Tibetan
ལ༔ བཅས་བཅོས་མེད་པར་མིག་གཉིས་སྣ་རྩེ་ནས༔ མཐོ་གང་ཙམ་པའི་ཐད་དུ་མ་ཡེངས་བལྟ༔ དེ་ལ་མི་གནས་རབ་རིབ་བན་མ་བུན༔ ཅི་ལྟར་སྣང་བའི་མཚང་དེ་རྩད་གཅད་ལ༔ སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་བ༔ བདས་ན་མི་ཟིན་ཡལ་ཡལ་བན་བུན་པོ༔ བཞག་ན་མི་སྡོད་ཚུབ་ཚུབ་ཡེར་ཡེར་པོ༔ འདི་ཞེས་མཚོན་མེད་སྟོང་པ་ཕྱད་ཕྱད་དོ༔ འདི་ཀོ་དང་པོར་བྱུང་ས་གང་ནས་བྱུང༔ ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་རི་བྲག་ཆུ་ཤིང་དང༔ ནམ་མཁའ་རླུང་སོགས་རྟེན་བཅས་རྟེན་མེད་པ༔ དག་ལས་བྱུང་ངམ་དྲི་ཞིང་རྩད་གདར་གཅད༔ ཡང་ན་ནང་གི་རང་ལུས་སྟོད་སྨད་བར༔ དབང་པོ་དོན་སྙིང་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ༔ གང་ནས་བྱུང་བརྟག་བར་དུ་གནས་པའི་ས༔ ཕྱི་ནང་ཡུལ་དང་དངོས་པོ་གང་དུ་གནས༔ མཐའ་མར་འགྲོ་བ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྒོ༔ གང་ནས་འགྲོ་དང་ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ཉེ་འགྱང༔ ཡིད་ཡུལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སླེབས་མོད་ཀྱི༔ ལུས་ཀྱིས་ཕྱིན་ནམ་སེམས་ཉིད་ཁོ་ནས་ཕྱིན༔ ལུས་སེམས་ཚོགས་པས་ཕྱིན་སོགས་རྩད་གདར་གཅད༔ དེ་བཞིན་ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་བྱེད་ལས་སོགས༔ དངོས་པོར་གྲུབ་བམ་གཟུགས་སུ་ཇི་ལྟར་སྣང༔ དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་རྐྱང་ནམ་མཁའ་འདྲ༔ འདྲ་ན་ཀུན་རིག་ཀུན་བྱེད་ཀུན་ཤེས་པས༔ དངོས་པོར་གྲུབ་པ་དངོས་ཀྱིས་བསྟན་པས་ན༔ བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ལ་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ༔ ཞེས་པ་གོ་ཡུལ་ཚིག་ཏུ་མ་སོང་བར༔ བཙལ་ཞིང་དཔྱད་ན་སྒོམ་པ་ཁོ་ནའི་མཚང༔ ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་དང༔ བྲལ་བའི་རིག་སྟོང་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དུ༔ ངེས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པར་གཅད་པར་བྱ༔ གཉིས་པ་སེམས་ཀྱི་བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་ནི༔ ལུས་གནད་བཅིངས་ལ་སེམས་གནད་དུས་གསུམ་གྱི༔ རྟོག་དཔྱོད་བྲལ་བར་བཞག་ནས་དང་པོ་རུ༔ སེམས་ནི་ལུས་ཀྱི་སྟོད་སྨད་ཕྱི་དང་ནང༔ གང་དུ་གནས་བརྟག་བར་དུ་གནས་ཐོག་ནས༔ མི་གནས་འཕྲོ་ཚེ་གནས་མཁན་དེ་ཀ་ཡིས༔ འཕྲོ་འམ་དེ་ལས་འགྱུ་མཁན་གཞན་འདུག་བརྟག༔ གསུམ་པ་གནས་ཤིང་འགྱུ་སོང་སྙམ་པ་དེ༔ གནས་མཁན་འགྱུ་མཁན་གཉིས་དེ་སུ་ཡིས་རིག༔ འགྱུ་དུས་གར་སོང་ལོག་དུས་གང་ལ་གནས༔ གནས་འགྱུ་གཉིས་དེ་གཅིག་གམ་མི་གཅིག་བརྟག༔ མ་ཡེངས་དུས་གནས་ཡེངས་དུས་འགྱུ་འདྲ་བས༔ ངོ་བོར་གཅིག་པར་སྨྲ་ན་གཏན་ལ་ཕེབ༔ དེ་ལྟར་རང་གི་རིག་ཐོག་ངོ་ཤེས་ནས༔ གསུམ་པ་གནས་ལུགས་རང་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི༔ རྩ་གསུམ་མཁའ་འགྲོ་མཉེས་པའི་ཚོགས་གཏོར་བཤམས༔ བླ་མས་དབང་བཞི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཕབ༔ དེ་ནས་སློབ་མ་ལུས་ཀྱི་གནད་བཅིངས་པ༔ དབང་དུས་སྐྱེས་པའི་བཞི་པའི་ ཡེ་ཤེས་ལ༔ མ་ཡེངས་བཞག་སྐབས་བླ་མས་ཕཊ་དྲག་པོ༔ བརྗོད་པས་གཞི་གནས་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི༔ རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་མེར་མེར་གནས་པ་ལ༔ ཕཊ་ཀྱི་སྒྲ་ཡིས་མ་ཡེངས་མཉམ་གཞག་ངང༔ ལྷག་མཐོང་ཉ་མོ་འཁྱུགས་འདྲའི་རིག་པ་དེ༔ ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ༔ དཔེ་དང་བརྡ་དང་ཚིག་གིས་ངོ་སྤྲད་ནས༔ སྣང་སྟོང་གྲགས་སྟོང་བདེ་སྟོང་རིག་སྟོང་སོགས༔ རང་ཤར་རང་རིག་རང་གྲོལ་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀ་དག་ངོ་སྤྲོད་དེ༔ ཚིག་ཉུང་དོན་གསལ་རྟོགས་སླ་ཟབ་པ་འོ༔ བདག་འདྲ་རྭ་སྟོན་སྨྱོན་པས་སྟག་ཚང་གཉིས་པ་ནས་ཆུ་ཡོས་ལོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སླར་ལྕགས་ཁྱི་སྤྲེལ་ཟླའི་དུས་ཚེས་དགེ་བར། མཆིམས་ཕུ་གུར་དཀར་ཕུག་ཏུ་གཏེར་ཤོག་ལས་ཕབ་པའོ།། ཀུན་བཟང་སྙིང་ཐིག་ལས༔ ལྷུན་གྲུབ་སྣང་བཞི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཁྲིད་རིམ་བཞུགས་སོ༔ དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཐོད་རྒལ་སྣང་སྟོང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡི༔ སྣང་བཞི་གཏན་ལ་འབེབ་པར་བྱེད་པ་ལ༔ དང་པོ་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་རིམ་པ་ཡི༔ ལམ་གྱིས་རྒྱུད་སྦྱངས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས༔ རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི༔ འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི༔ རྩལ་སྦྱོང་ལམ་མཐར་དབྱུང་བ་གཞི་ཡི་དབྱིངས༔ ལྷུན་ གྲུབ་གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུ་མིག་ལ༔ འོད་ལྔ་མ་འདྲེས་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་ལྔ༔ རིགས་ལྔ་རང་གསལ་རིགས་ཀུན་གཅིག་བསྡུས་པ༔ གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱན་གཅིག་གི༔ སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཀུན་བཟང་དགོངས་པའི་བཅུད༔ གསལ་ལ་མ་འགགས་བྱེད་པར་མ་གྲུབ་པ༔ སྐུ་འོད་རིག་པ་གསུམ་དུ་ཡེ་ནས་གྲུབ༔ དབང་བརྟུལ་གང་ཟག་དག་གི་མེ་ལོང་དུ༔ རང་བྱད་ཤར་བ་རང་ངོ་མ་ཤེས་ལྟར༔ དབང་པོ་རྣོན་པོས་བྱད་དུ་ཤེས་ལྟ་བུའི༔ རང་ངོ་རང་གིས་རིག་དང་མ་རིག་པའི༔ ཡེ་ཤེས་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས༔ མདངས་ཕྱིར་ཤར་བ་རྐྱེན་བཞིས་རབ་ཕྱེ་བས༔ རྒྱུ་རྐྱེན་དངོས་པོ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་དང༔ བདག་རྐྱེན་རང་རིག་པ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཉིད༔ དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རང་སྣང་དུ་ཤེས་པ༔ མཚུངས་པའི་རྐྱེན་ནི་རྟོགས་གྲོལ་སྐད་ཅིག་མར༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་རིགས་ལྔ་རིགས་འདུས་སུ༔ ལྷུན་གྲུབ་གསང་བའི་སྦུབས་སུ་གྲོལ་བ་འོ༔ སྐུ་དབྱིངས་གཞན་སྣང་མཐོང་བས་ལུས་སུ་འཁྲུལ༔ རང་སྣང་མ་རིག་དེ་ཡི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས༔ དབྱིངས་ལས་ཡུལ་དང་རིག་པ་སེམས་སུ་འཁྲུལ༔ དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་བདག་པོར་མཚུངས་དཔེ་རུ༔ མ་རིག་འཁྲུལ་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ༔ སྐུ་འོད་རིག་པ་གསུམ་དུ་གྲོལ་བ་འོ༔ དང་པོ་གནས་པ
Chinese
ལ༔ 不加任何修饰，双眼从鼻尖向上看， 在略高于一拳的位置，不要散乱地看。 对于那不驻留、模模糊糊、昏昏沉沉的状态， 要彻底追究它呈现为何种样子的底细。 所谓“心”，是轻飘飘、亮闪闪的， 追逐时抓不住，飘忽不定、昏昏沉沉的。 安住时不安住，急躁不安、晃晃悠悠的。 无法指认，空空荡荡、空空落落的。 这东西最初是从哪里产生的呢？ 外面的显现，山岩、流水、树木等， 天空、风等有依和无依的事物， 是从那些产生的吗？要询问并彻底追究。 或者内在的自身，上下之间， 感官、心髓、肢体等等， 是从哪里产生的？在观察期间， 外内境和事物安住在哪里？ 最终的去处，身体感官的门， 从哪里去？以及外境的远近， 意识的境，虽然能到达一切景象， 是身体去了，还是仅仅是心去了？ 是身心集合去了等等，要彻底追究。 同样，颜色、形状和作用等等， 是成立为实物，还是如何显现为形象？ 没有实物，空荡荡如同虚空一般， 如果相似，那么一切觉知、一切作为、一切知晓， 成立为实物，由实物来指示， 进行考察和分析，具有这样的特征。 如果说这些没有变成可以理解的词语， 寻找和分析，这就是禅修的底细。 如实地、不做任何修饰地认识自性， 以及脱离的觉性空性，在不可言说、不可思议中， 务必确定并彻底裁定。 第二，指示心的安住方法： 身体要诀束缚，心的要诀是断绝三时的 分别念，安住于此，首先， 心在身体的上下、内外， 安住在哪里？在观察期间，在安住的位置上， 不驻留、游动时，安住者本身， 在游动，还是有其他从它那里游动？要观察。 第三，认为安住并游动消失的时候， 安住者和游动者，这两个是谁知道？ 游动时去了哪里？返回时安住在哪里？ 安住和游动这两个，是一个还是不一个？要观察。 不散乱时安住，散乱时好像游动， 如果说本体是一个，那就确定了。 这样认识自己觉性的基础上， 第三，介绍安住的自性： 为了悦意三根本和空行母，摆设会供朵玛， 上师降下四灌顶意义的智慧， 之后，弟子身体要诀束缚， 在灌顶时产生的第四种 智慧上，不散乱安住时，上师念诵（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཕཊ་（phaṭ，फट्，phaṭ，呸！）
English
