Tibetan
་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་འབྱོར་བས་གང་ལྕོགས་རྣམས་ཞིང་བསམ་པ་དངོས་པོ་ཐབས་བཅས་མ་དག་པ་བཞི་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་བསམ་སྦྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སྦྱིན་པ་དང་། མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། གཞན་དག་ནད་དུག་མཚོན་ཆ་མེ་ཆུ་གཅན་གཟན་ལམ་འཕྲང་བཙོན་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྐྱབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི། ཆོས་བཤད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རྙེད་བཀུར་དང་ཁེ་གྲགས་ལ་མི་ལྟ་བར་ཐར་པ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་བཤད། མི་ནུས་ན་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་ལ་བཤད་པར་མོས་ཏེ་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་བསྒྲག་པ་རྣམས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལས། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། མི་དགེ་བ་བཅུ་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་། སོ་ཐར་རིས་བདུན། བྱང་སྡོམ་ལུགས་གཉིས། སྔགས་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་སོགས་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རང་གི་ཁས་བླངས་གང་ཡིན་པ་རྣམས་དང་མ་འགལ་བར་བྱ་བ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་ བའི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ཆེ་ཕྲ་ཐམས་ཅད་ཅི་ནུས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། བྱང་ས་ལས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་མདོར་བསྡུ་ན་ལྷག་བསམ་བཟང་པོས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་དང་དགེ་བ་ལ་དགོད་པའོ། །བཟོད་པ་ལ་གསུམ་ལས། གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་ནི། གཞན་སུའང་རུང་བས་རང་ལ་བརྡེག་བརྡུང་འཕྲོག་བཅོམ་ཚིག་ངན་རྩོད་པ་སོགས་བྱེད་པ་ལ་ཁོང་མི་ཁྲོ་བར་སླར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་ནི། ཆོས་ཚོལ་བ་དང་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཚ་གྲང་ལྟོག་སྐོམ་ངལ་དུབ་ཐང་ཆད་ཇི་ཙམ་བྱུང་ཡང་ཅུང་ཟད་ཙམ་བག་མི་འཁུམས་པར་བསྲན་བསྐྱེད་པ་དང་། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ནི། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས། ཐབས་ཟབ་མོ་ཐོས་ན་མི་སྐྲག་མི་དངངས་པར་སླར་ཡང་དང་བ་བསྐྱེད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་ལས། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་མི་དགོས་སྙམ་པའི་ཁྱད་གསོད་དང་། ཆེན་པོ་ལ་འདི་ཙམ་ མི་ནུས་སྙམ་པའི་ཞུམ་པ་མེད་པར་དགེ་བར་གཏོགས་སོ་ཅོག་སྒྲུབ་པའི་སྤྲོ་སེམས་དང་། སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ཆོས་དང་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ལེ་ལོ་རྣམ་གཡེང་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་དེ་ཉིད་རྒྱུན་བསྲིང་བ་དང་། སླར་མི་ལྡོག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ཕན་ཡོན་དྲོད་རྟགས་འཕྲལ་དུ་མ་བྱུང་ནའང་སྒྱིད་ལུགས་དང་ཞུམ་པ་མི་བྱ་བར་དེའི་འབྲས་བུ་མཐར་མ་ཕྱིན་བར་དུ་བརྩོན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཉམས་ལེན་ཅི་ལྕོགས་སུ་བྱ་བར་དམ་བཅའོ། །གཉིས་པ་བསམ་གཏན་བཤད་པ་ལ་གཉིས། བསམ་གཏན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། བསམ་གཏན་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་ཞི་གནས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ལ་དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་བརྟེན་པ་ལ། ལུས་འདུ་འཛིས་དབེན་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དབེན་པར་བྱ་དགོས། དེ་ལ་འདུ་འཛི་ནི། བུ་སྨད་གཉེན་འཁོར་སོགས་སེམས་ཅན། ཟས་ནོར་སོགས་རྙེད་བཀུར། བསྟོད་བསྔགས་སོགས་སྙན་གྲགས་ལ་ཆགས་ཞེན་གྱིས་གཡེང་བ་རྣམས་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་ཡོད་པ་མདོ་ལས་གསུངས། ཁྱད་པར་སེམས་གནས་སུ་མི་སྟེར་བའོ། ། འདུ་འཛི་དང་བྲལ་བ་ནི་དབེན་པ་སྟེ། རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་གཅིག་པུར་དགོན་པར་གནས་ན་མྱུར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་བྱ། དབེན་པར་སྡོད་ཀྱང་ལུས་དང་ངག་གིས་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱད་པ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་བྱ་བས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་དགོས་ཤིང་། སེམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བྱེད་འཁྲུལ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤངས་ནས་གཡེང་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བསམ་གཏན་དངོས་ལ་གསུམ། དང་པོ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། སྐབས་དོན་གྱི་ཉམས་ལེན་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལུས་གནད་དང་སེམས་གནད་གཉིས་ལས། ལུས་གནད་བདེ་བའི་སྟན་ལ་རྐང་པ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ། ལག་པ་ལྟེ་འོག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག །རྒལ་ཚིགས་དྲང་པོར་བསྲང་། དཔུང་པ་རྒོད་གཤོག་ལྟར་བརྒྱངས། ལྕེ་ཡ་ རྐན་ལ་སྦྱར། མགྲིན་པས་ཨོལ་མདུད་ནོན་པར་དགུག །མིག་སྣ་རྩེའི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁར་གདང་ཟུམ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཧ་ཅང་བསྡམ་མ་དྲགས་པ་དང་ལྷོད་མ་དྲགས་པའི་རན་པར་བཅའོ། །སེམས་གནད་ལ་རྟེན་ཅན་ལ་བསླབ་པ་དང་། རྟེན་མེད་ལ་བསླབ་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། མདུན་དུ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་བརྙན་བྲིས་འབུར་གང་ཡིན་བཟོ་ལེགས་ཚད་ལྡན་བཀྲམ་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའམ། ཡང་ན་དམིགས་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། གང་ལྟར་ལུས་གནད་བཅའ། རླུང་རོ་ལན་གསུམ་བསལ། རང་གི་མདུན་གྱི་བར་སྣང་དུ་རྩ་བའི་བླ་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྗེ་བཙུན་
Chinese
凭借所需的物品，尽力而为，将田地想成具备物品和方法，断除四种不净，从而清净，以圆满的意乐和行为布施。无畏布施是：救护其他众生脱离疾病、毒药、武器、火、水、野兽、险路、监狱等。法布施是：如果有讲法的能力，就为希求佛法者讲说能获得解脱的佛法，不图名闻利养。如果没有能力，就发愿为人和非人宣讲，宣扬诸佛的经典。三种戒律中，断恶行戒是：不违背自己承诺的，如十不善等自性罪，以及别解脱七众、菩萨戒两种、密宗根本和支分誓言等遮罪。积善法戒是：尽力成办与身语意三门相关的一切大小善事。饶益有情戒是：如《菩萨地》中所说的十一种，总而言之，就是以善良的增上意乐，直接或间接地令众生安住于安乐和善法中。三种忍辱中，安忍损害是不放在心上：无论谁对自己进行打骂、抢劫、诽谤、争论等，都不生嗔恨，反而修持慈爱。安忍痛苦是：在寻求佛法和修持佛法时，无论遇到多少寒热、饥渴、劳累、疲惫，都不稍有退缩，生起忍耐。于法决定信忍是：对于诸佛菩萨不可思议的发心和功德，以及空性的实相，甚深方便，听闻时不恐惧不害怕，反而更加生起欢喜。三种精进中，披甲精进是：对于微小的善事，不轻视认为不需要，对于大的善事，不灰心认为做不到，对于一切属于善的事情，都生起欢喜心去成办。加行精进是：在修持佛法和善事时，不放任懈怠和散乱，而是持续不断地进行。不退精进是：即使没有立即出现利益和验相，也不
English
Relying on the necessary items, do your best, thinking of the field as having items and methods, abandoning the four impurities, thereby purifying, and giving with perfect intention and action. The gift of fearlessness is: protecting other beings from disease, poison, weapons, fire, water, wild animals, dangerous paths, prisons, etc. The gift of Dharma is: if you have the ability to teach the Dharma, then teach the Dharma that leads to liberation to those who desire it, without seeking fame and gain. If you do not have the ability, then vow to preach to humans and non-humans, proclaiming the scriptures of the Buddhas. Among the three types of discipline, the discipline of abstaining from evil deeds is: not violating what you have promised, such as the ten non-virtues and other natural transgressions, as well as the seven classes of individual liberation, the two types of Bodhisattva vows, the root and branch vows of tantra, and other prohibited transgressions. The discipline of accumulating virtuous Dharma is: to accomplish all major and minor virtuous deeds related to the three doors of body, speech, and mind to the best of your ability. The discipline of benefiting sentient beings is: as the eleven types mentioned in the Bodhisattva Bhumi, in short, it is to directly or indirectly settle sentient beings in happiness and virtue with a good intention. Among the three types of patience, patience with harm is not taking it to heart: no matter who beats, scolds, robs, slanders, argues, etc., do not become angry, but cultivate loving-kindness instead. Patience with suffering is: when seeking the Dharma and practicing the Dharma, no matter how much heat, cold, hunger, thirst, fatigue, and exhaustion are encountered, do not shrink back even slightly, but generate patience. Decisive faith in the Dharma is: regarding the inconceivable intention and merit of the Buddhas and Bodhisattvas, as well as the reality of emptiness, and profound methods, when hearing them, do not be afraid or frightened, but generate even more joy. Among the three types of diligence, armored diligence is: for small virtuous deeds, do not despise them thinking they are not needed, for large virtuous deeds, do not be discouraged thinking they cannot be done, for all things that belong to virtue, generate joy and accomplish them. Applied diligence is: when practicing the Dharma and virtuous deeds, do not indulge in laziness and distraction, but continue to do them constantly. Unwavering diligence is: even if benefits and signs do not appear immediately, do not
