Tibetan
སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་གསལ་སྟོང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཡིན་ལུགས་གཏན་ལ་ཕེབས་ཏེ༔ གང་ཤར་གྱི་རང་ངོ་ལ་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་ངན་པས་སྦགས་མི་ཚུགས་པར་བཅོས་བསླད་དང་དབྲི་བསྣན་མི་དགོས་པར་རང་རིག་རང་གྲོལ་དུ་ཐག་ཆོད་པའོ༔ དངོས་གཞིའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཁྲིད་ཀྱི་རིམ་པ་རྩྱཽ་རྩྱཽ༔ ར་པཱ་ཞ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ སྐལ་ལྡན་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་དང་འཕྲད་པར་ཤོག༔ རྩ་བའི་གཉིས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མེད་རང་གསལ་གཅེར་མཐོང་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ༔ སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང༔ རྟོག་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང༔ སྣང་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པའོ༔ དང་པོ་ནི༔ ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ཚེ་གནས་དབེན་པར་བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ལ་ཚོགས་གཏོར་དང་མཆོད་པ་བཟང་པོ་བཤམ༔ སློབ་དཔོན་ལ་མཎྜལ་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་སོགས་ཅི་འབྱོར་གྱི་མཆོད་པ་འབུལ༔ སློབ་མས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་གསོལ་འདེབས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱ༔ མཉམ་གཞག་སྔར་ལྟར་བྱེད་བཅུག་ལ༔ འོ་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་མ་བཅོས་རང་ལུགས་སུ་བཞག་པའི་དུས་རྣམ་རྟོག་གི་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཞི་ནས་རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་དེ་ཞི་གནས་བྱ་བ་ཡིན༔ དེའི་ངང་ནས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མ་སོང་བར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་གསལ་ལེ་སིང་ངེ་བ་དེ་ལྷག་མཐོང་བྱ་བ་ཡིན༔ དོན་ལ་ཞི་གནས་དེ་དང་ལྷག་མཐོང་དེ་ཐ་དད་མེད་པར་ཞི་གནས་དེ་ཡང་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་རང་རིག་རང་གསལ་གྱི་ལྷག་མཐོང༔ ལྷག་ མཐོང་དེ་ཡང་རང་བབས་སུ་གནས་ཤིང་རྟོག་པའི་མཚན་མས་མ་གོས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱང་དེ་ཁ༔ དེ་ཕྱིར་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་སྟེ་སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་དུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར༔ འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མེད་རང་གསལ་གཅེར་བུར་མཐོང་བའོ༔ མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་མན་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུག་ནི་འདིར་འབབ་པའོ༔ གཉིས་པ་རྟོག་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི༔ ཡང་སེམས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པའི་ངོ་བོ་དང༔ བདེ་སྡུག་གི་རྟོག་པ་འཕྲོ་དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རྟོག་པ་དེ་ཡང་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་གསལ་སྟོང་རྗེན་པའམ༔ སེམས་ཉིད་དང་ཁྱད་མེད་དུ་འདུག་བལྟས་པས༔ རྣམ་རྟོག་ནི་སྤང་མ་དགོས་ངོ་བོ་ཆེད་དུ་བསྒྲུབ་མ་དགོས་པར་རྟོག་པ་ལམ་མེ་བ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་འདུག་པ་དེ་རྣམ་རྟོག་ལྷན་སྐྱེ
Chinese
