Tibetan
འཇའ་ཚོན་མཁའ་ལ་ཡལ་བ་ལྟར་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ༔ ཞེས་གསར་དུ་གཤེགས་པའི་སྟོང་ཉིད་ དང་། གདོད་ནས་རང་བབས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཐུགས་འོད་གསལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ནོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་ལ་གསུམ། དབང་པོ་རབ་ཚེ་འདིར་གྲོལ་བ། འབྲིང་བར་དོར་གྲོལ་བ། ཐ་མ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྔོན་འགྲོ་འཁྲུལ་གཞི་རྩད་ནས་གཅོད་པའི་གནད༔ དངོས་གཞི་འཁྲུལ་པ་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནད༔ རྗེས་འཁྲུལ་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ཤར་བའི་གནད་དོ༔ དང་པོ་ལ་བཞི། ལུས་སྦྱོང་། ངག་སྦྱོང་། སེམས་སྦྱོང་། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་འདེབས་པའི་གནད་དོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་མི་འགྱུར་བ་རྡོ་རྗེའི་འདུག་སྟངས་ལ་གནས་པར་བྱའོ༔ ཞེས་འབོལ་གདན་ཆེན་པོའི་སྟེང་དུ་རང་གི་ལུས་གཅེར་བུར་ཕྱུང་ཞིང་། སྨད་དཀྲིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གྱོན་ཞིང་རྐང་པའི་མཐིལ་གཉིས་སྤྲད། སོར་རྩེ་གཉིས་ས་ལ་བཙུག །ལག་པ་གཉིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞིང་སྤྱི་བོར་མ་རེག་པར་བྱ། ལག་པ་གཉིས་དང་མགོ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་རྭ་ཡར་རྩེ་གསུམ་དང་། རྐང་པ་གཉིས་དང་འཕོངས་རྣམས་མར་རྩེ་གསུམ། རྐེད་པ་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ཞིང་། རང་ལུས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་མེ་འབར་ཞིང་འོད་སྣ་ཚོགས་འཁྲིགས་པའི་རང་བཞིན་བསྒོམ་ལ། ལུས་ ཚུགས་མི་ཐུབ་ན་གང་དུ་འགྱེལ་བའི་ས་ལ་རང་བཞག་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ངག་སྦྱོང་ནི། ངག་མི་སྨྲ་བར་ཧཱུྃ་གི་རང་སྒྲར་འཆར་བར་བྱའོ༔ ཞེས་རང་གི་ལུས་ཕྱི་གསལ་ནང་གསལ་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཅན་དུ་བསྒོམ་ལ། སྙིང་གའི་ཐད་དུ་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་མཁྱིད་གང་བ་ཙམ་དུ་གསལ་བཏབ་ཅིང་། ཐ་མལ་གྱི་ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་རྦད་ཀྱིས་བཅད་ནས། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་ཆེ་ཆུང་སྤེལ་མའི་ཚུལ་གྱིས་དལ་བར་བརྗོད། སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལས་ཧཱུྃ་གྲངས་མེད་པ་འཕྲོས། སྣ་བུག་གཡས་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ནས་གནས་ཁང་ཡུལ་ཕྱོགས་སོགས་ཧཱུྃ་གིས་གང་བར་མོས། སླར་ཡང་ཧཱུྃ་དེ་རྣམས་སྣ་བུག་གཡོན་ནས་ཚུར་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ལུས་ཀྱི་ནང་ཐམས་ཅད་བང་བ་འབྲུས་ཁེངས་པ་བཞིན་གང་བར་མོས་པ་ནི་རྒྱས་གདབ་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལས་ངོ་བོ་ཚ་ཞིང་རྩུབ་པ། རང་བཞིན་མྱུར་བ། རྩེ་མོ་རྣོ་བ། ཤུགས་དྲག་ལྡན་པ་སྟེ་ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་མང་པོ་འཕྲོས། རང་གི་ཡུལ་དང་གནས་ཁང་སོགས་ཁྲལ་ཁྲོལ་
Chinese
如彩虹消逝于空中般，安住于无所缘之状态。如是，于新逝之空性与，本初自成之空性二者无别之状态中安住，乃是心之光明之瑜伽。༈。第二、正行之引导分三：上根者于此世解脱，中根者于中阴解脱，下根者于自性化身刹土中解脱。初者分三：前行断除错乱之根本之要诀，正行错乱于自处解脱之要诀，后行错乱显现自生为智慧之要诀。初者分四：身之修习，语之修习，心之修习，以及于彼一切之上增益之要诀。初者为：身不改变，安住于金刚跏趺坐。如是，于大垫之上，自身赤裸而出，着下裙之形，双足足底相合，二指尖立于地上，双手合掌而不触及头顶。双手与头等同金刚之向上三尖，双足与臀等同向下三尖，腰部象征金刚之中心，观想自身为蓝色金刚，燃烧火焰，光芒万丈。若身体 无法保持姿势，则于倒地之处安住，置于无分别之状态。第二、语之修习为：语不言说，显现为（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之自声。如是，观想自身外明内澈，具光之明点，于心间之处，观想蓝色（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）如拇指般大小，断绝寻常之语，口中以大小交替之方式缓慢念诵（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。自心间之（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中散发出无量（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），自右鼻孔出，观想住所、地域等充满（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。复又，彼等（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）自左鼻孔入，入于身内，观想身内如粮仓般充满，乃是增益之次第。又，自心间之（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，散发出本体热且粗糙，自性迅速，顶端锋利，具猛烈之势，具足四种特征之相者众多，自身之地域与住所等
English
Like a rainbow dissolving into the sky, rest evenly in a state of non-fixation. Thus, resting evenly in a state where the newly deceased emptiness and the primordial self-existing emptiness are inseparable is the yoga of the mind's clear light. ༈. Second, the main instruction is divided into three: the superior being liberated in this life, the intermediate being liberated in the bardo, and the inferior exhaling in the realm of the self-existing Sambhogakaya. The first is divided into three: the key to cutting off the root of the preliminary delusion, the key to the delusion of the main part being liberated in its own place, and the key