Tibetan
གས་ལྔས་སྦྱོང་བ། གསང་ཆེན་རིགས་གཅིག་གིས་སྦྱོང་བ། མཇུག་དོན་བསྟན་པ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་དམ་པ་རིགས་བརྒྱས་སྦྱོང་བ་ནི། དེ་ཡང་སྣོད་བཅུད་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་བདེན་འཛིན་ཨ་འཐས་སུ་ཞེན་པའི་རྟོག་ཚོགས་རིགས་བརྒྱའི་ལྷའི་འཁོར་ལོར་སྦྱོང་བ་སྟེ། བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་འཁོར་ལོ་འབར་བའི་རྒྱུད་དུ། ཐུན་མོང་དམ་པ་རིགས་བརྒྱ་ཡིས། །རང་གི་རྟོག་ཚོགས་ལྷ་རུ་སྦྱོང་། །ཞེས་དང་། སྒྲུབ་པའི་དམ་པ་རིགས་བརྒྱ་ཡིས། །དམན་གྱི་རྟོག་པ་ལྡོག་བྱས་ནས། །ཐམས་ཅད་ལྷ་ཡི་སྐུ་རུ་གསལ། །ཞེས་གསུངས་པས་ན་སྦྱོར་དངོས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཁོག་འབུབས་སུ་བྱ་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དང་། རིགས་བརྒྱའི་ལྷ་ནི། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ་ལྔ་བཅུ་ལ་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་དབྱེ་བས་རིགས་བརྒྱར་བྱེད་པ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་སོགས་ལས་ཞི་བ་ཞེ་གཉིས་དང་། ཁྲོ་བོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དེ་རིགས་བརྒྱར་ངེས་པའོ། །སྔ་མའི་ལས་གཞུང་ནི། བདེ་གཤེགས་འདུས་པ་སོགས་སུ་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། འདིར་ནི་ཕྱི་མའི་ལུགས་སུ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ། ཁྲོལ་བུའི་ལྷ་བསྐྱེད་ཅིང་སྤྱན་འདྲེན་སོགས་དཀྱུས་གཅིག་གིས་བྱེད་པ་ཉིད་གཞུང་སྔ་མ་མང་པོར་གསུངས་ཀྱང་། ཐོག་མར་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་མཆོད་ཛཔ྄་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་བདག་མདུན་སྒྲུབ་རྫས་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་བྱས་ནས། སླར་སྨན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཛཔ྄་ཁང་དབྱེ་བ་ལྟར་མདུན་དུ་ཕྱེས་ནས་བསྒྲུབས་ན་དམིགས་ཕྱེད་ཅིང་སྒོམ་སྟབས་བདེ་བར་སྣང་བ་དང་། གཞུང་གི་ངེས་པ་རྣམས་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འཆད་པས་སོ། །ལས་རིམ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། ལྷ་བསྐྱེད་དབང་བསྐུར་གནས་གསུམ་བརླབ། །སྤྱན་འདྲེན་མེ་ཏོག་འཐོར་མཆོད་བསྟོད། །སྨན་སྲུང་སྤྱན་འདྲེན་རྟོག་བསལ་ཛཔ྄། །ཅེས་པ་ལས། དང་པོ་དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། ཧཱུྃ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་དབྱིངས། །རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ཀུན་ཁྱབ་སྙིང་རྗེའི་མདངས། །འགྱུར་མེད་ཨ་དཀར་རྒྱུ་ཡི་ཐིག་ལེར་ཤར། །དེ་ལས་ཨེ་ཡཾ་བཾ་སུཾ་རཾ་བྷྲཱུྃ་ཆད། །ནམ་མཁའ་རླུང་ཆུ་ས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་། །བྷྲཱུྃ་ཡིག་ཡོངས་གྱུར་ཀུན་བཟང་གཞལ་མེད་ཁང་། །གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་རྟ་བབས་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན། །རྩིག་པ་ལྔ་ལྡན་འདོད་སྣམ་ཕ་གུ་དང་། །དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་མདའ་ཡབ་པུ་ཤུས་མཛེས། །རྩིབས་བཞི་མུ་ཁྱུད་གྲུ་ཆད་བར་ཁྱམས་ ལྡན། །ཡེ་ཤེས་འོད་ཕུང་འཁྲིགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས། །སེང་གླང་རྟ་མཆོག་རྨ་བྱ་མཁའ་ལྡིང་ཁྲི། །པདྨ་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་དྭངས་མའི་སྲོག །དེ་ལས་སོ་སོའི་ཕྱག་མཚན་ཡིག་འབྲུས་མཚན། །འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུས་དོན་བྱས་ཡོངས་གྱུར་པ། །བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་རྒྱལ་བའི་འཁོར་ལོར་ཤར། །དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དབྱིངས་ཕྱུག་ཡུམ། །མཐིང་གསལ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ཤར་རྩིབས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སངས་རྒྱས་སྤྱན། །དཀར་པོ་འཁོར་ལོ་དྲིལ་འཛིན་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ལྷོ་རྩིབས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་མཱ་མ་ཀཱི །སེར་པོ་རིན་ཆེན་དྲིལ་འཛིན་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ནུབ་རྩིབས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་གོས་དཀར་མོ། །དམར་པོ་པདྨ་དྲིལ་འཛིན་མཉམ་པར་སྦྱོར། །བྱང་རྩིབས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དམ་ཚིག་སྒྲོལ། །ལྗང་གུ་རལ་གྲི་དྲིལ་འཛིན་མཉམ་པར་སྦྱོར། །རྩིབས་མཆན་ཤར་ལྷོར་ས་སྙིང་ལཱ་སྱཻ་དཀར། །མཉམ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་མྱུ་གུ་མེ་ལོང་འཛིན། །ལྷོ་ནུབ་ནམ་སྙིང་མཱ་ལྱེ་སྐུ་མདོག་སེར། །མཉམ་སྦྱོར་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཕྲེང་བ་འཛིན། །ནུབ་བྱང་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་གླུ་མ་དམར། །མཉམ་སྦྱོར་པདྨ་དཀར་པོ་པི་ཝང་འཛིན། །བྱང་ཤར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གར་མ་ལྗང་། །མཉམ་སྦྱོར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་གར་རྒྱ་འཆིང། །དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་གྲུ་ཁྱད་གྲྭ་བཞི་ལ། །ཤར་ལྷོར་བྱམས་པ་ མཻ་ཏྲི་དྷཱུ་པེ་མ། །དཀར་སེར་ཀླུ་ཡི་ཤིང་དང་སྤོས་ཁང་འཛིན། །ལྷོ་ནུབ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ་མེ་ཏོག་མ། །དམར་སེར་གླེགས་བམ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་འཛིན། །ནུབ་བྱང་ཀུན་ཏུ་བཟང་དང་མར་མེ་མ། །དམར་ལྗང་རིན་ཆེན་སྙེ་མ་སྒྲོན་མེ་འཛིན། །བྱང་ཤར་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་དང་དྲི་ཆབ་མ། །དཀར་ལྗང་ཨུཏྤ་ལ་དང་དུང་ཕོར་འཛིན། །ཐམས་ཅད་གཡོན་པའི་ཕྱག་ན་དྲིལ་བུ་བསྣམས། །ཡབ་རྣམས་མཉམ་སྐྱིལ་ཡུམ་རྣམས་བརྟུལ་ཞུགས་ཚུལ། །ཤར་ཁྱམས་དབུས་སུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མཐིང་། །མཉམ་གཞག་ཕྱག་རྒྱ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས། །ནུབ་ཁྱམས་དབུས་སུ་བཟང་མོ་དབང་སྔོན་མདོག །ཏིང་འཛིན་ཕྱག་རྒྱ་མཉམ་པའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་། །ཀུན་ཀྱང་མཉེན་ལྕུག་འཁྲིལ་ལྡེམ་གཞོན་ཚུལ་ཅན། །གསལ་འཚེར་ལྷུན་སྡུག་གཟི་བྱིན་མཆོག་ཏུ་འབར། །ཞི་ཚུལ་དགུས་མཛེས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལྡན། །ལྷ་རྫས་དར་གྱི་སྟོད་གཡོགས་སྨད་དཀྲིས་དང་། །ཟི་ལྡིར་གར་གྱི་ཕུ་དུང་རིན་པོ་ཆེའི། །དབུ་རྒྱན་སྙན་ཆ་མགུལ་རྒྱན་སེ་མོ་དོ། །དོ་ཤལ་དཔུང་རྒྱན་ཕྱག་ཞབས་གདུ་བུ་དང་། །གསེར་སྐེད་ལ་སོགས་བཅུ་གསུམ་ཆས་ཀྱིས་སྤྲས། །ཤར་ལྷོར་ལྷ་ཐུབ་དཀར་པོ་པི་ཝང་འ
Chinese
五种净化。以大秘密一法净化。最后是开示意义，共有四点。第一，以圣妙百族净化，即是说，将所有外器内情显现之法，皆净化为执着于错觉实有的顽固习气所生的百族本尊坛城。如《大甘露轮炽盛续》云：“共同圣妙百族尊，自之分别念修成，诸本尊。”又云：“修持圣妙百族尊，转化下劣之念后，一切明观为本尊。”如是宣说，故结合正行的事业，应如前述般进行。百族本尊即是，金刚界之五十本尊，以方便智慧区分成百族，以及幻化等法中的四十二寂静尊与五十八忿怒尊，即是百族。前者的仪轨在《集密》等中有清楚的说明。此处则以后者的方式进行。也就是，在生起根本坛城的誓言尊之后，生起眷属本尊，迎请等，以一般方式进行，虽然许多旧仪轨中如此宣说，但首先将根本坛城的修供，念诵直至究竟，将自前修物三者无别之后，再如药师坛城分开念诵的方式，分开于前方修持，则目标明确，修持也较为容易。并且，仪轨的决定也由上师的口诀如此讲解。如何进行仪轨呢？生起本尊，灌顶，加持三处。迎请，散花，供养，赞颂。药供，护法迎请，破除分别念，念诵。如是等。首先，生起誓言尊：吽！诸法皆空无自性之界，自性离戏，周遍大悲之光彩。不变白阿，生起因之明点。从中生出埃（梵文：ai，无），扬（梵文：yaṃ，风），瓦姆（梵文：vaṃ，水），桑（梵文：suṃ，地），然（梵文：raṃ，火），仲（梵文：bhrūṃ，），化为虚空风水土火之坛城之上。仲（藏文：བྷྲཱུྃ，梵文天城体：भ्रूम्，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：种子字）字化为普贤佛母无量宫。四方四门，八吉祥徽严饰。五层墙壁，饰以绸缎幡幢，网格半网格，箭楼伞盖庄严。四角有檐，外有围墙，中间有走廊。
