Tibetan
ལ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཡིན། གཉིས་པ་ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་དུ་བཞག་པ་ནི། མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་མཐོང་བ་རྣམས་སྡུག་པ་ལ་ཆགས། མི་སྡུག་པ་ལ་སྡང་བ་མེད་པར་རང་ཤར་རང་གྲོལ། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་སྙན་མི་སྙན། སྣའི་ཡུལ་དུ་དྲི་ཞིམ་མི་ཞིམ། ལྕེའི་ཡུལ་དུ་རོ་ལེགས་མི་ལེགས། ལུས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རེག་བྱ་འཇམ་མི་འཇམ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་དགའ་མི་དགའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་པར་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཡིན་ལ། དེ་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཇི་ལྟར་གྲོལ་ཡང་། ཚོགས་དྲུག་གི་འཛིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན། སེམས་ངོ་བོ་སྟོང་པར་འདུག་པ་དེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་པ་ཡིན། གསུམ་པ་རྐྱེན་སྣང་རང་གྲོལ་དུ་བཞག་པ་ནི། གཉེན་བྱམས་པ་དང་འབྲེལ་བར་འཛིན་པ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཡིན། སེམས་སྟོང་པ་ལ་ཉེ་འབྲེལ་དང་དྲུང་པོ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་རང་ཤར་རང་གྲོལ། དགྲ་སྡང་བ་དང་འཕྲད་ཀྱང་སྡང་བར་འཛིན་པ་རང་སེམས། སེམས་སྟོང་པ་ལ་དགྲ་སྡང་བ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་རང་སྣང་རང་གྲོལ། ལུང་དུ་སྟོན་པ་དང་མི་སྟོན་པ། ངོ་ཤེས་པ་དང་མི་ཤེས་པ། ཆགས་པ་དང་སྡང་བ། སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ། དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བ། བཏང་སྙོམས་སུ་སྣང་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས། སེམས་སྟོང་པ་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་དུ་གྲུབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་རང་ཤར་རང་གྲོལ། དགོས་བྱེད་གསེར་གཡུ་མཐོང་བ་དང་། མི་དགོས་པ་ས་རྡོར་སྣང་བར་མཐོང་ཡང་མཐོང་མཁན་སེམས། སེམས་སྟོང་པ་ལ་དགོས་མི་དགོས་སོགས་ཐམས་ཅད་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཏེ། རྐྱེན་སྣང་ཅི་བྱུང་ཡང་ཤར་བ་མ་འགགས། འཛིན་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རང་སར་ཡལ་ན་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་མོ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་མོ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ་གསུམ། སྲོད་ལ་གཉིད་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ། ནམ་གུང་རྨི་ལམ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ། ཐོ་རངས་གཉིད་སད་ནས་གསལ་སྟོང་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའོ། །དང་པོ་སྲོད་ལ་གཉིད་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ་གསུམ། གཉིད་སྤྲུལ་སྐུ་ལོངས་སྐུ་ཆོས་སྐུར་བཞག་པ་གསུམ། དང་པོ་གཉིད་སྤྲུལ་སྐུར་བཞག་པ་ནི། གཉིད་བྲོ་ནས་ཟི་ཟི་ཤེས་པ་ཐིབ་ཐིབ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཤེས་པ་འཐོར་བ་དེ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ནས་བསྒྲིམས་ཏེ་ཡུལ་ལ་བསྡུས་ལ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་གཉིད་ལོངས་སྐུར་བཞག་པ་ནི། གཉིད་བྲོ་བའི་ཚེ་རང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་གསལ་བའི་སྨིན་ཕྲག་ཏུ་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་གཅིག་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་གཏད་ལ་བཞག་གོ །གསུམ་པ་གཉིད་ཆོས་སྐུར་བཞག་པ་
Chinese
