Tibetan
གས་པས་འཚེ་བ་དང་། མེ་ཆུ་གཡང་ས་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བའི་གནོད་པ། ནང་ལུས་ལ་ནད་རིགས་བཞི་བརྒྱ་ རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་འཆི་རྐྱེན་འདིས་མི་བྱེད་བྱ་བ་མེད་དེ། འཚོ་བའི་རྐྱེན་དུ་རེ་བའི་ཟས་གོས་དང་སྨན་སོགས་བརྟེན་པ་ཡང་འཆི་རྐྱེན་དུ་མི་འགྲོ་བའི་ཆ་མེད། དེས་ན་འཆི་བའི་རྐྱེན་ངན་བུ་ཡུག་འཚུབས་པ་ལྟ་བུའི་དབུས་ན་བདག་གནས་པ་ཡིན་ན། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དམ་པས། ཡེངས་པའི་བར་ལ་འཆི་བདག་བདུད་ཀྱིས་འཛིན། །ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སྒྲུབས་ཤིག་དིང་རི་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་འཆི་བ་ལ་ཆོས་མ་གཏོགས་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འཆི་བའི་གནས་སྐབས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། བསགས་པའི་ནོར་རྫས་མང་ཡང་ཁྱེར་དབང་མེད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་ཀྱང་འཇོག་དགོས། འགྲོགས་པའི་གཉེན་བཤེས་དང་འཁོར་གཡོག་བརྩེ་དུངས་ཆེ་བས་མཐའ་བསྐོར་ཡང་འཁྲིད་པའི་དབང་མེད། བརྩིགས་པའི་ཁང་ཁྱིམ་བཙན་ཡང་འཁྲི་ས་དང་སྡོད་དབང་མེད་པར་ཚེ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྱེ་བྲལ་བྱས་ནས་རྒྱུས་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་རང་དབང་མེད་པར་འགྲོ་བ་ལ། ཟས་ནོར་ཤེད་སྟོབས་རིག་སྔགས་རྟེན་འབྲེལ་གང་གིས་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ན་བས་ནི་ནད་མེད་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་། རྒ་བས་ནི་དར་ལ་བབས་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་། རྒུད་པས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཇོམས་ཤིང་ འོང་། འཆི་བས་ནི་སྲོག་འཇོམས་ཤིང་འོང་། དེ་དག་ལ་མགྱོགས་པར་འབྲོས་པའམ། ནོར་གྱིས་བཟློག་པའམ། རྫས་དང་སྔགས་དང་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱ་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཞི་བ་ལྷས། གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུས་ཟིན་པ་ལ། །གཉེན་གྱིས་ཅི་ཕན་བཤེས་ཅི་ཕན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འོ་ན་དེ་དག་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ན་ཅི་ཞིག་འབྲང་སྙམ་ན། རང་གིས་བསགས་པའི་ལས་དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། དུས་ཀྱིས་བསྙེན་ནས་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་གྱུར་ན། །ལོངས་སྤྱོད་མཛའ་དང་གཉེན་བཤེས་རྗེས་མི་འབྲང་། །སྐྱེས་བུ་དག་ནི་གང་ནས་གར་འགྲོ་ཡང་། །ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེས་ན་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་རང་ལ་མི་རྟག་པ་སྟོན་པའི་བརྡར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས། ཚེ་འདིའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་ཟིན་ཚར་མེད་ཅིང་མདོ་དོན་ཆུང་། འཆི་དུས་ཕན་ཆད་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཕན་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཆོས་ལ་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མགོ་འམ་གོས་ལ་གློ་བུར་མེ་ཤོར་ན། །དེ་དག་ལྡོག་སླད་བགྱི་བ་བཏང་ནས་ཀྱང་། །ཡང་སྲིད་མེད་པར་བགྱིད་སླད་འབད་འཚལ་ཏེ། །དེ་ལས་ཆེས་མཆོག་དགོས་པ་གཞན་མ་མཆིས། །ཞེས་པ་དང་། དམ་པས། བྲེལ་དོན་ ཚར་ནས་ཆོས་ལ་ཕྱིན་པ་མེད། །དྲན་པའི་ཚེ་ན་རྒྱུགས་ཤིག་དིང་རི་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་ལ་གསུམ། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ། མཐོ་རིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་སྤྱིར་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་པར་འཆི་བས་ཚེ་འདིར་སྡོད་པའི་དབང་མེད། ཤི་བས་མི་ཆོག་སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས། དེ་ཡང་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་གཉིས་ལས་མ་འདས། དེ་ཉིད་ལས་དཀར་ནག་གིས་འཕངས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལས་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་ན་བདག་གིས་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཇི་སྙེད་ཅིག་བསགས་མོད། བདག་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཅི་འདྲ་ཞིག་མྱོང་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམ་དགོས། དེ་ཡང་དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །རབ་ཏུ་ཚ་ཞིང་གྲང་བ་ཡི། །དམྱལ་བ་ཉི་མ་གཅིག་བཞིན་དྲན། །བཀྲེས་སྐོམ་དག་གིས་རིད་པ་ཡི། །ཡི་དྭགས་དག་ཀྱང་དྲན་པར་བྱ། །རྨོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་མང་བའི། །བྱོལ་སོང་ལྟ་ཞིང་དྲན་པར་བྱ། །དེའི་རྒྱུ་རྣམ་སྤང་བདེ་རྒྱུ་སྤྱད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དང་པོ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཚ་དམྱལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། དེ་ལ་གནས་ཀྱི་ ཁྱད་པར་ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱི་ས་གཞི་རི་རོང་ངམ་གྲོག་ཅན། མེ་ལྕེ་ཁྲུ་གང་ཙམ་རྟག་ཏུ་འབར་ཞིང་ཟངས་ཞུན་དང་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཁུ་བ་འབབ་པ། ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱི་སྡོང་པོ་མེ་འབར་བས་གཏམས་པ། གདུག་པའི་བྱ་དང་གཅན་གཟན་དང་དམྱལ་སྲུང་གཤེད་མ་མི་བསྲུན་པ་དུ་མས་གང་བ། ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱི་རྩིག་པ་དང་མེ་འོབས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བ། དེ་ཡང་བསྐལ་པ་འཇིག་དུས་ཀྱི་མེ་ལས་ཚ་ཞིང་། དེ་བས་འོག་མ་འོག་མ་བཞི་འགྱུར་གྱིས་ཚ་བར་བཤད་དོ། །དེར་སྐྱེ་བའི་བར་དོ་རྣམས་ཆར་རླུང་གིས་དེད་པས་གྲང་བའི་རྣམ་པར་ཤར་བས་ཚ་དམྱལ་གྱི་གནས་མཐོང་སྟེ། དེ་དྲོ་བར་ཤེས་ནས་སྲེད་པས་བརྒྱུགས་པས་དེར་ཚུད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གཉིད་སད་པ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་རིག་པ་ཚོར་ངེས་སྐྱེན་ཞིང་ལུས་འཇམ་ཞིང་མཉེན་པས་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་བཟོད་སྲན་ཆུང་བས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལྷག
Chinese
被损害，以及火、水、悬崖等自然灾害，内在身体的四百零四种疾病等等，总之没有不死的原因。作为生存的条件，所依赖的食物、衣服和药物等，也没有不成为死亡原因的。因此，如果我处于死亡的恶劣条件，如猛烈的暴风雨之中，就应该想：我不知道什么时候会死。正如圣者所说：在放逸的瞬间，死主魔鬼就会抓住你。现在就开始修行吧，定日巴！第三，思考除了佛法之外，没有任何东西能对死亡有益。当死亡的时刻来临时，即使积累了很多财富也无法带走，甚至连一起出生的血肉之躯也必须留下。被深爱的亲戚、朋友和仆人围绕着，也无法带走。即使建造了坚固的房屋，也无法继续居住，必须与今生的所有美好事物分离，不由自主地走向陌生的方向。食物、财富、力量、智慧、咒语、缘起等都无法阻止死亡。《经》中说：伟大的国王啊！疾病会摧毁健康，衰老会摧毁青春，衰败会摧毁圆满，死亡会摧毁生命。对于这些，无论是迅速逃离，还是用财富阻止，或者用物品、咒语和药物来平息，都不是容易的事。寂天菩萨说：被阎罗使者抓住的人，亲戚有什么用？朋友有什么用？那么，如果这些都不跟随，什么会跟随呢？自己所积累的善恶业会跟随。在《教诫国王经》中说：当国王被时势所迫而离去时，享乐、朋友和亲戚都不会跟随。无论众生从哪里去向哪里，业都会像影子一样跟随。因此，应该认识到，外在世界和内在有情的一切变化，都是在向自己展示无常。今生的所有行为都没有完成的时候，而且意义不大。只有神圣的佛法才能在死亡时及以后持续地带来利益。现在就应该努力修行佛法。
English
being harmed, and natural disasters such as fire, water, and cliffs, as well as four hundred and four types of diseases in the inner body, etc. In short, there is no action that is not a cause of death. Even relying on food, clothing, medicine, etc., as conditions for survival, there is no part that does not become a cause of death. Therefore, if I am in the midst of terrible conditions of death, like a fierce storm, I should think: I do not know when I will die. As the holy one said: In a moment of carelessness, the Lord of Death, the demon, will seize you. Practice now, Dingriwa! Third, thinking that nothing but the Dharma can be of benefit at the time of death. When the moment of death comes, even if you have accumulated a lot of wealth, you cannot take it with you; even the flesh and bones born with you must be left behind. Even if you are surrounded by beloved relatives, friends, and servants, you cannot take them with you. Even if you have built a strong house, you cannot continue to live in it, and you must separate from all the good things of this life and go involuntarily to an unfamiliar direction. Food, wealth, strength, wisdom, mantras, dependent origination, etc., cannot prevent death. The Sutra says: Great King! Sickness destroys health, old age destroys youth, decline destroys perfection, and death destroys life. It is not easy to quickly escape from these, or to prevent them with wealth, or to pacify them with objects, mantras, and medicines. Shantideva said: What is the use of relatives or friends for one who is seized by the messengers of Yama? So, if these do not follow, what will follow? The good and bad deeds that you have accumulated will follow. In the Sutra of Advice to the King, it says: When a king is forced by circumstances to depart, enjoyment, friends, and relatives will not follow. Wherever beings go from, karma will follow like a shadow. Therefore, one should recognize that all the changes of the outer world and the inner sentient beings are showing impermanence to oneself. All the actions of this life are never finished and are of little significance. Only the sacred Dharma can continuously bring benefits at the time of death and thereafter. One should strive to practice the Dharma right now.
Chinese
认为这样很重要。就像龙树菩萨所说：如果头或衣服突然着火，也要放下阻止这些事情的努力，努力做到不再有来世，没有比这更重要的了。就像至尊者所说：忙完事情之后才去修行是没有用的，当生起正念的时候，就去修行吧，定日巴（藏文地名）。第三，思维轮回的过患有三种：思维三恶道的痛苦，思维天界的痛苦，总体思维三种痛苦的自性。第一，思维三恶道的痛苦：既然一定会死亡，就没有权力留在这个世间。死了还不行，必须受生。受生也超不出善趣和恶趣两种。既然不是自己做主，而是随业力牵引，我造了那么多的恶业，如果我生于恶道，会感受怎样的痛苦呢？应该这样思维。如圣者龙树所说：要忆念极其炎热和寒冷的，地狱如一日般的痛苦。要忆念被饥渴折磨的，可怜的饿鬼。要观看并忆念充满愚痴痛苦的畜生。断除它们的因，行持安乐的因。如是所说。首先，思维地狱的痛苦有四种，第一，思维热地狱的痛苦：那里的处所的差别是，铁烧热的地面，高低不平的山谷，一拃高的火焰经常燃烧，流淌着铜汁和腐蚀性的液体，铁烧热的树木充满了火焰，到处都是凶猛的鸟兽和狱卒罗刹，被铁烧热的墙壁和火坑包围。据说那里的热度胜过劫末之火，而且越往下热度增加四倍。那些将要生于此处的中有众生，被风雨驱赶，显现出寒冷的样子，看到热地狱的地方，以为那里很温暖，因为贪恋而跑过去，进入其中的瞬间就像睡醒了一样，开始受生。而且，由于他们的意识敏锐，感觉清晰，身体柔软，身心两方面都难以忍受，所以痛苦更加剧烈。
English
It is important to think in this way. As Nagarjuna said: If your head or clothes suddenly catch fire, you should abandon your efforts to stop these things and strive to ensure that there is no rebirth. There is nothing more important than this. As the Supreme One said: It is useless to go to practice after finishing your busy affairs. When mindfulness arises, go and practice, Dingriwa (Tibetan place name). Third, contemplating the faults of samsara has three aspects: contemplating the suffering of the three lower realms, contemplating the suffering of the heavenly realms, and contemplating the nature of the three sufferings in general. First, contemplating the suffering of the three lower realms: Since death is certain, there is no power to remain in this world. It is not enough to die; one must take rebirth. Rebirth does not go beyond the two, happy and unhappy realms. Since one is not in control but is led by karma, and I have accumulated so much negative karma, what kind of suffering will I experience if I am born in a lower realm? One should think in this way. As the noble Nagarjuna said: Remember the extremely hot and cold hells, the suffering of which is like a single day. Remember the pitiful hungry ghosts, emaciated by hunger and thirst. Observe and remember the animals, filled with the suffering of ignorance. Abandon their causes and practice the causes of happiness. As it is said. First, contemplating the suffering of hell has four aspects. First, contemplating the suffering of the hot hells: The difference in location there is that the ground is made of iron heated, uneven valleys, flames a span high constantly burning, molten copper and corrosive liquids flowing, trees heated by iron filled with flames, everywhere filled with fierce birds and beasts and merciless hell guardians, surrounded by walls and pits of heated iron. It is said that the heat there surpasses the fire at the end of an eon, and the heat increases fourfold as one goes further down. Those intermediate beings who are about to be born there are driven by wind and rain, appearing cold, seeing the place of the hot hells, thinking it is warm, running towards it out of craving, and in the instant of entering it, they awaken as from sleep and begin to take rebirth. Moreover, because their consciousness is sharp, their senses are clear, and their bodies are soft, they are unable to endure in both body and mind, so the suffering is even more intense.