Tibetan
་ལྟ་བ༔ དབྱེར་མེད་གཉུག་མར་འཇོག་པའོ༔ དང་པོ་ནི༔ སྔོན་འགྲོའི་ཉམས་མྱོང་ཚད་ལྡན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན༔ གནས་དབེན་པར་འདུ་འཛིན་དང་རྣམ་གཡེང་གི་འབྲེལ་ཐག་ཐམས་ཅད་རྦད་ཀྱིས་བཅད༔ ལིང་གིས་བོར༔ ལྟོས་མེད་དུ་འཇོག༔ རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་སྐྱེས་བར་སྒྲུབ་པའི་ས་རྡེ་འཛུགས་པའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པོས༔ བདེ་བའི་སྟན་ལ་ལུས་གནད་བསྲང༔ དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག༔ སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང༔ བླ་མ་རང་ལ་བསྟིམས་ནས་ཐུགས་ཡིད་བསྲེས་པའི་ངང་ཆད་པ་ངལ་བསོ་བ་བཞིན་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་ཅིའང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད༔ དབང་པོ་རབ་ལ་དེ་ཁོ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ༔ དབང་པོ་འབྲིང་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་མ་ནུས་ན༔ བསྐྱེད་བཟླས་ལ་སེམས་འཛིན་པར་བྱ་སྟེ༔ སྔོན་འགྲོ་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས༔ དངོས་གཞི་གསལ་འདེབས་པའི་ཚིག་བཤད་ནི༔ འདོན་སྒོམ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས༔ ཧྲཱི༔ སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་གཉུག་མའི་ངང༔ འགག་མེད་ཧྲཱིཿཡི་སྒྲ་གདངས་ཀྱིས༔ སྣང་སྲིད་དངོས་འཛིན་དབྱིངས་སུ་ཡལ༔ དེ་ལས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཀུན༔ པདྨ་དྲ་བའི་ཞིང་གི་གཞིར༔ རྡོ་རྗེ་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དང༔ རིན་ཆེན་ གཞལ་མེད་ཁང་བཟང་དབུས༔ པད་ཉི་ཟླ་བའི་གདན་གྱི་སྟེང༔ བདག་ཉིད་བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་དངོས༔ འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་པདྨའི་རྒྱལ༔ དམར་གསལ་པདྨ་རཱ་གའི་མདངས༔ ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་དང་པོ་གཉིས༔ ཐལ་སྦྱར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་བསྣམས༔ འོག་མ་ཕྲེང་བ་ཨུཏྤལ་འཆང༔ པང་དུ་གསང་བ་ཡེ་ཤེས་དམར༔ ཌཱ་རུ་ཐོད་ཆང་འཛིན་པས་འཁྲིལ༔ གཉིས་ཀ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་དང༔ དར་དང་རིན་ཆེན་རུས་པས་བརྒྱན༔ ཞི་ཆགས་ཅུང་ཟད་ཁྲོས་པའི་ཉམས༔ རྡོ་རྗེ་པདྨའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས༔ སྣང་སྟོང་འོད་ལྔའི་ཀློང་ན་བཞུགས༔ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འགྲོ་འདུལ་སྲས༔ ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་རིགས་ལྔ་ཡུམ༔ ཚོགས་ཡུལ་སེམས་དཔའ་ལྕམ་དྲལ་དང༔ ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་ཐུབ་པ་དྲུག༔ ལྟ་བ་དུས་བཞི་སྒོ་སྐྱོང་ཚོགས༔ དུས་གསུམ་རྟོག་ཚོགས་རྣམ་དག་པ༔ བདེ་གཤེགས་ཁྲག་འཐུང་རབ་འབྱམས་ལྷ༔ ཉི་མ་དང་ནི་འོད་ཟེར་བཞིན༔ མ་བསྐྱེད་ཡེ་རྫོགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ༔ སྤྱི་བོར་པད་ཉི་ཟླ་སྟེང་དུ༔ རྩ་བའི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང༔ པདྨ་འབྱུང་གནས་སྐུ་མདོག་དམར༔ རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་ཡུམ་དང་འཁྲིལ༔ བརྒྱུད་གསུམ་བླ་མའི་སྤྲིན་ཕུང་འཕྲོ༔ ཀུན་ཀྱང་ཆུ་ཟླ་འཇའ་ཚོན་ལྟར༔ སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ༔ དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་གྱུར༔ ཅེས་གསལ་བཏབ་ལ་བཟླས་པའི་དམིགས་པ་ནི༔ ཐོག་མར་སྤྱི་བོའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་རྩེ་ གཅིག་པས་གསོལ་བ་གདབ༔ དབང་བཞི་ལེན་པའི་དམིགས་པ་དང་བཅས་བསྙེན་སྔགས་ཅུང་ཟད་བཟླས་མཐར༔ བླ་མ་ཨོ་རྒྱན་རྡོ་རྗེ་འཆང༔ དགྱེས་པ་ཆེན་པོས་རང་ལ་ཐིམ༔ བྱིན་བརླབས་ཐུགས་ཡིད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས༔ ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་གྱུར༔ ཅེས་བརྗོད་ཅིང་མཉམ་པར་བཞག༔ དེ་ནས་ཡི་དམ་གྱི་བཟླས་པ་ནི༔ ཐུགས་ཀར་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་དབུས༔ ཧྲཱིཿཡིག་དམར་གསལ་སྔགས་ཀྱིས་བསྐོར༔ འོད་ཟེར་མཆོད་པའི་ཚུལ་དུ་འཕྲོས༔ རབ་འབྱམས་བདེ་གཤེགས་དགྱེས་པ་བསྐྱེད༔ སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དབྱིག༔ ལྷ་སྔགས་ཕྱག་མཚན་རྣམ་པ་རུ༔ ཆར་ལྟར་བབས་ཏེ་བདག་ལ་ཐིམ༔ སྒྲིབ་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་གྱུར༔ ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃྃ་ཧྲཱི༔ ཞེས་བཟླ༔ ལས་སྦྱོར་ནི༔ སླར་ཡང་བདག་ཉིད་ལུས་དཀྱིལ་གྱི༔ ལྷ་ལས་འོད་ཟེར་མཁའ་ཁྱབ་འཕྲོས༔ ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་དོང་ནས་སྤྲུགས༔ འཕགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་གྱུར༔ ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཧྲཱིཿཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ་དྷཱུ་མ་གྷ་ཡེ་ན་མ་སྭཱ་ཧཱ༔ བོ་དྷི་ཙིཏྟ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཛྙཱ་ན་དྷཱ་ཏུ་ཨཱ༔ ཨོཾ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུྃ་བྷྱོ་ཧཱུྃ༔ མ་མ་སརྦ་སཏྭ་པཱ་པཾ་ཀླེ་ཤ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ༔ ཞེས་པའང་ཅི་རིགས་བཟླའོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་བསྐྱེད་བཟླས་ཅུང་ཟད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས༔ དངོས་གཞི་ལུས་གནད་བསྲང༔ རླུང་རོ་བསལ་ལ་ནང་དུ་བར་རླུང་ཙམ་བསྟེན༔ ཡིད་ཀྱིས་ལྷ་སྐུའི་གསལ་ཆ་འདོན༔ གསལ་སྣང་ ཐོན་པ་དང༔ རང་སེམས་དང་ལྷ་སྐུ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག༔ དེའི་ངང་ལ་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཐོལ་སྐྱེས་རྦད་ཀྱིས་བཅད་ལ་སེམས་གཟུང༔ རེས་ཐུགས་ཀའི་སྔགས་ཕྲེང་གསལ་བཏབ་ལ་དེ་དང་སེམས་བསྲེས་ཏེ་འཇོག༔ མཐར་ཐུགས་སྲོག་ཧྲཱིཿཡིག་ཁོ་ན་ལ་རླུང་སེམས་བསྡུས་ཏེ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ༔ ཐུན་འཇོག་པ་ན༔ སྣོད་བཅུད་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན༔ ཧྲཱིཿཡིག་ལ་ཐིམ་འོད་གསལ་ངང༔ སླར་ཡང་མ་བཅོས་རྩ་བའི་ལྷ༔ མཁའ་ལས་འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་ཤར༔ དགེ་བ་འདི་ཡིས་བདག་གཞན་ཀུན༔ ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་དོང་སྤྲུགས་ནས༔ སྲིད་ན་འགའ་ཡང་མི་གནས་པར༔ ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མྱུར་ཐོབ་ཤོག༔ ཅེས་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསླབས་པས་ལྷ་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གསལ་སྣང་གི་ངང་དུ་སེམས་བྱུང་གི་རྙོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བརྟན་པོ་ཐོབ་པར་
Chinese
观见，置于无别本然中。首先，若先导的合格体验已在相续中生起，则于寂静处，彻底断除与散乱和分别念的一切关联，如弃敝屣般抛弃，置于无所依赖之境。在未生起殊胜证悟之前，以稳固的誓愿，树立修持的基石。于安乐之座上，端正身姿，专注忆念。从皈依直至上师瑜伽，一心一意地修持。融入上师自身，于心意交融的状态中，如小憩般放松，不对过去、现在、未来三时的任何念头加以执著，任其自然消融。对于上根者而言，仅此便能自然而然地安住于禅定之中。若中等根器者未能生起三摩地，则应将心专注于生起次第和念诵之上。如是，以各种方式修习先导，调伏自心。接下来，是关于正行观想的开示：通过念诵与观修相结合，（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）心性未作之本然状态中，无有阻碍（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）之音声，令显现与有情之实执消融于法界。由此，所有外器世间，皆成为莲网刹土之基。于金刚防护轮与珍宝无量宫殿之中，莲花、日、月之座垫上，自身即为一切善逝之本体，世间自在莲花之王，红色明亮，如红宝石般光彩夺目。一面四臂，最初双手结说法印，持五股金刚杵，下方双手持念珠与乌巴拉花。怀抱明妃智慧秘密红色身，以手鼓和颅碗之乐声相拥。双方皆以鲜花花环、丝绸、珍宝和骨饰庄严。呈现寂静、慈爱、略带忿怒之相。以金刚莲花跏趺坐姿，安住于显空五光之界中。方便与智慧调伏众生之子，五蕴五大之五部佛母，会众本尊佛父佛母，以及烦恼自解脱之六能仁，见四时之护门众，三时念头之清净众，善逝饮血诸尊，如太阳与光芒般，不生而本自圆满，任运成就。于顶轮莲花日月之上，根本上师金刚持，莲花生大师身红色，与持金刚铃之明妃相拥。三传承上师之云聚散发，一切皆如水中之月、彩虹般，显现而自性不成立，乃为誓言。