第一是，大悲的见解。第二是，将六识安立为自解脱，即：眼识所见的色，对于悦意的生起贪执，对于不悦意的生起嗔恨，不如此而自生自灭；同样，耳识所听的声音，悦耳与不悦耳；鼻识所嗅的气味，香与不香；舌识所尝的滋味，好与不好；身识所触的触感，柔软与不柔软；意识所觉的，喜与不喜，对于这一切不起贪嗔，而是自生自灭。无论如何生起，无论如何灭去，六识的执着，全部都是心。心的本体安住于空性，这就是大悲的修法。第三是，将因缘显现安立为自解脱，即：与亲友慈爱相连也执着为自己的心，心性本空，亲疏厚薄也无从成立，故而自生自灭。与怨敌仇恨相遇，也执着为嗔恨，也是自己的心。心性本空，怨敌仇恨也无从成立，故而自显自解。顺从教导与不顺从教导，认识与不认识，贪恋与憎恨，出生与不出生，喜悦与不喜悦， 显现为中庸等等，一切都是自己的心。心性本空，这一切都无有能取所取的成立，故而自生自灭。需要之物显现为金银珠宝，不需要之物显现为土石瓦砾，然而见者是心。心性本空，需要与不需要等等一切都是自生自灭，无论因缘显现什么，生起而不阻碍，无执的觉性于自处消逝，这就是大悲的行为。如是白天用于道用，就是大悲的意念相续不断。第二，夜晚用于道用，有三：傍晚将睡眠用于道用，半夜将梦境用于道用，黎明醒来后将明空用于道用。第一，傍晚将睡眠用于道用，有三：将睡眠安立为化身、报身、法身三种。第一，将睡眠安立为化身：当睡意来临，昏昏沉沉，意识模糊之时，将散乱的意识全部收摄，集中于一处而安住。第二，将睡眠安立为报身：当睡意来临时，于自身明观为大悲，于眉间安住一个白色的明点，心不散乱。第三，将睡眠安立为法身
English
First, the view of Great Compassion. Second, establishing the six aggregates as self-liberated means: when forms are seen by the eye consciousness, attachment arises towards the pleasant, and aversion arises towards the unpleasant, but without doing so, they arise and dissolve on their own. Similarly, sounds heard by the ear consciousness, pleasant and unpleasant; smells smelled by the nose consciousness, fragrant and unfragrant; tastes tasted by the tongue consciousness, good and bad; tactile sensations touched by the body consciousness, soft and rough; what is felt by the mind consciousness, joy and displeasure, without attachment or aversion to all of these, they arise and dissolve on their own. No matter how they arise, no matter how they dissolve, the grasping of the six aggregates is all mind. The essence of mind abiding in emptiness is the practice of Great Compassion. Third, establishing conditioned appearances as self-liberated means: holding onto relatives with love is also one's own mind. Since the mind is empty, closeness and intimacy are also not established, so they arise and dissolve on their own. Even when encountering enemies with hatred, holding onto hatred is one's own mind. Since the mind is empty, hatred towards enemies is also not established, so appearances self-liberate. Teaching and not teaching, knowing and not knowing, attachment and hatred, birth and not birth, joy and displeasure, appearing as equanimity, etc., all are one's own mind. Since the mind is empty, none of these are established as grasper and grasped, so they arise and dissolve on their own. Seeing gold and turquoise as desirable, and seeing earth and stones as undesirable, the seer is the mind. Since the mind is empty, desirable and undesirable, etc., all arise and dissolve on their own. No matter what conditioned appearances arise, they arise without obstruction. When non-grasping awareness dissolves into its own place, that is the activity of Great Compassion. Thus, by taking the daytime into the path, the thought of Great Compassion is continuous. Second, taking the nighttime into the path has three aspects: taking sleep into the path in the evening, taking dreams into the path at midnight, and taking clarity and emptiness into the path upon waking at dawn. First, taking sleep into the path in the evening has three aspects: establishing sleep as the three kayas: nirmanakaya, sambhogakaya, and dharmakaya. First, establishing sleep as nirmanakaya: when sleepiness comes and consciousness becomes hazy and dim, gather all the scattered consciousness, concentrate it in one place, and abide there. Second, establishing sleep as sambhogakaya: when sleepiness comes, visualize yourself clearly as Great Compassion, and fix your mind without distraction on a single white bindu at the brow. Third, establishing sleep as dharmakaya.