English
The five purifications. Purification by the one great secret method. Finally, there are four points to explain the meaning. First, purification by the holy hundred families, that is, purifying all the phenomena of the outer and inner worlds into the mandala of the hundred families of deities arising from the stubborn habit of clinging to the illusion of reality. As the Tantra of Great Nectar Wheel Blazing states: "The common holy hundred family deities, transform your own conceptual thoughts into deities." It also says: "The holy hundred family deities of practice, transform inferior thoughts, and clearly visualize everything as the body of the deity." As such, the activities of the combination of the main practice should be carried out as previously described. The hundred family deities are the fifty deities of the Vajra realm, divided into a hundred families by means of skillful means and wisdom, as well as the forty-two peaceful deities and fifty-eight wrathful deities in the illusory transformation and other practices, which are the hundred families. The former's ritual texts are clearly explained in the Guhyasamaja and others. Here, the latter method is used. That is, after generating the Samaya being of the root mandala, generating the retinue deities, inviting them, etc., is done in a general way, although many old ritual texts say so. But first, the practice and offering of the root mandala, the recitation until the end, the self, the front, and the practice substances are made inseparable, and then, like the way the Medicine Buddha mandala is separated for recitation, practicing separately in front, the goal is clear and the practice is easier. Moreover, the determination of the ritual texts is also explained in this way by the oral instructions of the lama. How to carry out the ritual? Generate the deity, empower, bless the three places. Invite, scatter flowers, offer, praise. Medicine offering, protector invitation, dispel conceptual thoughts, recitation. And so on. First, generate the Samaya being: Hūṃ! All phenomena are empty and without self-nature, the nature is free from elaboration, the radiance of all-pervasive great compassion. Immutable white A, arises as the essence of the cause. From which arise ai (Sanskrit: ai), yaṃ (Sanskrit: yaṃ, wind), vaṃ (Sanskrit: vaṃ, water), suṃ (Sanskrit: suṃ, earth), raṃ (Sanskrit: raṃ, fire), bhrūṃ (Sanskrit: bhrūṃ,), transforming into the mandala of space, wind, water, earth, and fire. The syllable Bhrūṃ (Tibetan: བྷྲཱུྃ, Devanagari: भ्रूम्, Romanized Sanskrit: bhrūṃ, literal meaning: seed syllable) transforms into the immeasurable palace of Samantabhadri. Adorned with four sides, four doors, and eight auspicious symbols. Five layers of walls, adorned with silk banners and streamers, grids and half-grids, arrow parapets and parasols. Four corners with eaves, outer walls, and a corridor in the middle.
