Tibetan
ཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ། ནང་འཛིན་པའི་སེམས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཚོལ་ཞིང་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ། རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་དང་། སྦྱོད་འཇུག་ལས། ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི་སུ་ཡིས་བྱས། །མེ་ལྕེ་དེ་དག་གང་ལས་བྱུང་། །དེས་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྡིག་སེམས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་སོགས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་མཐའ་ཡས་པར་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱི་རོལ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་བཞི་ ལས་གྲུབ་པ་རྣམས་དང་། ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་སེམས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཤར་པ་མ་གཏོགས། དོན་གཞན་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། དཔེར་ན། རྨི་ལམ་དུ་རི་རབ་ཁང་ཁྱིམ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་དང་། བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ། མི་བདེ་སྡུག་བསྔལ། འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་ཇི་ཙམ་རྨིས་ཀྱང་ཉིང་འཁྲུལ་གྱི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་པ་ལས་གཅིག་ཀྱང་མི་བདེན། མི་བདེན་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ཉིད་རྨི་ལམ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས་བདེ་སྡུག་སྐྲག་སྔངས་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ། ད་ལྟའི་སྣང་བ་འདི་རྣམས་ཀྱང་མི་བདེན་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་ངོར་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདི་རྣམས་འཁྲུལ་སྣང་རྫུན་པར་ཤེས་ན་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་ཕུག་རྡིབ་ཅིང་སྣང་བ་ཉིད་སེམས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་ནན་ཏན་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནང་འཛིན་སེམས་ལ་དཔྱད་པ་ནི། ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ན། ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་བམ་སྙམ་ན་དེའང་བདེན་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ སྐད་ཅིག་དང་དུ་མར་གྲུབ་པ་དང་། སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་དང་། ཡུལ་མེད་པས་སེམས་མ་གྲུབ་སྟེ། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀའི་བར་ལ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། བརྟེན་པ་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་པ་མེད་པའོ། །འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས་མི་གཟིགས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུ
Chinese
安住于真如，于实相中平等安住。初中有三：外境所取，内能取之心，寻伺心之自性。初者，《楞伽经》云：由习气所扰之心，显现为外境，非实有，乃心之自性，见外境乃颠倒。又《华严经》云：奇哉！诸佛子，此三界唯是心。又《入行论》云：谁造铁燃地？彼等火舌从何生？是故彼等皆为罪心所造，能仁如是说。如是等等，如经教及论典中无边所说，外器世界由四大 所成，内情众生由四生所摄的一切，除了是自心迷乱之显现向外呈现之外，实则于他处真实成立，如微尘许亦无有。譬如，梦中所见须弥山、房舍、男女、马牛等相，以及安乐幸福、不安痛苦、恐惧害怕等等，无论梦见多少，皆是纯粹迷乱之显现，无一真实。虽不真实，然因不知梦境即是梦境，故而感受苦乐惊恐等。如今之显现亦复如是，虽不真实，然于迷乱中造作诸业。若知此等乃虚假之迷乱显现，则能摧毁世俗迷乱之根源，且能了知显现即是心，故当精勤观察。二者，观察内执之心，若一切外境显现皆是心，则内能执之心是否真实成立耶？若如是想，则彼亦非真实成立。心之相续，由刹那与多刹那所成，且无人得见，又因无有对境，故心不得成立。《胜幡经》云：光明童子，心不在内，亦不在外，于二者之间亦不可得。光明童子，心不可思议，不可言说，无所依，无显现，无有识，无有住。光明童子，一切诸佛亦未见、不见、将不见。
English
To settle in Suchness, to abide equally in the nature of reality. The first has three parts: the external object to be grasped, the internal mind that grasps, and searching and examining the nature of the mind. The first is: From the Lankavatara Sutra: "The mind disturbed by habit, Manifests as objects. They are not real, but the nature of mind itself, Seeing external objects is a mistake." And from the Avatamsaka Sutra: "O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." And from the Bodhicharyavatara: "Who made the iron burning ground? From where did those flames arise? Therefore, the Sage said that all of them are the creation of a sinful mind." As