Tibetan
ངོས་གཞི་ལ་ཞུགས་ཏེ། །མཉམ་གཞག་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ངོ་བོ་སྐྱོང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་སྤྱིར་ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་མཐར་སེམས་འཚོལ་ཀྱི་གདར་ཤ་བཅད་དེ་སྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་དང་། ཐོག་མར་སེམས་འཚོལ་དང་དེ་ནས་ཞི་གནས་སུ་ཕབ་སྟེ། ལྟ་ཐོག་ནས་སྒོམ་པ་འཚོལ་བ་སྟེ་ལུགས་གཉིས་ལས། འདིར་སྔ་མ་ལྟར་ཡིན་པས། དང་པོ་སྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་ནི། གོང་གི་སེམས་འཛིན་དེ་རྣམས་ལ་རིམ་པར་སློབ་པ་དང་། བླ་མའི་ཕྱག་བཞེས་སུ་སྐབས་འདིར་རྟེན་ཅན་རྡེའུ་ཤིང་བུ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་འཛིན་པ་དང་། རྟེན་མེད་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་སོགས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞི་གནས་ སྒོམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་མཉམ་པར་འཇོག་དགོས་ཤིང། དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་བཀག་སྒོམ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་གཞི་རྩ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། ཀ་དག་གི་ཁྲིད་གཞུང་ལས། དེ་ནས་དབེན་པའི་གནས་ཆེན་དུ༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བརྟན་པར་བྱ༔ དུས་དེ་ཡན་ཆད་དུག་ལྔའི་ལས༔ ཅི་བྱས་ཅི་དྲན་བག་ཆགས་ཡིན༔ མེ་ཏོག་སད་ཀྱིས་ཁྱེར་བ་འདྲ༔ རྗེས་འབྲེང་མི་བྱ་འབྲེལ་ཐག་བཅད༔ དུས་དེ་མན་ཆད་དུག་ལྔའི་ལས༔ ཅི་བྱས་ཅི་བསམ་ཉོན་མོངས་ཡིན༔ སྣ་ཐག་དགྲ་ལ་ཤོར་བ་འདྲ༔ བསམ་མནོ་མི་བཏང་ཅི་དགར་བཞག༔ ད་ལྟར་ཤེས་པ་དྭངས་མ་ཕྱེད༔ ཐོམ་མེ་མུན་ནེ་གཏི་མུག་ཡིན༔ ཐེ་ཚོམ་རེ་དོགས་རྣམ་རྟོག་ཡིན༔ རྟོག་པའི་སྤུན་ལངས་ལྟ་བའི་དགྲ༔ མ་བཅོས་མི་བཅོས་རང་སོ་ལ༔ ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར༔ སྣང་བ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དང༔ སྟོང་པ་སྣང་བར་རྟོགས་པ་དང༔ སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་རྟོགས་པ་དང༔ སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་དུ༔ མ་རྟོགས་བར་ལ་དབེན་པ་བསྟེན༔ དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་ཡིས༔ བདུན་གསུམ་ཉེར་གཅིག་བསྒོམས་པ་ཡིས༔ ཉམས་བཞི་འཆར་བས་ནན་ཏན་བསྐྱེད༔ ཅེས་དང་། གུ་རུ་པདྨས་དགེ་སློང་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོར་གསོལ་འདེབས་སུ་བསྩལ་པ་ལས། འདི་ལྟར་ཡིད་ ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུ་བ་ཡི༔ ཉོན་མོངས་དུག་ལྔའི་རྟོག་པ་ཅི་ཤར་ཡང༔ སྔོན་བསུ་རྗེས་དཔྱོད་བློ་ཡིས་བཅོས་མི་གཞུག༔ འགྱུ་བ་རང་སར་བཞག་པས་ཆོས་སྐུར་གྲོལ༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒོམ་དགོས་པས་དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་རིགས་ཐོད་རྒལ་རིམ་སྐྱེས་གཅིག་ཅར་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་ཚོད་དང་སྦྱར་བའི་ཁྲིད་ཚུལ་བྱ་དགོས་པས་རྟེན་ཅན་རྡེའུ་ཤིང་བུ་སོགས་ལ་བརྟེན་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་གོང་གི་སེམས་འཛིན་རྣམས་དམིགས་པའི་རྟེན་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྡེའུ་ཤིང་བུ་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་ཀྱང་ཆོག་ཅིང་། རྟེན་མེད
Chinese
进入基础后，守护等持明空无执的自性。如是所说的意义，总的来说，就是先进行止观，最终断除寻心的执着，从修行的角度寻找见解；或者首先寻心，然后安住于止观，从见解的角度寻找修行，这两种方式。这里是按照前一种方式，所以首先是从修行的角度寻找见解，就是依次修习以上的心之执持，上师的传承中，此时依靠有缘的石子、树木等来执持心，或者无缘不加改造地安住等，通过各种方法来修习止观，因为是修行的基础，所以必须安住。而且，这不是像阻止分别念的禅修，而是为了断除根本。如噶当的引导文中说：此后于寂静大处，身语意三稳固而住。此前所作五毒业，所作所念皆为习气，犹如鲜花被霜所袭，不作追随断绝关联。此后所作五毒业，所作所念皆为烦恼，犹如鼻绳落入敌手，不作思虑随意安住。如今觉性未曾开启，昏昧无知即是愚痴，犹豫不定即是分别，分别之兄乃是见解之敌，不作改造自然安住，心中不作任何思虑，觉悟显现为空性，空性觉悟为显现，觉悟显空无别，未证悟佛与众生无二之前，依止寂静处。上中下三种根器者，以七三二十一之数而修习，生起四种体验，从而精进。又如莲花生大士对格隆南喀宁波所作的祈请文中所说：如是心中 于意境中生起的，无论生起何种五毒之念，不以先迎后逐之念加以改造，任其自然生起，即能解脱为法身。如是需要修行，因此也需要根据不同根器的人，分别给予顿超、次第、顿悟三种不同的引导，所以依靠有缘的石子、树木等也没有相违。然而，以上的心之执持都是以所缘为缘，所以没有石子、树木等的戏论也可以，无缘