Tibetan
ནི། གཉིད་ འཐུག་པོ་རྨི་ལམ་མེད་པར་རྟོག་མེད་ལ་ཚོགས་དྲུག་ཀྱང་མ་འགགས་ཤིང་དེར་འཛིན་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་བྱུང་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་ཕྱིར་མ་འབྲངས་བར་ཤར་གྲོལ་འཛིན་མེད་དུ་བཞག་པ་ནི། གཉིད་དང་བསམ་གཏན་འདྲེས་པ་ཡིན་པས། འཆི་བའི་དུས་སུ་ཡང་དབུགས་ཆད་པ་དང་རིག་པ་བརྒྱལ་སངས་ནས་འོད་གསལ་འཆར་བ་དེ་ངོས་མི་ཟིན་མི་སྲིད་པས་བར་དོའི་སྣང་བ་མེད་པར་ཆོས་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནམ་གུང་རྨི་ལམ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ་ཡང་གསུམ། རྨི་ལམ་ངོས་བཟུང་བ། རྨི་ལམ་སྦྱོང་བ། རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་བསྒོམ་སྔགས་བཟླ་བའོ། །དང་པོ་རྨི་ལམ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། གཉིད་ལོག་ཁར་རྨི་ལམ་ངེས་པར་ངོས་ཟིན་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་ཡང་ཡང་བཏང་ཞིང་བསམ་པས། རྨི་ལམ་རྨིས་མ་ཐག་རྨི་ལམ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་ཤིང་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྨི་ལམ་སྦྱོང་བ་ནི། རྨི་ལམ་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་རང་སེམས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་ཅི་བྱས་ཀྱང་བཏུབ་སྙམ་པར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པས་རྨི་ལམ་དུ་བདེ་སྡུག་གི་རྣམ་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་། གཞན་ཡང་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ཞིང་ཁམས་སྦྱོང་བ་སོགས་ཀྱང་སྤྲོ་ན་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་བྱར་རུང་བར་སེམས་ལ། མ་ བྱས་ཀྱང་བཀའ་འབུམ་དུ་མ་གསུངས་པས་ཆད་པའི་སྐྱོན་ནི་མེད་དོ། །གསུམ་པ་རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་བསྒོམ་ཞིང་སྔགས་བཟླ་བ་ནི། རྨི་ལམ་དུ་ངོས་ཟིན་མ་ཐག་འདི་རྨི་ལམ་ཡིན་ལུས་ལྷ་སྐུ་འཕགས་པ་དང་ངག་སྔགས་སུ་བསྒྱུར་སྙམ་པས་ལུས་སྐད་ཅིག་གིས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་བསྒོམ་ཞིང་ངག་ཏུ་ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ་ཞེས་དྲན་ཞིང་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ། རྨི་ལམ་ངོས་མ་ཟིན་ཉིང་འཁྲུལ་ངོས་ཟིན་ནའང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཉིན་སྣང་ལས་ཆེས་ཆེར་གསལ་བ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་སྔགས་འབད་པ་མེད་པར་དྲན་པ་རྒྱུན་དུ་བྱུང་ན་བར་དོར་མི་དྲན་མི་སྲིད་དེ་སྲིད་པ་བར་དོར་གདོས་བཅས་ཀྱི་ལུས་མེད་ཅིང་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆའི་ལུས་ཙམ་ཡིན་པས་ད་ལྟ་ལས་བརྒྱ་འགྱུར་སྟོང་འགྱུར་གྱིས་གསལ་བས་ལྷ་སྔགས་མི་དྲན་མི་སྲིད་པས་བར་དོར་གྲོལ་ངེས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ཐོ་རངས་གཉིད་སད་ནས་གསལ་སྟོང་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ནི། རྨི་ལམ་རྨིས་ཙ་ན་བདེན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཉིད་སད་ནས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་གསལ་སྟོང་དུ་འཆར་བ་མ་གཏོགས་རྨི་ལམ་གང་རྨིས་ངོས་འཛིན་ཅན་དུ་བདེན་མི་སྲིད་ལ། ཉིན་སྣང་ཡང་སྣང་ཆ་འཁྲུལ་བློ་ཙམ
Chinese
是。睡眠 浓厚的无梦睡眠中，在无念且六识也未停止，并安住于无执的状态，这是法身。如果做了梦，也不因迷惑而追随，而是任其自然生起、解脱，安住于无执，这是睡眠与禅定混合的状态。因此，在死亡时，当呼吸停止、意识昏迷苏醒后，光明显现时，不可能无法识别，因此不会有中阴的显现，而是直接在法身中成佛。第二，中午将梦境转化为道用，也有三种：认识梦境，净化梦境，在梦中观修本尊、念诵咒语。第一，认识梦境：入睡前，反复强烈地希望并思考“一定要认识梦境”，这样一旦做梦，就能立即认出并抓住梦境。第二，净化梦境：要确信在梦中没有丝毫将事物执为真实的念头，一切都是自心的幻觉，所以无论做什么都可以。这样，在梦中无论出现快乐或痛苦的景象，都会自然生起、自然解脱。此外，如果喜欢，也可以进行幻化、转变、净化刹土等，可以像从外部出现一样去想。即使不做，因为《噶当宝典》中没有这样说，所以没有违背誓言的过失。第三，在梦中观修本尊并念诵咒语：一旦在梦中认出这是梦境，就想“这是梦境，身体转化为本尊圣身，语言转化为咒语”，于是身体瞬间观想为大悲尊，口中忆念并念诵“嗡嘛呢呗美吽”（藏文：ༀ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ།，梵文天城体：ओँ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思：嗡 嘛呢 贝美 吽）。即使没有认出梦境，但如果认出是错觉，那也是智慧的显现，会比白天的显现更加清晰。这样，如果在梦中不费力地持续忆念本尊和咒语，那么在中阴时不可能不忆念，因为在有中阴的生命中，没有实质性的身体，只有心识显现的身相，所以会比现在清晰百倍千倍，不可能不忆念本尊和咒语，因此无需怀疑一定能在中阴中获得解脱。第三，黎明醒来后将光明空性转化为道用：做梦时，梦境似乎是真实的，但醒来后，一切都如无根之木、无源之水般显现为空明，不可能将所做的任何梦执为真实。白天的显现也只是显现和错觉而已。
