Tibetan
ར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བློས་བཀོད༔ བྱུང་ཚོར་དང་བཅས་པའི་བློ་ནི་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་༔ དེའི་ དབྱིངས་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས༔ སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟེན་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀ་དག་གཏིང་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པའོ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས་ཕར་བརྟགས་ཤིང་བཀོད་པ་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་རང་ངོས་ནས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད། ནང་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་གཞན་དབང་གིས་མཚན་རྟོག་བྱུང་ཚོར་གྱི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་བཅས་པའི་བློ་སེམས་འདི་ནི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའམ་དབྱིངས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་འཁོར་འདས་གང་གིའང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལ་རྒྱར་མ་ཆད་པ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བརྟག་དཔྱད་ཀྱི་བློས་དོན་སྤྱི་ཙམ་གོ་བ་ལས་དོན་ཇི་བཞིན་པ་མི་མཚོན། འོན་ཀྱང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་པའི་སྒོམ་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། སྣང་སྟོང་ཡོད་མེད་ཉེ་རིང་གང་དུའང་མ་བརྟེན་པའི་གཤིས་ལུགས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་མཐོང་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་དབྱིངས་ཀ་དག་དང་རིག་པ་གཏིང་གསལ་དབྱེར་མེད་པ་སུས་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། ཉམས་ལེན་དུ་ཧྲིལ་དྲིལ་ན། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཉེན་པོས་མ་བཅོས་ཤིང་མཚན་མས་མ་བསླད་པ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྟོང་གསལ་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ཝ་ལེར་གསལ་བ་འདི་ཉིད་གདོད་མའི་ཆོས་སྐུ་རིག་སྟོང་རྗེན་པར་རང་ངོ་ཤེས་པ་ནི་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་པ་སྟེ་ལྟ་བས་ཐག་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ནམ་མཁའ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་སྟེ༔ མི་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དང་མི་འབྲལ་བ་ལ་བསླབ་བོ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཀ་དག་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་དེའི་དོན་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན། ལུང་ལས། ཡངས་དོག་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཞོག །གང་ལྟར་གནས་ཀྱང་རིག་པའི་ངང་ཡིན་ཞོག །འཕྲོ་གནས་རང་རིག་དྭངས་སངས་ཕྱེད་པར་ཞོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔར་ངོ་འཕྲོད་པའི་ལྟ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་སྟེ། དེའང་། སྒོམ་མ་མྱོང་དང་འབྲལ་མ་མྱོང་། །མི་སྒོམ་དོན་དང་མི་འབྲལ་བ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་ཅི
Chinese
一切显现皆由心所造作，伴随生起感受之心，无有而明亮显现，其 自性超出思维范畴，各自自证智，无所依而见，乃一切法之实相，原始清净，深邃明澈，无为法。如是说。如此，外境一切显现，皆是自心分别念向外攀缘、臆测造作，除此之外，从其自身而言，真实成立者，一个也没有。内里，由于能取所取错乱的异缘，伴随名言分别生起感受的各种念头之心，犹如梦境般，无有而仅是明亮显现而已。心之体性或自性，如虚空般，远离一切戏论，不落入轮回涅槃任何一方，且无有边际，周遍一切，超出思议言说之境，故以分别念之智慧，仅能理解其大概意思，而无法如实描绘。然而，依靠上师之加持与向内专注之禅定力，以各自自证智，不依赖显空有无远近任何一方之自性，无根无基，不见如虚空般之见，乃一切法之原始实相，原始清净之自性与明澈之觉性无别，非由任何所造作，若归纳为实修， 当下之觉知，刹那间，不以造作所修饰，不以相所玷污，自生智慧，空明，超越心识之大光明中，明亮澄澈，此即原始法身，觉性空性赤裸，认识自面目，乃面目与自身相符，即以见解而决断。第二，以修而实修，如是通达后，当修虚空瑜伽，以不修之方式，学习不离其义。如是说。如是通达原始清净之见解实相后，以修而实修其义，经云：宽窄无别如虚空，安住任何皆觉性，放任安住自明澄。如是说，如前认识之见解如虚空般，当修此瑜伽，其中，不离未修，不离不修，不修不离其义。如是般，无有丝毫可修之处，有何
English
All appearances are created by the mind. The mind, along with the arising sensations, appears clearly as non-existent. Its nature transcends the realm of thought. Seeing without reliance by the wisdom of individual self-awareness is the reality of all dharmas, primordial purity, profound clarity, and unconditioned. Thus it is said. Like this, all appearances of external objects are merely speculated and constructed by one's own discriminating mind reaching outwards. Apart from that, there is not a single thing that is truly established from its own side. Internally, due to the delusion of grasping and being grasped by other conditions, this mind, along with various notions of conceptualization and sensation, is like a dream, merely appearing clearly as non-existent. The essence or nature of the mind is like the sky, free from all elaborations, not falling into