Tibetan
ས་དང་ཡུམ་རྣམས་མཚམས་ཀྱི་རྩིབས་ལ་བཀོད། ཐིག་ཆོག་ཏུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞི་པར་བཤད་པ་ལྟར་སྒྲུབ་ཐབས་སུའང་ཡུམ་རྣམས་རྩིབས་མཆན་ལ་བཀོད་མོད། ལྷའི་གྲངས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚོམ་བུའི་ལྷ་ དགུ་བཅུའི་སྟེང་དུ་ཕྱིའི་ཁྱམས་ལ་ཐུབ་དྲུག་དང་། སྒོར་སྒོ་མ་བཞི་སྟེ་དམ་པ་རིགས་བརྒྱའོ། །འདིའི་ཆ་ལག་ཏུ་ལས་ཆེན་ལྔ་དང་ལས་ཆུང་རྣམས་སྣང་བས་ཕྱི་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །གཉིས་པ་བསྡུས་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ནི། རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ། བྱ་བྱེད། སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་བརྒྱད། ཐུབ་དྲུག །སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་ཐབས་སུ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཁྱམས་ནང་དུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞིའི་ལྟེ་བ་དང་རྩིབས་ལ་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ། གཙོ་བོའི་རྒྱབ་མདུན་དུ་བྱ་བྱེད། །མཆན་ལ་ནང་སེམས་དང་། གྲུ་ཆད་ལ་ཕྱི་སེམས་རྣམས་ཡུམ་བཅས། ཁྱམས་ཀྱི་ཕྱོགས་བཞི་དང་སྟེང་འོག་གི་ཤར་སྟོད་ནུབ་སྨད་རྣམས་སུ་ཐུབ་དྲུག །སྒོར་མཐར་བྱེད་ཡབ་ཡུམ་རྣམས་བཀོད། གཏེར་སྟོན་གྱིས་མཛད་པའི་རྣམ་བཤད་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་དང་བཞི་པ་འདམ་ཁར་མཛད་དེ། བརྒྱད་མའི་ཚེ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་མཚམས་དང་། བཞི་མའི་ཚེ་ཡབ་ཀྱི་གཡོན་དུ་བསྒོམ། གྲུ་ཆད་བཞིར་སྒེག་སོགས་མཚམས་ཀྱི་ཕྱོགས་རེ་རེར་སེམས་དཔའ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། མཚམས་བཞིར་དུས་ཀྱི་ལྷ་མོ། ཁྱམས་ཀྱི་སྒོ་ལ་ཉེ་བར། ཐུབ་དྲུག་ཤར་ནུབ་ཏུ་གཉིས་དང་ལྷོ་བྱང་དུ་རེ་རེ། སྒོར་མཐར་བྱེད་ཡབ་ཡུམ། བྱ་བྱེད་གཉིས་གཙོ་བོའི་དབུ་ཐོག་གམ་རྒྱབ་མདུན་དུ་བསྐྱེད་པར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིགས་ལྔར་སྒྲུབ་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ཁྱམས་སྤངས་པའི་དབུས་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞི་པའི་ལྟེ་བ་དང་རྩིབས་ལ་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་བསྒོམ་པའོ། །ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་སྟེ། བཞི་པ་རྡོར་སེམས་གསང་ཆེན་རིགས་གཅིག་དང་། ལྔ་པ་རིགས་ལྔ་སོ་སོ་རྐྱང་སྒྲུབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཕྱག་རྒྱ་རྐྱང་པའོ། །ཕྱི་མ་འདིའང་གསང་ཆེན་རིགས་གཅིག་ལས་མ་འདས་ཞེས་རྣམ་བཤད་དུ་གསུངས་པ་འདི་ལྷ་གྲངས་ཙམ་ལ་དགོངས་ཀྱི། དོན་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ། གསང་ཆེན་རིགས་གཅིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་རིགས་འདུས་ཡིན་ཞིང་། ཕྱག་རྒྱ་རྐྱང་སྒྲུབ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཤས་ཆེ་བ་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོར་རམ། མེ་ཏོག་གང་ལ་ཕོག་པའི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་དེ་དང་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་སྒྲུབ་ཀྱང་སྒོམ་རིམ་གྱི་སྡོམ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མཛད་པ་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ལུང་ལས། སྐྱེས་བུ་ཆགས་པས་རབ་གདུངས་པ༔ ཞི་བའི་སྒོ་ལ་སྤྱོད་བྱེད་པས༔ བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་རབ་བསགས་ནས༔ མི་རྟོག་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད༔ ལྷན་ནེར་གནས་པ་ཐུགས་རྗེར་ཤར༔ རྒྱུ་ཡི་ཏིང་འཛིན་ཡི་གེ་མཆོག༔ ཐམས་ཅད་སྐྱེད་བྱེད་རང་བཞིན་ནི༔ འབྱུང་བ་ཡུམ་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ༔ ཡེ་ཤེས་གཞལ་ཡས་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས༔ གདན་སྟེང་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་པའི༔ རིགས་གཅིག་རིགས་ལྔ་རིགས་བརྒྱ་ཡི༔ སྐུ་དང་བསྡུས་པ་བཞི་བཅུ་གཉིས༔ མཉེན་ལྕུགས་འཁྲིལ་ལྡེམ་གཞོན་ཚུལ་ཅན༔ གསལ་འཚེར་ལྷུན་སྡུག་གཟི་བྱིན་འབར༔ མཚན་དང་དཔེ་བྱད་མ་འགག་ཆོས༔ རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང༔ དབྱིངས་ནས་སྤྱན་དྲངས་དབྱེར་མེད་བསྟིམ༔ གཉིས་མེད་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ མཆོད་བསྟོད་དགྱེས་མཛད་ཕྲིན་ལས་བཅོལ༔ གསང་སྔགས་བསྙེན་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས༔ ཉེ་བར་བྱས་ཏེ་དངོས་གྲུབ་བླང༔ བཟོད་པར་གསོལ་ལ་སྨོན་ལམ་བྱ༔ མི་དམིགས་མི་རྟོག་ཆགས་བྲལ་བས༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ནི་དགེ་རྩ་བསྔོ༔ འདི་ནི་ཞི་བ་ཞི་མཛད་ལྷའི༔ མཛད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསམ་རྫོགས་ལ༔ འདོད་པ་ཅན་གཞན་འདུལ་བའི་ཕྱིར༔ སངས་རྒྱས་རོལ་མོས་གར་མཛད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྱི་དོན་ གཉིས་པ་ཁྲོ་བོ་ལའང་། ལག་ལེན་མན་ངག་ཆིངས་ལས། དྲག་པོ་ཁྲོ་བོ་སྒྲུབ་ལུགས་ལ༔ སྔར་བཞིན་རིམ་པ་ལྔར་བཅིངས་པའི༔ བརྟེན་ལུགས་སྒྲུབ་ལུགས་ལྔར་ཚང་སྟེ༔ བསྐྱེད་རྫོགས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུ་དང༔ སྔགས་སྒྲུབ་དང་ནི་སྒོས་སྒྲུབ་ཀྱི༔ ཁྱད་པར་ལྔ་ཡིས་བཅིངས་པ་ལ༔ ཞེས་པ་ལྟར་ལྔ་ལས། དང་པོ་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་དོན་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཆེན་མོ་ནི། ཕྱི་རིན་པོ་ཆེའི་གཞལ་ཡས་ཁང་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པའི་ཁྱམས་ཀྱི་ནང་དུ་གདུང་བཞིས་བྲེས་པའི་རེའུ་མིག་དགུའི་ནང་ཁོངས་སུ། རྩ་རྒྱུད་ལས། དེ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དགུ༔ ཀུན་ལ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞི་པ༔ གྲུ་ཆད་བར་ཁྱམས་སྒོ་བཞིར་ལྡན༔ ཞེས་དུར་ཁྲོད་རོལ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དགུའི་དབུས་མའི་གཙོ་བོ་ཆེ་མཆོག་དབུ་ཉེར་གཅིག་པ་ཡབ་ཡུམ་དང་། ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡང་དག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རིག་འཛིན་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་ལ་སོ་སོ་ཡུམ་དང་བཅས་པ། དེ་དག་གི་ཚོམ་བུའི་འཁོར་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བརྒྱད་པ་དང་། སྒྲུབ་ཐབས་ལས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ནི། ཆེ་མཆོག་གི་འཁོར་རྩིབས་ལ་རིགས་བཞི་ཡབ་ཡུམ། ཁྱ
Chinese
土地和明妃们被安置在边角的轮辐上。正如在仪轨中描述的四辐轮，在修法中，明妃们也被安置在轮辐的侧面。然而，本尊的数量上没有差别。这样，在九十尊集合坛城本尊之上，外院有六能仁，门上有四门母，总共是一百尊圣种姓。作为这个坛城的组成部分，显现五大事业和各种小事业，因此这是一个主要以外部利益他人为目的的修法。第二，简略的四十二尊是：五种姓的父尊母尊，作业明妃，八尊勇识父尊母尊，六能仁，四门守护父尊母尊。在修法中，在宫殿的院子里，四辐轮的中心和轮辐上是五种姓的父尊母尊，主尊的前后是作业明妃，侧面是内心的勇识，角落是外在的勇识，都带有明妃。院子的四个方向和上下的东上西下，是六能仁。在门的尽头安置着门守护父尊母尊。伏藏师所著的释论中，坛城的中心被设计成八辐和四辐的莲花座。八辐时，种姓的明妃在角落，四辐时，观想父尊的左侧。四个角落里，娇媚等在每个角落的方向上各有两尊勇识，四个角落里是时女神。靠近院子的门，六能仁东西方向各有两尊，南北方向各有一尊。门的尽头是门守护父尊母尊。作业明妃安置在主尊的头顶或前后。第三，极其简略的，仅仅修持五种姓的自性。在舍弃坛城院子的中央，观想四辐轮的中心和轮辐上的五种姓父尊母尊。极其简略的修法分为两种：第四，金刚萨埵大密一种姓，第五，五种姓各自单独修持，即单独手印。释论中说，后者也没有超出大密一种姓，这只是从本尊数量上考虑的，实际上意义上有很大差别。大密一种姓的坛城是种姓集合的遍布，而单独手印的修持，是为了修持者自己哪种烦恼最重，就修持那种烦恼的对治，或者修持花落在哪一种姓上的本尊。因此，才特别说明了这一点。如此寂静的
English
