Tibetan
ང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ རེ་དོགས་བྲལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ ༈ མེ་ཏོག་ལ་སོགས་ཕྱི་མཆོད་ཀུན༔ མཛེས་ཤིང་གཙང་མའི་ཚུལ་གྱིས་འབུལ༔ སྨན་རཀ་བདུད་རྩི་ནང་མཆོད་ཀུན༔ རྒྱ་ཆེ་གཏིང་ཟབ་ཚུལ་གྱིས་འབུལ༔ བདེ་སྟོང་ཡབ་ཡུམ་གསང་མཆོད་ཀུན༔ གཉིས་མེད་རོ་སྙོམ་ཚུལ་གྱིས་འབུལ༔ སྤྲོས་བྲལ་གཞི་ཡི་མཆོད་པ་འདི༔ སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་འབུལ༔ འགག་མེད་ལམ་གྱི་མཆོད་པ་འདི༔ འགྱུ་འཛིན་ རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་འབུལ༔ འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་འདི༔ བྲི་གང་མེད་པའི་ངང་དུ་འབུལ༔ སྣ་ཚོགས་འབྱོར་ལྡན་ཚོགས་མཆོད་འདི༔ བདག་གཞན་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཕྱིར་འབུལ༔ འཛབ་བཟླས་སྔགས་ཀྱི་མཆོད་པ་འདི༔ ཏིང་འཛིན་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ་ཕྱིར་འབུལ༔ འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུའི་མཆོད་པ་འདི༔ ཕྲིན་ལས་མཐའ་རུ་ཕྱིན་ཕྱིར་འབུལ༔ དགྱེས་པའི་མཆོད་པ་ངང་བཞེས་ལ༔ ཁམས་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་དོང་སྤྲུགས་ཤོག༔ ཅེས་མཆོད་པ་ཕུལ་བས་མཉེས་ནས་བདག་ལ་ཐིམ་པས༔ ཆུ་དང་ཆུ་འདྲེས་པའམ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསམ༔ སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་བདག་གི་ཁོག་པར་ཐིམ༔ ཁོག་པའི་ནང་ནས་བརྒྱུད༔ རྡོ་རྗེའི་རྩེ་ལ་ཐོན༔ ཡུམ་གྱི་པདྨར་ཞུགས༔ ཡུམ་གྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་རང་གི་ཞལ་ནས་ཐིམ་པས༔ འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་ལྟར་དམིགས་ལ༔ རྩ་བའི་སྔགས་རབ་སྒྲ་ཆེན་འཛབ་དབྱངས༔ འབྲིང་ཤུབ་བུ༔ ཐ་མ་གོང་བས་ཐོས་པ་ཙམ་དུ་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་གམ༔ ཞག་གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་བཟླ་བར་བྱའོ༔ མཐར་ཐུག་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི༔ དེ་ལྟར་ལྷ་དང་བླ་མ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན༔ མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན༔ སྣང་སྟོང་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ངང་ལ་བསྐྱེད་བཟླས་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང༔ རྒྱས་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ༔ དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པས་དབང་པོ་རབ་ལ་ཞག་བདུན་ནས་ཞལ་མཇལ་བ་དང༔ གསུང་འབྱོན་པ་དང༔ རྟོགས་པ་འཆར་བ་དང༔ ཉམས་དངོས་རྨི་ལམ་ལ་བཟང་རྟགས་ གྲུབ་རྟགས་སྤྱི་ལྟར་འབྱུང་ཞིང༔ འབྲིང་ལ་བཅུ་བཞི༔ ཐ་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་མི་འབྱུང་མི་སྲིད་དོ༔ དེའི་བར་དུ་མི་གཙང་བ་ལ་འཛེམ༔ མཚམས་ཤིན་ཏུ་དམ་པ་དང༔ ཉམས་གྲིབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ་ཁོ་ན་གལ་ཆེའོ༔ ཉམས་ལའང་བདེ་བ་དང༔ གསལ་བ་དང༔ མི་རྟོག་པ་དང༔ མི་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ༔ དངོས་སུ་ཡང་ཡབ་སྲས་གསུམ་མམ༔ མཁའ་འགྲོའི་དངོས་གྲུབ་གླུ་དབྱངས་དི་རི་རི་སྟེར་བ་དང༔ ལ་ཉེ་བཟང་པོ་དང༔ རང་གི་བླ་མའི་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་འབྱུང་ངོ༔ རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཤེལ་དང་གཏེར་རྙེད་པ་དང༔ ཆུ་དང༔ འབྲུ
Chinese
请加持我，请加持我远离希望和恐惧。 供奉鲜花等一切外供，以美丽和洁净的方式供奉。 供奉药、酒、甘露等一切内供，以广大深邃的方式供奉。 供奉乐空父母一切秘密供，以无二味平等的方式供奉。 供奉离戏论之基础供品，于无生之状态中供奉。 供奉无碍之路之供品，于流动执着自解脱之大乐中供奉。 供奉果位三身任运成就，于无减无增之状态中供奉。 供奉丰富多彩之会供，为自他二资粮圆满而供奉。 供奉念诵咒语之供品，为策动禅定心续而供奉。 供奉光芒放射收摄之供品，为事业究竟圆满而供奉。 欣然享用喜悦之供品，祈愿三界痛苦彻底拔除！ 如是供奉令其欢喜，融入自身，如水与水相融，或盐溶于水般无二无别而观想。 咒语之念珠融入自身腹中，从腹中通过，从金刚杵之尖端而出，进入佛母之莲花中，又从佛母之口中融入自身之口中，如轮子旋转般观想。 根本咒语以洪亮之声音念诵，中等以低语念诵，下等仅自己听闻之程度念诵一百万遍，或于二十一日内念诵。 最终之圆满次第为：如是观想本尊和上师之时，如镜中之影像般，于显空无有实执之觉性离戏之状态中生起念诵，广说于下文。 如是修持，上等根器者七日内得见本尊之面容，或发出声音，或生起证悟，或于觉受、实相、梦境中出现吉祥之征兆、成就之征兆等普遍出现，中等根器者十四日，下等根器者二十一日内必定出现。 在此期间，避免不净之物，闭关极为重要，且未被觉受之阴影所染污尤为重要。 觉受中也会出现安乐、明 clarity、无分别、一切不可能之事。 实际上，也会出现父子三尊，或空行母之成就，给予歌声“的日日”，或出现吉祥之预兆，或出现自己上师之授记等。 梦中也会出现找到水晶和宝藏，水和谷物。
