Tibetan
ས་ཐོབ་པ་ཡང་མི་བསླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་སྟེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་སྤྱིར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་བཞིར་འདུས་པས་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཡང་བདེན་པ་བཞིར་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། ལམ་དང་། འགོག་པ་སྟེ་བཞིའོ། །དང་པོ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ནི། གཞིའི་གནས་ལུགས་སྨྲ་ བསམ་བརྗོད་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་ངོ་མ་ཤེས། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་མ་རིག་པས་རིས་སུ་བཅད་ནས་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ལོ། །ཕུང་པོ་ལ་བདག་འཛིན་ཞུགས་པས། ཡུལ་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས། མི་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་། བར་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་སྐྱེ། དུག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དུག་ལྔ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་དབྱར་གྱི་ས་གཞི་དང་འདྲ་སྟེ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞིང་འགྲུབ་པར་བྱེད། ལས་ལ་རྣམ་གྲངས་མང་ན་ཡང་འཁོར་བར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ནི་གསུམ་དུ་འདུས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས། མི་གཡོ་བའི་ལས་སོ། །དེ་གསུམ་གྱི་དང་པོས་ངན་འགྲོར་འཕེན། གཉིས་པས་འདོད་པའི་བདེ་འགྲོ་དང་། གསུམ་པས་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རང་རྒྱུད་ལ་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་གཉེན་པོས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་ལྡོག་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དམ་པས། ཉོན་མོངས་སྐྱེས་ཚེ་གཉེན་པོས་མ་སླེབ་ན། །ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་སྟོར་རོ་དིང་རི་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ནི། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་དང་། དུག་ལྔ་ལས་འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་སུ་འཁྱམས་ཏེ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་བར་མེད་དུ་སྤྱོད་པས་རྟག་ཏུ་མནར་ཞིང་ཉམ་ཐག་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་ལས། སྲེད་སྲིད་མ་རིག་དབང་གིས་འགྲོ་བ་རྣམས། །མི་དང་ལྷ་དང་ངན་སོང་རྣམ་གསུམ་པོ། །འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་དག་ཏུ་མི་མཁས་འཁོར། །དཔེར་ན་རྫ་མཁན་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་བཞིན། །ཞེས་དང་། སྲིད་གསུམ་རྒ་དང་ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབར། །འདི་ན་འཆི་མེ་རབ་འབར་མགོན་མེད་དེ། །སྲིད་ལས་བྱུང་ལ་འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་རྨོངས། །བུམ་པར་ཆུད་པའི་བུང་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མདོར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་
Chinese
获得圣位也是以不欺骗的自性而为谛实，称为圣谛。因此，总的来说，轮回和涅槃的一切法都包含在四谛中，所以希求解脱者的所修之行也无不包含在四谛之中。也就是集谛、苦谛、道谛和灭谛这四者。首先，集谛是：基位的实相，处于不可言说、不可思议的空性之中，却被俱生无明所不认识。由遍计所执的无明加以区分，执著五蕴为我，因而产生错觉。由于对五蕴产生我执，依赖顺境而生贪欲，依赖逆境而生嗔恨，依赖中庸境而生愚痴。由三毒而生五毒，这被称为具有普 contamination 依附性的分别念。比如像夏季的土地一样，能生出并成就一切业。业的种类虽然很多，但能将众生抛入轮回的业可归纳为三种：非福业、福业和不动业。这三种业中，第一种将众生抛入恶趣，第二种将众生抛入欲界善趣，第三种将众生抛入上二界。业的分类如前所述。因此，轮回的根本——烦恼，一旦在自相续中生起，就必须立即以对治力加以阻止，这非常重要。正如至尊者所说：“烦恼生起之时，若未及时以对治力阻止，定日瓦，修法的必要就丧失了。”其次，苦谛是： 因是集谛，即由烦恼三毒和五毒产生的结果，在三界轮回的处所漂泊，无间断地承受六道众生的业和痛苦，恒常遭受折磨和困顿。如《广大嬉戏经》所说：“因贪爱、有和无明的力量，众生们，在人、天和恶趣这三种状态中，在五道中不善巧地轮回，就像陶匠转动轮子一样。”又说：“三有中衰老和疾病的痛苦燃烧，此处死亡之火猛烈燃烧，无依无靠。从有产生，众生恒常愚昧，如同困在瓶中的蜜蜂。”总之，有情之心的自性光明，即是如来藏。
English
