Chinese
難以把握，那些微細的明點是帶有來回的。把握它的竅訣是：眼睛向上，稍微反轉心意是很重要的，眉間是稱為清淨法界的明燈，呈現為藍色遍佈廣大的光芒，像是字母འི་ན་རོ་（藏文），或是像天空的彩虹，依靠肉和眼睛的光彩以及天空的光彩相遇而顯現，將覺性融入其中而觀看，是稱為抓住的鐵鉤，是最重要的。如此教導後，有緣之子修持的方法是：經常遊走於無家之處的山間，夜晚在自己的住所像白天一樣觀看，覺性老婦指路竅訣圓滿。如此通達要點後，經常觀看的瑜伽士，如果覺得眼睛疼痛或不舒服，就仰臥，眼睛半閉或隨意。對此經常修持，首先法界部分的顯現，會顯現出五光的景象，像是閃爍的樣子，呈現出明點的形狀，那些也變得像豌豆大小。即使這樣也沒有達到暖相，所以還要努力修持道。那時身體和語言也不想投入其他事務，也不會投入，而且對眾生也會生起廣大的慈悲心。對此習慣後，光芒會顯現為在自己的肘外，或是在自己的前方遍佈，明點也變得像鏡子一般。覺性變得像鴿子飛翔一般。那時瑜伽士的身體變得輕盈，身上不會出現跳蚤、虱子等生物，對善惡業也不想投入，身體自然變得年輕，充滿光澤，但這也不是習慣的程度，所以不要停止修持。之後反覆習慣，光芒會變成一個地區那麼大，明點也變得像一個中等大小的倒扣碗。覺性變得像野鹿在草地上奔跑一般。那時瑜伽士的身體上也沒有皺紋，不想吃喝，無法從自己的景象中分離，會覺得自己在空中行走。不想與人相遇，以及迷惑的故
English
It is difficult to grasp, those subtle bindus are with coming and going. The key to grasping it is: the eyes look upward, slightly reversing the mind is very important, the space between the eyebrows is called the lamp of the pure realm of reality, appearing as a vast expanse of blue light, like the nāro (藏文) of the letter འི་, or like a rainbow in the sky, appearing by relying on the radiance of the flesh and eyes and the meeting of the radiance of the sky, putting awareness into it and looking, it is called the iron hook that grasps, it is the most important. After teaching like this, the way for a fortunate son to practice is: always wander in the mountains without a home, at night in one's own dwelling look as during the day, the instruction of the old woman of awareness pointing the way is complete. Having understood the key points like this, the yogi who constantly observes, if he feels eye pain or discomfort, should lie on his back, with his eyes half-closed or as he pleases. By constantly practicing this, at first the appearance of the realm of reality will appear as a vision of five lights, like a shimmering appearance, appearing in the shape of bindus, and those also become about the size of peas. Even so, the sign of warmth has not been reached, so one must strive to practice the path. At that time, the body and speech will not want to engage in other activities, nor will they engage, and great compassion will arise in the mind towards sentient beings. When one is accustomed to this, the light will appear to spread as far as one's elbow, or in front of oneself, and the bindu will become like a mirror. Awareness becomes like a pigeon flying. At that time, the yogi's body becomes light, and creatures such as fleas and lice do not appear on the body, and one does not want to engage in virtuous or non-virtuous actions, and the body naturally becomes youthful and full of luster, but this is not yet the measure of habituation, so do not stop practicing. After that, through repeated habituation, the light will become as large as a region, and the bindu will become like a medium-sized overturned bowl. Awareness becomes like a wild deer running on the grass. At that time, the yogi's body will have no wrinkles, he will not want to eat or drink, he will not be able to separate from his own vision, and he will feel that he is walking in the sky. He will not want to meet people, and the cause of delusion.
