Tibetan
ར་རང་གྲོལ་ལས་མ་གཡོས་པ་ནི་གདིང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་འཆོས་པ་ཞེས་འབྲས་བུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུའི་རྟགས་འཆར་ཚུལ་ནི། དེའི་ཚེ་རླུང་སེམས་ཟིན་པའི་རྟགས་རྣམས་ཀྱང་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་ཞིང་འོད་གསལ་བའི་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པས་ཞི་བར་གནས་པ་ཉིད་དོ༔ ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཅོག་གཞག་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པའི་ཚེ་རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཞུགས་པའི་རྟགས་སུ་སྣང་ཉམས་ཅི་རིགས་པ་དང་ཤེས་ཉམས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་ལ། རིམ་པར་གོམས་འདྲིས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ན། རང་བྱུང་གདོད་མའི་ཆོས་སྐུ་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་གྱི་རིག་པ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བླག་ཏུ་གྲུབ་ནས། ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ཆོས་ཅན་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ སྲིད་ཞིའི་ཁྱབ་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་འདེབས་པའི་གནད་ནི། དེ་ཐམས་ཅད་ངོ་ཤེས་རྩལ་རྫོགས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ནི་གནད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤྱིར་ཅོག་གཞག་གང་ཡིན་པ་བྱའོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའི་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པའང་ངོ་ཤེས་བཞིན་པའི་ངང་སྦྱང་བྱ་དེ་ཉིད་རྩོལ་བ་མི་དགོས་པའི་རྩལ་རྫོགས་པ་དང་། མཐར་གོམས་ཤིང་འདྲིས་ནས་གདིང་དུ་གྱུར་ཏེ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པའང་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཉམས་ལེན་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་རྟོག་གི་འཕྲོ་འདུ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། བྱུང་བ་དེ་ཉིད་མ་བྱུང་ན་ལེགས་སོ་སྙམ་པས་བཀག་ཀྱང་མི་བཀག །རྟོག་པ་ངན་པ་བཟང་པོར་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུའི་བཅོས་བསླད་ཀྱང་མི་བྱ། རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་ན་ཆེད་དུ་སྐྱེར་ཡང་མི་གཞུག་ལ། གློ་བུར་ཤུགས་འབྱུང་དུ་བཟང་ངན་བར་མའི་རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་དྲན་པས་ཙིར་གྱིས་གཟུང་ལ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ། ཤེས་མ་ཐག་གཉེན་པོས་གློ་རྡེག་མི་བྱ་བར་རྩལ་རྫོགས་སུ་འཇུག །རྫོགས་མ་ཐག་ཁ་ཡན་དུ་མི་གཏང་བར་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཀློད་ལ་རང་གྲོལ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་བསྐྱལ་ཏེ། ཐོག་མར་རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་བ་བུ་ཆུང་གིས་ལྷ་ཁང་བལྟ་བ་ལྟ་བུ། བར་དུ་རྣམ་རྟོག་གཉེན་པོ་མེད་པར་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་མདུད་ནམ་མཁར་ཞིག་པ་ལྟ་བུ། མཐར་རྣམ་རྟོག་ཕན་གནོད་ མེད་པར་གྲོལ་བ་རྐུན་པོ་ཁང་སྟོང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་ལ་གདིང་འཆོས་ཏེ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་འོ། །གསུ
Chinese
若不离自解脱，即是于解脱之上修饰，此乃确立果位。四者，果之征相显现之方式：彼时，风心受持之征相亦无勤而生，光明之胜观成就，安住于寂静之中。如是，以三种姿势精进修持专注之时，风心融入中脉之征相，种种显现与觉受亦无须勤作而自然生起。次第串习稳固之后，自生原始法身之本性，光明之觉性，远离一切垢染之胜观，无分别之智慧轻易成就。于法性虚空之自性中，法相戏论寂灭，近于安住于寂静之中，成为寂静之主。四者，于一切上增添要点之关键：彼一切皆需认识，圆满技巧，获得稳固，此乃关键。如是说，总而言之，无论是何种姿势，生起“我当行持”之念头，亦应于认识之状态中修持，彼即是无需勤作之圆满技巧。最终，串习纯熟，成为稳固之基础，获得稳固。尤其于彼等修持之时，与三门相关之无量分别念将生起。生起之时，亦不应以“若不生起则善”之念而遮止。亦不应将恶念转为善念，不应作如是之矫饰。若未生起念头，亦不应特意令其生起。纵然忽然生起善、恶、中庸之念头，亦应立即以正念抓住，并加以认识。认识之后，不应以对治力猛烈打击，而应令其圆满技巧。圆满之后，不应放任自流，而应将念头放于其自性法性之中，送入自解脱之大虚空。最初，念头无自性而解脱，如孩童观望寺庙。中间，念头无须对治而解脱，如蛇结于空中解开。最终，念头无有利益损害而解脱，如盗贼入于空室。于此之上修饰稳固之基础，获得稳固，乃关键之精要。
English
Remaining inseparable from self-liberation is to embellish upon liberation itself, which establishes the fruition. Fourth, the manner in which the signs of fruition arise: At that time, the signs of the wind-mind being seized also arise effortlessly, and because the clear light of superior seeing is accomplished, one abides in peace. Thus, when diligently practicing one-pointedness with the three postures, as a sign of the wind-mind entering the central channel, various appearances and experiences, as well as diverse cognitive experiences, also arise spontaneously without effort. Gradually, as familiarity and stability are attained, the self-originated, primordial