The lands and consorts are arranged on the spokes of the corners. As described in the ritual manual with the four-spoked wheel, in the sadhana, the consorts are also arranged on the side spokes. However, there is no difference in the number of deities. Thus, on top of the ninety assembly mandala deities, there are six Thubpas in the outer courtyard and four gatekeepers at the doors, making a total of one hundred noble lineages. As components of this, the five great activities and the minor activities appear, so this is a sadhana that primarily aims at benefiting others externally. Second, the abbreviated forty-two deities are: the five families, father and mother; the activity goddesses; eight heroes and heroines; six Thubpas; and four gatekeepers, father and mother. In the sadhana, in the courtyard of the palace, at the center and spokes of the four-spoked wheel are the five families, father and mother; in front of and behind the main deity are the activity goddesses; on the sides are the inner heroes; and in the corners are the outer heroes, all with consorts. In the four directions of the courtyard and above and below, east, top, west, and bottom, are the six Thubpas. At the end of the doors are placed the gatekeeper fathers and mothers. In the commentary composed by the treasure revealer, the center of the mandala is designed as an eight-spoked and four-spoked lotus seat. In the case of the eight-spoked, the family consorts are at the corners, and in the case of the four-spoked, one meditates on the left side of the father deity. In the four corners, coquettishness and so on, there are two heroes in each direction of the corners, and in the four corners are the goddesses of time. Near the doors of the courtyard, there are two Thubpas in the east and west, and one each in the south and north. At the end of the doors are the gatekeeper fathers and mothers. The activity goddesses are generated on the top of the head or in front of and behind the main deity. Third, the extremely abbreviated practice of the five tathagata families. In the center, abandoning the mandala courtyard, one meditates on the five families, father and mother, at the center and spokes of the four-spoked wheel. The extremely abbreviated sadhana is divided into two: fourth, Vajrasattva Great Secret One Family, and fifth, the five families are practiced separately, each as a single mudra. The commentary states that the latter is also not separate from the Great Secret One Family, which is considered only in terms of the number of deities, but in reality there is a great difference in meaning. The mandala of the Great Secret One Family is a gathering of families that pervades, while the practice of the single mudra is for the practitioner to counteract whichever affliction is strongest, or to practice whichever deity of the family the flower falls on. Therefore, this is specifically explained. Thus, peaceful
Chinese