English
Is. Sleep In deep, dreamless sleep, when thought is absent and the six consciousnesses have not ceased, and one rests in a state of non-grasping, this is the Dharmakaya. If a dream occurs, do not follow it out of delusion, but let it arise and dissolve naturally, resting in non-grasping. This is a mixture of sleep and meditation. Therefore, at the time of death, when the breath stops and consciousness becomes dazed and clears, the arising of clear light will be impossible to not recognize. Thus, there will be no appearance of the bardo, and one will attain Buddhahood directly in the Dharmakaya. Secondly, there are three ways to take dreams as the path at midnight: recognizing dreams, purifying dreams, and meditating on deities and reciting mantras in dreams. First, recognizing dreams: Before falling asleep, repeatedly and strongly wish and think, "I must recognize dreams." In this way, as soon as you dream, you will immediately recognize and grasp that it is a dream. Second, purifying dreams: Be certain that there is not even a particle of grasping at things as real in dreams. Everything is a delusion of your own mind, so you can do whatever you want. In this way, whatever appearances of happiness or suffering arise in the dream, they will arise and dissolve naturally. Furthermore, if you like, you can perform transformations, change realms, purify lands, etc., thinking that they can appear as if coming from outside. Even if you don't do them, there is no fault of breaking vows, as it is not mentioned in the Kadampa scriptures. Third, meditating on deities and reciting mantras in dreams: As soon as you recognize that it is a dream, think, "This is a dream, my body transforms into the holy body of a deity, and my speech transforms into mantra." Then, in an instant, visualize your body as Avalokiteśvara and remember and recite "Om Mani Padme Hum" (藏文：ༀ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ།，梵文天城体：ओँ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思：嗡 嘛呢 贝美 吽). Even if you don't recognize the dream, but recognize it as a delusion, it is still an appearance of wisdom, and it will be much clearer than daytime appearances. In this way, if you continuously remember deities and mantras in dreams without effort, then it is impossible not to remember them in the bardo. Because in the bardo of existence, there is no substantial body, only a body of mental appearances, it will be a hundred or a thousand times clearer than now. It is impossible not to remember deities and mantras, so there is no need to doubt that you will definitely be liberated in the bardo. Third, taking clear light and emptiness as the path after waking up at dawn: When dreaming, dreams seem real, but after waking up, everything appears as clear and empty, without root or source. It is impossible to grasp any dream as real. Daytime appearances are also just appearances and delusions.