it is endlessly stated in the scriptures and treatises, the external world of containers is made up of the four elements, and all the internal sentient beings are included in the four types of birth. All of these are just the appearance of one's own mind's delusion appearing externally. There is not even a particle that is truly established elsewhere. For example, in a dream, the forms of Mount Meru, houses, men and women, horses, cattle, etc., and happiness and joy, unhappiness and suffering, fear and terror, etc., no matter how much one dreams, they are purely delusional appearances, and none of them are real. Although they are not real, because one does not know that the dream itself is a dream, one experiences happiness, suffering, fear, terror, etc. Similarly, these present appearances are not real, but one acts in delusion. If one knows that these are false delusional appearances, then the root of conventional delusion will collapse, and one will realize that appearance itself is mind. Therefore, one should examine it carefully. Secondly, examining the internal grasping mind, if all external appearances are mind, then is the internal grasping mind truly established? If one thinks so, then it is not truly established either. The continuum of mind is made up of moments and many moments, and no one has ever seen it, and because there is no object, mind is not established. From the Sutra Requested by Light-Protected: "Light-Protected, mind is not inside, nor is it outside, nor is it found between the two. Light-Protected, mind is unsearchable, unspeakable, unsupported, invisible, without consciousness, without abiding. Light-Protected, mind is not seen, not seen, and will not be seen by all the Buddhas."
Tibetan
ར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ལ་རྣམ་རྟོག་ཝལ་གྱིས་ཤར་ནས་སང་གིས་ཡལ་སྙམ་བྱེད་པ་འདི་མ་གཏོགས་ཅིའང་མེད་དོ། །དཔེར་ན་བར་སྣང་ལས་སྤྲིན་ལྡང་བ་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་ངང་ལས་སྤྲིན་ཐོལ་གྱིས་ཤར། འདིར་སོང་མེད་པར་སྟོང་པའི་ངང་དུ་ཡལ་བ་བཞིན་གནས་ལུགས་སྟོང་པའི་ངང་ལས་རྣམ་རྟོག་གི་འགྱུ་བ་ཤར། འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་དུ་རང་ཡལ་དུ་སོང་བ་ལ་སྐྱེ་འགགས་གྲངས་སུ་བཏབ་པས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ། སྟོང་པ་ཅིའང་མེད་པ་ལ་ ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མས་ངའམ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་བྱུང་ཞིང་། བདག་དེ་ཉིད་གནས་ཚུལ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པར་གདིང་ནས་རྟོགས་ཤིང་ཐག་ཆོད་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། སྔ་མས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དོན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཚོལ་ཞིང་དཔྱད་པ་ནི། བདག་གཉིས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་སྟོང་པ་ཅིའང་མེད་པའོ་སྙམ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་སྔར་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ་ཕྱིས་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དངོས་མེད་དུ་གདགས་སུ་རུང་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་མིན། །སེམས་ཀྱང་དངོས་སུ་གཟུང་བ་མེད། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་སྤངས་པ། །དེ་ནི་སྐྱེ་མེད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། ཡུམ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་དང་། ས་ར་ཧས། དངོས་ པོར་འཛིན་པ་ཕྱུགས་དང་འདྲ་བར་སྤྱོད། །དངོས་མེད་འཛིན་པ་དེ་བས་ཀྱང་ནི་བླུན། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལེགས་པར་དཔྱད་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་དབྱིབས་ཁ་དོག་དངོས་པོ་མཚན་མ་གང་དུའང་མ་གྲུབ། མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་གཞི་གསལ་རིག་ཙམ་རྒྱུན་ཆད་མེད། དེ་ལྟ་ན་སེམས་དུ་མར་ཡོད་དམ་སྙམ་ན་དུ་མར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་རོ་མཉམ། གཅིག་པུའང་མ་ཡིན་ཏེ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་གསལ་ལམ་མེར་འཆར་དུ་རུང་བས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་གཉིས་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་མདོར་བསྡུས་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་གནས་ལུགས་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་དེའི་སྟེང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག
Chinese
ར་རོ། །如是说。所谓心，实际上除了念头突然升起又瞬间消失之外，什么也没有。例如，如同从虚空中升起云朵，云彩突然从空性中显现。如同云彩无所去处地消失在空性中一样，念头的流动也从空性的状态中显现。如果将这些在空性中自然消失的念头的生灭进行计数，那就完全错了。在空无一物之中， 突然产生的觉知，在一瞬间执着于我或自我，从而产生了人我。如果确信并断定这个我丝毫也不存在于实相之中，那就是证悟了人无我。前者实际上已经确定了法无我的意义。第三，寻找和考察心的本质：因为二我的存在仅仅是假立的，没有任何真实的成分，所以认为心的自性也是空无一物，但事实并非如此。如果能取和所取两者原本是实有的，后来才消失，那么可以被认为是无实有。然而，一切法从一开始就不是自性成立的，因此超越了实有和非实有这两个极端。《楞伽经》中说：外境非有亦非无，心亦非实可取，一切见解皆舍弃，此乃无生之体性。又如《般若经》中说：心无心性，心之自性光明也。萨ra哈说：执着实有如畜生行，执着非有彼更愚。如是等等所说，仔细观察自心的本质，它不是存在，因为它不具备形状、颜色、事物或任何特征。它也不是不存在，因为轮回和涅槃的各种显现的基础，仅仅是明觉，从未中断。如果认为心是多重的，那也不是，因为所有的显现都与空性同味。它也不是单一的，因为六识的显现清晰可见，因此应该认识到它是具有远离一切戏论的自性。第二义，安住于实相之中：像这样，首先简要地运用分别的智慧进行观察，然后在对实相获得定解的基础上，安住其中。
English
Raro! Thus it is said. In reality, what is called "mind" is nothing more than thoughts arising suddenly and vanishing in an instant. For example, like clouds rising from the sky, clouds suddenly appear from the empty nature of the sky. Just as the clouds disappear into emptiness without going anywhere, the movement of thoughts arises from the state of emptiness. If you count the arising and ceasing of these thoughts that naturally disappear in emptiness, you are completely mistaken. In the midst of nothingness, The suddenly arising awareness grasps at "I" or "self" for a moment, and thus the self of the person arises. If you are convinced and certain that this self does not exist in reality at all, then you have realized the selflessness of the person. The former has actually established the meaning of the selflessness of phenomena. Third, searching for and examining the nature of mind: Because the existence of the two selves is merely imputed and has no real substance, it might be thought that the nature of mind is also empty and nonexistent, but this is not the case. If the apprehended and the apprehender were originally real and then disappeared later, they could be considered nonexistent. However, since all phenomena are not inherently established from the beginning, they transcend both extremes of existence and nonexistence. As the Lankavatara Sutra says: "External objects are neither existent nor nonexistent, the mind is also not grasped as real, all views are completely abandoned, this is the nature of non-arising." Also, as the Mother Sutra says: "Mind has no mind, the nature of mind is luminosity." Saraha says: "Clinging to existence is like the behavior of an animal, clinging to nonexistence is even more foolish." As such, by carefully examining the nature of one's own mind, it is not existent because it does not possess shape, color, object, or any characteristics. It is also not nonexistent because the basis for the various appearances of samsara and nirvana is simply clear awareness, which is never interrupted. If you think that the mind is multiple, that is also not the case because all appearances are of one taste in emptiness. It is also not singular because the appearances of the six consciousnesses are clearly visible, so it should be recognized as having a nature that is free from all elaboration. The second meaning, settling evenly in the state of reality: In this way, first briefly using discriminating wisdom to examine, and then settling evenly on the basis of having gained certainty about reality.