Tibetan
་ལམ་གྱིས་ཕར་སོང་ནས་སེམས་ཅན་རེ་རེ་བཞིན་ཆ་རེ་ཐོབ་པས་ལུས་སེམས་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན། དབུགས་ཚུར་རྔུབ་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་སྡིག་སྒྲིབ་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ནག་འུབ་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་རང་ལ་ཐིམ་པས། དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་མོས་ལ། ངག་ཏུའང་བདག་གི་དགེ་བ་དང་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བརྗོད་ཅིང་བློ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ་གཉིས། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ། འཇུག་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕ་མ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན། སྡུག་བསྔལ་དང་གཏན་དུ་བྲལ་བ་ལ་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་འཐོབ་དགོས་པར་འདུག །དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དང་པོ་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་བྱ། དེ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་དྲངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པ་ཡིན། དེས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་སོགས་ཕན་ཡོན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། དཔལ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་ལས་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས། སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་དགོས་པས་རྩ་བ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤོང་བ་དང་། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་། དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་བསླབ་ཅིང་ཉིན་མཚན་དུ་ཚོགས་གཉིས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་ པ་ལ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་བློ་ལོག་ནས་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ལ་གནས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་རྩ་བ་ནས་སྤངས་པས་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་ལ། སེམས་ཅན་གཅིག་གམ་གཉིས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བས་ཁྱོད་འདྲ་བ་དང་མི་འཕྲད་པར་ཤོག །ཁྱོད་ལ་ཕན་མི་གདགས་སོ་སྙམ་པ་སོགས་དང་། དུད་འགྲོ་ཁྱི་རྐུན། བྱི་བ་ཤིག་སྲོ་ཡན་ཆད་ལ་རྡེག་རྡུང་གནོད་སེམས་བྱེད་པའང་དེའི་ཁོང་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། བླ་མ་སྦྱིན་གནས་མཆོད་འོས་བསླུ་བ་དང་པོ་སྟེ་རྫུན་ལབ་ནས་མགོ་བསྐོར་བཏང་བ་ཡིན། འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་གཉིས་པ་སྟེ་སྡིག་པ་བྱས་པ་ལ་འགྱོད་དགོས་ཀྱང་དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པ་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་ལ་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་ཚིག་ཙམ་བཏོན་མྱོང་བ་ཡན་ཆད་ལ་དངོས་སམ་ལྐོག་ཏུ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་སྒྱུས་སྤྱོད་པ་བཞི་པ་སྟེ་རང་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཁྲམ་དང་གཡོ་སྒྱུས་མགོ་སྐོར་དང་ཐ་ན་བྲེ་སྲང་ཚུན་ལ་དྲང་པོ་མི་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་དཀར་ པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། ཤེས་བཞིན་དུ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་རྫུན་མི་སྨྲ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ལ་འགོད་ཅིང་ཁྱད་པར་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་རྩ་ལ་འགོད་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་བྱས་ཚད་ལ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་ནས་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གང་ལའང་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པའི་དྲང་པོ་དང་། གཞན་དོན་ཉིད་རང་གི་ཁུར་དུ་ཁྱེར་བའི་ལྷག་བསམ་ལ་གནས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བློ་ཡིས་གང་ལྕོགས་བྱ་བ་ལའང་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་གཉིས། འཇུག་སེམས་སྤྱིར་སྒོམ་པ། བྱེ་བྲག་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འཐོབ་པར་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་དགོས། སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་ཡང་ངོ་བོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར་བགྱིའོ་སྙམ་པས་བསྡུ་དངོས་བཞི་ལ་གནས་པ་ནི། པདྨ་སྤུངས་པ་ལས། སྦྱིན་པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །སྙན་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག་གིས་བསུ། །དོན་མཐུན་པ་ཡིས་བག་ཕབ་སྟེ། །དོན་སྤྱོད་པ་ཡི་གྲོས་ཀྱང་གདབ། །ཅེས་སོགས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་རང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན། གཞན་ལ་ཚིག་གིས་བཤད། ལག་ལེན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཕྱིན་དྲུག་ཀྱང་ཡིན་ལ་བསྡུ་དངོས་ཀྱང་ཡིན་པས། བདག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་ནན་ཏན་སྙིང་པོར་བསྒྲུབ་པ
Chinese
通过道路向外呼气，每个众生各自获得一份，从而身心安乐，并具有安乐之因。当向内吸气时，观想众生从无始以来积累的业、烦恼、罪障、果报和痛苦，全部被黑气吸收并融入自身。从而，他们远离痛苦和痛苦之因。口中也念诵：愿我的一切善根和安乐，都为众生所获得！愿众生的一切罪障和痛苦，都在我身上成熟！要从内心深处这样说，并修习自他交换。第三，修习菩提心分为二：发愿菩提心和进入修学六度。第一，愿所有父母众生恒时具有安乐，并永远脱离痛苦，为此必须获得圆满的佛果。为了获得佛果，首先自己要为了所有众生的利益，获得圆满正等觉的佛位。获得佛位后，将所有众生一个不剩地从轮回痛苦的海洋中救度出来，安置于佛的境界。生起这样的心，就是发愿菩提心。这样做能成办自他二利，消除一切过患，汇集一切功德等，利益不可思议。《大宝积经·妙吉祥菩萨会》中说：菩提心的福德，如果它有形体，就能充满整个虚空，而且还会超过它。生起愿心后，必须学习学处，根本是永不舍弃众生，断除四黑法，修学四白法，日夜精勤于使福慧二资粮更上一层楼。其中，舍弃众生是指：心想我无法获得佛果，从而对大乘佛法失去信心，安住于自利的想法，这是从根本上舍弃了成佛之因，罪过非常严重。对一个或两个众生生气，心想：愿我再也不要遇到你这样的人！我不会帮助你的！等等。甚至对畜生、狗、小偷、老鼠、虱子、跳蚤等进行打骂，怀有害人之心，也属于其中。
English
Breathing out through the path, each sentient being receives a share, thus having physical and mental well-being and possessing the cause of well-being. When breathing in, visualize that all the karma, afflictions, sins, retributions, and sufferings that sentient beings have accumulated since beginningless time are absorbed by black air and dissolve into oneself. Thus, they are separated from suffering and the cause of suffering. Also, recite in your mouth: May all my virtues and happiness be obtained by sentient beings! May all the sins and sufferings of sentient beings ripen on me! You must say this from the bottom of your heart and practice exchanging self and others. Third, cultivating the mind of enlightenment is divided into two: cultivating the mind of aspiration for enlightenment and entering the practice of the six perfections. First, may all parent sentient beings always have happiness and be forever free from suffering, for this it is necessary to obtain perfect Buddhahood. To obtain Buddhahood, first, for the benefit of all sentient beings, one must attain the state of perfect and complete enlightenment. After attaining Buddhahood, one will liberate all sentient beings without exception from the ocean of suffering in samsara and place them in the realm of Buddhahood. Generating such a thought is the aspiration for enlightenment. Doing so accomplishes the benefit of both self and others, eliminates all faults, gathers all merits, and so on, the benefits are inconceivable. As stated in the Sutra Requested by Shri-datta: The merit of the mind of enlightenment, if it had form, it would fill the entire space, and it would still exceed it. After generating the aspiration mind, one must study the precepts, the root of which is never abandoning sentient beings, abandoning the four black dharmas, studying the four white dharmas, and diligently striving day and night to increase the two accumulations of merit and wisdom more and more. Among them, abandoning sentient beings refers to: thinking that I cannot attain Buddhahood, thereby losing faith in the Mahayana Dharma, and dwelling on the idea of self-interest, this is abandoning the cause of Buddhahood from the root, the fault is very serious. Being angry with one or two sentient beings, thinking: May I never meet someone like you again! I will not help you! And so on. Even beating and scolding animals, dogs, thieves, mice, lice, fleas, etc., and harboring harmful intentions also belong to this.