生灭住三者离于执著，通透明觉之心的实相已确定，无论显现为何，其自性都无法被善良所装饰，也无法被邪恶所玷污，无需矫正、篡改、减少或增加，而是自知自解，对此深信不疑。 正行之止观次第，རྩྱཽ་རྩྱཽ༔ （藏文） ར་པཱ་ཞ༔ （藏文） རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ （藏文） 愿与具足智慧、慈悲、精进的幸运者相遇！根本之二，介绍俱生智，无垢自明，赤裸显现，分三：心性介绍为俱生，念头介绍为俱生智慧，显现介绍为俱生智慧。 首先：介绍之时，于寂静处，为上师、本尊、空行母准备会供朵玛和上好供品，向导师献上曼扎、金花等力所能及的供品，弟子一心一意地进行上师瑜伽和祈祷，并让他们如前一样进行禅定。哦，当你的心不加修饰地安住于自性时，所有念头的生起都自然平息，安住于自性，这就是所谓的止。在那种状态下，不要陷入无记，而是要清楚地认识到，心的本质是超越言语、思想和表达的自性觉知，清晰而明亮，这就是所谓的观。实际上，止和观并没有什么不同，止也是无法执著的自性觉知、自性光明之观，观也安住于自然状态，不被念头的相所染污，止也是如此。因此，止观双运，在一瞬间的心念上圆满。这是佛陀的意旨，众生的心，俱生智，无垢、自明、赤裸地显现。所有经、续、论、窍诀的精髓都汇集于此。 第二，将念头介绍为俱生智慧：再次，心的本质是明空赤裸，当快乐和痛苦的念头生起时，念头的本质也是无法执著的明空赤裸，或者，观察它是否与心性无别，念头无需断除，本质无需刻意修饰，念头本身就清晰明亮，安住于明空赤裸之中，这就是念头俱生。
English
Having ascertained the reality that is free from the three characteristics of arising, ceasing, and abiding, and which possesses the essence of clear and empty awareness, whatever arises, its own nature cannot be adorned by goodness nor can it be defiled by evil. Without needing to correct, tamper, reduce, or add, it is self-aware and self-liberated, and one is certain of this. The actual practice of the stages of shamatha and vipashyana: rtsyo rtsyo (藏文), ra pa zha (藏文), gya gya gya (藏文). May I meet with fortunate ones who possess wisdom, compassion, and diligence! The second of the root, the introduction to co-emergent wisdom, stainless, self-luminous, and nakedly apparent, has three parts: introducing mind itself as co-emergent, introducing thoughts as co-emergent wisdom, and introducing appearances as co-emergent wisdom. First: At the time of introduction, in a secluded place, arrange a tsok offering and excellent offerings to the lama, yidam, and dakini. Offer a mandala, golden flowers, and other offerings as you are able to the teacher. The student should single-mindedly perform guru yoga and prayers. Have them practice samadhi as before. Oh, when your mind is left uncorrected in its own state, all the arising of thoughts naturally subsides, and it abides in its own state, that is called shamatha. In that state, without falling into non-conceptuality, the essence of mind, which is the self-aware knowing that transcends the realm of speech, thought, and expression, clear and bright, that is called vipashyana. In reality, there is no difference between that shamatha and that vipashyana. That shamatha is also the vipashyana of self-aware, self-luminous, without any grasping. That vipashyana also abides in its natural state, unpolluted by the characteristics of thoughts, and that is also shamatha. Therefore, it is the union of shamatha and vipashyana, perfected on the instant of mind. This is the intention of the Buddha, the mind of sentient beings, co-emergent wisdom, stainless, self-luminous, nakedly seen. The essence of all sutras, tantras, shastras, and pith instructions flows into this. Second, introducing thoughts as co-emergent wisdom: Again, the essence of mind is clear, empty, and naked, and when thoughts of happiness and suffering arise, the essence of those thoughts is also clear, empty, and naked, without any grasping. Or, observe whether it is no different from the nature of mind. Thoughts need not be abandoned, and the essence need not be deliberately cultivated. The very moment a thought is clear and bright, abiding in clear, empty nakedness, that is co-emergent thought.
