Tibetan
་པོ་ནི༔ ཞི་གནས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷང་ངེར་བཞག་ལ༔ དེའི་ངང་ལ་སེམས་ཉིད་ལ་རྗེན་ལྷང་གིས་བལྟས་ཏེ༔ དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སོགས་ཇི་ལྟ་བུར་འདུག༔ གནས་དང་རྟེན་ས་གང༔ ངོས་བཟུང་རྣམ་འགྱུར་ཇི་ལྟར་འདུག་རིམ་པས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད༔ དེ་ཡང་དབྱིབས་སུ་སྣང་ན་ཟླུམ་པོ་གྲུ་བཞི་སོགས་དང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་གམ༔ ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་ན་དཀར་པོ་ནག་པོ་སོགས་སུ་སྣང་རེ་རེ་བཞིན་བརྟག༔ དེ་བཞིན་དུ་སེམས་འདི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ས་རྡོ་རི་བྲག་རྩི་ཤིང་སོགས་ལ་གནས་སམ་ནང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ལ་གནས༔ ལུས་ཀྱི་སྤྱི་གཙུག་ནས་རྐང་མཐིལ་བར་གྱི་ལྷུ་དུམ་ལ་གནས་སམ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་གནས༔ སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་གནས་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཚུལ་ལམ་འདྲེས་པའི་ཚུལ་དུ་གནས༔ འདྲེས་ན་སེམས་ཡུལ་སྣང་ལ་འཕྲོ་བའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག༔ དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་སྟོང་པའམ་གསལ་བའམ་ངོས་བཟུང་དུ་འདུག༔ སྟོང་པར་འདུག་ན་ཅི་ཡང་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའམ་གསལ་རིག་ཅན་ཉི་ཟླ་མར་མེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཅན་དུ་འདུག་ལེགས་པར་བརྟག་གོ༔ གཉིས་པ་ནི༔ སེམས་གསལ་སྟོང་དེ་ཁའི་ངང་ནས་ དུག་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་རགས་པ་ཞིག་འགྱུར་བཅུག་ལ༔ དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གནས་རྟེན་ངོས་བཟུང་རྣམ་འགྱུར་སོགས་ཇི་ལྟར་འདུག་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད༔ དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཤར་བའམ་སྤྲོས་ཏེ་སྔར་བཞིན་ལྟ་ཞིང་དཔྱད༔ གཞན་ཡང་སྣོད་བཅུད་དགྲ་གཉེན་གྱི་སྐྱིད་སྡུག་སོགས་སྣང་བའི་འཆར་སྒོ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་དེ༔ འདི་ལྟར་སྣང་ཆ་མ་འགགས་པ་ལ་ཨ་འཐས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་བྲལ་བའི་སྣང་བ་བཀྲག་མེད་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞིག་འདུག་པར་རྟོགས་ན་རང་སའི་མྱོང་བ་སྐྱེས་པའོ༔ གཉིས་པ་དེའི་གཞི་རྩ་བ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པ་ལ་བཞི་སྟེ༔ རྣམ་རྟོག་གི་འཆར་སྒོ་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་པ༔ སྣང་བ་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་པ༔ གནས་འགྱུའི་རྩ་བ་བཅད་པ༔ གང་ཤར་སྐྱེ་མེད་དུ་ལ་བཟླ་བའོ༔ དང་པོ་ནི༔ མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས་ཞེ་སྡང་གི་རྟོག་པ་ཞིག་སྤྲོས་ལ༔ དེ་གཞི་ཅི་ལས་བྱུང༔ མཉམ་གཞག་ངང་དེ་ལས་བྱུང་ན་མ་ལས་བུ་སྐྱེས་པའམ་མར་མེ་གཅིག་ལས་དུ་མ་མཆེད་ལྟར་རམ་སེམས་དེ་རྣམ་རྟོག་དེ་རང་སོགས་བརྟག༔ ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་བདེན་འཛིན་ཅན་ནམ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་མེད་དུ་འདུག༔ མཐར་རྟོག་པ་དེ་བཀག་གམ་བཀག་ན་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བུས་དགག༔ སངས་ན་རང་སང་ངམ་རྐྱེན་གྱིས་ཡལ་བརྟག༔ དེས་མཚོན་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་སྦོམ་གསུམ་སྣ་ཚོགས་པར་སྔར་བཞིན་བརྟགས་དཔྱད་བྱ་ཞིང༔ སེམས་འགག་མེད་ཀྱི་འཆར་སྒོ་རྣམ་རྟོག་ཏུ་ཤར་བའམ་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ ལས་རྣམ་རྟོག་དང་སེམས་ཉིད་དབྱེར་མེད་པར་རྒྱ་མཚོ་དང་རླབས་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ༔ གཉིས་པ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཐག་གཅད་པ་ནི༔ མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྣང་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་འཆར་བཅུག་ལ༔ བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག༔ གཟུགས་སྣང་དང་སེམས་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད༔ ཐ་དད་ན་ཕན་ཚུན་ཕྱི་ནང་སྟེང་འོག་ཇི་ལྟར་འདུག༔ རང་ཚུགས་ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་སོ་སོར་གྲུབ་བམ་དེར་སྣང་ཙམ་དུ་འདུག༔ དེར་སྣང་ཙམ་ལ་སེམས་གཅིག་ལས་མེད་པས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་འགལ༔ སྣང་སེམས་ཐ་མི་དད་ན་སེམས་སྣང་བར་སོང་ངམ་སྣང་བ་སེམས་སུ་སོང་བརྟགས་ཏེ༔ དཔེར་ན་ཤེལ་གོང་དྭངས་པར་ཡུལ་རྐྱེན་གྱིས་ཚོན་རིས་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟར༔ འགག་མེད་ཀྱི་སེམས་ལས་མ་དག་བར་དུ་ཡུལ་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ཚེ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ལས་ངོ་བོ་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད་ནས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སེམས་སུ་ངེས་པར་བྱའོ༔ གསུམ་པ་གནས་འགྱུའི་རྩ་བ་གཅད་པ་ནི༔ མཉམ་གཞག་གི་ངང་དུ་ལྷན་ནེར་གནས་སུ་བཅུག་སྟེ་གནས་ཆའི་རང་ངོ་ལ་བལྟ༔ ཡང་གནས་པའི་ངང་ནས་འགྱུ་བ་ཞིག་ཡེར་གྱི་འགྱུར་བཅུག་སྟེ་དེའི་རང་ངོ་ལ་བལྟ༔ གནས་འགྱུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ངོས་བཟུང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟག༔ དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་འདུག་ན་བཟང་ངན་ནམ་བསྟོད་མི་བསྟོད་དེ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ངོས་བཟུང་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ བརྟག༔ ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་ན་ཐ་དད་ཀྱང་མཚུངས་དཔེར་བཞག་གམ༔ ཐ་མི་དད་ན་དུས་གསུམ་གང་དུ་ཐ་དད་མེད༔ མཚུངས་དཔེར་བཞག་ན་ཇི་ལྟར་མཚུངས་སོགས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་དེ༔ གཉིས་ཀ་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་རྩ་བྲལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་རང་རིག་རང་དག་རང་གསལ་སྟོང་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་རྟོགས་ནས༔ གནས་འགྱུའི་དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་མི་དགོས་པར་གནས་ན་གནས་ཐོག་འགྱུ་ན་འགྱུ་ཐོག་གསལ་སྟོང་རང་གྲོལ་དུ་ངེས་པར་བྱའོ༔ བཞི་པ་གང་ཤར་སྐྱེ་མེད་དུ་ལ་བཟླ་བ་ནི༔ མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས་འདི་ལྟར་རྣམ་རྟོག་དང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ནི་སེམས་ཉིད་འགག་མེད་ཀྱི་རོལ་རྩལ་དུ་འདུག༔ ད་ནི་སེམས་ཉིད་འདི་ཀའི་རང་ངོ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་སྙམ་དུ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་པོར་བརྟག༔ དེ་ཡང་དང་པོ་རྒྱུ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་དེ་ཡེ་ནས་རྩ་བྲལ༔ བར་དུ་དབྱིབས་རྣམ་འགྱུར་སོགས་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་ཤིང་ངོས་བཟུང་བྲལ་བ༔ མཐར་འདིར་སོང་གི་རྗེས་མེད་པ་རང་སང་དུང་ངག་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས༔ གདོད་ནས་
Chinese
二是，于寂止之上，朗然安住，于彼之中，以赤裸之心观心性，形状与颜色等如何？处所与所依为何？如何认定显现之相，次第观察分析。彼又，若显现为形状，是圆形、方形等，或是器情之形状？若显现为颜色，是白色、黑色等，一一观察。如是，此心是安住于外境之土地、石头、山岩、草木等，或是安住于内有情之身？是安住于身体之头顶至脚底之肢分，或是安住于普遍之中？若安住于普遍之中，是安住于内外之方式，或是混合之方式？若混合，当心识投射于外境时，如何个别观察？如是，心之自性是空性、光明，或是可认定？若安住于空性，是如虚空般一无所有，或是具有如日月灯火般之明觉？善加观察。二是，于心之明空之中， 令三毒之粗大分别念生起，形状与颜色、处所所依、认定显现等如何，观察分析。如是，微细分别念生起或开展，如前一般观察分析。此外，于器情、敌友之苦乐等一切粗细显现之生起处，观察分析。如是，于显现分未止息之时，若能了知此为不执著阿赖耶识之真执，无有光彩之显现，是不可言说之状态，则生起自地之体验。二是，断除彼之根本之增益，有四：断定分别念之生起处为心；断定显现为心；断除处所转变之根本；于任何生起皆安住于无生之中。第一是，于等持之中，开展嗔恨之分别念，彼之根本从何而来？若从等持之中而来，如母生子，或如一灯燃多灯，或是心即是分别念等，加以观察。显现为嗔恨之相，是有真执，或是自性不可认定？最终，分别念是被遮止，或是未被遮止？若遮止，以何种因缘遮止？若息灭，是自息灭，或是因缘而消逝？以此为例，对于粗细中三种之各种分别念，如前一般观察分析。