to the subsequent delusion appearing as wisdom. The first is divided into four: physical training, verbal training, mental training, and the key to expanding on all of them. The first is: the body does not change, and should remain in the vajra posture. Thus, on a large cushion, one's own body is taken out naked, wearing the form of a lower garment, the soles of the feet are joined together, the two fingertips are placed on the ground, the two hands are clasped together and do not touch the crown of the head. The two hands and the head are like the three upward points of the vajra, the two feet and the hips are like the three downward points, the waist symbolizes the center of the vajra, and one visualizes oneself as a blue vajra, burning with flames and entangled with various lights. If the body cannot maintain the posture, it should remain in the place where it falls and be placed in a state of non-conceptualization. The second, verbal training, is: the speech does not speak, but appears as the self-sound of (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum). Thus, visualizing one's body as externally clear and internally clear, with light bindus, at the heart, visualizing a blue (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) as large as a thumb, completely cutting off ordinary speech, and slowly reciting (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) in the mouth in alternating sizes. Countless (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) emanate from the (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) in the heart, and emerge from the right nostril, visualizing the residence, region, etc. filled with (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum). Again, those (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) enter from the left nostril, enter the body, and visualize the inside of the body as full as a granary filled with grain, which is the stage of expansion. Also, from the (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) in the heart, many emanate with the nature of being hot and rough, the nature of being fast, the tip being sharp, and the power being strong, possessing four characteristics, one's own land and residence, etc.
Tibetan
གྱི་རྣམ་པར་བྱེད། དེ་ནས་སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་ཚུན་ཆད་ཧཱུྃ་གིས་གང་ཞིང་ཁྲལ་ཁྲོལ་གྱི་རྣམ་པར་བྱས་པར་མོས་པ་ནི་རྩལ་སྦྱོང་བ་དང་གནས་ཡུལ་སོགས་ལ་བདེན་འཛིན་སྦྱོང་བ་ཡིན་ ཞིང་། ངག་སྦྱོང་དང་ངག་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་གཉིས་སྟབས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སེམས་སྦྱོང་ནི། ཡིད་མ་ཡེངས་པར་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ༔ ཞེས་ཐ་མལ་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གིས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གཙོ་གང་ཆེ་བརྟགས་པ་ན། ལུས་ནི་བེམ་པོ་དང་། ངག་ནི་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཞིང་། ཡར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། མར་འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་ནི་སེམས་ཡིན་པར་རྟོགས་ཤིང་། སེམས་དེ་ཡང་དང་པོ་བྱུང་ས། བར་དུ་གནས་ས། ཐ་མ་འགྲོ་ས། ཟླུམ་པོ་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་དང་། དཀར་སེར་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་གྲུབ་བརྟག་ཙ་ན། དང་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའི་སྟོངས། བར་དུ་གནས་པའི་ངོ་བོའི་སྟོངས། ཐ་མ་འགགས་པའི་འབྲས་བུའི་སྟོངས། དབྱིབས་ཁ་དོག་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་ཐག་ཆོད་ཅིང་། རིག་ཐོག་ཏུ་གདར་ཤ་ཆོད་པར་བྱས་ཤིང་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་རྡིབ་པའི་མན་ངག་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ་བའི་རིམ་པའོ། །བཞི་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་འདེབས་པའི་གནད་ནི། དེ་ཐམས་ ཅད་དབྱིངས་ལས་བྱུང་ཞིང་དབྱིངས་སུ་བསྐྱལ་ལ་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པ་ནི་གནད་དོ༔ ཞེས་ནམ་མཁའ་ལས་སྤྲིན་དང་པོ་བྱུང་། བར་དུ་གནས་ལ། ཐ་མ་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཐིམ་པ་བཞིན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རིག་པ་དེའི་ངང་ལས་བྱུང་ཞིང་། བར་དུ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས། ཐ་མ་རིག་པའི་ངང་དུ་ཐིམ་ཞིང་། རང་གི་སེམས་ཉིད་རིག་སྟོང་འདུས་མ་བྱས་པའི་གནས་ལུགས་གསལ་སྟོང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དེ་ཉིད་ལ་དྲན་པས་མ་ཡེངས་ཙམ་བྱ་བ་གནད་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དངོས་གཞི་འཁྲུལ་པ་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནད་ནི༔ ཞེས་པ་དེ་ལ་བཞི། ལུས་མི་འགྱུར་བ་རི་བོ་ཅོག་གཞག་གིས་གཞི་གཟུང་ངོ༔ ངག་མི་སྨྲ་བར་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་ཨར་ལ་གཏད་དོ༔ སེམས་མ་ཡེངས་པར་རིག་པ་ཅོག་གཞག་ལ་བཟླའོ༔ དེ་ཐམས་ཅད་ངོ་ཤེས་རྩལ་རྫོགས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ནི་གནད་དོ༔ ཞེས་པས། ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་གཞག་རིག་པ་མ་བཅོས་པའི་ངོ་བོ་རི་བོ་བཞིན་དུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་དེའི་ངང་བ
Chinese
的形态。之后观想直至三千世界都充满（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，并呈现出喧嚣嘈杂的形态，这是为了修习技巧，以及对处所等产生实执的对治。 并且，语的修习和语的辨别二者同时进行。第三是心的修习：心不散乱，要确定产生、安住、去处这三者。意思是对于庸常的身语意三门的一切行为，自己要观察身语意三者哪个最重要。身体是无情物，语是随身心二者而进退的状态。向上解脱痛苦，向下流转轮回的是心。并且，对于心，也要观察最初产生之处，中间安住之处，最终去往之处，圆形方形等的形状，白色黄色等的颜色，一个或多个等是如何成立的。最初是产生之因的空性，中间是安住之自性的空性，最终是止灭之果的空性。形状颜色一个或多个等，要断定已经超越了一切戏论的边际，在觉性上彻底决断，并且将之确定为无根无基，这是摧毁心之房屋的窍诀，是寻找心之弱点的次第。第四，对于这一切进行增上的要点是：这一切从法界中产生，送回法界，并且不离法界，这就是要点。如虚空中最初产生云朵，中间安住，最终消融于虚空之中。身语意三门的一切行为都从觉性之中产生，中间不离觉性的自性，最终消融于觉性之中。仅仅是不让自己的心性，觉性空性无为的体性，光明空性觉性之精华的那种状态被念头所扰乱，就是最殊胜的要点。第二，正行，错乱于自性中解脱的要点是：这有四点。身体不改变，以山王稳固为基础。语不说话，以海王稳固交付于寂静。心不散乱，以觉性稳固来念诵。认识这一切，技巧圆满，获得稳固，这就是要点。意思是，见解如山王稳固，觉性不造作的自性如山王般不可动摇。修习如海王稳固，在那
English
of appearance. Then, visualize that the entire three-thousandfold world is filled with (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) and appears in a chaotic manner. This is to practice skills and to purify the clinging to reality in places and so on. Furthermore, the practice of speech and the distinction of speech are done simultaneously. The third is the practice of mind: the mind should not be distracted, and the three—arising, abiding, and going—should be determined. This means that for all the actions of the ordinary body, speech, and mind, one should examine which of the three—body, speech, and mind—is the most important. The body is inanimate, and speech is the state of following and moving with both body and mind. It is the mind that ascends to liberation from suffering and descends to wander in samsara. Moreover, for the mind, one should also examine where it initially arises, where it abides in the middle, where it ultimately goes, shapes such as round or square, colors such as white or yellow, and how one or many are established. Initially, it is the emptiness of the cause of arising; in the middle, it is the emptiness of the nature of abiding; and ultimately, it is the emptiness of the result of cessation. Shapes, colors, one or many, etc., one should determine that it has transcended all the limits of elaboration, thoroughly decide on awareness, and establish it as rootless and baseless. This is the key to destroying the house of the mind, the sequence of finding the mind's weak points. Fourth, the key to enhancing all of this is: All of this arises from the Dharmadhatu, sends back to the Dharmadhatu, and does not move from the Dharmadhatu. This is the key. Just as clouds initially arise from the sky, abide in the middle, and ultimately dissolve into the sky, all the actions of body, speech, and mind arise from the state of that awareness, do not move from the nature of awareness in the middle, and ultimately dissolve into awareness. The key is to merely not let one's own mind, the nature of awareness-emptiness, the essence of clear-empty awareness, be disturbed by thoughts. Second, the main practice, the key to the liberation of confusion in its own place, is: This has four points. The body does not change; take the foundation with the steadfastness of a mountain king. Speech does not speak; entrust the steadfastness of an ocean king to silence. The mind is not distracted; recite with the steadfastness of awareness. Recognizing all of this, perfecting skills, and gaining stability is the key. This means that the view is like the steadfastness of a mountain king, the uncreated nature of awareness is immovable like a mountain king. Meditation is like the steadfastness of an ocean king, in that