Chinese
不间断地精进，直到获得最终的成果。在这些之中，发誓尽力去做适合当下情况的修行。第二，关于禅定的讲解分为两部分：禅定产生的因，以及真实的禅定。第一，禅定和止观本质相同，其产生的因依赖于：身体远离喧嚣，心远离分别念。所谓喧嚣，是指被子女、亲戚等有情，食物、财富等利养，赞美等名声所迷惑，经典中说有二十种过患。特别是，它不会让心安住。远离喧嚣就是寂静，舍弃一切散乱，独自住在寂静的地方，禅定会迅速在相续中产生，所以要这样做。即使住在寂静的地方，也要舍弃身语所作的不善，以及所有无记的散乱行为。心中也要舍弃烦恼的分别念，以及追随世间行为的粗细分别念，一心安住于无散乱的禅定，止观的禅定就会在相续中产生。第二，真实的禅定分为三部分。第一，安住于现法乐住的禅定，是修习身心极度调柔的止观。如果按照当前修行的要点，分为身要和心要。身要方面，在舒适的坐垫上结跏趺坐，手在脐下结禅定印，脊椎正直，双肩如雄鹰展翅，舌抵上颚，用喉咙压住喉结，眼睛注视鼻尖前方的虚空，保持不张不闭的姿势，这被称为毗卢七法。要以不太紧也不太松的适度姿势来做。心要方面，分为有依靠的修习和无依靠的修习两种，首先是有依靠的修习：在前方陈设度母的画像或塑像，无论哪种，都要做工精良、比例标准，将心专注于此，或者以观想的方式也可以。总之，先做好身要，呼气三次，观想自己前方虚空中，与根本上师无二无别的至尊。
English
To strive without interruption until the ultimate result is achieved. Among these, vow to do whatever practice is appropriate for the present situation to the best of one's ability. Second, the explanation of meditation is divided into two parts: the cause of the arising of meditation, and the actual meditation. First, meditation and tranquility (shamatha) are of the same essence, and their cause depends on: the body being secluded from busyness, and the mind being secluded from discursive thoughts. Busyness refers to being distracted by attachment to sentient beings such as children and relatives, gain and honor such as food and wealth, and fame such as praise, and the sutras say that there are twenty faults in this. In particular, it does not allow the mind to abide. Being separated from busyness is solitude, and if one abandons all distractions and dwells alone in a secluded place, meditation will quickly arise in the mindstream, so one should do so. Even when dwelling in solitude, one must abandon non-virtue committed by body and speech, and all distracting actions of unspecified nature. In the mind, one must also abandon the discursive thoughts of afflictions, and all subtle and coarse discursive thoughts that follow the deluded actions of the world, and by abiding single-pointedly in meditation without distraction, the meditation of tranquility will arise in the mindstream. Second, actual meditation is divided into three parts. First, the meditation of abiding in bliss in this very life is the practice of tranquility in which body and mind are extremely tamed. If we take the key points of the current practice, there are two key points: body and mind. Regarding the key point of the body, sit in the vajra posture on a comfortable cushion, place the hands evenly below the navel, straighten the spine, spread the shoulders like the wings of a garuda, press the tongue against the palate, bend the throat to press the Adam's apple, and keep the eyes gazing at the space in front of the tip of the nose, neither too open nor too closed, which is called the seven-point posture of Vairochana. It should be done in a moderate posture that is neither too tight nor too loose. Regarding the key point of the mind, there are two types of practice: practice with support and practice without support. The first is practice with support: in front, display a painted or sculpted image of the noble Tara, whichever it is, it should be well-made and of standard proportions, and focus the mind on it, or it can also be done through visualization. In any case, first establish the key point of the body, exhale three times, and visualize in the space in front of you the venerable one who is inseparable from your root guru.