either samsara or nirvana, without limit, pervading everything, and beyond the realm of thought and expression. Therefore, the wisdom of discriminating mind can only understand its general meaning, but cannot describe it as it is. However, relying on the blessings of the guru and the power of meditation that focuses inward, with the wisdom of individual self-awareness, the nature that does not rely on any appearance, emptiness, existence, non-existence, near or far, is without foundation, rootless, invisible, and seeing like the sky is the original reality of all dharmas. The nature of primordial purity and the clear awareness are inseparable, unconditioned by anyone. If summarized into practice, The present moment of awareness, in an instant, is not modified by artificiality, nor defiled by signs. This spontaneously arising wisdom, empty and clear, is clearly revealed in the great luminosity beyond mind. This itself is the primordial Dharmakaya, naked awareness and emptiness, recognizing one's own face, is the face meeting itself, which is decided by view. Secondly, practicing through meditation, after understanding in this way, one should practice sky yoga, learning not to be separated from the meaning by the way of not meditating. Thus it is said. After understanding the reality of the view of primordial purity in this way, practicing its meaning through meditation, the sutra says: "Without wide or narrow, like the sky, abide in any state, it is the nature of awareness, let it be clear and lucid in self-awareness." As it is said, the view that was previously recognized as like the sky should be practiced as yoga. Also, without separating from not meditating, not separating from not meditating, not meditating not separating from its meaning. In this way, there is not a single thing to be meditated upon, what
Tibetan
འང་མི་སྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤང་ཐོབ་ཡེངས་འཁྲུལ་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པས་ནམ་ཡང་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དང་མི་འབྲལ་བ་ལ་བསླབ་བོ། །དེའི་དོན་མདོར་དྲིལ་ན། བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་བློ་འདས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་ལས་མི་གཡོ་བར་གནས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་སྔ་མ་འགགས། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཟོ་བཅོས་མ་བྱས་པ་སྟེ་རྟོག་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་བཞི་པའི་ཆ་རང་བྱུང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ གསལ་ཧྲིག་རྗེན་ནེ་བ། ཡངས་པ་ཕྱལ་ལེ་བའི་ངང་དུ་ཆེད་དུ་རྩོལ་བས་མ་བསྒྲུབས། ཡེངས་པ་ཕྱལ་བར་མ་འབྱམས་པར་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཅི་ཞིག་བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གྱིས་ཕན་གནོད་མེད་པ་ལྟར་རིག་པ་ལ་ཅིས་ཀྱང་མ་གོས་པས། རྒན་པོས་བུ་ཆུང་གི་སྤྱོད་པ་མཐོང་བ་བཞིན་གཉེར་ཁ་མེད་པར་ཁ་ཡན་རང་བབ་ཏུ་གློད་ཅིང་བཞག་པ་ནི་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་དེ་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །དེས་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་བཟང་ངན་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཤར་ཡང་རང་གི་རིག་པའི་རྩལ་ལས་མ་འདས་པས་རིག་པ་ཉིད་རང་སོ་ཟིན་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་སྟེ། ལུང་ལས། ཇི་ལྟར་བྱ་རྣམས་ནམ་མཁར་འཕུར་ན་ཡང་། །མཁའ་ལས་མ་འདས་དེ་བཞིན་རིག་པའི་ངང་། །ཆོས་རྣམས་རང་གསལ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཞོག །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པས་བོགས་དབྱུང་བ་ནི། ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་བཀྲ་ལམ་གྱིས་ཤར་ན་དེ་ལ་མི་དཔྱོད་པར་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའི་ངང་དུ་རྩོལ་བ་ཀློད་ལ་ལས་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་སྤྱོད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་གང་གི་སྐབས་སུའང་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་དབང་པོ་ལ་བཀྲ་ལམ་གྱིས་ཤར་བ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཡེངས་ན་དྲན་ཤེས་དང་བྲལ་ནས་ཆགས་སྡང་གིས་ལས་སོགས་ཏེ་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས། ཤར་མ་ ཐག་པ་ནས་དྲན་པས་བཟུང་སྟེ་དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བློས་མི་དཔྱོད་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིགས་ལ་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའི་ངང་དུ་རང་བབ་ཏུ་འཇོག་ཅིང་རྩོལ་བ་གློད་དེ། དཔེར་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ལས་གང་ཞིག་བྱས་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུས་ལུས་སེམས་རྩོལ་མེད་དལ་བར་གནས་པ་ལྟར་ཅིའང་སྤྱད་དུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེའང་གནས་ལུགས་རང་བབ་ཀྱི་ངང་དུ་འཇོག་པའི་དུས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་འཕྲོ་བའི་རྗེས་སུ་མ་ཡེངས་ཤིང་བཅོས་བསླད་མེད་པར་གློད་པས། ཆུ་རླབས་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟར་དྲན་རྟོག་རྗེས་མེད་རང་ཤ