English
Please bless me, please bless me to be free from hope and fear. Offer all outer offerings such as flowers, offer them in a beautiful and pure manner. Offer all inner offerings such as medicine, alcohol, and nectar, offer them in a vast and profound manner. Offer all secret offerings of bliss-emptiness, father and mother, offer them in a non-dual, equal taste manner. Offer this offering of the ground of non-elaboration, offer it in a state of no birth. Offer this offering of the unobstructed path, offer it in the great self-liberation of movement and grasping. Offer this spontaneously accomplished fruit of the three bodies, offer it in a state of no decrease or increase. Offer this diverse and abundant feast offering, offer it for the sake of perfecting the two accumulations of self and others. Offer this offering of mantra recitation, offer it for the sake of stimulating the samadhi mind stream. Offer this offering of radiating and gathering light rays, offer it for the sake of accomplishing activities to the end. Please accept the offering of delight, and may the suffering of the three realms be completely uprooted! By offering the offerings in this way, being pleased, they dissolve into oneself, and one should contemplate that it is non-dual, like water mixing with water, or salt dissolving into water. The rosary of mantras dissolves into one's own belly, passes through the belly, emerges from the tip of the vajra, enters the lotus of the consort, and from the mouth of the consort also dissolves into one's own mouth, and one should visualize it like a wheel turning. The root mantra should be recited with a loud voice, the middle one in a whisper, and the lowest one only heard by oneself, one hundred thousand times, or for twenty-one days. The ultimate completion stage is: at the time of meditating on the deity and the guru in this way, like the reflection in a mirror, one should generate and recite in the non-elaborate state of awareness that is empty of appearance and devoid of grasping, and the extensive explanation will appear below. By practicing in this way, the best of faculties will meet the face in seven days, or speech will arise, or realization will dawn, or good signs will appear in experiences, realities, and dreams, as well as general signs of accomplishment, and the middle one in fourteen days, and the lowest one will definitely appear in twenty-one days. In the meantime, avoid uncleanliness, the retreat is extremely important, and it is only important that it is not affected by the shadow of experience. In experience, there will also be happiness, clarity, non-thought, and all impossible things. In reality, the three fathers and sons, or the accomplishments of the dakinis, will give the song "di ri ri", and there will be good omens, and there will be prophecies from one's own guru, and so on. In dreams, one will find crystal and treasure, water and grain.
