Tibetan
་ལས་གཞན་པ་དངོས་འཛིན་ཅན་དུ་བདེན་མི་སྲིད་དེ། སེམས་ངོ་བོས་སྟོང་པས་དོན་དམ་དུ་སྣང་ཆ་ལ་འཛིན་མཁན་མེད། སྣང་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། སྟོང་པའི་རང་རྩལ་རང་མདངས་རང་བཞིན་ཙམ་དུ་གསལ་བ་ཡིན་པས། སྣང་བ་བརྟགས་ ན་སྟོང་སེམས་བལྟས་ཀྱང་སྟོང་། དེ་གཉིས་ཀ་ངོ་བོ་སྟོང་ལ་རྣམ་པ་གསལ་བས་སྟོང་གསལ་ཟུང་འཇུག །སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཁྱེར་ལ་གསུམ། དབང་པོ་རབ་བར་དོ་མེད་པར་གྲོལ་བ། འབྲིང་བར་དོར་གྲོལ་བ། ཐ་མ་འདའ་ཀ་འཆི་བྲོད་ཀྱི་གདམས་པ་རྣམས་སོ། །དང་པོ་དབང་པོ་རབ་བར་དོ་མེད་པར་གྲོལ་བའི་གདམས་པ་ནི་གསུམ། ལུས་ལྷ་སྐུར་སྒོམ་པ་སྒྱུ་ལུས། ཡིད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་སུ་བསྒོམ་པ་འོད་གསལ། གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ཟུང་འཇུག་དང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལུས་ལྷ་སྐུར་བསྒོམ་པ་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་གདམས་པ་ནི། རང་ཐ་མལ་པའི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧྲཱིཿདཀར་པོ་གཅིག་བསམ། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་རང་གི་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་མཐིལ་ཡན་ཆད་ཁྱབ་ལུས་སྒྲིབ་དག་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གྱུར་པ་ནི་གསལ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་བསྐྱེད། གཉིས་པ་ཡིད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་སུ་བསྒོམ་པ་འོད་གསལ་གྱི་གདམས་པ་ནི། རང་སེམས་ཡེ་ནས་མ་བཅོས་ རང་བྱུང་རང་གསལ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེ་ལྷག་གེ་བའི་ངང་དུ་བཞག་སྟེ་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གསུམ་པ་གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཟུང་འཇུག་གི་གདམས་པ་ནི། སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བདག་མ་གྲུབ། བསྒོམ་བྱའི་ཡུལ་མ་གྲུབ། སྒོམ་པའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ། མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དུའང་འཛིན་པ་མེད། ཡེ་ནས་ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་པ་སྣང་སྟོང་ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། དེའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་འོད་གསལ་བ་དེ་གཉིས་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་པར་གོམས་འདྲིས་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱས་པས། བར་དོ་མེད་པར་ཆོས་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རབ་བར་དོ་མེད་པའི་ལམ་ཁྱེར་རོ། །གཉིས་པ་དབང་པོ་འབྲིང་བར་དོར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཁྱེར་ནི་གསུམ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དོ་ཕུང་པོ་ཡི་དམ་ལྷའི་སྐུར་བསྒོམས་ནས་ལུས་ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་སྤངས་པ་
Chinese
除了它之外，执着于实有是不可能的，因为心的自性是空性的，所以在胜义谛中没有执着显现者。显现自身的自性也本来就是空性的，只是在空性的自力、自光、自性中显现而已。如果观察显现，则空；如果观察心，也是空。这两者本体是空，而显现是明，所以是空明双运。显现和心无别，显明空双运的智慧显现，就是大悲的密意。第四，上、中、下三种根器的道用有三种：上根器无中阴解脱，中根器中阴解脱，下根器临终迁识的窍诀。第一，上根器无中阴解脱的窍诀有三种：身观为本尊身是幻身，意观为大悲心的心是光明，观无二为独一明点是双运。这三种中的第一个，身观为本尊身是幻身的窍诀是：在自己平凡之心的心间，观想一个月亮坛城之上有一个白色啥（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉字字面意思：舍）。从那里发光，遍布自己从头顶到脚底，身体的障碍清净，成为大悲尊的身相，这是清晰而没有执着的，如镜中的影像一般；显现而没有自性，如空中的彩虹一般生起。第二，意观为大悲心的心是光明的窍诀是：自己的心本来就是不造作的， 安住在自生、自明、坦然、敞亮的状态中，心性自然光明是法身，远离戏论。第三，无二独一明点双运的窍诀是：没有能修的作者，没有所修的对境，没有修行的本体，仅仅是没有成立，也没有执着。本来就如实不造作，显空本尊身如幻化一般。它的本体自性不造作是光明，这两者如太阳和光芒一般，安住在俱生双运的自性中不动摇，习惯稳固，由此证悟，在中阴中无有阻碍而成就法身，这是上根器无中阴的道用。第二，中根器在中阴中解脱的道用有三种：在禅定中，将中阴的蕴观想为本尊的身相，从而断除对凡俗身体的执着。