Chinese
此外，通过不修习的方式来断除，因为从原始以来，散乱和错乱就没有成立，所以要学习永远不离开实相的意义。如果将那个意义简要概括，那就是安住于远离四分之三、超越心识的法身意境中不动摇。前念已灭，后念未生，当下之识不作任何改造，即是远离三种分别的第四分，自生觉性之智慧，明亮、清晰、赤裸。在宽广、坦然的状态中，不要特意以努力来成就，不要散乱于坦然的状态中，心中无论生起任何念头，就像云彩对天空没有利益和损害一样，对觉性也毫无沾染。就像老人看到小孩的行为一样，不要皱眉，放松、自然地放下，这就是一刀截断，通过修习来体验。因此，无论轮回和涅槃的显现如何，好坏都不要超出自己觉性的力量，仅仅是觉性自己把握住自己就足够了。经中说：如同鸟儿在空中飞翔，也不会超出天空，同样，在觉性的状态中，让诸法自明，无有动摇。这是第三个，通过行持来增进。当六根的显现清晰地生起时，不要对它进行分别，而要像完成工作的人一样，在法性自己的本性中放松努力而行持。如是说。像这样修习的，无论在入定还是出定时，当眼睛的对境，色等六根的显现清晰地在根识中生起时，如果分别识向外看而散乱于它，就会失去正念和觉知，从而产生贪嗔等行为，导致修行变得毫无意义。因此，在显现的当下，就要用正念抓住它，不要用分别念去分别取舍，摧毁执着的心的房屋，在法性自己的本性中自然安住，放松努力。例如，就像已经完成要做的事务的人，身心放松安住一样，安住在无所作为的行持中。而且，在安住于实相自然状态的时候，即使庸常的意识向外境散乱，也不要追随散乱，不要改造和伪装，放松它，就像水波融入水中一样，让念头和分别无痕自解。
English
Furthermore, severance is attained through not meditating, because from the very beginning, distraction and confusion have not been established, so one should train in never being separated from the meaning of the true nature. To summarize that meaning, it is to remain unmoving in the state of dharmakaya, which is free from three-fourths and beyond mind. The previous thought has ceased, the subsequent thought has not arisen, and the present moment of awareness is without any fabrication—this is the fourth part that is free from three thoughts, the self-arisen wisdom of awareness, clear, sharp, and naked. In the state of vastness and openness, do not deliberately strive to accomplish anything. Without being scattered into openness, no matter what thoughts arise in the mind, just as clouds have no benefit or harm to the sky, awareness is not stained by anything. Like an old man watching the behavior of a young child, without frowning, release and let go naturally. This is to cut through in one stroke and experience it through meditation. Therefore, no matter what kind of good or bad manifestations of samsara and nirvana arise, they do not go beyond the power of one's own awareness. It is enough for awareness itself to grasp itself. As it is said in the scriptures: Just as birds fly in the sky, they do not go beyond the sky; similarly, in the state of awareness, let all phenomena be self-illuminating and without movement. This is the third, to enhance through conduct. When the appearances of the six senses arise clearly, do not analyze them, but act like someone who has finished their work, relaxing effort in the nature of reality itself. Thus it is said. In this way, whether in the state of meditative equipoise or post-meditation, when the appearances of the six senses, such as forms, arise clearly to the senses in the field of the eye, if the discriminating consciousness looks outward and is distracted by them, one will lose mindfulness and awareness, and actions such as attachment and aversion will arise, causing the meditation to become meaningless. Therefore, at the moment of appearance, one should seize it with mindfulness, and without analyzing it with discriminating thoughts of acceptance and rejection, demolish the house of the clinging mind, and naturally abide in the nature of reality itself, relaxing effort. For example, just as a person who has finished the task to be done rests their body and mind relaxed and without effort, one should abide in conduct that has nothing to do. Moreover, when abiding in the natural state of reality, even though ordinary consciousness scatters towards objects, do not follow the scattering, and without modifying or falsifying, release it. Just as waves dissolve into water, let thoughts and discriminations dissolve without a trace.