English
The view: settling into the indivisible, natural state. Firstly, when a qualified experience of the preliminaries has arisen in the mindstream, in a secluded place, completely sever all connections with busyness and distraction, discard them like worn-out shoes, and settle into a state of non-reliance. Until a special realization arises, with a firm vow to establish the foundation for practice, straighten the body on a comfortable seat, and maintain mindfulness. From refuge to guru yoga, practice with one-pointed focus. Dissolve into the guru himself, and in the state of blending mind and heart, relax as if taking a break, without clinging to any thoughts of the past, present, or future, let them dissolve naturally. For those of the highest capacity, this alone will naturally lead to abiding in meditation. If those of middling capacity are unable to generate samadhi, then the mind should be focused on generation stage and recitation. Thus, having trained the mindstream through various methods of practicing the preliminaries, next is the instruction on clarifying the main practice: Through the union of recitation and visualization, (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Literal Chinese Meaning: Shame) in the uncorrected, natural state of mind, with the unobstructed sound of (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Literal Chinese Meaning: Shame), may the clinging to appearances and beings dissolve into the dharmadhatu. From this, may all outer container worlds become the basis of the lotus net realm. Within the vajra protection wheel and the precious immeasurable palace, on a lotus, sun, and moon seat, may I myself be the embodiment of all sugatas, the lord of the world, the lotus king, red and bright, with the radiance of a ruby. One face, four arms, the first two hands in the mudra of teaching, holding a five-pronged vajra, the lower hands holding a mala and an utpala flower. Embracing the red form of the secret wisdom consort, entwined with the sound of the damaru and skull cup. Both adorned with garlands of flowers, silk, jewels, and bone ornaments. Presenting a peaceful, loving, and slightly wrathful demeanor. In the vajra lotus posture, residing in the expanse of the five lights of appearance and emptiness. The sons of skillful means and wisdom who tame beings, the five buddha mothers of the five aggregates and elements, the assembly of heruka and heruka consorts, and the six munis who liberate afflictions on their own, the gate-guarding assembly of the four views, the pure assembly of the thoughts of the three times, the ocean of blissful, blood-drinking deities, like the sun and its rays, unborn and primordially complete, spontaneously accomplished. On the lotus, sun, and moon above the crown of my head, the root guru Vajradhara, Padmasambhava with a red body, embracing the consort holding the vajra bell. The cloud of the three lineages of gurus emanates, all like reflections of the moon in water and rainbows, appearing but without inherent existence, this is the samaya.