无论修持什么坛城，此乃观修次第之总纲。如《示现神变之教言》中所说： 众生因贪欲而极度苦恼， 行持寂静之门， 积累无量福德资粮， 无分别、无执著之本性， 俱生而现之大悲， 作为因之等持，殊胜之字， 一切生起之自性， 于五大种母之坛城中， 圆满具足智慧宫殿。 于座上从种子字生起， 一族、五族、百族之， 身及总集四十二尊， 柔软、纤细、缠绵、娇嫩之姿， 明亮、闪耀、庄严、秀丽、光辉炽盛， 具足无尽之相好， 从自明菩提心而生， 从法界迎请融入无别， 以无二之恭敬顶礼。 供养、赞颂、令喜、委以事业， 以密咒念诵之修持， 亲近而取悉地， 祈请宽恕而作祈愿， 以无执著、无分别之离贪， 回向法性之善根。 此乃寂静、寂静之天神， 行为之神变圆满具足， 为调伏其他贪欲者之故， 诸佛以嬉戏作舞。 如是宣说。 总义。 第二，对于忿怒尊，在《实修口诀要诀》中说： 猛烈忿怒尊之修法， 如前一样以五次第而系缚， 所依之法、修法五者圆满具足， 生起次第、圆满次第之大、中、小， 以及咒语修持和特殊修持之， 以五种差别而系缚。 如是五者中，第一，为喜好广大的缘故，生起次第、圆满次第之大者，外在珍宝所成之宫殿，于具足相之殿堂中，在四柱所支撑之九宫格内。 根本续部中说： 于彼（之中）有九大坛城， 一切皆具四辐之轮， 具有边角、间隙、四门。 如是尸陀林嬉戏之九宫殿，中央主尊乃大殊胜二十一首之父母尊，以及方隅八坛城之主尊，如扬达等。 除持明母外，一切皆具三面六臂，并各自具足明妃。 彼等眷属之众，于续部第八品，以及实修法中所真实宣说者，乃大殊胜之眷属，于辐条之上为四部父母尊，
English
Whatever mandala is practiced, this is the summary of the meditation sequence. As it says in the prophecy of miraculous deeds: Beings are greatly tormented by attachment, Practicing the door of peace, Accumulating a great collection of merit, Non-conceptual, non-referential suchness, Spontaneously arising compassion, The supreme seed syllable of the cause, The nature that generates all, In the mandala of the five elemental mothers, The wisdom palace is spontaneously perfect. From the seed arising from the seat, One family, five families, hundred families, The body and the assembly of forty-two, Soft, supple, entwined, and youthful, Clear, radiant, beautiful, and blazing with glory, Possessing inexhaustible marks and signs, Arising from self-aware bodhicitta, Inviting from the expanse and merging without separation, I prostrate with non-dual reverence. Offering, praising, pleasing, entrusting with activity, Approaching and taking accomplishment through the recitation of secret mantras, Asking for forgiveness and making aspirations, Without reference, without concept, without attachment, Dedicating the root of virtue to the nature of reality. This is the peaceful, pacifying deity, The miraculous deeds are perfectly complete, For the sake of subduing other desirous ones, The Buddhas dance with play. As it is said. General meaning. Second, regarding the wrathful ones, in the "Practical Instructions and Essential Points" it says: For the practice of the fierce wrathful ones, As before, bound by five stages, The support and the practice are complete in five ways, Generation stage, completion stage, great, medium, and small, And mantra practice and special practice, Bound by five distinctions. As it says, among the five, first, for the sake of delighting in elaboration, the great generation and completion stage is: An outer precious palace, in the hall of complete characteristics, within the nine squares supported by four pillars. As it says in the root tantra: From that, there are nine great mandalas, Each with a four-spoked wheel, Possessing corners, interstices, and four doors. Like the nine charnel ground play palaces, the central chief deity is the great supreme twenty-one-headed father and mother, and the chief deities of the eight mandalas in the directions and intermediate directions, such as Yangdak. Except for the vidyadharas, all have three faces and six arms, each with a consort. The retinue of those assemblies is actually shown in the eighth chapter of the tantra and in the sadhana. The retinue of the great supreme one has the four families of fathers and mothers on the spokes,