Tibetan
པ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་དུས་ནམ་ཡང་མེད་པས། དཔེར་ན་རང་འཐག་གི་ལྟག་ཆུ་བཅད་པ་བཞིན་དུ། སྟོང་གསལ་འདུས་མ་བྱས་ པའི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ངོ་བྲལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ། འདས་པའི་རྣམ་རྟོག་འགགས། མ་འོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་མ་སྐྱེས། ད་ལྟའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ལ་རྩིས་གདབ་མི་བྱ་བར། དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བཞི་ཆ་བློ་འདས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པའི་ངང་བསྐྱང་ཞིང་། རྣམ་རྟོག་གི་རྙོག་པས་མ་བསླད་པར་དྲན་པ་གསལ་ཙམ་རིག་ཙམ་བྱས་ཏེ་ཅོག་གེར་གཞག་པར་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལ་བཞི། ལྟ་བས་ཐག་གཅད་པ། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ། སྤྱོད་པས་བོགས་འབྱིན་པ། འབྲས་བུའི་རྟགས་འཆར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་གཞུང་རྩ་བ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལས། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བློས་བཀོད༔ བྱུང་ཚོར་དང་བཅས་པའི་བློ་ནི་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་༔ དེའི་དབྱིངས་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས༔ སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟེན་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀ་དག་གཏིང་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པའོ༔ ཞེས་འདི་ལྟར་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བློས་བཏགས་ཤིང་བཀོད་པ་ལས་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་མེད། ནང་གི་སེམས་བྱུང་ཚོར་དང་བཅས་པའི་བློ་ནི་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་དེའི་དབྱིངས་རིག་སྟོང་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། རྟགས་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་མི་རྟོགས་ཤིང་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་མ་གོས་ཤིང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པས་མ་བསླད་པར་མཐོང་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡེ་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་གཏིང་གསལ་བ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་བཞུགས་པ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཀ་དག །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་བཞུགས་པ་རིག་པ་མ་བཅོས་པར་ལྟ་བས་ཐག་ཁྲེགས་སེ་ཆོད་པ་ནི་ལྟ་བས་ཐག་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། དེའི་འཕྲོས་ལས། དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ནམ་མཁའ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་སྟེ༔ མི་སྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དང་མི་འབྲལ་བ་ལ་བསླབ་བོ༔ ཞེས་དེ་ལྟར་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་ཕན་ཆད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དབྱེར་མེད་པར་གཞག་པ་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པས་མི་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་མི་འབྲལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པས་བོགས་འབྱིན་པ་ནི། ཡང་། ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་བཀྲ་ལམ་གྱིས་ཤར་ན་དེ་ལ་མི་དཔྱོད་པར་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའི་ངང་དུ་རྩོལ་བ་གློད་ལ་ལས་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་སྤྱོད་དོ༔ ཞེས་གཙོ་བོ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ཞིང་། ཕྱི་རོལ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་གང་ཤར་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ལ་མ་ཞེན་པས་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་རང་སར་དག་ཅིང་། ཕར་སྣང་བ་མ་འགགས། ཚུར་དེར་འཛིན་མ་ཞུགས་པས་ནང་གི་སེམས་དེར་འཛིན་བྲལ་བའི་ངང་དུ་ གནས་པས་ནང་འཛིན་པ་རང་སར་དག །བར་དུ་རིག་པ་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་གཞག་པ་ན་བར་དུ་འོད་གསལ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ངང་དུ་ལས་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུའི་རྟགས་འཆར་ཚུལ་ནི། ཡང་། དེའི་ཚེ་རླུང་སེམས་ཟིན་པའི་རྟགས་རྣམས་ཀྱང་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་ཞིང་འོད་གསལ་བའི་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པས་ཞི་བར་གནས་པ་ཉིད་དོ༔ ཞེས་སེམས་ཟིན་པ་ན་རླུང་ཟིན། རླུང་ཟིན་པ་ན་རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟགས་ནམ་མཁའ་ལ་དུ་བ་མེ་སྟག་སོགས་རྟགས་ལྔ་འཆར་ཞིང་། རིམ་གྱིས་གོམས་པས་འོད་གསལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་སྣང་བ་ཅོག་གཞག་ནི། རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཁོ་ན་ལས་ཤེས་པར་བྱས། བར་དུ་རིག་པའི་རང་ཚོ་ཟིན་པར་བྱས་པ་ན་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་དང་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་བཞིན་དུ་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རྩལ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཞིང་། མཐར་མཉམ་རྗེས་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཤིང་རྟོག་པ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ནི་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གསུམ་གནད་དུ་རྡེག་པའི་མན་ངག་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད། ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་གཅད། གདེང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བ་ཞེས་པ་དང་དོན་གྱི་གནད་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་དུས་ རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ་ཞིང་། གོ་བ་ཙམ་དང་བཤད་པ་མང་པོ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ཇེ་མང་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་གནད་དམ་པ་ཡིན་ནོ།། །།གསུམ་པ་རྗེས་འཁྲུལ་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ཤར་བའི་ཁྲིད་ལ་བཞི། ལུས་མི་གཡོ་བ་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་གྱིས་གཞིར་གཟུང་ངོ༔ ངག་མི་སྨྲ་བར་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་གྱིས་ཨར་ལ་གཏད་
Chinese
因此，对于充满疑惑的人来说，永远没有产生结果的时候。例如，就像切断了自磨机的后水一样。在体验着空明无为的觉性智慧与心识分离的同时，远离一切言说的边际。过去的分别念止息，未来的分别念不生起，对于现在的庸常意识，不要加以重视。在远离三时分别的第四种超离思维的法身境界中修行，不被分别念的污垢所染，只是清晰地忆念，稍微觉察，然后静静地安住，这就是四种方式：以见解来决断，以修习来体验，以行持来增进，以及果的征相显现的方式。第一种方式是，根据根本续部的金刚句：如此，一切显现皆由心所造作，生起感受的意识，无有而显现，其体性超越思维之境，各自以自证智无所依而见，是诸法之实相，本初清净，深邃明澈，无为而作。如是，外在所取的境之显现，一切皆由心所假立和造作，并非境自性成立。内在的具有生起感受的意识，虽无而显现，譬如梦境一般。彼心之体性，觉性空性无为而作的自性，超越思维之境。不能以理证和因明等来证悟，各自以自证智，无有能识的依凭。 不为所取和能取所染污，不为境和有境的分别念所迷惑而见，是诸法之实相，从原始以来就完全清净的自性，深邃明澈，与佛陀法身无二无别地安住。非由因缘聚合而成的体性本初清净，自性任运成就。此二者体性无二无别地安住，不加改造地以觉性来见，彻底决断，这就是以见解来决断。第二种是以修习来体验：接着上面所说，如是通达之后，应当修习虚空瑜伽，以不修之方式来修习不离其义。如是，一旦觉性得到认识，就应当像虚空一样，将能知和所知、境和有境无二无别地安住，修习虚空瑜伽。不以能取和所取来
English
Therefore, for those filled with doubt, there is never a time for results to arise. For example, like cutting off the backwater of a self-grinding mill. While experiencing the separation of the empty-clear, uncompounded awareness-wisdom from the mind, being free from all extremes of expression. Past thoughts cease, future thoughts do not arise, and this ordinary consciousness of the present should not be valued. Cultivating the state of the Dharmakaya, which transcends the three times, free from the thoughts of the three times, and not being defiled by the turbidity of thoughts, simply remembering clearly, slightly aware, and then remaining quietly, this is the fourfold way: deciding with view, experiencing with meditation, enhancing with conduct, and the manner in which the signs of the result appear. The first is, according to the Vajra verses of the root text: Thus, all appearances are fabricated by the mind, the consciousness with arising feelings, appears as non-existent, its essence transcends the realm of thought, each sees without reliance with self-cognizant wisdom, is the reality of all dharmas, primordially pure, deeply clear, uncompounded. Thus, all appearances of external objects are imputed and fabricated by the mind, and are not established from the object's own side. The inner mind with arising feelings, appears as non-existent, like a dream. The essence of that mind, the nature of awareness-emptiness, uncompounded, transcends the realm of thought. It cannot be realized by reason and logic, etc., each with self-cognizant wisdom, without the support of consciousness. Not stained by grasping and apprehending, and seeing without being confused by the thoughts of object and subject, is the reality of all dharmas, the nature of complete purity from the very beginning, deeply clear, abiding inseparably from the Dharmakaya of the Buddha. The essence of being uncompounded by causes and conditions is primordially pure, and the nature is spontaneously accomplished. These two abide inseparably in essence, seeing with awareness without modification, making a thorough decision, this is deciding with view. The second is experiencing with meditation: Continuing from the above, having understood in this way, one should practice sky yoga, and practice not separating from the meaning in a non-meditative way. Thus, once awareness is recognized, one should abide in the same way as the sky, without distinguishing between knower and known, object and subject, and practice sky yoga. Not with grasper and grasped