English
Secondly, rest purely in the state of calm abiding. Within that state, look at the nature of mind nakedly. What is its shape, color, and so on? What is its place and support? How does it appear to be identified? Examine and analyze it step by step. Furthermore, if it appears as a shape, is it round, square, or the shape of the container and its contents? If it appears as a color, is it white, black, or something else? Examine each one individually. Likewise, does this mind reside in external objects such as earth, stones, mountains, rocks, plants, and trees, or does it reside within the body, the ripening of karma? Does it reside in the parts of the body from the crown of the head to the soles of the feet, or does it reside universally? If it resides universally, does it reside in the manner of being inside and outside, or in a mixed manner? If it is mixed, how do you individually examine it when the mind projects onto the appearance of objects? Similarly, is the essence of the mind empty, clear, or identifiable? If it resides in emptiness, is it like the sky, devoid of anything, or does it have the nature of clarity and awareness, like the sun, moon, or a lamp? Examine it well. Secondly, within the clarity and emptiness of the mind, Allow a coarse thought of the three poisons to arise. Examine and analyze how it appears in terms of shape, color, place, support, identification, and so on. Likewise, when subtle thoughts arise or expand, look and analyze as before. Furthermore, examine and analyze all the subtle and coarse arising of appearances, such as the happiness and suffering of the container and its contents, enemies and friends. In this way, when the appearance aspect does not cease, if you realize that this appearance, devoid of clinging to the alaya consciousness, is a non-radiant, inexpressible state, then the experience of your own ground is born. Secondly, there are four ways to cut off the root of that basis by imputation: deciding that the arising of thoughts is mind; deciding that appearances are mind; cutting off the root of the transformation of place; and repeating that whatever arises is unborn. The first is: within the state of equipoise, expand a thought of anger. From what does that basis arise? If it arises from the state of equipoise, is it like a mother giving birth to a child, or like one lamp spreading to many, or is the mind the thought itself? Examine it. Does the appearance of anger have true clinging, or is its essence unidentifiable? Finally, is the thought blocked or not blocked? If it is blocked, by what kind of condition is it blocked? If it subsides, does it subside on its own, or does it vanish due to conditions? As an example, examine and analyze the various subtle, coarse, and medium thoughts as before.