English
Apart from that, it is impossible to be true with clinging to reality, because the nature of the mind is emptiness, so in the ultimate truth there is no one who clings to appearances. The nature of appearance itself is also empty from the beginning, and it only appears in the self-power, self-luminosity, and self-nature of emptiness. If you observe the appearance, it is empty; if you observe the mind, it is also empty. The essence of both is emptiness, and the appearance is clear, so it is the union of emptiness and clarity. The appearance and mind are inseparable, and the wisdom of the union of clarity and emptiness manifests, which is the intention of great compassion. Fourth, there are three ways to carry the path for the three faculties of superior, medium, and inferior: the superior faculty is liberated without the bardo, the medium faculty is liberated in the bardo, and the inferior faculty is the instruction of transference at the time of death. First, the instruction of the superior faculty being liberated without the bardo has three parts: meditating on the body as the deity's form is the illusory body, meditating on the mind as the heart of great compassion is luminosity, and meditating on non-duality as the single thigle is union. The first of these three, the instruction of meditating on the body as the deity's form is the illusory body: In the heart of one's ordinary mind, visualize a white HRIH (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: shame) on top of a moon mandala. From there, light radiates, pervading from the crown of one's head to the soles of one's feet, purifying the obscurations of the body, and transforming into the form of the Great Compassionate One, which is clear and without grasping, like a reflection in a mirror; appearing but without inherent existence, like a rainbow in the sky. Second, the instruction of meditating on the mind as the heart of great compassion is luminosity: One's own mind is naturally uncorrected, Abiding in a state of self-arising, self-illuminating, relaxed, and clear, the nature of mind is naturally luminous, the Dharmakaya, free from elaboration. Third, the instruction of non-dual single thigle union: There is no agent of meditation, no object of meditation, no entity of meditation, and there is no grasping even in the mere absence of establishment. Naturally, just as it is, without contrivance, the appearance of emptiness, the deity's form is like an illusion. Its essence, its uncreated nature, is luminosity, and these two, like the sun and its rays, abide unshakably in the nature of coemergent union, becoming familiar and stable. By this, one attains Buddhahood in the Dharmakaya without the bardo, which is the path-carrying of the superior faculty without the bardo. Second, the path-carrying of the medium faculty being liberated in the bardo has three aspects: In meditative absorption, the aggregates of the bardo are visualized as the form of the yidam deity, thereby abandoning attachment to the ordinary body.