English
Having entered the base, cultivate the nature of equanimity, clarity, emptiness, and non-grasping. The general meaning of what was said is that, in general, after first prioritizing calm abiding, one ultimately cuts off the attachment of searching for the mind, and seeks the view from the perspective of meditation; or, first searching for the mind and then settling into calm abiding, seeking meditation from the perspective of the view, these are the two methods. Here, it is according to the former method, so first seeking the view from the perspective of meditation is to gradually train in all of the above mind-holdings. In the practice of the lamas, at this time, one relies on objects such as pebbles, wood, and branches to hold the mind, or one leaves it uncorrected without an object, and so on. Through various methods, calm abiding is the basis of meditation, so one must settle into it. Moreover, this is not like a meditation that blocks thoughts, but is for the sake of cutting off the root. As it says in the guidance text of Kadag: Thereafter, in a great solitary place, body, speech, and mind should be firm. Until that time, the actions of the five poisons, whatever is done or thought is habit. Like a flower carried away by frost, do not follow after, cut off the connection. After that time, the actions of the five poisons, whatever is done or thought is affliction. Like a halter lost to the enemy, do not think, leave it as you please. Now the clear awareness is not yet open, dull and dark is ignorance. Doubt and hesitation are thoughts, the brother of thought is the enemy of view. Uncorrected, unmade, in its own place, do not do anything in the mind, realize appearance as emptiness, and realize emptiness as appearance, realize appearance and emptiness as inseparable, until you realize that Buddha and sentient beings are inseparable, rely on solitude. Those of superior, middling, and inferior faculties, by meditating for seven, three, or twenty-one days, generate diligence by the arising of the four experiences. And as Guru Padmasambhava bestowed in supplication to the monk Namkhai Nyingpo: Thus, in the mind, Whatever thoughts of the five poisons arise in the realm of the mind, do not transform them with thoughts of welcoming them in advance or judging them afterwards. By leaving the arising in its own place, it is liberated into the Dharmakaya. Thus, it is necessary to meditate, and therefore it is also necessary to give different instructions according to the types of individuals, distinguishing between sudden breakthrough, gradual, and sudden enlightenment, so there is no contradiction in relying on objects such as pebbles, wood, and branches. However, since all of the above mind-holdings are only dependent on an object, it is fine even without the elaboration of pebbles, wood, and branches, without an object.
