Tibetan
པོའི་འབྲས་བུ་འདི་རྣམས་སྐྱེ་བ་དེ་དང་ཕྱི་མའི་བར་སྐབས་མ་ ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །གཉིས་པ་དགེ་བ་བསྒྲུབ་བྱར་བསམ་པ་ནི། སྤྱིར་གཉེན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་། རགས་པ་ཆེ་ལོང་དུ་བསྡུས་ན་སྔར་བསྟན་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་ཡིད་ཀྱིས་སྤངས་ནས་ལུས་ངག་གི་སླར་ལོག་པའི་སྤོང་སེམས་སྤྱོད་ལམ་དང་བཅས་པ་དེ་ཡིན་ན། བདག་འདི་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་། དེ་ལ་མི་དགེ་བཅུ་ཡིད་ཀྱིས་སྤངས་པའི་གོ་དོན་ནི། དེ་རྣམས་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་ནམ་དུ་ཡང་མི་འདོད་པ་ཡིན། ལུས་ངག་གི་སླར་ལོག་པ་ནི། བཅུ་པོ་དེ་དག་རྒྱུན་དུ་མི་བྱ་བར་མ་ཟད། དེ་དག་བྱས་ན་གནས་སྐབས་སུ་ཁེ་ཆེ་ཞིང་འབད་མེད་དུ་བྱེད་ཐུབ་པའི་སྐབས་བྱུང་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་སྤངས་པ་དེ་དྲན་པས་བྱ་བ་དེ་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པ་དེ། ལུས་ངག་གི་བདུན་པོ་ལ་ནི་གཉིས་ཀ་ཚང་དགོས་ལ། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་སོ། །མི་དགེ་བ་ལ་མི་རུང་བར་སེམས་པ་ནི་སྤོང་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོའང་ཡིན་ནོ། །སྤོང་སེམས་འཕེན་ཤུགས་ཆེ་བ་ཡོད་ན། གཉིད་རྨུགས་དང་རྣམ་གཡེང་སོགས་ཀྱིས་བར་ཆོད་ཀྱང་། རྐྱེན་དེ་དམིགས་པའི་ཚེ་ཉེས་སྤྱོད་དུ་ཤེས་ནས་སྡོམ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་སྔར་གྱི་ འཕེན་ཤུགས་དེའི་ས་བོན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་ནི་དགེ་བ་བཅུའོ། །དེར་མ་ཟད་མདོར་ན་ལུས་ཀྱི་ལས་ཕྱག་བསྐོར་མཆོད་པ་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྲོ་འོང་ངག་གི་ལས་བསྟོད་པ་བཟླས་བརྗོད་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་སོགས་དགེ་བས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་དད་གུས་ངེས་འབྱུང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་སོགས་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་སེམས་སུ་གྱུར་ཚད་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་མེད་ལས་སྐྱེ། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ད་ནི་དགེ་བ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡང་གསུམ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་དང་། རྒྱུ་མཐུན་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། དགེ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཐམས་ཅད་དགེ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་ལས་དགེ་བའི་སྟོབས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆེན་པོས་ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་དང་། འབྲིང་གིས་འདོད་པའི་ལྷ་དང་། ཆུང་ངུས་མིར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་ཡིན་ཡང་བསམ་པ་མ་དག་པ་སོགས་ཀྱིས་ནི་ལྷ་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་མདོ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་མཐུན་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི། སྔར་མི་དགེ་བ་བཅུའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དེ་ཉིད་འདིར་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་ ཕྲེང་བ་ལས། ཚེ་རིང་འབྱོར་པ་དགྲ་སྤངས་དང་། །བསྟོད་དང་གྲགས་མང་སྙན་པའི་གཏམ། །ཚིག་བཙུན་བསམ་པ་འགྲུབ་པ་དང་། །ཡིད་བདེ་བ་དང་བློ་གྲོས་འཕེལ། །འདི་དག་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་བཅུ། །མཐུ་ཆེ་ལོ་ལེགས་ཉམས་དགའ་བ། །མཐོ་དམན་སྙོམས་དང་ཞིང་ས་གཤིན། །རྩ་ཤིང་རྒྱས་དང་དུས་ཚིགས་རན། །འབྲུ་སྦོམ་རོ་ཞིམ་འབྲས་བུ་རྒྱས། །དགེ་བ་བཅུ་ཡི་བདག་འབྲས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་བཅུ་ལ་གནས་པ་ནི་འདི་ཕྱི་ཀུན་ཏུ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཅི་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ་སྙམ་དུ་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ། །གསུམ་པ་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ལས་ནི། ཀུན་སློང་དགེ་མི་དགེའི་བསམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཟིན་ཅིང་། འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ལས་ཟས་ཟ་བ་དང་འགྲོ་འཆག་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གང་སྤྱད་ཀྱང་མདོ་དོན་མེད་པ་ལ་དུས་འདའ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བར་བསྒྱུར་བ་གལ་ཆེ་བས། བདག་གིས་ཟ་བ་དང་འགྲོ་འཆག་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གིས་འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་ཅིང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་རྒྱུར་མི་འགྲོ་བ་འདུག །དོན་མེད་དུ་དེ་ཙམ་ཟད་དུ་འཕངས། ད་ཅི་ནས་ཀྱང་དགེ་བར་བསྒྱུར་བར་བགྱིའོ་སྙམ་དུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། བསམ་པ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །དགེ་བའམ་གལ་ཏེ་མི་དགེའང་རུང་། །ཐམས་ཅད་དགེ་ལེགས་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་ཡིད་དགེའི་དབང་འགྱུར་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེང་ནས་བརྩམ་སྟེ་གཉིད་ལོག་གམ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཤུགས། །རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དུ་མ་ཞིག །ནམ་མཁའ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་སུ་མ་སོང་བར་བློ་རྩེ་ནང་དུ་བཀུག་སྟེ་ཅི་བྱས་དགེ་བའི་ལས་ལམ་དོན་ཡོད་པ་ལ་མཐའ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་བདེན་བཞིས་འགག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཡང་བདེན་པ་ནི་མི་བསླུ་བའི་དོན་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་སོ། །རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་འབད་པས་འབྲས་བུས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གན
Chinese
这些业的果报产生于今生和来世之间的不确定时期。第二，思考要修善法：一般来说，对治法有八万四千种等，不可思议。但概括而言，就是以意舍弃之前所说的十种不善业，生起身语不再造作的舍心和行为，并思考“我应恒常安住于此”。其中，以意舍弃十不善业的含义是：认识到这些都是具有过患的罪过，永远都不想去做。身语不再造作是指：不仅不经常做这十种不善业，而且即使在做这些事有利可图，能够毫不费力地做到的时候，由于忆念起已经以意舍弃，心识便不能投入到这些行为中。对于身语的七种不善业，需要二者都具备，而对于意的三种不善业，仅以意舍弃即可。认为不善业是不可取的，这就是舍心。像这样了知，就是未颠倒的世俗智慧，因此会成为对治，并且也是戒律的体性。如果舍心的力量强大，即使被睡眠、昏沉和散乱等中断，当缘到那个境时，也会认识到是罪行，从而守护戒律。这来自于之前力量的种子之力。因此，以具足种子的心舍弃十不善业，就是十善业。不仅如此，总而言之，身体的善业如绕佛、供养、为了众生和佛法而奔波等，语言的善业如赞颂、念诵、为了众生和佛法而说话等，所有以善心摄持的身语行为，以及内心的善业如修持信心、恭敬心、出离心、慈爱心、悲心、菩提心等，所有自性成为善心的，都要努力修持，如云：无贪嗔痴生，彼所生业善。现在，这些善业的果报也有三种：异熟果、等流果和士用果。第一种是：这些善业，从加行、正行到结行，全部被善心所摄持与否，会使善业的力量有大、中、小三种差别。大的会
English
These fruits of karma arise in the uncertain period between this life and the next. Second, contemplating to cultivate virtue: Generally, there are eighty-four thousand antidotes, etc., which are inconceivable. But in summary, it is to abandon the previously mentioned ten non-virtuous deeds with the mind, generate the mind of renunciation and behavior of not committing them again with body and speech, and contemplate, "I should always abide in this." Among them, the meaning of abandoning the ten non-virtuous deeds with the mind is: Recognizing that these are all faults with defects, and never wanting to do them. The non-reversal of body and speech means: Not only not doing these ten non-virtuous deeds frequently, but even if there is a time when doing these things is profitable and can be done effortlessly, because of remembering that they have been abandoned with the mind, the mind cannot engage in these actions. For the seven non-virtuous deeds of body and speech, both must be complete, while for the three non-virtuous deeds of mind, only abandoning with the mind is sufficient. Thinking that non-virtuous deeds are undesirable is the mind of renunciation. Knowing in this way is the undeluded conventional wisdom, so it will become an antidote and also the nature of ethics. If the power of the mind of renunciation is strong, even if interrupted by sleep, drowsiness, and distraction, etc., when focusing on that object, it will be recognized as a crime, thereby guarding the precepts. This comes from the power of the seed of the previous strength. Therefore, abandoning the ten non-virtuous deeds with a mind that possesses seeds is the ten virtuous deeds. Moreover, in short, the virtuous deeds of the body, such as circumambulation, offerings, going and coming for the sake of sentient beings and the Dharma, the virtuous deeds of speech, such as praise, recitation, speaking for the sake of sentient beings and the Dharma, etc., all actions of body and speech that are taken up with a virtuous mind, and the virtuous