Tibetan
ཞིང་། དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ནི་མགོ་བོ་དང་རྐེད་པ་མ་ཆད་ན་གནད་དུ་འཕོག་ཀྱང་སླར་འཚོ་ལ། ལྷ་མིན་རྣམས་ནི་མི་ལྟར་གནད་དུ་ཕོག་པ་ལས་འཆི་སྟེ། ཤི་བའི་གཟུགས་བརྙན་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཀུན་སྣང་ཞེས་པའི་མཚོ་ལ་ཤར་བས་དམག་མ་ལོག་པའི་གོང་ནས་ཉེ་དུ་རྣམས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བར་བཤད་ཅིང་། ལྷ་མིན་ཕལ་ཆེར་ནག་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་མི་དགའ། འགའ་ཞིག་མོས་སུ་ཆུག་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒྲིབ་ པ་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་སྐལ་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་གཉིས། འདོད་པའི་ལྷ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་འོ། །དང་པོ་འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི། སྔར་འདོད་ཡོན་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱད་པའི་བདེ་བས་བྲིད་དེ། ཚེ་ཟད་པ་མ་ཚོར་བ་ལ་སོང་སྟེ་འཆི་འཕོ་བ་ན། ལུས་ཀྱི་མདོག་མི་སྡུག་པ་དང་། སྟན་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་རྙིང་པ་དང་། གོས་ལ་དྲི་མ་ནག་པོ་ཆགས་པ་དང་། ལུས་ལ་སྔོན་མེད་པའི་རྔུལ་འབྱུང་བ་སྟེ་འཆི་ལྟས་ལྔ་ལྷའི་ཞག་བདུན་གྱི་གོང་དུ་འབྱུང་བས་འཆི་འཕོའི་སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲགས་ལ་ཡུན་རིང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་རང་གི་ལྷ་མོ་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤངས་ཏེ་ལྷ་གཞན་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་བས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆེར་སྐྱེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ལྷའི་དཔལ་དང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་ཀྱང་དབང་མེད་དུ་འབྲལ་བར་ཤེས། ཤི་ནས་ཀྱང་ལྷར་སྐྱེ་བ་ནི་སྲིད་པ་ཙམ་སྟེ་མིར་སྐྱེ་བའང་ཉུང་། ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བས། དེའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་བ་ཡུན་རིང་དུ་མྱང་དགོས་པར་ཤེས་ནས་འོག་ཏུ་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་གླགས་མེད་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དྲན་ཉེ་ལས། ལྷ་ཡི་གནས་ནས་ལྟུང་བ་ན། །སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡིས། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་དང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས། བརྒྱ་བྱིན་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །སླར་ཡང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ས་སྟེང་ལྷུང་། །འཁོར་ ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །འཁོར་བ་དག་ཏུ་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཡོན་གྱི་དཔལ་མཐོང་བ་ན། བསོད་ནམས་ཆུང་བ་རྣམས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་སྤ་བཀོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། མཐུ་ཆེ་བས་ཆུང་བ་རྣམས་གནས་ནས་སྐྲོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁྱད་པར་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པའི་རིགས་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པ་དང་། ལུས་མཚོན་གྱིས་གཅོད་པ་དང་འདྲལ་བ་དང་གསོད
Chinese
而且，那時天神們如果頭和腰沒有斷裂，即使被打中要害也能復甦，而阿修羅們像人一樣被打中要害就會死亡。死去的影像在金色的地面上，顯現在名為「普現」的湖中，據說戰爭還未結束之前，親屬們就已因悲傷而煎熬。大多數阿修羅屬於黑暗一方，因此不喜歡佛法。即使有些人信奉，也因具有異熟果的障礙，而沒有辨別差異的機會。第三，思維天神的痛苦有兩種：欲界天和上界天。首先，欲界天神們，先前被無節制享用欲樂的快樂所迷惑，沒有察覺到壽命已盡，當死亡降臨時，身體的顏色變得難看，不喜歡自己的座位，花環變得陳舊，衣服上出現黑色的污垢，身上出現前所未有的汗水，這五種死亡的徵兆在天神的七天前出現，因此死亡的痛苦既沉重又漫長。那時，自己的天女和眷屬們也捨棄了自己，前往其他天神的身邊，因此增長了痛苦和不悅。特別是，雖然貪戀天神的榮耀和欲樂，卻知道自己會不由自主地失去它們。死後，能轉生為天神的可能性微乎其微，轉生為人的機會也很少，大多數會墮入惡道，因此必須長久忍受難以忍受的痛苦，知道墮落的痛苦是無法忍受的。如《念近經》所說：「從天界墮落時，所產生的極大痛苦，即使是地獄眾生，也無法忍受其十六分之一。」又如《親友書》所說：「即使是帝釋天，成為世間應供養者之後，也會因業力而再次墮落到地上。即使成為轉輪聖王，也會在輪迴中再次成為奴僕。」就像這樣。此外，當天神中福德大者見到其他天神的欲樂榮耀時，福德小者會感到內心羞愧而沮喪，強大的天神會將弱小的天神從住所驅逐出去，特別是四大天王及其眷屬，以及三十三天眾，會與阿修羅爭鬥和爭吵，身體被武器切割、劈砍和殺害。
English
