Tibetan
། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བཟླས་པ་བྱེད་ཚེ་སྦྲིད་པའམ་གླལ་བྱུང་ན༔ དེ་ཚེ་ཕྲེང་བའི་མགོ་བཟུང་བཟླས་པ་བསྐྱར༔ དེ་དག་གྲངས་སུ་བརྩི་བར་མི་བྱ་འོ༔ ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྔམ་གློག་ལས། སྒྲ་ཆེན་མ་ཡིན་ཆུང་བ་མིན༔ མགྱོགས་པར་མ་ཡིན་བུལ་བ་མིན༔ དྲག་པར་མ་ཡིན་ཞན་པར་མིན༔ ཡིག་འབྲུ་ཡན་ལག་ཉམས་པ་མིན༔ ཡེངས་པས་མ་ཡིན་སྨྲ་བཞིན་མིན༔ གླལ་སོགས་བར་དུ་ཆོད་པས་མིན༔ ཞེས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ནས། སྤྱིར་བཟླས་པ་ཡིད་བཟླས། བྱེ་བྲག་ལས་གང་ལ་མཐུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟླ་བ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། རྟོག་པ་ཀུན་བསལ་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་སྟེང༔ སྔགས་ཕྲེང་བཀོད་པ་དེ་ལ་སེམས་གཏད་དོ༔ རྩེ་གཅིག་ཡིད་ཀྱིས་བཟླ་བ་འབྲིང་ཡིན་ཏེ༔ དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད༔ ཅུང་ཟད་ཐོས་པས་བཟླས་བརྗོད་གཡེང་བ་ཅན༔ དེ་ནི་བཟླས་པ་ཐ་མ་ཡིན་པར་གྲགས༔ ཞི་རྒྱས་གཉིས་ལ་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱ༔ དབང་དྲག་ཕྲིན་ལས་བྱེད་ཚེ་དྲག་ཏུ་བརྗོད༔ ཅེས་གསུངས་ཤིང་། འདིར་བཟླས་པ་འབྲིང་ཐ་བཤད་ནས། དེ་ལས། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བཟླས་ པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་འགྲུབ༔ ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཞེ་ན། གཡོ་བ་རླུང་གི་རྫོགས་རིམ་དུ་བཤད་པའི་རྡོར་བཟླས། རླུང་ཕྱིར་དབྱུང་བ་ཨོཾ། རྔུབས་པ་ཨཱཿ གནས་པ་ཧཱུྃ་ལ་སྦྱོང་བའམ། ཡང་ན་སྤྱི་འགྲོ་ལྟར་དབྱུང་བ་ཧཱུྃ། རྔུབས་པ་ཨོཾ། གནས་པ་ཨཱཿལ་བསླབ་པ་སྟེ་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། ཁྱད་པར་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་སོ་སོ་ལ་དམིགས་པའི་བཟླ་ཚུལ་ནི། ཞི་ཛཔ྄་སོས་དལ་འགྱུར་བར། ཆེ་མཆོག་གི་ཁོང་ཀློད་ལ་རིང་བར། ཡང་དག་ཕྲ་འགྱུར་རིང་བར། འཇམ་དཔལ་མགོ་རིང་ལ་མཇུག་ཐུང་བར། རྟ་མགྲིན་གདངས་ཆེ་ལ་འགྱིང་ཆགས་པར། ཕུར་པ་ཆེ་ལ་ངར་དྲག །མ་མོ་ཐུང་ལ་ངར་བ། རིག་འཛིན་རིང་ལ་ཁུག་པར། དྲེགས་འདུལ་དྲག་ལ་ཐུང་བར། དྲག་སྔགས་ཐུང་ལ་སྡུད་པར་བགྲང་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཡིད་བཟླས་ལ་གང་བཟླ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །གང་གིས་བཟླ་ན། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་དྲན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཟླ་ན། དྲན་པ་ངེས་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཞན་དུ་མི་གཏོང་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡང་བསྐྱར་བས་བཟླས་པའོ། །དེ་ཡང་ཛཔ྄་དགོངས་ནི་གསུམ་སྟེ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར། གསུང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲར། ཐུགས་ཡེ་ཤེས་ལྔར་གསལ་ འདེབས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བརྟེན་པ་ལྷ་སུམ་བརྩེགས་སུ་གསལ་བ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་དོན་གཉིས་བྱས་ཏེ་ཚུར་འདུས་པའི་ལྷ་རྣམས་རྒྱན་ཆ་ཕྲ་མོའི་བར་དུ་མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གསལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐུགས་སྲོག་ལས་ཞི་ཁྲོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཨ་དང་ཕཊ་སོགས་ཡིག་འབྲུ་ཉི་ཟེར་གྱི་རྡུལ་ལྟར་འཕྲོས་པས་དོན་གཉིས་བྱས་ཚུར་འདུས་པས་གཙོ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གྲགས་སྟོང་རྡོ་རྗེའི་སྔགས་སྒྲ་བུང་བ་ཚང་བཤིག་པ་ལྟར་སྒྲོག་པར་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་གསལ་སྟོང་དུ་ཤར་བ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ། གསུང་གྲགས་སྟོང་སྔགས་ཀྱི་རང་སྒྲར་སྒྲོག་པ་སོར་རྟོག །འཕྲོ་འདུས་དོན་བྱེད་པ་བྱ་གྲུབ། དེ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ངང་དུ་རོ་གཅིག་པ་མཉམ་ཉིད། རིག་པ་དཔལ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལས་མ་ཡེངས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕྲོ་འདུའི་དམིགས་པ་སྤྱི་ཙམ་ནི། འབྱེད་ལྡེ་ལས། བཟླས་པའི་འཕྲོ་འདུ་བྱ་བ་ནི༔ ཕྱི་ནང་གཙོ་བོ་དགུ་རྣམས་ཀྱི༔ རང་རང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡི༔ སྙིང་ དབུས་ཁྲོ་བོའི་སྲོག་རྟེན་ལ༔ ཡི་གེ་ཕྲེང་སྔགས་འོད་འཕྲོས་པས༔ ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀུན་ཁྱབ་བྱས་ཏེ༔ བདེ་བར་གཤེགས་ཀུན་མཉེས་མཛད་ནས༔ སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་བསྡུས༔ སེམས་ཅན་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྦྱངས་ཤིང༔ ཐམས་ཅད་རང་རིག་ལྷར་གྱུར་ནས༔ ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ༔ ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་དག་ལག་ལེན་དུ་འཆད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བཟླས་ཐབས་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཡི་གེ་ལས། བཟླས་བརྗོད་བསྙེན་པའི་སྔགས་ནི༔ གསེར་གྱི་བ་ཐག་འཛིངས་པ་ལྟར་བཟླ་སྟེ༔ བདག་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་ལྟར་བཟླ་བ་སྟེ༔ ཚུར་འདུས་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་བྱའོ༔ ཞེས་པ་ལྟར་ན་ཛཔ྄་ཁང་ཕྱེ་བའི་མན་ངག་གིས་དམ་ཡེ་ཕྱེ་ནས་གསལ་བ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཟླས་ཀྱང་རུང་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་བསྙེན་པ་ནི། ཐུན་བཞིར་བཅད་ནས་བཟླ་ཞིང་། དུས་ཀྱི་བསྙེན་པར་གྲགས་པ་སྒྲུབ་ཆེན་གྱི་ཚེ་ན་གྲོགས་དང་བཅས་ཏེ་གསུང་མི་ཆད་དུ་བཟླ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བསམ་གཏན་མཉམ་པའི་ཁང་པར་ལེགས་འདུག་ནས༔ ཇི་སྲིད་མི་ སྐྱོའི་བར་བཟླ་སྐྱོ་ན་གཏང༔ འཕྲལ་ལ་གཡེང་བའི་བྱ་བ་ཀུན་སྤངས་ཏེ༔ དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སྔགས་རྣམས་ལ༔ སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་སྲོད་དང་ཐོ་རེངས་ཀྱི༔ ཐུན་བཞིར་བཟླས་པའི་ཐུན་ཚད་བཟུང་བར་བཟླ༔ ཉིན་གུང་མཚན་གུང་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་ཕྱེད་དམ༔ ཐུན་གྱི་སུམ་ཆ་ཡང་ན་ཅུང་ཟད་བ
Chinese
《宝鬘论》中说：念诵时如果昏沉或打瞌睡，那时就抓住念珠的头部重新念诵，那些不应计入数量。像这样，又在《怖畏金刚》中说：声音不要大也不要小，不要快也不要慢，不要强也不要弱，字句不要缺少，不要散乱也不要自语，不要被瞌睡等中断，断除了这些过失后，总的来说是意念念诵，特别是按照适合于何种事业的方式来念诵。《宝鬘论》中说：遣除一切分别念，在心间月轮上，安布咒鬘，心专注于此。一心意念念诵是中等，据说能迅速获得成就。稍微听闻就念诵散乱者，据说那是下等的念诵。寂静和增益两种事业要进行耳语念诵，进行怀柔和诛伏事业时要大声念诵。这样说了。这里说了中等和下等的念诵后，从那之中，殊胜的成就是通过特殊的念诵成就的，是这个意思。什么是特殊呢？就是动摇风的圆满次第中所说的金刚念诵。呼气时修持（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），吸气时修持（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），住气时修持（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），或者像共同行持一样，呼气时（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），吸气时（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），住气时修持（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），这里没有广说。特别是对于寂静和忿怒的各个本尊，念诵的方式是：寂静（藏文：ཛཔ྄，梵文天城体：जप्，梵文罗马拟音：jap，汉语字面意思：念诵）要缓慢变化，大殊胜金刚要放松而长，真实要微细变化而长，文殊菩萨开头长而结尾短，马头明王声音大而姿态优美，普巴金刚大而威猛，母续短而威猛，持明长而弯曲，调伏傲慢者威猛而短，忿怒咒语短而收摄地念诵。这样说了。第三、意念念诵念什么呢？是三摩地。用什么念诵呢？用一心一意的忆念。怎样念诵呢？就是不让忆念、定解、三摩地散于其他，而要一心专注于此。也就是通过反复进行来念诵。那个（藏文：ཛཔ྄，梵文天城体：जप्，梵文罗马拟音：jap，汉语字面意思：念诵）的要点有三：身是大手印，语是咒语的声音，意是明观五种智慧。第一是：在作为所依的宫殿中，明观所依的三层本尊，从那之中放射光芒，做了二利后收回，诸本尊的装饰细微
English
