Tibetan
ར་ལོ་གཅོད་པར་བཤད་པ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་བཤད་པ། གཅོད་པའི་འཁོར་ལོ་ཕྲིན་ལས་སུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་མདོ་རྒྱས་གཉིས། དང་པོ་གནས་པའི་འཁོར་ལོ་བདག་ཉིད་ཡ་མཱནྟ་ཀའི་ཐུགས་ཀ་ན་གནས་ཏེ། དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ནོར་བུ་ལས་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ལྟར། འཇམ་དཔལ་ཡ་མཱནྟ་ཀའི་ཐུགས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང་ཡེ་ནས་རྣམ་དག་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡ་མཱནྟ་ཀའི་ཐུགས་ཀ་ན་གནས་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་གནས་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན་རང་གི་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་ཁོ་ནར་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིང་འུབ་ཆུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདུས་ན་སྐབས་འདིར་རྣམ་གཞག་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སྐུ་གསུམ་གནས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་བཞི་གནས་པ་དང་། འཁོར་འདས་གཉིས་གནས་པ་དང་། བདེན་པ་གཉིས་གནས་པ་དང། ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་གནས་པ་དང་། ཐབས་ཤེས་གཉིས་གནས་པ་དང་། ཞི་ལྷག་གཉིས་གནས་པ་དང་། ཤེར་ཏིང་གཉིས་གནས་པའོ། །དང་པོ་སྐུ་གནས་པའི་ཚུལ་ནི། རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རིག་པའི་ རྒྱལ་པོ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་དུས་ན། ཕྱི་ནང་སྣང་སྲིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་རིག་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ལས་མི་འདའ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་འདོད་ཡོན་ལྔ་མ་བཀག་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དབང་ཟད་པ་མེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་སུ་སྤྲུལ་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པོ་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་གནས་པ་ནི་སྐུ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་བཞི་གནས་པ་ནི། རང་སེམས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྟོང་ལ་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་སྣང་ལ་མ་ཞེན་པ་དེ་ལ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ངང་ལས་འཕྲོ་འདུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་པ་བྱེད་པའི་དུས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་ཇི་ལྟར་བལྟས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད་པར་ངང་གིས་རྟོགས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ། ཕུང་ལྔ་དབང་ལྔ་རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཡུལ་ལྔ་ཁ་དོག་ལྔ་ཡབ་ལྔ་ཡུམ་ལྔ་སོགས་ཡེ་ནས་གནས་ཤིང་དེ་དག་མཉམ་ ལ་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པའི་ཚུལ་ཤེས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཡེ་ནས་མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གཟོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡེ་ནས་རང་བབ་ཀྱིས་གནས་པའོ། །གསུམ་པ་འཁོར་འདས་གཉིས་གནས་པ་ནི། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡང་། རང་སེམས་ལ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་ཟད་ལ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་ཟད་ཅིང་། སེམས་རང་ཉིད་འཁོར་འདས་ལྟར་སྣང་གི །དེ་ལས་ལོགས་སུ་འཁོར་འདས་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་ངེས་ཤིང་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་སུ་མཐར་ཐུག་པས་ན་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱང་དེར་གནས་པའོ། །བཞི་པ་བདེན་པ་གཉིས་གནས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། དེའི་རྩལ་སྣང་ལས་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་མ་འདྲེས་པར་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡེ་ནས་གནས་པའོ། །ལྔ་པ་ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་གནས་པ་ནི། ལྟ་བ་ནི་མིག་དང་འདྲ་སྟེ་ཡུལ་གྱི་ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་གདར་ཤ་གཅོད་ལ། སྤྱོད་པ་ལས་དང་འདྲ་སྟེ་ལས་སོ་སོའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཆུད་མ་ཟོས་པར་ སྤྱོད་པའི་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱི་མཐའ་ནི་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་གང་སྤྱོད་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་མི་འབྲལ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱང་གཞན་ན་མེད་དེ། རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡེ་ནས་གནས་པའོ། །དྲུག་པ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་གནས་པ་ནི། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་། དེའི་ངང་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཐབས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་ཀྱང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རང་ཆས་སུ་གནས་པའོ། །བདུན་པ་ཞི་ལྷག་གཉིས་གན
Chinese
宣说断除边见，宣说化身轮为神变，宣说断除轮为事业。初者分广略二种。初者，安住之轮安住在自性雅曼达嘎（梵文：Yamāntaka）的心间，譬如如意宝珠。如意宝珠能生出一切所需所欲，同样，文殊雅曼达嘎（梵文：Yamāntaka）的心，其真实智慧是诸法生起的自性处，本来清净，无有迁变，因此说诸法安住在雅曼达嘎（梵文：Yamāntaka）的心间。第二，所谓安住之轮是什么呢？就是自己的心性，大乐菩提心，安住在其上就叫做安住之轮。因为一切法都汇集和包含于此。如何汇集呢？此处以八种方式来阐述：三身安住，四智安住，轮涅二者安住，二谛安住，见行二者安住，方便智慧二者安住，止观二者安住，以及胜观与等持二者安住。首先，三身安住的方式是：当自己的菩提心，觉性的君王获得自在时，内外有情世间所包含的一切法都从自心生起，心是这一切的本源。心的体性或自性，即觉性与空性无二的大智慧，不会超越这个范围。如此显现时，就称为法身，除此之外别无他物。此时，五妙欲不被禁止，可以随心所欲地享用，获得无尽的权力，这被称为报身。同样，化现为一切众生的身体，并随心所欲地施加影响，这被称为化身。如此，三身自然安住于自身，这就是三身安住。第二，四智安住是：自心如虚空般空明，在空性中显现，显现与空性双运的法性显现时，不执着于显现，这被称为法界智。在此状态中，进行收放等各种事业手印时，一切事物都如镜中影像一般，
English
Explanation of cutting off extremes, explanation of the wheel of emanation as miracles, explanation of the wheel of cutting as activity. The first has two parts, extensive and concise. First, the wheel of abiding abides in the heart of the self-nature Yamāntaka, like a precious jewel. Just as all needs and desires arise from a jewel, similarly, the heart of Mañjuśrī Yamāntaka, its true wisdom, is the nature from which all dharmas arise, and because it is primordially pure and unchanging, it is said that all dharmas abide in the heart of Yamāntaka. Second, what is called the wheel of abiding? It is one's own mind, the great bliss of bodhicitta, abiding in that itself is called the wheel of abiding. Because all dharmas are gathered and contained in it alone. How are they gathered? Here, it is explained in eight ways: the three bodies abide, the four wisdoms abide, saṃsāra and nirvāṇa both abide, the two truths abide, view and conduct both abide, skillful means and wisdom both abide, śamatha and vipaśyanā both abide, and śerab and tingnge-dzin both abide. First, the way the three bodies abide is: when one's own bodhicitta, the king of awareness, becomes independent, all dharmas included in the outer and inner world of appearances and existence arise from one's own mind, and the mind is the source of all of them. The essence or nature of the mind, the great wisdom that is the non-duality of awareness and emptiness, does not go beyond that. When it manifests in this way, it is called the dharmakāya, and there is nothing else besides that. At that time, the five objects of desire are not restricted, and one obtains the inexhaustible power to enjoy them as one wishes, which is called the sambhogakāya. Similarly, transforming oneself into the bodies of all beings and wielding power as one wishes is called the nirmāṇakāya. Thus, the three bodies naturally abide within oneself, and this is the abiding of the bodies. Second, the abiding of the four wisdoms is: one's own mind is empty like the sky, and the nature of the union of appearance and emptiness, in which emptiness appears, manifests directly without attachment to appearances, which is called dharmadhātu wisdom. In this state, when performing various karmic mudrās of gathering and dispersing, all things are like reflections in a mirror,