Tibetan
ནི་ལྷའི་སྣང་བ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་དུ་གཞུག་སྟེ། བཅོས་མིན་རང་ལུས་ཕུང་ཁམས་གདོད་ནས་ལྷར་གྲུབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ང་རྒྱལ་བསྟེན། ངག་ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་སྤངས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཡི་གེ་དྲུག་པ་གྲགས་སྟོང་སྔགས་ཀྱི་རང་སྒྲ་གཞོམ་མེད་ནཱ་དའི་རང་བཞིན་རླུང་སྔགས་དབྱེར་མེད་གདོད་ནས་ཡིན་པ་ལ་ངེས་ཤེས་བཅོས་མིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་འབད་ རྩོལ་མེད་པར་བསྟེན། ཡིད་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་སྤངས་ཏེ་བདེ་སྟོང་རྟོག་མེད་ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གདོད་ནས་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། སོམ་ཉི་སྤངས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིད་ལ་བསྟེན་དུ་གཞུག་གོ །དེ་ལྟར་སྒོ་གསུམ་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་བཟློག་ནས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བསྟེན་པར་བྱས་པས་དེ་ཉིད་བཅོས་མིན་དུ་འཆར་རོ། །གཉིས་པ་འཆི་ཁ་བར་དོ་ལྷའི་སྐུ་མི་གསལ་བ་གསལ་བཏབ། འཆི་བ་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད། འཆི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པའི་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་བཤམ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྲིས་སྐུ་མདུན་དུ་བཀྲམ་པ་ལ། དེ་ལ་མིག་བལྟས་ལ་གསལ་བཏབ། ངག་ཏུ་ཡི་གེ་དྲུག་པ་བཟླས་ཤིང་གྲགས་སྟོང་དུ་གསལ་བཏབ། རང་གཞན་གྱི་འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་གང་ལའང་ཆགས་པ་མི་བྱ། རྫས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཚོགས་གསོག་ཏུ་བཏང་ལ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་དབྱེར་མེད་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྲིད་པ་བར་དོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཕྲོ་མཐུད་ནས་བག་ཆགས་སད་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ལུས་འདི་བོར། ཕྱི་མ་མ་བླང་བའི་སྲིད་པ་བར་དོར་ ལུས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ །ངག་གསུང་། ཡིད་ཐུགས་སུ་གྲོལ་བར་ངེས་པ་ནི། དབང་པོ་འབྲིང་བར་དོར་འཚང་རྒྱ་བའི་གདམས་པའོ། །གསུམ་པ་དབང་པོ་ཐ་མ་འདའ་ཀ་འཆི་བྲོད་ཀྱི་གདམས་པ་ནི། གང་ཟག་དབང་པོ་ཐ་མ་དེས། དུས་ཀུན་ཏུ་བདག་ནམ་འཆི་ཆ་མེད། འཆི་བའི་ཚེ་གང་གིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམས་ཤིང་དགེ་བའི་བསྐུལ་མ་གདབ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ལུས་ལྷ། ངག་སྔགས། ཡིད་ཆོས་ཉིད་གསུམ་དུ་བརྟན་པར་བྱ། འཆི་བའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད། རིག་པ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་བཏང་། རིག་པ་ལས་སུ་རུང་བས་ལྷ་མི་འདོད་རིམ་གྱིས་ལུས་བླངས་ནས་ཕྱི་མར་འཚང་རྒྱའོ། །དབང་པོ་ཐ་མའི་ལམ་ཁྱེར་འདའ་ཀ་འཆི་བྲོད་ཀྱི་གདམས་པའོ།
Chinese
即，将神之显现融入相续，对非造作的自身血肉之蕴界，原本即是天神生起定解，不起丝毫怀疑，生起我慢。舍弃庸常之语的执着，将大悲怙主的六字，声空咒语的自声，无坏灭那达之自性，风咒无别原本即是之定解，以非造作的金刚念诵，无有勤作而修持。舍弃庸常之心之显现执着，于乐空无念，深明二取不二之智慧法身大乐，自心原本即是生起于彼执着的定解。舍弃犹豫，将法性之显现融入于意。如是，转变三门庸常之显现执着，于大悲怙主的身语意而修持，则彼即非造作而显现。第二，临终中阴天神之身不明显令其明显。生起对死亡的畏惧。为死魔所缠之时，陈设对三宝的供养。将大悲怙主的画像陈设于前方，以眼观之而令其明显。口中念诵六字真言，于声空中令其明显。对自他的眷属与受用，不起任何贪执。将所有财物器用，用于积聚资粮，身语意三，于大悲怙主的身语意无别，无有分离而修持。第三，于有中阴，延续彼定，由习气苏醒，而使大悲怙主之身于果显现，即舍弃此身。于未取后有之有中阴，身大悲怙主之身，语语，意意中解脱是确定的。此乃根器中等者于中阴成佛之窍诀。第三，根器下等者临终畏死之窍诀是，根器下等之人，时时想着我何时死亡没有定准，临死之时谁也救不了我，要反复这样想，并种下善的动机。任何时候都要使身体是天神，语言是咒语（藏文：སྔགས།，梵文天城体：मन्त्र，梵文罗马拟音：mantra，汉语字面意思：真言），心是法性三者稳固。临死的时候，要生起对走向菩提道的向往。觉性放到虚空的边际，放到极乐世界。觉性可以随意取舍，次第取舍天人身体，来世成佛。这是根器下等者的临终畏死之窍诀。