Chinese
坛城中央，狮子、大象、骏马、孔雀、妙翅鸟为座，莲花日月之垫上，清净之命。从中各自的法器以字标示，光芒四射，聚集，成办意义，完全转变，四十二尊化为胜者的法轮。中央是金刚萨埵，法界自在母，深蓝清澈，持金刚铃，平等交合。东面轮辐是毗卢遮那佛，佛眼佛母，白色，持法轮铃，平等交合。南面轮辐是宝生佛，嘛嘛枳佛母，黄色，持宝铃，平等交合。西面轮辐是无量光佛，白衣佛母，红色，持莲花铃，平等交合。北面轮辐是不空成就佛，誓言度母，绿色，持宝剑铃，平等交合。轮辐之间，东南方是地藏菩萨，拉西雅（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），白色，平等交合，持宝苗和明镜。西南方是虚空藏菩萨，嘛利耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），身色黄色，平等交合，持珍宝和念珠。西北方是观世音菩萨和歌女，红色，平等交合，持白莲花和琵琶。东北方是金刚手菩萨，嘎玛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），绿色，平等交合，持五股金刚杵，结舞印。其外侧，四方角落里，东南方是弥勒佛，弥底哩（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），杜贝玛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），白色和黄色，持龙树和香室。西南方是除盖障菩萨，美朵玛（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），红色和黄色，持经书和鲜花花环。西北方是普贤菩萨和灯明母，红色和绿色，持珍宝稻穗和灯。东北方是妙音天女和香水母，白色和绿色，持乌巴拉花和海螺碗。所有尊众左手都持铃，佛父们结平等印，佛母们行禁行之姿。东面门廊中央是普贤菩萨，深蓝色，结禅定印，金刚跏趺坐。西面门廊中央是善女，青蓝色，结定印，平等跏趺坐。所有尊众都柔软纤细，婀娜多姿，青春年少，明亮闪耀，庄严秀丽，光彩夺目。以九种寂静姿态庄严，具足妙相和随好。身穿天界的丝绸上衣和下裙，以及丝绸舞衣的袖子，佩戴珍宝的头饰、耳环、项链、臂钏、手镯、脚镯，以及金腰带等十三种饰品庄严。东南方是天神释迦牟尼，白色，持琵琶。
English
In the center of the mandala, lions, elephants, steeds, peacocks, and garudas serve as thrones, upon lotus and solar-lunar cushions, the essence of purity. From these, their respective emblems are marked with seed syllables, radiating and converging light, accomplishing purpose, completely transformed, forty-two appearing as the wheel of the victorious ones. In the center is Vajrasattva, the consort of the realm of space, deep blue and clear, holding vajra and bell, in equal union. On the eastern spoke is Vairochana, with Buddha Eye, white, holding wheel and bell, in equal union. On the southern spoke is Ratnasambhava, with Mamaki, yellow, holding jewel and bell, in equal union. On the western spoke is Amitabha, with White-robed One, red, holding lotus and bell, in equal union. On the northern spoke is Amoghasiddhi, with Samaya Tara, green, holding sword and bell, in equal union. Between the spokes, to the southeast is Kshitigarbha, Lasye (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning), white, in equal union, holding jewel sprout and mirror. To the southwest is Akashagarbha, Malye (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning), body color yellow, in equal union, holding jewel and rosary. To the northwest is Avalokiteshvara and Singer, red, in equal union, holding white lotus and lute. To the northeast is Vajrapani, Karma (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning), green, in equal union, holding five-pronged vajra, binding the dance mudra. Outside of these, in the four corners, to the southeast is Maitreya, Maitri (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning), Dhupe Ma (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning), white and yellow, holding nagas tree and incense chamber. To the southwest is Sarvanivaranaviskambhin, Metok Ma (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning), red and yellow, holding scripture and flower garland. To the northwest is Samantabhadra and Lamp Bearer, red and green, holding jewel rice stalk and lamp. To the northeast is Manjushri and Water Bearer, white and green, holding utpala and conch bowl. All hold bells in their left hands. The fathers are in equal posture, the mothers in ascetic demeanor. In the center of the eastern portico is Samantabhadra, deep blue, in meditative mudra, seated in vajra posture. In the center of the western portico is Good Woman, blue-black in color, in samadhi mudra, seated in equal posture. All are supple and slender, graceful and youthful, clear and radiant, majestic and beautiful, supremely blazing with glory. Adorned with nine peaceful attitudes, possessing marks and signs. Wearing celestial silk upper garments and lower skirts, and sleeves of silk dance attire, adorned with jewel headdress, earrings, necklace, armlets, bracelets, anklets, and a golden belt, etc., with thirteen ornaments. To the southeast is the divine Shakyamuni, white, holding a lute.