Moreover, at that time, if the gods' heads and waists were not severed, they could be revived even if struck in a vital spot. However, the Asuras, like humans, would die if struck in a vital spot. The image of their death would appear on the golden ground in a lake called 'Kun-nang' (All-Appearing), and it is said that relatives would be tormented by grief even before the war ended. Most Asuras belong to the dark side and therefore dislike the Dharma. Even if some believe, they are obscured by the veil of karmic ripening and have no chance to discern the distinctions. Third, contemplating the suffering of the gods involves two
Tibetan
་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ཁམས་གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དག་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མྱོས་པ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཡོན་ཏན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱངས་པས་རོ་མྱང་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་མི་ཕོད་ཅིང་། དེས་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་ནས་འཆི་བའང་ཡོད། སྒོས་སུ་དེར་གནས་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་སྔོན་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་པ་ན་སླར་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ། སྔོན་མའི་རྟེན་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་སྐབས་ དང་། སྐབས་དེར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་བདེ་བདེ་འདྲ་བར་འདུག་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་མེད་པར་ནམ་མཁར་འཕངས་པའི་མདའ་བཞིན་དུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བའི་འཕེན་ཤུགས་ཟད་པ་ན་སླར་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ལྷ་ཡུལ་འདོད་བདེ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་དང་། །ཚངས་ཉིད་ཆགས་བྲལ་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་སླར། །མནར་མེད་མེ་ཡི་བུད་ཤིང་གྱུར་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་བརྟེན་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་མེ་ཆེ་ཆུང་ཅི་ཡིན་ཡང་ཚ་བ་ལས་མ་འདས་པ་ལྟར། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདི་མཐོ་དམའ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཏེ། གནས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས། གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གྲོགས། ལོངས་གང་ལ་སྤྱད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་མ་འདས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། མི་གཙང་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་མེད་བཞིན་འགྲོ་ལྔ་དག་ན་བདེ་བ་མེད། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་ཏུ་མི་མཚོན་རྒྱ་ཚྭ་ལ་སོགས་རེག་སྐྱེས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བསམ་པ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། ལྷ་དང་མི། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་ཀྱང་བསམ་པ་མི་དགེ་བས་ཟིན་པ་སྦྱོར་བ་སྡིག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ངན་སོང་གསུམ་དང་། མཐོ་རིས་ཀྱི་བཀྲེན་ཕོངས་ཅན་དང་། ལུས་ནད་དང་། སེམས་མྱ་ངན་གྱིས་ཟིན་པ་སོགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ད
Chinese
等等的剧烈痛苦。第二，思维上界的痛苦是，在色界和无色界中，虽然没有显现痛苦的痛苦，但也没有超出仅仅是行苦的自性，并且像被禅定陶醉了一样，凡夫俗子们没有增长功德，品尝了禅定的滋味，就无法离开有滋味的禅定，因此，他们各自的禅定退失而死亡。特别是，住在那里（色界和无色界）的凡夫俗子们，当以前业力的牵引耗尽时，又会转生到欲界，以前依靠世间的禅定修习的时候，那个时候，似乎对无色界的禅定感到非常舒适，但不可靠，就像射向天空的箭一样，当有漏的安乐的牵引力耗尽时，又会堕入恶道。《亲友书》中说：天界欲乐极其广大，梵天获得离欲之乐后，又成那热地狱之火的薪柴，恒常不断地遭受痛苦。就像这样。因此，就像火无论大小都是热的一样，三界轮回无论生于高处还是低处，都没有超出痛苦的自性，无论住在哪里都是痛苦之处，无论与谁为友都是痛苦之友，无论享用什么都是痛苦的享受。《宝性论》中说：就像不净之物没有香味一样，五趣之中没有安乐，它的痛苦无法恒常描述，就像海盐等接触所生之苦。应当像这样理解。第三，思维三种痛苦的自性是，一般来说，轮回的痛苦分为因和果两种，第一种是，虽然拥有天神和人类，眷属和受用圆满，但被不善的念头所占据，行为上造作罪恶等等。第二种是，三恶趣，以及天界的贫困者，身体疾病和内心忧愁所占据等等。痛苦如果简略归纳，有三种，即：苦苦，坏苦，遍行苦三种。第一种是：
English
etc., there is intense suffering. Second, contemplating the suffering of the upper realms: In the realms of form and formlessness, although the suffering of suffering is not manifest, they do not transcend the nature of suffering of conditioning alone, and because they are like being intoxicated by samadhi, ordinary beings do not increase their merits, and having tasted the flavor of samadhi, they cannot bear to be separated from the samadhi with flavor, and thus, their respective samadhis decline and they die. In particular, when the karmic force of those ordinary beings dwelling there (in the form and formless realms) is exhausted, they again take birth in the desire realm, and when they previously relied on worldly samadhi for practice, At that time, although it seems very comfortable to experience the samadhi of the formless realm, it is unreliable, and like an arrow shot into the sky, when the force of the contaminated happiness is exhausted, they will fall back into the lower realms. As it says in the "Letter to a Friend": "The happiness of the desire realm of the gods is extremely great, and after Brahma obtains the happiness of detachment from desire, he again becomes firewood for the fire of Naraka, constantly enduring suffering." It is like that. Therefore, just as fire, whether large or small, is not without heat, this three realms of samsara, no matter where one is born, high or low, does not transcend the nature of suffering. Wherever one dwells is a place of suffering, whoever one associates with is a friend of suffering, and whatever one enjoys is nothing but the enjoyment of suffering. As it says in the "Uttaratantra": "Just as there is no fragrance in impurity, there is no happiness in the five realms. Its suffering cannot be constantly described, like the suffering arising from contact with sea salt, etc." It should be understood in this way. Third, contemplating the nature of the three sufferings: In general, the suffering of samsara is divided into two: cause and effect. The first is: although one possesses gods and humans, retinue and perfect enjoyment, one is possessed by unwholesome thoughts, and engages in sinful actions, etc. The second is: the three lower realms, as well as the impoverished ones of the heavenly realms, bodily sickness, and those possessed by mental sorrow, etc. If suffering is briefly summarized, there are three types: the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioning. The first is:
Tibetan
པེར་ན་རྨ་ཁར་དུག་བཏབ་པ་བཞིན་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོར་ངན་སོང་གསུམ་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔེར་ན་གྲང་བའི་ཚེ་མེ་ལ་བརྟེན་པ་བཞིན། ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་མཐའ་ན་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཚུན་ཆད་དེ། ཚོར་བ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ་གཙོ་བོར་མི་དང་འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དཔེར་ན་སྐོམ་ནད་ཅན་ལན་ཚྭའི་ཆུ་འཐུང་བ་བཞིན། སྡུག་བསྔལ་དེ་གཉིས་ཀའི་གཞི་འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་འདི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་གཞི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་སྐྱེ་རྒ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རིམ་ཅན་དུ་འབྱུང་ཞིང་། འདི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་མིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོར་བསམ་གཏན་བཞི་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེས་ན་ཐམས་ཅད་སྡུག་ བསྔལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དེ་ལ་དགོངས་པའོ། །འདི་ལས་མ་ཐར་ན་གཞན་གཉིས་ལས་ཐར་བ་མེད་དེ་ཤིང་སྡོང་གི་རྩ་བ་མ་བཅད་ན་ལོ་འདབ་བཅད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་ནི། ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ། བདེན་བཞིས་འགག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་སྤྱིར་བསམ་པ་ནི། མདོ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་དཀར་ནག་གི་ལས་འབྲས་སོ་སོར་སྨིན་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པས་སྤང་བླང་བྱེད་དགོས། ལས་དགེ་སྡིག་གང་ཡིན་ཡང་རུང་། རྒྱུ་ལས་ཀྱི་དུས་ན་ཆུང་ངུ་ལས་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་གྱི་དུས་ན་འཕེལ་ཏེ་ཆེ། འགྱུར་ཆེ་ཤོས་བརྒྱ་འགྱུར་སྟོང་འགྱུར་དུ་འཕེལ། འགྱུར་ཆེ་བ་ལ་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་དེ། ནས་སོགས་འབྲུའི་ས་བོན་གྱི་འཕེལ་སྐྱེད་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གིས་བསགས་པའི་ལས་གཉེན་པོས་མ་བཅོམ་ན། འབྲས་བུ་མ་སྨིན་གྱི་བར་དུ་ཆུད་འཛའ་བ་མི་སྲིད་པས་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་གཟབ་པ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ་ལ། མི་དགེ་ བ་སྤང་བྱར་བསམ་པ། དགེ་བ་བསྒྲུབ་བྱར་བསམ་པ། ལུང་མ་བསྟན་དགེ་བར་བསྒྱུར་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་ལས་མི་དགེ་བ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སུས་སྤྱད་ཀྱང་སྡིག་པར་འགྱུར་བ། དུག་གསུམ་དང་ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་རྩ་ཉོན་དང་ཉེ་ཉོན་
Chinese
比如像伤口上涂毒一样，冷热饥渴等感受都是痛苦，主要在三恶道中。第二，比如寒冷时依靠火一样，寿命和受用等乃至禅定的安乐，都是感受安乐，主要在人与欲天中。第三，比如口渴的病人喝咸水一样，那两种痛苦的根本，取受诸行的蕴，仅仅是这痛苦的一切生起之基，由此生老等一切痛苦次第产生，这唯有感受舍受时，获得诸行之苦的名称，主要在四禅中。如是，经中也说：无论感受什么，因此一切都是痛苦。这样说也是那个意思。如果不能从此解脱，就不能从其他二者解脱，就像不砍断树的根，砍断树叶是不够的一样，要知道。第四，思维业因果，业果总的思维，分别的思维，以四谛摄集。第一，总的思维，经中说：有情众生的业，即使百千劫，也不会坏灭。聚合时节因缘成熟时，会变为果实。这样说，善业的果是安乐，不善业的果是痛苦，黑白的业果各自成熟的方式不可思议，所以要取舍。业，无论是善是恶，因的业时很小，但果报成熟时会增长变大。变化最大的是百倍千倍的增长。没有衡量变化大的程度，就像青稞等谷物种子的生长一样。因此，自己积累的业，如果不被对治力摧毁，在果报未成熟之前，不可能消失，所以对于取舍之处谨慎非常重要。第二，分别思维，不善要思维为舍弃，善要思维为修持，无记要转变为善。第一，也是不善业，自性罪，无论谁做都会变成罪恶，三毒和嫉妒悭吝等根本烦恼和近烦恼
English
For example, like putting poison on a wound, feelings such as hot, cold, hunger, and thirst are all suffering, mainly in the three lower realms. Second, like relying on fire when it is cold, life and enjoyment, and even the bliss of meditation, are all feelings of happiness, mainly in humans and desire realm gods. Third, like a thirsty patient drinking salty water, the basis of those two sufferings, the aggregates of taking up actions, are merely the basis for the arising of all suffering. From this, all sufferings such as birth and aging arise in sequence, and when this is only accompanied by the feeling of equanimity, it obtains the name of the suffering of actions, mainly in the four dhyanas. Thus, the sutra also says: Whatever feeling there is, therefore everything is suffering. This statement also refers to that meaning. If one cannot be liberated from this, one cannot be liberated from the other two, just as cutting the leaves is not enough if the root of the tree is not cut. Know this. Fourth, contemplating the cause and effect of karma: contemplating karma and its effects in general, contemplating them specifically, and gathering them with the four truths. First, contemplating in general, the sutra says: The actions of sentient beings will not be wasted even for hundreds of kalpas. When the time of gathering and ripening arrives, they will become fruit. Thus, the fruit of virtuous actions is happiness, and the fruit of non-virtuous actions is suffering. The way in which black and white karmic results ripen separately is inconceivable, so one must adopt and abandon. Karma, whether it is good or bad, is small at the time of the causal action, but it increases and becomes large at the time of the ripening of the result. The greatest change is an increase of a hundredfold or a thousandfold. There is no measure to the extent of the great change, just like the growth of barley and other grain seeds. Therefore, if the karma accumulated by oneself is not destroyed by the opponent force, it is impossible for it to be wasted before the fruit ripens, so it is very important to be careful about what to adopt and abandon. Second, contemplating specifically: contemplating non-virtue as something to be abandoned, contemplating virtue as something to be cultivated, and transforming the unspecified into virtue. First, non-virtuous karma is naturally blameworthy, and whoever practices it will become sinful, the three poisons and jealousy, stinginess, etc., are root afflictions and near afflictions.