English
Namely, to rely on the appearance of deities in the continuum, to cultivate pride without doubt that the unfabricated self, the aggregates and elements, are originally established as deities. Abandoning attachment to ordinary speech, the six syllables of the Great Compassionate One, the self-sound of the empty mantra, the indestructible nature of Nada, the wind mantra inseparable, originally being the certainty, to rely on the unfabricated Vajra recitation without effort. Abandoning the appearance and attachment of the ordinary mind, the bliss-emptiness, non-conceptual, profound and clear, non-dual wisdom Dharmakaya, great bliss, the self-mind is originally the certainty of being attached to it. Abandoning doubt, to rely on the appearance of reality in the mind. Thus, reversing the ordinary appearance and attachment of the three doors, by relying on the body, speech, and mind of the Great Compassionate One, it will appear un fabricated. Second, in the dying Bardo, the deity's body that is not clear is made clear. Generate fear of death. At the time of being afflicted by the disease of death, arrange offerings to the Three Jewels. Spread out the painted image of the Great Compassionate One in front, look at it with your eyes and make it clear. Recite the six-syllable mantra in the mouth, and make it clear in the empty sound. Do not be attached to any of your own or others' retinues and enjoyments. All material possessions should be used for accumulating merit, and the three doors of body, speech, and mind should be relied upon as inseparable from the body, speech, and mind of the Great Compassionate One. Third, in the Sipa Bardo, continuing the samadhi, the habits awaken, and the body of the Great Compassionate One manifests as the fruit, that is, abandoning this body. In the Sipa Bardo, which has not taken the next life, the body of the Great Compassionate One, speech, and mind are certain to be liberated. This is the instruction for those of medium ability to attain enlightenment in the Bardo. Third, the instruction for the least capable person to fear death at the time of death is that the least capable person should always think that I do not know when I will die, and that no one can save me at the time of death, and should think this repeatedly and plant good motivation. At all times, the body should be the deity（藏文：ལྷ།，梵文天城体：देवता，梵文罗马拟音：devatā，汉语字面意思：天）, the speech should be the mantra（藏文：སྔགས།，梵文天城体：मन्त्र，梵文罗马拟音：mantra，汉语字面意思：真言）, and the mind should be stable in the three aspects of reality. At the time of death, one should generate a desire to go to the path of enlightenment. The awareness should be sent to the edge of the sky, to the realm of Sukhavati. The awareness can be taken and abandoned at will, and the bodies of gods and humans can be taken and abandoned in order to attain enlightenment in the next life. This is the instruction for the least capable person to fear death at the time of death.