Chinese
如镜中显现一般，虽然显现，但自然了悟到并无实物存在，是如镜智慧。自己的菩提心中，五蕴、五根、五识、五境、五色、五部父、五部母等，本来就存在，并且了知这些平等且各自不混杂的状态，是分别观察智。所有法本来就无需寻觅、无需修证，而是自然解脱的自性，了悟到本来就任运成就，是成所作智。如是四种智慧，也本来就以自性安住于自己的菩提心中。第三，轮回涅槃二者安住：显现为轮回和涅槃二者，也只是在自心中显现为那样的相而已。如何显现，那只是自心的显现，只是心的幻化而已。心自身显现为轮回涅槃。确信除了心之外，所谓的轮回涅槃，以自性成立的微尘许也不存在，并且这也最终归于菩提心胜义谛的法界中，因此轮回涅槃二者也安住于此。第四，二谛安住：一切法究竟归于胜义菩提心，这是胜义谛。从那（菩提心）的妙力显现中所摄的一切法，也只是不混杂地显现为世俗，这是世俗谛。如是二谛本来就安住于自己的菩提心中。第五，见行二者安住：见如同眼睛，能辨别一切境的过患与功德。行如同手足，对于各自的行为，无论是什么都不会浪费地去实行。那么，见与行的边际是什么呢？了知一切法的精髓是法性菩提心，这是见的最究竟。从那样的见的境界中，无论做什么，只要不违背、不脱离法性而行持，就是行为之王。那样的见行，在其他地方是没有的，本来就安住于自己的菩提心中。第六，方便智慧二者安住：自己所做的一切业，都从精髓菩提心中产生，并且了知没有超出它的境界，这是智慧。那本身无自性地行持，是方便。方便和智慧，也以自性安住于自己的菩提心中。第七，止观二者安
English
Like reflections in a mirror, although they appear, naturally realizing that there is no real substance is mirror-like wisdom. In one's own Bodhicitta, the five aggregates, five faculties, five consciousnesses, five objects, five colors, five male Buddhas, five female Buddhas, etc., are originally present, and knowing that these are equal and yet each is distinct, is discriminating wisdom. All dharmas are originally without seeking or accomplishment, but are naturally liberated in their own nature, realizing that they are spontaneously accomplished, is accomplishing wisdom. Thus, the four wisdoms are also originally and naturally present in one's own Bodhicitta. Third, the two, samsara and nirvana, abide: The appearance of the two, samsara and nirvana, is merely the appearance of that form in one's own mind. How it appears is merely the appearance of one's own mind, merely a trick of the mind. The mind itself appears as samsara and nirvana. It is certain that apart from the mind, the so-called samsara and nirvana, not even a particle exists that is established by its own nature, and this also ultimately ends in the Dharmadhatu of the Bodhicitta's ultimate truth, so the two, samsara and nirvana, also abide there. Fourth, the two truths abide: All dharmas ultimately end in the Bodhicitta of ultimate truth, this is the ultimate truth. All dharmas included in the appearance of that (Bodhicitta)'s power, also appear as mere conventionality without mixing, this is the conventional truth. Thus, the two truths are originally present in one's own Bodhicitta. Fifth, the two, view and conduct, abide: View is like the eye, able to distinguish all the faults and merits of objects. Conduct is like the hands and feet, for each action, whatever it is, it is carried out without wasting it. So, what are the limits of view and conduct? Knowing that the essence of all dharmas is the Dharmata Bodhicitta, this is the ultimate of view. From that state of view, whatever one does, as long as it does not contradict or separate from the Dharmata, is the king of conduct. Such view and conduct are not found elsewhere, they are originally present in one's own Bodhicitta. Sixth, the two, means and wisdom, abide: All the actions one has done arise from the essence Bodhicitta, and knowing that it does not go beyond its realm, this is wisdom. Practicing that itself without inherent existence is means. Means and wisdom are also naturally present in one's own Bodhicitta. Seventh, the two, shamatha and vipashy