In the Precious Garland, it says: When reciting, if drowsiness or sleepiness occurs, then grasp the head of the rosary and repeat the recitation. Those should not be counted in the number. Likewise, in the Fierce Lightning, it says: The sound should not be loud nor small, not fast nor slow, not strong nor weak, the syllables and parts should not be deficient, not distracted nor muttering, not interrupted by drowsiness, etc. Having abandoned these faults, in general, recitation is mental recitation, and in particular, reciting in a way that is suitable for whatever activity. In the Precious Garland, it says: Eliminate all thoughts, on the moon disc in the heart, arrange the mantra garland, focus the mind on that. Reciting with one-pointed mind is middling, it is said that one will quickly attain accomplishment. One who recites with slight hearing and is distracted, it is said that is the lowest recitation. For peaceful and increasing activities, do whispering recitation. When doing subjugating and forceful activities, recite loudly. Thus it is said. Here, having explained the middling and lowest recitations, from that, the supreme accomplishment is achieved through special recitation, that is the meaning. What is special? It is the vajra recitation explained in the completion stage of moving wind. Train in exhaling with (Tibetan: ཨོཾ，Sanskrit Devanagari: ओ，IAST: oṃ，Literal meaning: Om), inhaling with (Tibetan: ཨཱཿ，Sanskrit Devanagari: आः，IAST: āḥ，Literal meaning: Ah), and holding with (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，IAST: hūṃ，Literal meaning: Hum), or like common practice, exhaling with (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，IAST: hūṃ，Literal meaning: Hum), inhaling with (Tibetan: ཨོཾ，Sanskrit Devanagari: ओ，IAST: oṃ，Literal meaning: Om), and holding with (Tibetan: ཨཱཿ，Sanskrit Devanagari: आः，IAST: āḥ，Literal meaning: Ah), but here it is not elaborated. In particular, the way to recite for each of the peaceful and wrathful deities is: peaceful (Tibetan: ཛཔ྄，Sanskrit Devanagari: जप्，IAST: jap，Literal meaning: recitation) should be slow and changing, Great Supreme One should be relaxed and long, True One should be subtle and changing and long, Manjushri should be long at the beginning and short at the end, Hayagriva should have a loud voice and elegant posture, Vajrakilaya should be large and fierce, Matri should be short and fierce, Vidyadhara should be long and curved, Taming Arrogance should be fierce and short, wrathful mantras should be short and recited with gathering. Thus it is said. Third, what should be recited in mental recitation? It is samadhi. With what should one recite? With one-pointed mindfulness. How should one recite? That is, not letting mindfulness, conviction, and samadhi stray to other things, but focusing on it with one-pointedness. That is, reciting by repeating again and again. The key points of that (Tibetan: ཛཔ྄，Sanskrit Devanagari: जप्，IAST: jap，Literal meaning: recitation) are three: the body is the great mudra, the speech is the sound of the mantra, and the mind is clarifying the five wisdoms. The first is: in the palace that is the basis, clarifying the three-tiered deity of the basis, from that radiating light, doing the two benefits and withdrawing, the ornaments of all the deities are subtle.