Tibetan
་དང༔ རིན་པོ་ཆེ་རྡོལ་བ་དང༔ དར་འཕྱར་བ་དང༔ དུང་འབུད་པ་དང༔ སྐྱེ་འགྲོ་འདུ་བ་དང༔ བུད་མེད་མཛེས་མ་མང་པོས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྫས་སྦྱིན་པ་དང༔ ཡབ་སྲས་གསུམ་གང་རུང་ཞིག་དང་མཇལ་བ་ལ་སོགས་མི་འབྱུང་མི་སྲིད་དོ༔ དེ་ལྟར་རྟགས་རྣམས་བྱུང་བ་དང༔ དབང་བླང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ༔ སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ལག་ལེན་ཐམས་ཅད་རྦད་ཀྱིས་བཅད་ལ༔ ཐོག་མར་མི་རྟག་པ་དང་འཆི་བ་བསམ་ལ༔ དེ་ནས་རིགས་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་བསམ༔ དེ་ལས་ཐར་པའི་ཕྱིར༔ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསག༔ རྒྱུད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱང༔ བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ༔ རྗེས་བདེ་བའི་སྟན་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ལྡན་བཅས་ལ་རླུང་རང་སར་གཏང༔ སེམས་མ་བཅོས་པར་གཞག༔ མིག་སྣ་རྩེའམ་བར་སྣང་ཁྲུ་གང་གི་ཐད་དུ་ཚབ་ཚུབ་དང་ལྷབ་ལྷེབ་མེད་པར་ཧད་དེ་གཏད་ལ་ཉིན་ཞག་གསུམ་གསུམ་དུ་ཐུན་བརྒྱད་ཕྱེ་ལ་བསྒོམ༔ དེས་སེམས་ཟིན་པའི་རྟགས་ཤར་བ་དང༔ གནས་པ་རི་བོ་ལྟར་ཨ་ཕྱལ་ལེ་གནས་པ་དེའི་ངང་ལ༔ ཐང་ཀ་ལ་སོགས་སྐུ་གཅིག་མདུན་དུ་བཞག་ལ༔ དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ ཞིག་ཁྱུང་ལུང་དངུལ་མཁར༔ གཡུང་དྲུང་རིན་ཆེན་འབར་བའི་བྲག་ཕུག་ནས༔ སྤྱན་དྲངས་རང་ལ་ཐིམ་པར་བསམས་ནས༔ ངེས་པར་འབྱོན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ༔ རང་གི་བཟང་རྟོགས་སུ་བསྒོམ་པ་ཡིན༔ འབྱོན་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཕར་ལ་ལོག་རྒྱུ་ཨི་ཡོད༔ མེད་ན་རང་ལ་རང་གིས་བསྒོམ་པའི་བློ་བཅོས་ལ་བྱིན་རླབས་ཨི་འབྱུང༔ རང་གིས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ན་གནས་ཆ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནམ༔ འགྱུ་ཆ་རླུང་སེར་བུ་ལྟ་བུ་དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན༔ རླུང་ལྟ་བུ་དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ན༔ ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་དང་ཨེ་གཅིག༔ བསྒོམ་པས་ལྷར་གྱུར་པའི་དུས་སུ༔ ལྷ་དེ་འགྱུ་བ་ལ་ཐིམ་པ་ཡིན་ནམ༔ འགྱུ་བ་དེ་ལྷ་རུ་གྱུར་པ་ཡིན༔ ལྷ་དང་རང་ལ་ཁྱད་ཨི་ཡོད༔ ཡོད་ན་གནས་ཆ་ལ་ཡོད་དམ་འགྱུ་ཆ་ལ་ཡོད༔ མེད་ན་གནས་འགྱུ་གང་ལ་མེད༔ གཞི་ཐོག་ལ་ཁྱད་ཨི་ཡོད༔ ལྷའི་ཐུགས་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང༔ རང་གི་སེམས་ཀུན་གཞི་གཉིས་ཨེ་གཅིག༔ གཅིག་ན་ད་ལྟ་ལྷ་སངས་རྒྱས༔ རང་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་ཅིས་ཕྱེད༔ འདྲ་ན་ལྷ་ལ་ནུས་རྩལ་སྒྲུབ་ཐབས་ཡོད༔ རང་ལ་དེ་རྣམས་མེད་པ་ཅི་ཡིན༔ མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཁྱད་ཨི་ཡོད༔ མེད་ན་སངས་རྒྱས་ལ་བྲི་བཀོལ་མེད༔ ཡོད་ན་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིང་དང་གདུལ་བྱའི་ཞིང་ཁམས༔ རྒྱུད་སྒྲུབ་ཐབས་ཅི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལེགས་པར་གཞིག་ཅིང་ལྟ་རྟོག་དུ་མའི་སྒོ་ནས་བརྟགས་པས༔ གནས་པ་སྐྱེ་མེད་དེའི་
Chinese
，珍宝涌现，幡旗飘扬，海螺吹响，众生聚集，众多美女布施成就之物，与父子三尊中的任何一位相见等等，这些不可能发生。如此这般种种征兆出现之时，受灌顶，收摄坛城，将一切有为的行持彻底断除，首先思维无常和死亡，之后思维六道轮回的痛苦，为了从中解脱，积聚福德资粮，清净相续中的罪障，向喇嘛祈请，之后在舒适的坐垫上结跏趺坐，以五印安住，令风息自然平息，心不作改造而安住，眼睛凝视鼻尖或前方一箭之地的虚空，不眨眼，不摇动，专注凝视，日夜分为八座，每座三个时辰进行修习，由此生起心已调伏的征兆之时，安住如山王般稳固不动的状态中，将唐卡等一尊本尊像置于前方，思维将与此完全相同的一尊本尊从琼隆银城（khyung lung dngul mkhar），雍仲珍宝燃烧的岩洞中迎请，融入自身，是否必定会降临？还是观想自身为本尊？如果必定降临，是否会返回？如果不返回，自己观想自己的心，对这样的改造是否会产生加持？如果是自己观想，那么观想的是如虚空般的安住之相，还是观想如狂风般的动摇之相？如果观想如狂风般的动摇之相，那么它与如虚空般的安住之相是否相同？在通过观想而成为本尊之时，本尊是融入动摇之相中，还是动摇之相成为本尊？本尊与自己有差别吗？如果有差别，是在安住之相上有差别，还是在动摇之相上有差别？如果没有差别，那么在安住和动摇的哪一方面没有差别？在根本上是否有差别？本尊的意乐，如来藏，与自己的阿赖耶识二者是否相同？如果相同，那么现在本尊已经成佛，而自己却在轮回中漂泊，这其中的差别如何区分？如果相同，那么本尊具有能力和修持方法，而自己却没有这些，这是为什么？在最终果位之时是否有差别？如果没有差别，那么佛陀就没有损益，如果有差别，那么在自己成佛之时，佛陀的名号和所化众生的刹土，以及相续修持的方法会如何显现？对此进行详细分析，并通过多次观察进行审视，安住于无生之