Tibetan
ས་ཀྱི་རང་ངོ་མཐོང་བའམ་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ་ཡིན༔ སྔར་རྟོག་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གནས་འགྱུའི་རྩ་བ་བཅད་དུས་ལྟར་རང་རིག་རང་གསལ་གྱི་སེམས་གཅིག་པུ་དེ་མིན་པ་གཞན་མེད་དེ་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེ་བཞིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པ་སྐྱེས་ན་སྐྱེས་ཐོག་ཏུ་བསྐྱང༔ མ་སྐྱེས་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ངང་རང་ལུགས་སུ་བསྐྱང༔ གནས་འགྱུ་ལ་ཉེ་རིང་མི་བྱ་བར་རྟོག་པ་འདིས་རིགས་འགྲེས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ༔ གསུམ་པ་སྣང་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི༔ ཕྱི་རོལ་གྱི་རི་ར་བ་ཁང་ཁྱིམ་སོགས་གཟུགས་སྣང་ཤར་བ་དེ་ལ་བལྟས་པའི་ཚེ་སྣང་བ་དེ་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་གསལ་ སྟོང་ངམ༔ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག༔ དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟགས་པས༔ སྣང་ཆ་དེ་ཉིད་ཡལ་བ་དང་བཀག་མ་དགོས་པར་སྣང་བཞིན་དུ་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་གསལ་སྟོང་དེ་སྣང་བའི་མཚང་རིག་པ་ཡིན༔ སྔར་སྣང་བའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཕྱི་ན་མེད་སེམས་ཉིད་ནང་ན་མེད་སེམས་གསལ་སྟོང་དེ་ཀ་སྣང་བར་ཤར་བ་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་དེ་དཔེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ༔ སྣང་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་རྗེན་ནེ་བ་འདི་ལ་སྣང་སྲིད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་ངོ་མཐོང་བའམ་ཆོས་སྐུར་འཆར་བ་དེ་ཡིན༔ དེས་ན་སྟོང་པས་བཟང་རྒྱུ་མེད་སྣང་བས་ངན་རྒྱུ་མེད་སྣང་སྟོང་ཐ་མི་དད་དུ་རྟོགས་པས༔ སྣང་ན་སྣང་ཐོག་སྟོང་ན་སྟོང་ཐོག་གང་ཤར་སྒོམ་དུ་ཁྱེར་ཞིང༔ ཉམས་ལེན་གྱིས་བསླེབས་ནས་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ཅིར་སྣང་ལམ་དུ་ཁྱེར་རོ༔ ར་པཱ་ཞ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ཟབ་རྒྱ༔ ཤིན་ཏུ་ཟབ་རྒྱ༔ གསུམ་པ་རྗེས་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་ནི༔ འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལྟར་དཔངས་བསྟོད་དེ་སྣང་བ་གུ་ཡངས་སུ་བཞག༔ ས་གཞི་ལྟར་རྒྱ་བསྐྱེད་དེ་དྲན་པས་ཁྱབ་ཆེར་བཞག༔ རི་བོ་ལྟར་ལྷུན་ཆགས་པ་གཡོ་མེད་དུ་བཞག༔ མར་མེ་ལྟར་གསལ་ལ་དྭངས་པ་གསལ་ལེ་ལམ་མེར་བཞག༔ མན་ཤེལ་དྲི་མ་ མེད་པ་ལྟར་རྟོག་མེད་ངང་སེང་ངེར་བཞག་གོ༔ གཞན་ཡང་ཉམས་ལེན་གྱི་གེགས་ཤོར་ས་དང་གོལ་ས་གཅད་པ་ནི༔ མཉམ་གཞག་གི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་གོ་ཞིང་འཆད་ཤེས་ཀྱང་རང་གི་མྱོང་ཐོག་ཏུ་མ་ཁེལ་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཤོར་བ༔ ལམ་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཤེས་པ་ད་གཟོད་འབྲས་བུ་གཞན་ཞིག་རེ་བ་ནི་ལམ་ཤོར༔ སྤང་གཉེན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྤང་བྱ་གཉེན་པོར་འཆར་བ་མ་གཏོགས་སོ་སོར་བཟུང་བ་ནི་གཉེན་པོར་ཤོར་བ༔ གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚ
Chinese
证悟地之自性，或显现分别念为法身。如前斩断分别念之根及断除迁变之根本时一样，除了自知自明之唯一心识外，别无他物，如水与波浪之比喻。如是，若生起分别念，则于生起之时安住；若未生起，则于未生起之自性中安住。对于迁变，不应亲疏有别，应知此分别念以理智辨别。第三，介绍显现为俱生智慧：外观之外境山、围墙、房屋等色相显现时，观视彼等显现，彼显现是否为无执之明空？心之自性是否为明空？若考察此二者之差别，则显现之分本身，不需消失与遮止，显现之时，无执之明空即是觉知显现之空隙。如前斩断显现之增益一样，显现不在外，心性不在内，心之明空即是显现，除此之外别无他物，如梦境之境与觉知。于显现而无执，赤裸裸者，此为证悟显现有寂俱生之自性，或显现为法身。因此，空性无益，显现无害，了知显现与空性无别故，若显现，则于显现之时，若空性，则于空性之时，将任何显现转为修行，以修持而至，则显现有寂一切皆为法身大印，故应将任何显现转为道用。ra pā zha（藏文，梵文天城体：र पा झ，梵文罗马拟音：ra pā jha，汉语字面意思：ra pā zha）！རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ）！ཟབ་རྒྱ（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：ཟབ་རྒྱ）！ཤིན་ཏུ་ཟབ་རྒྱ（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：ཤིན་ཏུ་ཟབ་རྒྱ）！第三，后续修持之次第：如此，如虚空般提升高度，安住于宽广之显现中；如大地般扩展广度，以忆念广大周遍；如山王般稳固不动摇；如灯火般明亮清澈，清晰明亮；如无垢之水晶般，安住于无念之澄澈状态。此外，辨别修持之障碍、错谬之处：虽了知并能讲解止观之义，然若未契合自身之体验，则是落入知识之习性中；未了知道果无别之果自性具足，而今始期望他果，则是落入道中；未了知应断与对治无别，而执着为二者，则是落入对治中；明空无二之自性之