Chinese
是这样的。黑法四种是：欺骗上师、布施处、应供处，这是第一种，即说谎进行欺骗。对不应后悔的事情产生后悔，这是第二种，即应该对做过的罪恶感到后悔，却对行善感到后悔。对发菩提心的人说不悦耳的话，这是第三种，即对哪怕仅仅说过发菩提心之语的人，也直接或间接地进行指责。以虚伪狡诈对待众生，这是第四种，即为了实现自己的利益，用欺骗和狡诈欺骗他人，甚至在度量衡方面也不诚实。这些罪过非常严重，因此必须学习与此相反的四种白法：明知故犯，即使为了生命也不说谎；引导一切众生行善，特别是引导他们进入发菩提心等大乘善根；对所有发菩提心的人，都视为导师佛陀，并赞叹他们的功德；对任何众生都不虚伪狡诈，保持正直；安住于将利他视为己任的真诚之心。要尽力修习福德资粮的三门善行，也要尽力以智慧资粮听闻、思维、修习正法。第二，进入发心分为两种： общей практики развития бодхичитты. Конкретное обучение практике. 第一种是：仅仅想要获得圆满佛陀的果位是不够的，必须修习获得果位的因——菩萨行。菩萨行本身非常广大，但其本质是六度和四摄。为了利益一切众生而获得圆满佛陀的果位，我将进入菩萨行，这样安住于四摄。如《莲花聚》中所说：以布施的扇子善加招引，以悦耳的言语迎接，以意义相符之事使之安心，也给予实践意义的建议。等等，自己修习布施等六度，用语言为他人宣说，引导他人进行实践，这既是六度也是四摄。我将精勤地将十度作为核心来修持。
English
It is like this. The four black dharmas are: deceiving the lama, the place of offering, and the worthy of offerings, this is the first, that is, lying to deceive. Generating regret for things that should not be regretted is the second, that is, one should regret the sins committed, but regret the good deeds done. Speaking unpleasant words to a person who has generated Bodhicitta is the third, that is, even to those who have only spoken the words of generating Bodhicitta, directly or indirectly criticizing them. Treating sentient beings with hypocrisy and deceit is the fourth, that is, in order to achieve one's own interests, deceiving others with deceit and cunning, and even not being honest in weights and measures. These sins are very serious, so one must learn the four white dharmas that are the opposite of these: knowingly and deliberately, not lying even for the sake of life; guiding all sentient beings to do good, especially guiding them into the great vehicle roots of virtue such as generating Bodhicitta; regarding all those who have generated Bodhicitta as the teacher Buddha, and praising their merits; being honest without hypocrisy or deceit towards any sentient being; abiding in the sincere heart of taking the benefit of others as one's own responsibility. One should strive to practice the three doors of virtuous conduct of the accumulation of merit, and also strive to listen, think, and meditate on the Dharma with the accumulation of wisdom. Second, entering into the generation of Bodhicitta is divided into two: general practice of developing Bodhicitta. Specific training in practice. The first is: it is not enough to merely want to attain the fruit of the perfect Buddha, one must practice the cause of attaining the fruit - the Bodhisattva conduct. The Bodhisattva conduct itself is very vast, but its essence is the six perfections and the four ways of gathering disciples. In order to attain the fruit of the perfect Buddha for the benefit of all sentient beings, I will enter the Bodhisattva conduct, thus abiding in the four ways of gathering disciples. As it is said in the "Lotus Cluster": With the fan of generosity, skillfully beckon, greet with pleasant words, reassure with meaningful things, and also give advice on practicing meaning. And so on, practicing generosity and the other six perfections oneself, explaining them to others with words, and guiding others to practice them, this is both the six perfections and the four ways of gathering disciples. I will diligently cultivate the ten perfections as the core.