deeds of the mind, such as cultivating faith, respect, renunciation, loving-kindness, compassion, the mind of enlightenment, etc., all that naturally becomes a virtuous mind, should be diligently cultivated, as it is said: Born from non-attachment, non-hatred, and non-ignorance, the actions born from it are virtuous. Now, there are also three fruits of these virtuous deeds: the ripening fruit, the causal fruit, and the dominant fruit. The first is: These virtuous deeds, from the preliminary, main, to the concluding actions, whether or not they are all taken up by a virtuous mind, will make the power of the virtuous deeds have three differences: large, medium, and small. The large one will
Chinese
以中等的善业生为欲界天神，以微小的善业生为人。经中说，即使是善业，如果心不清净，也会转生为非天。第二，与因相同的果报是：之前在讲不善十业时所说的那些，在这里转为顺同之品。如《宝鬘论》云：长寿、富饶、远离敌、赞颂、多闻美名声、言辞威严、心想事成、内心安乐、智慧增长，此乃善业之同因十。威力大、年成好、景象悦意，高低平等、田地肥沃，草木繁茂、时节适宜，谷物饱满、味道鲜美、果实丰硕，是善业十之果报。如是安住于十善业，是今生来世安乐之因，务必努力修持。第三，无记业是：既非善念也非恶念所摄持，果报也无法预言是苦是乐的业，如吃饭、行走等。无论做什么，都因虚度光阴而毫无意义，因此将之转为善业非常重要。我所做的吃饭、行走等，既不产生果报，也不能成为从轮回中解脱之因。就这样毫无意义地浪费了，现在无论如何也要将之转为善业。如此三门的一切行为都应以菩提心摄持。《四百论》云：于发菩提心者，善或不善皆成善，以其唯随善心转故。又如《入行论》云：自今乃至入睡时，纵然放逸无意中，善力亦将恒增长，犹如虚空无有尽。如是不要向外看，将心收摄于内，无论做什么都要在有意义的善业道路上坚持到底。第三，以四谛来归纳：所谓谛，就是不欺骗的意思。从因——业和烦恼的缘起，产生果——三界显现，这也是因果不虚的力量所致，这是前二谛。以因——菩提之分努力，以果——获得解脱之
English
With moderate virtuous actions, one is born as a god in the desire realm, and with minor virtuous actions, one is born as a human. The sutras say that even if it is a virtuous action, if the mind is not pure, one will be born as an Asura. Second, the result that corresponds to the cause is: what was said earlier when discussing the ten non-virtuous actions, here it becomes the conforming aspect. As the "Ratnavali" says: Long life, wealth, freedom from enemies, praise, much fame and pleasant words, dignified speech, fulfillment of wishes, inner happiness, and increase of wisdom. These are the ten causes similar to virtue. Great power, good harvests, pleasant scenery, equality between high and low, fertile fields, flourishing plants and trees, suitable seasons, plump grains, delicious taste, and abundant fruits are the results of the ten virtues. Thus, abiding in the ten virtuous actions is the cause of happiness in this life and the next, so it is very important to strive to practice them. Third, uncharacterized actions are: actions that are not influenced by thoughts of virtue or non-virtue, and whose results cannot be predicted as happiness or suffering, such as eating and walking. No matter what is done, it is important to transform it into virtue because time is spent meaninglessly. My eating, walking, and so on, do not produce results and do not become the cause of liberation from samsara. It has been wasted meaninglessly, now I must transform it into virtue in any way possible. Thus, all actions of the three doors should be taken over by the mind of enlightenment. The "Four Hundred Verses" says: For a Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment, whether it is virtuous or non-virtuous, everything becomes virtuous, because it is only transformed by the virtuous mind. And as the "Bodhicharyavatara" says: From today onwards, even when falling asleep or being heedless, the power of merit will constantly increase, like the sky, it will arise greatly. Thus, do not look outwards, gather the mind inwards, and whatever you do, persevere to the end on the meaningful path of virtuous actions. Third, summarizing with the Four Truths: Truth means non-deception. From the cause—the arising of karma and afflictions—the result—the appearance of the three realms—also arises from the power of the infallibility of cause and effect, these are the first two truths. By striving for the cause—the aspects of enlightenment—by the result—obtaining the state of liberation.