English
Seeing the self-nature of the ground, or the arising of conceptual thoughts as the Dharmakaya. As before, when cutting off the root of conceptualization and severing the root of transformation, there is nothing other than the single mind of self-awareness and self-illumination, like the example of water and waves. Thus, if conceptual thought arises, then rest in the arising itself; if it does not arise, then rest in its own natural state of non-arising. Do not be partial to transformation, but understand that this conceptual thought is distinguished by reason. Third, introducing appearance as co-emergent wisdom: When looking at the appearance of external objects such as mountains, fences, houses, etc., is that appearance clear emptiness without grasping? Is the nature of mind clear emptiness? If you examine the difference between these two, then the appearance itself, without needing to disappear or be blocked, the clear emptiness without grasping while appearing is recognizing the gap in appearance. As before, cutting off the imputation of appearance, appearance is not outside, mind itself is not inside, the clear emptiness of mind is the appearance, there is nothing else besides that, like the realm of dreams and awareness. This nakedness of appearance without grasping is seeing the self-nature of co-emergent existence and peace, or the arising as the Dharmakaya. Therefore, emptiness has no benefit, appearance has no harm, understanding that appearance and emptiness are inseparable, if appearance arises, then at the time of appearance, if emptiness arises, then at the time of emptiness, transform whatever arises into practice, and having arrived through practice, all of existence and peace is the Dharmakaya Mahamudra, so transform whatever appears into the path. ra pā zha（Tibetan, Devanagari: र पा झ, Romanized Sanskrit: ra pā jha, Literal Chinese meaning: ra pā zha）! རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ（Tibetan, Devanagari:, Romanized Sanskrit:, Literal Chinese meaning: རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ）! ཟབ་རྒྱ（Tibetan, Devanagari:, Romanized Sanskrit:, Literal Chinese meaning: ཟབ་རྒྱ）! ཤིན་ཏུ་ཟབ་རྒྱ（Tibetan, Devanagari:, Romanized Sanskrit:, Literal Chinese meaning: ཤིན་ཏུ་ཟབ་རྒྱ）! Third, the order of subsequent practice: In this way, raise the height like the sky, and rest in the vastness of appearance; expand the breadth like the earth, and rest in the vastness of mindfulness; be stable and immovable like a mountain; be clear and pure like a lamp, clear and bright; like a flawless crystal, rest in the non-conceptual, clear state. Furthermore, distinguish the obstacles and errors of practice: Although you understand and can explain the meaning of Shamatha-Vipassana, if it does not match your own experience, then you have fallen into the habit of knowledge; not knowing that the fruit of the inseparability of the path and fruit is inherent, and now hoping for another fruit, then you have fallen into the path; not knowing that what should be abandoned and the antidote are inseparable, and grasping them as separate, then you have fallen into the antidote; the nature of the inseparability of clarity and emptiness