Dharmakaya's nature, the clear light of awareness, the superior seeing free from all defilements, the non-conceptual wisdom, is easily accomplished. In the nature of the Dharmata's expanse, the proliferation of phenomenal characteristics is pacified, and one draws near to abiding in peace as the master of Samsara and Nirvana. Fourth, the key to embellishing everything: Recognizing all of that, perfecting the skill, and attaining stability is the key. As it is said, in general, whatever posture one is in, even the thought of "I should do this" should be trained in a state of recognition, which is the perfection of skill without the need for effort. Ultimately, one must become familiar and accustomed to it, transforming it into a foundation and attaining stability. In particular, during all those practices, countless proliferations of conceptual thoughts related to the three doors will arise. When they arise, one should not prevent them with the thought that it would be better if they did not arise. One should not transform bad thoughts into good ones, nor should one engage in such artificiality. If thoughts do not arise, one should not intentionally cause them to arise. Even if good, bad, or neutral thoughts suddenly arise, one should immediately seize them with mindfulness and recognize them. As soon as one recognizes them, one should not strike them violently with an antidote, but allow them to perfect their skill. As soon as they are perfected, one should not let them run wild, but release the thoughts into their own nature, the Dharmata, and transport them into the great expanse of self-liberation. Initially, thoughts are liberated without inherent existence, like a child looking at a temple. In the middle, thoughts are liberated without the need for an antidote, like a snake knot unraveling in the sky. Finally, thoughts are liberated without benefit or harm, like a thief entering an empty house. To embellish a stable foundation upon this and attain stability is the essence of the key.
Tibetan
མ་པ་རྗེས་ཀྱི་ཁྲིད་ནི། རྗེས་འཁྲུལ་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ཤར་བའི་གནད་ནི༔ ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་གཉིས། གཞུང་དོན་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། བཞུགས་སྟངས། གཟིགས་སྟངས། དམིགས་གནད། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་འདེབས་པའི་གནད་དོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་མི་གཡོ་བ་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་གྱིས་གཞི་གཟུང་ངོ༔ ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ལམ་ལྷུན་གྲུབ་ཐོད་རྒལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་སྒོ་ཡུལ་རླུང་རིག་གི་གནད་གཅུན་པ་གལ་ཆེ་བས། ལུས་འགུལ་སྐྱོད་ལ་སོགས་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་གཡོ་བར་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པས་ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་གཞི་གཟུང་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་སྲས་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལས། མངོན་སུམ་དོན་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར། །ལུས་དང་ངག་ཡིད་རབ་ཏུ་གཅུན། །ལུས་ནི་སེང་གེ་ལྟ་བུ་དང་། །དྲང་སྲོང་དང་ནི་གླང་ཆེན་ཚུལ། །འདི་ལས་གཡོ་བར་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་སུམ་སྟོང་ཉིད་དང་ཡང་། །སྐལ་པ་དག་ནི་མཉམ་པ་ཡིན། །ཞེས་ཕན་ཡོན་བཅས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོག་མར་ཆོས་སྐུ་སེང་གེའི་བཞུགས་སྟངས་ནི། རྐང་པའི་མཐིལ་གཉིས་སྦྱར། པུས་མོ་ཕྱིར་བསྒྲད། ལག་པའི་མཐེ་བོང་གིས་སྲིན་ལག་གི་རྩ་བ་མནན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་ བཅངས་པ་རྟིང་པའི་རྩར་ས་ལ་བཙུགས། ལག་ངར་དྲང་པོར་བསྲང་། རོ་སྟོད་གསེངས་ཏེ་དཔུང་པ་གྱེན་དུ་འཐེན། མཇིང་པ་ཡིད་ཙམ་གྱེན་ལ་གཏོད། ལྕེ་ཅུང་ཟད་གྱེན་ལ་བསྒྲིལ་བའོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྐུ་གླང་པོ་ཆེའི་བཞུགས་སྟངས་ནི། ཁ་སྦུབ་ཏུ་པུས་བྲང་སྦྱར། གྲུ་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་ལག་མཐིལ་གྱིས་ཨོས་ཀོ་བརྟེན་པའི་སོར་མོ་འགྲམ་པ་ལ་སྦྱར། རྒལ་ཚིགས་དྲང་པོར་བསྲང་། མགོ་གྱེན་དུ་དགྱེ་ཙམ་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་དྲང་སྲོང་གི་བཞུགས་སྟངས་ནི། རྐང་པའི་ལོང་བུ་གཤིབས་ཏེ་ཙོག་པུར་འདུག །ལག་གཉིས་པུས་མོ་ལ་བསྐོར། རྒལ་ཚིགས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ་མགོ་ཐད་ཀར་གཏོད་པའོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་འབྱུང་བ་རང་སར་དག །གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཟིན། དྲོད་སྐྱེད་ཅིང་འབྱུང་བཞི་སྙོམས། མཐར་ཐུག་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་གཟིགས་སྟངས་ནི། ངག་མི་སྨྲ་བར་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་གྱིས་ཨར་ལ་གཏད་དོ༔ ཞེས་པ་སྟེ། ངག་གིས་སྨྲ་བརྗོད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱ་བར་རླུང་དལ་བར་བརྟེན་ཏེ་མཆུ་སོ་མ་རེག་ཙམ་བྱས་ལ་ཁ་ནས་གཏང་བ་དང་ཅུང་ཟད་ཕྱིར་འཛིན་པ་ལ་བསླབ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། ངག་ནི་ཇི་ལྟར་ལྐུགས་པ་བཞིན། །སུ་དང་བརྡ་ཙམ་ཉིད་མི་བྱ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས
Chinese
玛巴之后的教导是：之后，错觉自显为智慧的关键在于。这有两点：正文意义和引申意义。第一点有四方面：坐姿、观看方式、专注要点，以及对所有这些进行详细阐述的关键。第一点是：身体不动，以三种坐姿为基础。意思是说，像这样，在彻却的见修行上获得稳固之后，为了实修任运成就妥噶，控制门户、境、气、明的关键非常重要。因此，身体的移动等丝毫不能动摇，恒常安住于三种坐姿，必须以此为基础生起智慧。如《佛子一续》中所说：为了现量见到意义，身体、语、意要善加调伏。身体如狮子，如仙人，又如大象的姿势。不从这些姿势移动，与三千佛的福分相等。如是宣说了利益。首先，法身狮子的坐姿是：两脚的脚底相合，膝盖向外张开，用手的大拇指按住小指的根部，结金刚拳，抵在脚后跟的旁边地上，手肘伸直，上半身挺直，肩膀向上拉，脖子稍微向上仰，舌头稍微向上卷。第二，报身大象的坐姿是：俯卧，膝盖和胸部贴地，手肘撑在地上，用手掌支撑颧骨，手指贴在脸颊上，脊椎伸直，头稍微向上抬起。第三，化身仙人的坐姿是：双脚的脚踝并拢，蹲坐。双手放在膝盖上，脊椎伸直，头正对着前方。这三种姿势能使五大归于本位，控制行动之气，产生暖热，调和四大，最终解脱为三身。第二，观看方式是：不说话，以三种观看方式专注于阿赖耶。意思是说，嘴里一点也不说话，依靠气息缓慢，嘴唇稍微不接触，从口中呼出，并稍微向内吸气，要练习这个。如前所说：语如哑巴一般，不与任何人作任何暗示。像这样谁做了
English
The instructions after Marpa are: Afterwards, the key to the spontaneous arising of illusion as wisdom is taught by this. There are two aspects to this: the main meaning and the related meaning. The first has four aspects: posture, way of looking, key point of focus, and the key to elaborating on all of these. The first is: The body does not move, and the foundation is established with three postures. This means that, having gained stability in the view and practice of Trekchö, it is very important to control the key points of the senses, objects, wind, and awareness in order to practice the spontaneously accomplished Tögal path. Therefore, without moving even slightly due to body movements, etc., one must always abide in the three postures as the basis for the arising of wisdom. As it is said in the Tantra of the Single Son of the Buddha: In order to directly see the meaning, body, speech, and mind should be thoroughly subdued. The body is like a lion, like a sage, and like an elephant. If you do not move from these, you will have the same fortune as three thousand Buddhas. Thus, the benefits are explained. First, the posture of the Dharmakaya Lion is: the soles of the feet are joined together, the knees are spread outwards, the thumbs of the hands press down on the base of the little fingers, holding the vajra fist, placed on the ground next to the heels, the forearms are straightened, the upper body is straightened, the shoulders are pulled upwards, the neck is slightly tilted upwards, and the tongue is slightly curled upwards. Second, the posture of the Sambhogakaya Elephant is: lying face down, knees and chest touching the ground, elbows planted on the ground, palms supporting the cheekbones, fingers touching the cheeks, spine straightened, head slightly tilted upwards. Third, the posture of the Nirmanakaya Sage is: the ankles of the feet are aligned, squatting. The hands are placed on the knees, the spine is straightened, and the head is facing straight ahead. These three postures cause the elements to settle in their own place, control the moving winds, generate warmth, balance the four elements, and ultimately liberate into the three kayas. Second, the way of looking is: without speaking, focus on the Alaya with three ways of looking. This means that without speaking even a little with the mouth, rely on slow breath, keep the lips slightly apart, exhale from the mouth, and slightly inhale, practice this. As mentioned earlier: Speech is like a mute, do not make any gestures to anyone. Like this, who did