Tibetan
མ་ཡང་མི་འབྱུང་ཞིང་རྟག་ཏུ་ལྐུགས་པ་ལྟར་འགྲོ་སྟེ༔ དེ་ལས་ཀྱང་གོམས་པར་བྱས་ཏེ་བལྟས་པས༔ འོད་ནི་ཡུལ་ཁམས་ཁྱབ་ཙམ་འཆར༔ ཐིག་ལེ་རྣམས་ལྔ་ལྔ་རུ་འགྱུར་ཏེ༔ རིག་པ་ཡང་བུང་བ་མེ་ཏོག་ལ་འཁོར་བ་ཙམ་དུ་ལིང་ལིང་༔ ཡུད་ཙམ་དུ་ཕར་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ༔ དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ལའང་དགོད་བྲོ་བ་དང་༔ སྔར་མི་ཤེས་པའི་ཆོས་མང་པོ་རྒྱུད་ལ་འཆར་བ་དང་༔ ཅི་སྨྲས་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་མིན་པ་ཅི་ཡང་མི་འོང་བ་དང་༔ རང་གི་བླ་མ་ལ་གདུང་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་༔ དགྲ་གཉེན་གྱི་འཁྲུལ་པ་མི་འབྱུང་བའོ༔ དེས་ཀྱང་ཚད་དུ་མ་ཕྱིན་ཏེ༔ དེ་ལས་ཀྱང་གོམས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ འོད་དེས་སྟོང་གསུམ་གང་དུ་བལྟས་ཚད་ཁྱབ༔ ཐིག་ལེ་དེ་དག་རེ་རེའི་ནང་དུ་སྐུ་རེ་རེ་ཁྱབ༔ རིག་པའི་བར་བར་དུ་ཡང་སྐུ་ཕྲ་མོ་རེ་རེ་འབྱུང་༔ རིག་པ་འགུལ་བ་དང་༔ འཕྲིག་པ་མེད་པར་གང་གཏད་སར་ཙེན་ནེ་སྡོད་དེ༔ དཔེར་ན་ཅེ་སྤྱང་གི་མིག་ལ་ཉིན་མཐོང་མཚན་མི་མཐོང་བྱ་བ་མེད་པ་བཞིན༔ རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཉིན་གསལ་མཚན་མོ་མི་གསལ་བའི་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ༔ རིག་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་ནས་ཆེར་སོང་བ་ཡང་མེད༔ ཆུང་དུ་སོང་བ་ཡང་མེད་པས་ན༔ གང་བ་མེད་ཅིང་འབྲི་བ་མེད་ཅེས་བྱའོ༔ དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་འབྱུང་བའི་དགྲས་མི་ཚུགས་ཏེ༔ མེས་མི་འཚིག༔ ཆུས་མི་ཁྱེར༔ རླུང་གིས་མི་ཁྱེར༔ ས་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་ མེད་པར་འཛུལ་བ་དང་༔ ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བ་དང་༔ ངག་གི་ཚིག་ཐམས་ཅད་བཅོལ་འདྲུས་སུ་འོང་བ་དང་༔ ངག་གིས་སྨྲས་པ་བརྗེད་ངས་པ་དང་༔ ཕ་རོལ་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ་ཟུངས་མེད་པ་དང་༔ དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཝལ་པོ་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ་བ་དང་༔ ཉི་ཟླའི་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་པ་དང་༔ འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་ངོ་མི་ཤེས་པ་དང་༔ མདོར་ན་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནུབ་སྟེ༔ དེ་ནི་སྣང་བ་དང་རིག་པ་ལ་འབྱོངས་པའི་ཚད་དོ༔ དེ་ལྟར་གནས་པས་འབྲལ་མི་སྲིད་དེ༔ དེའི་ངང་ལས་སྣང་བ་དེ་དག་ཀྱང་རང་ཡལ་དུ་འགྲོ་སྟེ༔ འདི་ལྟར་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པ་ནི༔ ཆོས་སྐུ་རང་དག་གི་དགོངས་པ༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་སྐྱོལ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་སོང་༔ ཆེ་ཆུང་དང་བཟང་ངན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བར་བཞུགས་སོ༔ དེའི་ཚེ་གཞན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ༔ ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལས་གསལ་བ་ཙམ་དུ་གནས་སོ༔ རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་ཏེ༔ བསམ་པ་རང་ཡལ་དུ་འགྲོ་བ་དག་འོང་ངོ༔ ཕུང་པོ་ཟག་པ་གང་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར
Chinese