La! Without any modification, look with both eyes from the tip of the nose, Directly above about a fist's height, do not look distractedly. For that which does not stay, is hazy, dim, and obscure, Thoroughly investigate the details of how it appears. What is called "mind" is light, glittering, When chased, it cannot be caught, it is fleeting, dim, and obscure. When left, it does not stay, it is restless, flickering. It cannot be pointed out, it is empty, desolate. Where did this thing originally come from? The outer appearances, mountains, rocks, water, trees, etc., The sky, wind, etc., things with and without support, Did it come from those? Ask and thoroughly investigate. Or the inner self, between the upper and lower body, The senses, heart essence, limbs, etc., Where did it come from? During the observation, Where do the outer and inner realms and objects reside? The final destination, the doors of the body's senses, Where do they go from? And the distance of outer realms, The realm of mind, although it can reach all appearances, Did the body go, or did only the mind go? Did the collection of body and mind go, etc.? Thoroughly investigate. Likewise, color, shape, and function, etc., Are they established as real objects, or how do they appear as forms? Without real objects, empty like the sky, If similar, then all awareness, all action, all knowing, Established as real objects, indicated by real objects, Examine and analyze, having such characteristics. If these do not become understandable words, Search and analyze, this is the essence of meditation. Recognize the nature as it is, without any modification, And the emptiness of awareness that is free, in the inexpressible, inconceivable, Be sure to determine and thoroughly decide. Second, indicating the method of resting the mind: The body's key points are bound, the mind's key point is to cut off the three times' discursive thoughts, rest in this, first, Where does the mind reside in the body's upper and lower, inner and outer? During the observation, in the place of resting, When it does not stay and moves, the one who rests itself, Is it moving, or is there another who moves from it? Observe. Third, when it is thought that it has rested and moved away, Who knows the one who rests and the one who moves? Where did it go when it moved? Where does it rest when it returns? Are the two, resting and moving, one or not one? Observe. When not distracted, it rests; when distracted, it seems to move, If it is said that the essence is one, then it is determined. Having recognized the basis of your own awareness in this way, Third, introducing the nature of resting: To please the three roots and the dakinis, arrange a feast offering torma, The guru bestows the wisdom of the meaning of the four empowerments, After that, the disciple's body's key points are bound, On the fourth wisdom that arises during the empowerment, When resting without distraction, the guru recites ཕཊ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཕཊ་（phaṭ，फट्，phaṭ，呸！）
Chinese
扎！以言语为基础的安住体验之显现，如大海般荡漾安住，以帕（ཕཊ་，phaṭ，फट्，断）之声不散乱于等持中，以胜观鱼儿游动般的觉性，于止观双运、觉空无别中，以譬喻、表号、词语而介绍，显空、声空、乐空、觉空等等，介绍自显、自知、自解脱。这是脱噶本来清净的介绍，词少义明、易懂深奥。我等如Raöton疯子者，从达仓第二处迎请至兔年（），之后在铁狗年猴月吉祥之日，于钦浦古噶洞中从伏藏纸上抄录。从《普贤心髓》中，任运显现四相顿超之引导次第。顶礼吉祥普贤王如来！顿超显空任运成就之，为使四相得以确定，首先以本来清净立断之次第，以道调柔相续，修习圆满后，于无边无际、无有偏颇之自性中，光明无为法身之，锻炼能力令道至究竟，乃是基之界，任运童瓶身之眼，五光不杂而明朗，乃是五智慧，五部自显，诸部合一，大密金刚萨埵独一庄严之，成为心髓，乃普贤意之精华，明朗而不停滞，不造作，身光觉三者本自成就。如钝根者之镜中，自面显现却不识自面般，如利根者视镜而识自面般，自面自识与不识之，以智慧风所动之因缘，光彩向外显现，以四缘而善加辨别，因缘事物基之安住方式与，增上缘自明觉性之智慧，以所缘之缘而知为自现，等起缘乃顿悟解脱之刹那，于报身五部部聚中，于任运秘密之宫殿中解脱。身界以他显见而误以为身，自显不识乃彼之因缘，从界中将境与觉误认为心，如是因缘于自主之譬喻中，以不识而迷惑，身语意三者，于身光觉三者中解脱，首先安住者，