Attaining the noble state is also true by virtue of its non-deceptive nature, and it is called the noble truth. Therefore, in general, all phenomena of samsara and nirvana are contained within the four truths, so the practices of those who desire liberation are also invariably contained within the four truths. These are the truth of the origin, the truth of suffering, the truth of the path, and the truth of cessation. First, the truth of the origin is: The fundamental reality, which abides in emptiness that is beyond speech and thought, is not recognized by the co-emergent ignorance. Through the ignorance of imputation, it is divided and grasped as self in relation to the aggregates, thus creating delusion. Because of the arising of self-grasping in relation to the aggregates, attachment arises based on agreeable objects, hatred arises based on disagreeable objects, and ignorance arises based on neutral objects. From the three poisons, the five poisons arise, and this is called the conceptual thought that is the basis of all afflictions. For example, it is like the earth in summer, which causes all actions to arise and be accomplished. Although there are many kinds of actions, the actions that throw beings into samsara can be summarized into three: non-virtuous actions, virtuous actions, and unwavering actions. Of these three, the first throws beings into the lower realms, the second throws beings into the desire realm's happy realms, and the third throws beings into the two higher realms. The classification of actions is as explained above. Therefore, it is crucial to stop the root of samsara, the afflictions, as soon as they arise in one's own mindstream by seizing them with an antidote. As the venerable one said, "When afflictions arise, if you do not promptly stop them with an antidote, Dringriwa, the purpose of Dharma will be lost." Second, the truth of suffering is: The cause is the origin, that is, the result of the afflictions, the three poisons and the five poisons, wandering in the places of the three realms of samsara, constantly tormented and distressed by experiencing the karma and suffering of the six types of beings without interruption. As it says in the Extensive Play Sutra: "By the power of craving, existence, and ignorance, beings, in the three states of humans, gods, and bad destinies, unskillfully wander in the five destinies, like a potter turning a wheel." It also says: "In the three existences, the suffering of old age and disease blazes, here the fire of death blazes fiercely, without a protector. Born from existence, beings are always deluded, like a bee trapped in a jar." In short, the nature of the minds of sentient beings is clear light, which is the essence of the Thus-Gone One.
Tibetan
ཅན་ཡིན་ཡང་། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ལ་སྤྱད་པས་འཁོར་བའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་གྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྒྱུ་ལས་ནི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འབྱུང། །ཞེས་དང་། དེས་ན་ལས་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བའི་ཁྱད་པར་ལས། ངན་འགྲོ་དང་བདེ་འགྲོའི་ཕུང་པོ་སོ་སོར་འགྲུབ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང་། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་དག །ཅེས་དང་། དེས་ན་སྔར་བཤད་པའི་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་ཆེན་པོས་ཡིད་དྲངས་ཏེ་ཅི་ནུས་སུ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡིད་ལ་བསམ་པའི་དགེ་བྱས་པས། །གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེར་ནི་དགེ་བ་དེས། །འབྲས་བུའི་ཡོན་གྱིས་མངོན་མཆོད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི། རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་རིགས་ཡིན་ལ། བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་བླ་མ་དམ་པ་སྟེ། དེས་བསྟན་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་བླ་མར་རག་ལས་པའོ། །ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། གང་ཟག་ལ་རག་ལས་ཤིང་། ལེན་བྱའི་ལམ་ནི་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། མདོ་ལས། ཐབས་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ལམ་མོ། །ཤེས་རབ་དང་བཅས་པའི་ཐབས་ནི་ལམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་། ལམ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་དང། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ལམ་བསྒོམ་ སྟེ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེས་ན་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་འདི་དག་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ལ། སོ་སོའི་དབང་པོ་དང་སྦྱར་ཏེ་ནན་ཏན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསླབས་པ་ལས་རིམ་བཞིན་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་རྣམས་བསྒྲོད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་ལག་ཏུ་ལོངས་པ་ཉམས་ལེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དུ་འགོག་པའི་གཞི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉི
Chinese
虽然具有（佛性），但由于突如其来的污垢，以不如理作意的分别念而产生烦恼，由此引发的与烦恼相关的行为，导致轮回的蕴、界、处得以形成。如《宝性论》所说：“以不如理作意，产生业和烦恼，从业和烦恼之因，产生蕴、界和处。”因此，根据不善业和善业的差别，分别形成恶趣和善趣的蕴。如《宝鬘论》所说：“从不善业产生一切痛苦，同样产生一切恶趣。从善业产生一切善趣，以及各种安乐。”因此，应由先前所说的轮回过患所驱使，以极大的热情投入善业，尽力而为。如《入行论》所说：“以心中所思的善业，无论前往何处，都能以善业的果报，得到供养。”如是宣说。第三，道谛：因的条件是种姓，主宰的条件是殊胜的上师，因为从修持上师所教导的意义中产生，并且如实证悟基础依赖于上师。修持道：依赖于补特伽罗，所修之道是方便与智慧相结合的善，转变为解脱的入口。如经部所说：“与方便相应的智慧是道，与智慧相应的方便是道。”《法蕴论》中也说：“以何道能完全了解痛苦，断除集，现证灭，修习道，这就是道的简要特征。”因此，对于总体的佛陀教法和特别是这些殊胜的道次第，结合各自的根器，精勤专一地修学，就能依次证悟资粮道、加行道、见道、修道直至究竟的道，因为获得果位依赖于实修。第四，灭谛：一切轮回之法所止息的基础是空性，也就是一切法的实相、法性、如实
English
Although possessing (Buddha-nature), due to sudden defilements, afflictions arise from conceptual thoughts of inappropriate attention, and actions associated with defilements, thus causing the formation of the aggregates, elements, and sense bases of samsara. As stated in the Ratnagotravibhāga: "Through inappropriate attention, actions and afflictions greatly arise. From the cause of actions and afflictions, arise the aggregates, elements, and sense bases." Therefore, according to the difference between non-virtuous and virtuous actions, the aggregates of the lower and higher realms are formed separately. As stated in the Ratnavali: "From non-virtue comes all suffering, likewise all the lower realms. From virtue comes all the higher realms, and happiness in every way." Therefore, driven by the previously mentioned faults of samsara, one should engage in virtuous actions with great enthusiasm and strive to the best of one's ability. As stated in the Bodhicaryāvatāra: "By the virtue of what is thought in the mind, wherever one goes, one will be honored with the fruits of that virtue." Thus it is said. Third, the Truth of the Path: The causal condition is lineage, and the dominant condition is the supreme guru, because it arises from practicing the meaning taught by the guru, and realizing the basis as it is depends on the guru. Practicing the path: depends on the individual, and the path to be practiced is the virtue that combines skillful means and wisdom, transforming into the entrance to liberation. As stated in the Sutra: "Wisdom accompanied by skillful means is the path, and skillful means accompanied by wisdom is the path." The Abhidharma also states: "By which path one completely understands suffering, abandons the origin, realizes cessation, and cultivates the path, this is the concise characteristic of the path." Therefore, for the general teachings of the Buddha and especially these excellent stages of the path, combining with one's own faculties, diligently and single-mindedly studying, one will gradually realize the paths of accumulation, preparation, seeing, meditation, and ultimate completion, because obtaining the result depends on actual practice. Fourth, the Truth of Cessation: The basis where all samsaric phenomena cease is emptiness, which is the reality of all phenomena, the nature of reality, suchness.