Chinese
应当以禅修的方式，以觉性不离自身本性的方式进行禅修。第三，以行持增进（证悟）：又，当六识的显现清晰地生起时，不要对它进行分别，而应在法性自身本性的状态中，放松努力，像一个已经完成任务的人那样行持。这主要是后得的修习。无论外境六识的显现如何生起，都不作任何的扬弃或取舍，因为不执着于外境的显现，所以外境所取的对境在自身处清净；外境的显现不停止；由于内在的执着没有进入，所以内在的心安住在无执着的状态中，因此内在的执着在自身处清净。中间，将觉性安住在不作改变的状态中，那么中间就能在光明自性显现的状态中，像一个已经完成任务的人那样行持。第四，果的征相显现的方式：又，那时，控制风心的征相也会自然而然地出现，由于成就了光明胜观，所以安住在寂静之中。当心被控制时，风就被控制；当风被控制时，依靠风心进入、安住、融入中脉这三者，外境的征相，如天空中的烟、火星等五种征相就会显现。逐渐习惯后，就能成就光明自生的智慧胜观。第四，果的显现如如安住：觉性的本性只能通过上师的加持来认识。中间，当觉性的自力被掌握时，无论生起任何分别念，都会像蛇的结和水上画的痕迹一样，自然消失，不留痕迹，这就是圆满的功德。最终，当等持和后得融为一体，对念头没有好坏之分时，就是获得了稳固。因此，噶饶多吉的三个要害之语的口诀，就是将觉性直接交付于自身，一刀斩断，在解脱的把握中安住，与此意义的关键相同。因此，始终将觉性安住在不作改变的状态中进行禅修非常重要。无论理解多少，讲述多少，都只会增加分别念，所以一心一意地修持才是最关键的。第三，后得的错觉显现自然成为智慧的引导有四部分：身体不动，以三种坐姿作为基础；语言不说话，以三种观看方式专注于目标。
English
One should meditate in a way that awareness is inseparable from its own nature, through the method of meditation. Third, enhancing (realization) through conduct: Furthermore, when the appearances of the six consciousnesses arise clearly, one should not analyze them, but rather relax effort in the state of the nature of reality itself, and act like someone who has completed their task. This is mainly the practice of post-meditation. Whatever appearances of the six external consciousnesses arise, one should not engage in any rejection or acceptance. Because one does not cling to external appearances, the objects of perception are purified in their own place. The external appearances do not cease. Since inner clinging does not enter, the inner mind abides in a state free from clinging, and therefore inner clinging is purified in its own place. In between, when awareness is placed in an unaltered state, then in between, one should act like someone who has completed their task, in the state of recognizing the self-face of clear light. Fourth, the way the signs of the result appear: Furthermore, at that time, the signs of controlling the wind-mind will also arise effortlessly, and because the superior seeing of clear light is accomplished, one will abide in peace. When the mind is controlled, the wind is controlled. When the wind is controlled, relying on the three—the wind-mind entering, abiding, and dissolving into the central channel—the external signs, such as smoke, sparks, and so on, will appear in the sky. Gradually becoming accustomed to this, one will accomplish the superior seeing of the self-born wisdom of clear light. Fourth, the appearances of the result are naturally present: The nature of awareness can only be known through the blessings of the lama. In between, when the self-power of awareness is grasped, then whatever thoughts arise, they will naturally vanish without a trace, like a snake's knot or a drawing on water. This is the perfection of skill. Ultimately, when samatha and vipassanā are mixed into one taste, and there is no good or bad in thoughts, then one has attained stability. Therefore, the pith instructions of Garab Dorje's three words strike the essential point: directly entrusting awareness to oneself, cutting through decisively, and settling into the confidence of liberation. The key point of the meaning is the same. Therefore, it is very important to always meditate with awareness in an unaltered state. No matter how much one understands or how much one explains, it only increases conceptual thoughts, so practicing with one-pointedness is the most crucial point. Third, the instructions on the spontaneous arising of post-illusion appearances as wisdom have four parts: The body does not move, taking the three postures as the basis; speech does not speak, entrusting to the object with the three ways of looking.