Chinese
且应了知。心无碍之显现，于分别念中生起，或仅于彼显现，然分别念与心性无别，如海与浪般了知。二、决断显现为心：于等持之状态中，令外境之任何显现生起，并观察生处、住处、去处三者。色相与心二者，一或异？若异，则互相以外内上下如何存在？各自成立能自主之体性，抑或仅为彼显现？仅为彼显现，则唯有一心，显现为二相违。若显现与心无异，则心已成显现，抑或显现已成心，当审察之。譬如明净之水晶球，因外缘而显现各种色彩般，从无碍之心，于未清净前，遇外缘之时，显现为多种，然体性并非心之外，如是决断后，确定种种显现为心。三、斩断住变之根本：于等持之状态中，令其安住于坦然之状态，并观察住分之自性。又于安住之状态中，令一动摇猛然变动，并观察彼之自性。以住动二者，观察生处、住处、去处之差别。若彼二者有差别，则观察好坏或赞不赞，彼成立未成立，有无确定之差别。若未成立差别，则以异亦同为例耶？若无异，则于三时何者无异？若以同为例，则如何相同等，当观察与分析之。二者皆是心性，唯一离根，无有确定，自知自净自明空性，于体性上了知为一，则住动之遮立取舍皆不需，安住则于安住之上，动摇则于动摇之上，确定为明空自解脱。四、将任何生起回遮为无生：于等持之状态中，如是分别念与种种显现，乃心性无碍之游舞。今此心性之自性为何？如是专注而视，并观察生处、住处、去处三者。彼亦首先非由因所生，乃本初离根。中间于形状、形态等任何处皆不住留，且离于确定。最终无有去往此处之踪迹，如自鸣之海螺般了知，从本初
English
And should be known. The manifestation of the unobstructed mind arises in conceptual thoughts, or only appears there, but conceptual thoughts and mind-essence are inseparable, like the ocean and waves, should be understood. Second, deciding appearances as mind: In the state of equipoise, allow any external appearance to arise, and examine the three places of origin, dwelling, and going. Are the appearance and mind one or different? If different, how do they exist as outer and inner, above and below each other? Does each establish its own independent essence, or does it only appear as such? If it only appears as such, then there is only one mind, and appearing as two is contradictory. If appearance and mind are not different, then examine whether the mind has become appearance or the appearance has become mind. For example, just as a clear crystal ball appears in various colors due to external conditions, from the unobstructed mind, until it is purified, when encountering external conditions, it appears in various ways, but its essence is not other than mind, and after deciding this, determine that all kinds of appearances are mind. Third, cutting off the root of abiding and moving: In the state of equipoise, let it abide in a relaxed state, and observe the self-nature of the abiding aspect. Also, in the state of abiding, let a movement suddenly change, and observe its self-nature. With these two, abiding and moving, examine the differences in identifying the three places of origin, dwelling, and going. If there is a difference between the two, then examine the differences in whether they are good or bad, praised or not praised, whether they are established or not, and whether there is identification or not. If the difference is not established, then is the difference also taken as an example of sameness? If there is no difference, then in which of the three times is there no difference? If the same is taken as an example, then how are they the same, etc., should be observed and analyzed. Both are mind-essence, the only one without a root, without identification, self-knowing, self-purifying, self-luminous emptiness, and after realizing that they are one in essence, there is no need to accept or reject, abandon or adopt abiding and moving. If abiding, then on top of abiding, if moving, then on top of moving, determine that it is clear and empty, self-liberated. Fourth, turning whatever arises back to unborn: In the state of equipoise, like this, conceptual thoughts and various appearances are the unobstructed play of mind-essence. Now, what is the self-nature of this mind-essence itself? Look intently and examine the three places of origin, dwelling, and going. That is, first, it is not produced by a cause, it is rootless from the beginning. In the middle, it does not abide anywhere in shape, form, etc., and is free from identification. Finally, there is no trace of going here, and it is understood like a self-sounding conch shell, from the beginning.