English
Emaho! The appearance of the experience of abiding in the ground through speech, abiding shimmering like an ocean, without distraction in equipoise with the sound of phaṭ (ཕཊ་, phaṭ, फट्, cut), that awareness like a superior view fish swimming, in the union of calm and insight, inseparable from awareness and emptiness, introducing with metaphors, symbols, and words, appearances emptiness, sound emptiness, bliss emptiness, awareness emptiness, etc., introducing self-arising, self-knowing, self-liberation. This is the introduction to trekchö kadak, few words, clear meaning, easy to understand, profound. I, like the madman Raöton, invited it from the second Taktsang in the year of the Water Rabbit ( ), and then on an auspicious day and date in the Monkey month of the Iron Dog year, copied it from the treasure scroll in Chimphu Gurkar Cave. From the Kunzang Nyingtik, the guiding sequence of the four spontaneous visions of Tögal. Homage to glorious Samantabhadra! The spontaneously accomplished Tögal appearance emptiness, to establish the four appearances, first, with the order of Kadak Trekchö, by taming the continuum with the path, perfecting familiarity, in the nature of being free from vast limitations and partiality, the uncompounded clear light of the Dharmakaya, training the ability to bring the path to completion, is the realm of the ground, the spontaneous youthful vase body eye, the five lights unmixed and clear, the five wisdoms, the five families self-manifest, all families gathered into one, the great secret Vajrasattva, the sole ornament, becoming the essence, the quintessence of Samantabhadra's intention, clear and unobstructed, uncreated, the three kayas, light, and awareness are primordially accomplished. Like a dull person's mirror, one's own face appears but one does not recognize one's own face, like a sharp person seeing the face in the mirror, one's own face, whether one recognizes it or not, by the cause and condition of the wind of wisdom moving, the radiance appears outward, well distinguished by the four conditions, the cause and condition, the nature of the ground of things, and the empowering condition, the wisdom of self-awareness itself, knowing as self-appearance by the objective condition, the immediately arising condition is the moment of realization and liberation, in the Sambhogakaya, the five families, the gathering of families, liberated in the spontaneously accomplished secret palace. The body realm is mistaken for the body by seeing other appearances, self-appearance, ignorance, is the cause and condition of that, from the realm, objects and awareness are mistaken for mind, thus, in the metaphor of cause and condition as the owner, confused by ignorance, the three body, speech, and mind, are liberated into the three kayas, light, and awareness, first, the one who abides,