也不产生，并且恒常像哑巴一样行走，从那之上更加串习而观察时，光芒会显现到遍布国土一样，明点全部变成五个五个，觉性也像蜜蜂围绕花朵一样嗡嗡作响，一会儿向外而去，那时瑜伽士自己也会觉得可笑，并且以前不知道的很多法会显现在相续中，无论说什么都不会说出不是佛法的话语，并且对自己的上师生起极度的敬仰在相续中，不会产生敌友的错乱。即使那样也没有达到极限，从那之上更加串习而修持时，那光芒会遍布三千世界所看到的任何地方，那些明点每一个的里面会遍布一个一个的身像，觉性与觉性之间也会出现一个一个微细的身像，觉性不动摇，没有闪烁地停留在所注视的地方，譬如像豺狼的眼睛白天能看见晚上看不见一样，那个瑜伽士也会变成没有白天明亮夜晚不明显的因由。那个觉性从一开始也没有变大，也没有变小，因此，称为没有盈满也没有减少。那时那个瑜伽士不会被产生的敌人所胜，火不能烧，水不能冲走，风不能吹走，也能毫无阻碍地进入土地，也能在空中飞行，口中的所有话语都会变成祈请，口中所说的话语会健忘，他人所说的话语没有意义，所有记忆都会像幻术一样无影无踪，没有任何日月的光明，不能辨认行走和坐卧，总之，所有的错乱显现都会消失，那是精通显现和觉性的程度。那样安住不可能分离，在那状态中那些显现也会自然消失，像这样没有成立的实有事物是，法身自清净的密意，是将法性带到穷尽之处。自明觉性的体性哪里也没有去，安住在没有任何大小和好坏的分别念中。那时任何其他都没有成立，仅仅安住在从大悲的部分中显现出来。瑜伽士也会显现各种各样的神通，自然消失的想法会到来。五蕴的任何漏洞都不会再返回
English
It does not arise, and constantly walks like a mute. When one looks after becoming more familiar with that, light will appear to pervade the land. The bindus all turn into five each. Awareness also buzzes like a bee circling a flower, going outwards for a moment. At that time, the yogi himself finds it amusing, and many dharmas that he did not know before appear in his mindstream. Whatever he says, nothing that is not a word of Dharma will come out. And supreme devotion to one's own lama arises in the mindstream, and confusion between enemies and friends does not occur. Even that is not the limit. When one practices even more familiar with that, that light pervades wherever one looks in the three thousand worlds. Within each of those bindus, a form pervades. In between awarenesses, a subtle form also appears. Awareness does not waver, and stays fixed without flickering wherever it is directed. For example, just as a jackal's eyes can see during the day but not at night, that yogi also becomes without the cause of being bright during the day and not clear at night. That awareness has not become larger from the beginning, nor has it become smaller. Therefore, it is called neither full nor diminished. At that time, that yogi cannot be overcome by the enemies that arise. Fire cannot burn, water cannot carry away, wind cannot blow away, and he can enter the earth without obstruction, and fly in the sky. All the words of his mouth become requests, the words he speaks are forgotten, the words spoken by others are meaningless, all memories vanish without a trace like illusions, there is no appearance of sun or moon, and he cannot recognize walking and sitting. In short, all confused appearances disappear. That is the extent of mastering appearances and awareness. Remaining in that way is impossible to separate. In that state, those appearances also naturally disappear. Such an unestablished real thing is the intention of the Dharmakaya self-purified, which is called bringing the nature of reality to exhaustion. The nature of self-awareness has not gone anywhere, and it abides without any concepts of large and small, good and bad. At that time, nothing else is established, but it merely abides as clear from the part of compassion. Various kinds of clairvoyance also appear to the yogi, and thoughts that naturally disappear will come. None of the defilements of the aggregates will ever return.