English
, precious jewels emerge, banners flutter, conches are blown, sentient beings gather, and many beautiful women offer substances for accomplishment, and meeting with any of the three fathers and sons, etc., these are impossible to happen. When such signs appear, receive empowerment, gather the mandala, completely cut off all elaborate practices, first contemplate impermanence and death, then contemplate the suffering of the six realms, and for the sake of liberation from them, accumulate merit, purify the obscurations of the mind, pray to the lama, and then sit on a comfortable cushion with the five seals, let the breath naturally subside, leave the mind uncorrected, fix the eyes on the tip of the nose or on the space one cubit in front, without blinking or wavering, and meditate in eight sessions for three days and three nights. When the signs of having subdued the mind appear, and the abiding is like a mountain, remaining unshakable, place a thangka or other deity image in front, and think that an identical deity is invited from Khyungleung Ngulkharm (khyung lung dngul mkhar), from the cave of Yungdrung Rinchen Barwa (g.yung drung rin chen 'bar ba), and dissolves into oneself. Is it certain that it will come? Or is it meditating on oneself as the deity? If it is certain to come, will it return? If it does not return, will there be blessings from transforming one's own mind through self-meditation? If it is self-meditation, then is it meditating on the abiding aspect like space, or is it meditating on the moving aspect like a whirlwind? If it is meditating on the moving aspect like the wind, then is it the same as the abiding aspect like space? When one becomes a deity through meditation, does the deity dissolve into the moving aspect, or does the moving aspect become the deity? Is there a difference between the deity and oneself? If there is a difference, is the difference in the abiding aspect or in the moving aspect? If there is no difference, then in which aspect, abiding or moving, is there no difference? Is there a difference in the basis? Are the deity's mind, the Sugata-garbha, and one's own alaya-vijnana the same? If they are the same, then why is it that the deity is now a Buddha, while oneself is wandering in samsara? If they are the same, then the deity has abilities and methods of accomplishment, but oneself does not have them, why is that? Is there a difference at the time of the ultimate result? If there is no difference, then the Buddha has no increase or decrease. If there is a difference, then when oneself becomes a Buddha, how will the Buddha's name, the field of beings to be tamed, and the methods of continuous practice appear? Analyze this in detail and examine it through multiple observations, abiding in the unborn