Chinese
之间不混杂，完整显现却无自性。第二，从心命之中，作为寂静和忿怒差别的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）和ཕཊ་（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪特）等字如阳光下的微尘般放射，行二利事后收回，观想所有主尊眷属的口中发出响亮空性的金刚咒音，如蜂巢被捣毁般。第三，所有显现都如镜子般，在坛城的轮中显现为空性；语言发出响亮空性的咒语自声，是各别自证；放射和收摄起作用是事业成就；所有这些都在觉性中成为一体是平等性；觉性证悟为大吉祥的无戏论智慧，即是法界智慧，不要从那里散乱。其中，放射和收摄的共同目标是：在《开启钥匙》中说：念诵的放射和收摄是，内外九主尊，各自智慧心识勇识的心中，在忿怒尊的命根上，字鬘咒语放射光芒，遍布所有虚空界，令所有善逝欢喜，汇集身语意的成就，以方便调伏众生相续，所有都成为自明本智之神，禅修法身明点为一。这样说了。个别差别将在实践中讲解。此外，在阐明念诵方法意义的文字中说：念诵、复诵、近修的咒语，如黄金绳索缠绕般念诵，如我誓言勇识和本尊智慧勇识的心中放射光芒般念诵，进行收回的舒卷。如是，以打开念诵室的口诀，打开誓言和智慧，通过三种光明的方式念诵也可以。此外，先前要做的近修是，分为四座念诵。被称为时之近修的，在修大定时，需要与道友一起不间断地念诵。如是《宝鬘论》中也说：在禅定寂静的房间里好好安住，直到不疲劳为止念诵，疲劳就休息，立即舍弃散乱的所有行为，想要获得成就者，对于所有咒语，早晨、中午、傍晚和黎明，分为四座念诵，保持念诵的座次，中午和午夜的两座念诵一半，或者一座的三分之一，或者稍微
English
without mixing, completely appearing but without inherent existence. Second, from the heart-essence, letters such as A (Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal Chinese meaning: A) and PHAṬ (Tibetan, Devanagari: फट, Romanized Sanskrit: phaṭ, literal Chinese meaning: PHAṬ) as distinctions of peaceful and wrathful, radiate like dust motes in sunlight, accomplishing the two benefits and then gathering back, visualizing that from the mouths of all the main figures and retinue emanate the sound of the vajra mantra, loud and empty, like a disturbed beehive. Third, all appearances arise as emptiness within the wheel of the mandala, like a mirror. Speech proclaims the self-sound of the empty mantra, which is individual self-awareness. Radiating and gathering accomplish the purpose, which is action accomplishment. All of that is of one taste in the state of awareness, which is equality. Awareness is realized as the wisdom of the great glorious one's mind, free from elaboration, which is the wisdom of the dharmadhatu. Do not stray from that. The general aim of radiating and gathering is: In "Opening the Key" it says: The radiating and gathering of recitation is: Of the nine main figures, inner and outer, In the heart of each wisdom being, On the life-force of the wrathful one, Letter garlands and mantras radiate light, Pervading all realms of space, Pleasing all the Sugatas, Gathering the siddhis of body, speech, and mind, Subduing the minds of sentient beings with skillful means, All becoming deities of self-awareness, Meditating on the dharmakaya bindu as one. It is said. The specific differences will be explained in practice. Furthermore, in the letters that clarify the meaning of the method of recitation, it says: The mantra of recitation, repetition, and approach is: Recite like a tangled golden rope, Recite as if light radiates in the heart of myself, the samaya being, and the deity, the wisdom being, Perform the expansion and contraction of gathering back. As it is said, it seems that it is also permissible to recite by opening the samaya and wisdom with the key to opening the recitation room, through the three kinds of clarity. Furthermore, the approach that is done beforehand is: Divide into four sessions and recite. What is known as the approach of time, during the time of great accomplishment, it is necessary to recite without interruption with companions. Thus, in the Precious Garland it also says: Having sat well in a house of meditative calm, Recite until you are not tired, and if tired, rest. Immediately abandoning all distracting activities, Those who wish to attain siddhis, For all mantras, Morning, afternoon, evening, and dawn, Divide into four sessions and hold the measure of recitation. Half of the two sessions of noon and midnight, Or a third of a session, or a little.