས་གྲོལ་བ༔ ངོ་བོ་གསལ་བ༔ མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ཉིད་འཕྲལ་ལ་སྟོང་པར་སོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཡེ་སྟོང་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད༔ དེ་ལྟར་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱང་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས༔ དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་གཉིས་སུ་བྱུང་ན་སྣང་བ་སྟོང་པར་མི་འགྲོ༔ སྟོང་ཉིད་སྣང་བར་མི་འཆར་བས་དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ངོ་སྤྲད༔ གཉིས་མེད་རང་བྱུང་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད༔ ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ངོ་སྤྲད༔ དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ཤར་སེམས་སུ་རིག༔ རིག་པའི་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་རྟོགས༔ སྣང་བ་ཤར་བ་གང་ཡིན་ཀྱང༔ བཅོས་པས་བྱུང་བ་མ་ཡིན༔ ཡེ་ནས་རང་ཤར་རང་གྲོལ་རྩོལ་མེད་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད༔ གྲོལ་བ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་འཛིན་མེད་རང་གསལ་ལ་ཟེར་བས༔ དེ་ཀའི་ཐོག་ཏུ་རང་རྩལ་སྦྱང༔ གང་དུའང་འགྱུར་བ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་འོང་བ་ཡིན་ནོ༔ རང་གསལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་སྤྱོད་པ་ནི༔ སྤྱད་དུ་མེད་པའི་སྤྱོད་ པ་ཤུགས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ༔ འདི་ཉིད་ལས་སྤྱོད་རྒྱུ་ཡང་མེད༔ འཛིན་མེད་ཤུགས་འབྱུང་གི་ངང་དེ་ཀ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ༔ དེ་ནས་བཞི་པ་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་སུ་མ་ཤོར་བ་ནི༔ ཚད་ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་གནད་ཀྱིས༔ འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་དོན་ཐོག་ཏུ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི༔ ལུས་ངག་གི་གནད་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ༔ ཡིད་ཀྱི་གནད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཟིགས་སྟངས་གང་བདེས་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ༔ དེ་ལ་མཚན་མའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད༔ ཤུགས་འབྱུང་རང་གྲོལ་གྱི་དོན་དེ་ཀའི་ངང་དུ་དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་དུ་རྩལ་སྦྱངས་པས༔ སྣང་སྟོང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས༔ སྣང་སྟོང་གཟུང་བའི་ཡུལ༔ འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཟད་ནས༔ གཉིས་འཛིན་ཕྲ་མོ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པར༔ རང་དག་ལ་སོང་ནས་ཅི་ཡང་མི་རྟོག་པའི་མཉམ་པ་ཉིད༔ གསལ་འགྲིབ་མེད་པར་ངང་གིས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ནི༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་ལ་གསལ་ཆ་ཕྱོགས་མེད་དུ་མ་འགགས་ཀྱང༔ འཛིན་ཆ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་རིག་པའི་
Chinese
說：「此乃任運成就之法身。」故於顯空任何之貪執皆不存，如蛇結自解般，不作做作，直指光明自生自解。僅僅如此做並非解脫，生起並非顯現，觀看並非明晰，自性解脫，本質光明，體性無二而直指之。彼並非立即化為空性，而是直指本初以來本質即是空性。如是，顯空二者也僅是名言安立，然實質無二，若成二則顯現不會融入空性，空性亦不會顯現，故直指法界智無二。直指無二自生自解，直指法身唯獨明點。如是，一切皆從心而生，了知為心，覺悟智之心性本空。無論何種顯現生起，皆非造作而生，直指本來任運自生自解，無勤而成。解脫僅是名言安立，意指無執自明，故於此上修持自力，將會於任何處皆不變而達於穩固。於自明無執之狀態中行持，乃名為無可修持之任運行持，此中亦無可修持之物，無執任運之狀態即是行持之意。此乃其義。接著，第四，不墮入果之希疑，以將量度送至窮盡處之要訣，直指果位三身於意義上任運成就，即身語之要訣與先前相同，而意之要訣則以任何適意之大樂觀看方式觀看虛空，於此無有任何有相之觀修可修持，於任運自解之意義彼狀態中，修持法界智無二，則顯空心三者無別融合為一，顯空所執之境，能執之識耗盡，乃至無有微細二取習氣之識，於自淨中消逝，成為無有任何思維之等性，無有明暗自然明朗，此乃將法性送至窮盡處之意義。於彼之中，雖光明分無有阻礙地遍及各方，然無有絲毫執取，故為智之
English
Saying, "This is the spontaneously accomplished Dharmakaya." Therefore, without any attachment or clinging to any appearance or emptiness, like a snake's knot untying itself, without artificiality, directly pointing out the clear, self-arisen, self-liberated. Just doing this is not liberation. Appearing is not appearance. Looking is not clarity. Liberated by nature. Essence is clear. Directly pointing out that the characteristics are non-dual. It is not that it immediately becomes empty, but directly pointing out that from the beginning, the essence is inherently empty. Thus, both appearance and emptiness are merely names, but in reality, they are non-dual. If they become dual, appearance will not dissolve into emptiness, and emptiness will not arise as appearance. Therefore, directly pointing out that the Dharmadhatu and wisdom are non-dual. Directly pointing out non-duality as self-arisen and self-liberated. Directly pointing out the Dharmakaya as a single bindu. Thus, everything arises from the mind, recognizing it as the mind. Realizing that the nature of wisdom-mind is empty. Whatever appearance arises, it does not arise from fabrication. Directly pointing out that it is inherently spontaneously arisen, self-liberated, and effortless. Liberation is merely a name, referring to self-clarity without clinging. Therefore, cultivate your own strength on this, and you will surely become stable without changing anywhere. To practice in the state of self-clarity without clinging is called spontaneous practice without practice. There is nothing to practice in this. The state of spontaneous non-clinging is the meaning of practice. This is the meaning. Then, fourth, not falling into doubt about the result, with the key of bringing the measure to exhaustion, directly pointing out that the three Kayas of the result are spontaneously accomplished in meaning, that is, the key points of body and speech are the same as before, and the key point of mind is to look at the sky in whatever way is comfortable with great bliss. There is nothing to practice in terms of conceptual contemplation on this. By cultivating the non-duality of Dharmadhatu and wisdom in the state of spontaneous self-liberation, the three, appearance, emptiness, and mind, merge into one without distinction. The object of grasping of appearance and emptiness, and the consciousness of the grasper are exhausted. Even the subtle habitual consciousness of dualistic grasping is gone, and it dissolves into self-purity, becoming equanimity without any thought. Without clarity or obscurity, it naturally becomes clear. This is the meaning of bringing the Dharmata to exhaustion. In that, although the clear aspect pervades all directions without obstruction, there is not even a sesame seed of clinging, so it is the wisdom of