Chinese
智慧无别已成故，如是明示而念诵之所缘为：首先，以唯一敬信，向头顶之上师祈请；以得四灌顶之想，略诵念修咒后，上师邬金金刚持，大乐之中融入自身，加持心意融为一，智慧于续中生起已，如是说而安住。之后，本尊之念诵为：于心间日月交合之中，（ཧྲཱིཿ，hrih，hrīḥ，舍）字红色明亮，咒语围绕之，光芒以供养之形式放射，令无量安乐逝者生喜，身语意之智慧降临，化为天神咒语手印等，如雨降般融入自身，净除障碍，获得加持。念诵：嗡嘛呢呗美吽舍（ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃྃ་ཧྲཱིཿ，oṃ maṇi padme hūṃ hrīḥ，oṃ maṇipadme hūṃ hrīḥ，嗡 玛尼 贝美 吽 舍）。事业为：再次，自成身坛城之，天神之光芒遍布虚空，从根本上撼动三界轮回，化为圣者之身语意。嗡啊吽舍 嗡嘛呢呗美吽 杜玛嘎耶纳玛 梭哈（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཧྲཱིཿཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ་དྷཱུ་མ་གྷ་ཡེ་ན་མ་སྭཱ་ཧཱཿ，oṃ āḥ hūṃ hrīḥ oṃ maṇi padme hūṃ dhūma ghaye nama svāhā，oṃ āḥ hūṃ hrīḥ oṃ maṇipadme hūṃ dhūma ghaye nama svāhā），菩提吉大玛哈苏卡嘉纳达图啊（བོ་དྷི་ཙིཏྟ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཛྙཱ་ན་དྷཱ་ཏུ་ཨཱཿ，bodhicitta mahāsukha jñānadhātu āḥ，bodhicitta mahāsukha jñānadhātu āḥ），嗡 汝汝汝汝吽 炯吽（ཨོཾ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུྃ་བྷྱོ་ཧཱུྃ༔，oṃ rulu rulu hūṃ bhyo hūṃ，oṃ rulu rulu hūṃ bhyo hūṃ），玛玛萨瓦萨埵巴巴姆 嘎列舍 香定 咕噜 梭哈（མ་མ་སརྦ་སཏྭ་པཱ་པཾ་ཀླེ་ཤ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱཿ，mama sarva sattva pāpaṃ kleśa śāntiṃ kuru svāhā，mama sarva sattva pāpaṃ kleśa śāntiṃ kuru svāhā），也应随力念诵。如是稍作生起念诵之前行，正行则端正身姿，排除浊气，于内稍作持气，以意明观天神身相之明分，明相生起之时，自心与天神身相无别融合，一心安住。于彼状态中，无论生起何种分别念，皆猛然斩断，摄持心念。间或明观心间之咒鬘，与之融合而安住。最终，将气与心念收摄于心命（ཧྲཱིཿ，hrih，hrīḥ，舍）字之上，平等安住，乃为三摩地之主要。收座之时，器情世间蕴界处，皆融入（ཧྲཱིཿ，hrih，hrīḥ，舍）字光明之中，再次，未作矫饰之根本天神，如彩虹般自虚空显现。以此善根，愿我等他众，从根本上撼动三界轮回，于有寂之中无有安住，一切众生速疾获得菩提。如是，以座短次数多之方式修习，于天神身相大乐之明相之中，一切心所之纷扰寂灭之轻安之智慧，得以稳固获得。
English
The wisdom is inseparable, thus clarifying the object of recitation: First, with single-pointed devotion, pray to the guru above the crown of the head; with the intention of receiving the four empowerments, recite the approach mantra slightly, then Guru Orgyen Vajradhara, in great bliss, dissolves into oneself, blessings, mind, and heart become one, wisdom arises in the lineage, thus saying and abiding. Then, the recitation of the yidam is: In the center of the union of the sun and moon in the heart, the red and clear (ཧྲཱིཿ，hrih，hrīḥ，seed syllable) syllable is surrounded by mantras, rays of light radiate in the form of offerings, causing joy to the countless Sugatas, the wisdom of body, speech, and mind descends, transforming into deities, mantras, hand symbols, etc., falling like rain and dissolving into oneself, purifying obscurations, and receiving blessings. Recite: Om Mani Padme Hum Hrih (ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃྃ་ཧྲཱིཿ，oṃ maṇi padme hūṃ hrīḥ，oṃ maṇipadme hūṃ hrīḥ，Om Mani Padme Hum Hrih). The activity is: Again, from the deity of one's own body mandala, rays of light spread throughout the sky, shaking the three realms of samsara from their roots, transforming into the body, speech, and mind of the noble ones. Om Ah Hum Hrih Om Mani Padme Hum Dhuma Ghaye Nama Svaha (ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཧྲཱིཿཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ་དྷཱུ་མ་གྷ་ཡེ་ན་མ་སྭཱ་ཧཱཿ，oṃ āḥ hūṃ hrīḥ oṃ maṇi padme hūṃ dhūma ghaye nama svāhā，oṃ āḥ hūṃ hrīḥ oṃ maṇipadme hūṃ dhūma ghaye nama svāhā), Bodhicitta Maha Sukha Jnana Dhatu Ah (བོ་དྷི་ཙིཏྟ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཛྙཱ་ན་དྷཱ་ཏུ་ཨཱཿ，bodhicitta mahāsukha jñānadhātu āḥ，bodhicitta mahāsukha jñānadhātu āḥ), Om Rulu Rulu Hum Bhyo Hum (ཨོཾ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུྃ་བྷྱོ་ཧཱུྃ༔，oṃ rulu rulu hūṃ bhyo hūṃ，oṃ rulu rulu hūṃ bhyo hūṃ), Mama Sarva Sattva Papam Klesha Shanti Kuru Svaha (མ་མ་སརྦ་སཏྭ་པཱ་པཾ་ཀླེ་ཤ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱཿ，mama sarva sattva pāpaṃ kleśa śāntiṃ kuru svāhā，mama sarva sattva pāpaṃ kleśa śāntiṃ kuru svāhā), should also be recited as appropriate. Having done such generation and recitation as a preliminary, the main practice is to straighten the body posture, expel impure air, and maintain a slight amount of air inside, with the mind clarifying the clear aspect of the deity's form, when the clear appearance arises, one's own mind and the deity's form merge without separation and abide single-pointedly. In that state, whatever discursive thoughts arise, cut them off abruptly and hold the mind. Occasionally, clarify the mantra garland in the heart and merge with it and abide. Finally, gather the air and mind into the heart-life (ཧྲཱིཿ，hrih，hrīḥ，seed syllable) syllable alone and abide equally, which is the main part of samadhi. When ending the session, all the outer and inner worlds, aggregates, elements, and sources, dissolve into the (ཧྲཱིཿ，hrih，hrīḥ，seed syllable) syllable of light, again, the unadorned root deity, appears from the sky like a rainbow. By this virtue, may I and all others, shake the three realms of samsara from their roots, and without abiding in existence, may all beings quickly attain enlightenment. Thus, by practicing in the manner of short sessions with many repetitions, in the clear appearance of the great bliss of the deity's form, the wisdom of pliancy, in which all the disturbances of mental events are pacified, will be firmly attained.