Tibetan
་ཁོ་ན་གཞུང་དང་མཐུན་པས། རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་བཅས་ཏེ་ཤེས་པ་ཁོང་གློད་དེ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ལས་དང་པོ་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་རྟོག་པ་ཤུགས་ཆེ་བས། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་ལས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་དུག་ལྔའི་བག་ཆགས་ལྷང་གིས་ཤར་བ་དེའི་རྗེས་མི་གཅོད་ཅིང་། མ་འོངས་པའི་རྟོག་པའི་སྔོན་མི་བསུ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་དྭངས་སྙིགས་མ་ཕྱེད་པ་ཆུ་བོ་རྙོགས་མས་དཀྲུགས་པ་ལྟ་བུ་མུན་འཐོམས་སུ་ཡོད་པ་དེ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་རིག་པས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་སྐྱེས་རྦད་གཅོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་བཏང་། ལས་དང་པོ་པར་རྣམ་རྟོག་རི་གཟར་ལ་ཆུ་རྒྱུག་པ་ལྟར་འབྱུང་ཡང་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བར་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་པས། རེ་ཞིག་ནས་འགྱུ་བ་ཇེ་ཕྲར་འགྱུར་ ཞིང་གནས་ཆ་ཆེར་སོང་བའི་དུས། འགྱུ་བ་ཕྲ་མོ་རྩད་མ་ཆོད་པས་གནས་ཡོད་སྙམ་པའི་བཟང་རྟོག་ཨ་འཐས་ན་ཞི་གནས་ལྟེང་པོའི་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལྟ་བུར་འགྲོ་བས་འགྱུ་བ་ཕྲ་རགས་སྦོམ་གསུམ་ངོས་བཟུང་སྟེ་ཤར་གྲོལ་དུ་གཏོང་བ་གཅེས་ཏེ། གུ་རུ་པདྨས་མཁར་ཆེན་བཟའ་ལ་གསུངས་པ་ཀ་དག་གི་ཆོས་ཚན་ཟབ་མོ་གནད་ཀྱི་ཐེམ་བཅུ་ལས། སེམས་འཛིན་གྱི་ཕུར་པ་ལ་ཞེན་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ༔ ཞི་གནས་མགོ་བྱིལ་གྱིས་ཐར་པའི་ལམ་མི་རྙེད༔ ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཉམས་བཞི་འཆར་ཚུལ་ནི། ཀ་དག་གི་ངོ་སྤྲོད་རང་རིག་རང་གསལ་ལས། སྣང་བ་འདི་སྟོང་པར་རྟོགས༔ སྟོང་པ་སྣང་བར་རྟོགས༔ སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས༔ སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས༔ དེ་ཉིད་ཀྱི་གདིང་རྙེད་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང༔ ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཤར་ཡང་ཆོག་ཤེས་དང་འཛིན་ཆགས་མེད་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། གོང་གི་འཕྲོས་ལས། ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་བཞི་ལ་ཆོག་ཤེས་སུ་བཟུང་བ་ནི་བྱིས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ༔ སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་འདི་ལ་མ་ཆགས་པ་ཞིག་དགོས༔ ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ལ་གེགས་སེལ་བ་ནི། རྩ་བ་ལས། ཕྱི་གེགས་སེལ་བྱེད་གུ་རུ་སྤྱི་བོར་བསྒོམ། །ཐོ་རེངས་དུས་སུ་ཧཱུྃ་གི་སྣང་གླུ་བླང་། །བླ་མའི་ཐུགས་ དང་རང་གི་ཤེས་པ་བསྲེ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྤྱིར་ཕྱིའི་གེགས་སེལ་ཐབས་སུ། ལུས་མཉམ་བཞག་གི་མིག་ནམ་མཁར་གཏད། ཤེས་པ་མ་བཅོས་པའི་ངང་ནས་རང་གི་སྤྱི་བོར་བླ་མ་དྲག་པོ་རྩལ་གྱི་སྐུའི་རྣམ་པར་གསལ་བཏབ་སྟེ། གསོལ་འདེབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་རྒྱས་པའི་ཧཱུྃ་བདུན་བརྩེགས་ཀྱི་སྣང་གླུ་བླངས་པས་མོས་གུས་ཀྱི་ཉམས་སྐྱེས་པ
Chinese
仅仅是与经论相符。以七支坐法端坐，放松意识，安住于平等舍中，因为初学者六识的念头非常强烈。由于外在的因缘，心中五毒的习气明显生起，不要追逐这些念头，也不要迎接未来的念头。对于当下意识，不分清净与污浊，像被浑浊的河流搅动一样，处于昏暗状态，要用忆念的觉性来认知，以任运生起的念头彻底断除的方式，让任何显现的自性都任运自生自灭。对于初学者来说，念头如山涧流水般涌现，但不要视为过错，要认知它。一段时间后，流动逐渐减弱，安住的时间增多。当细微的流动无法彻底根除，产生“安住了”的良好念头时，就会像止住的禅定一样，因此要认知粗、细、微三种流动，并让它们自然生起、自然解脱，这一点非常重要。莲花生大师对卡钦公主说过的关于原始清净的甚深法门，要诀十法中说：“执着于系缚心之橛，无法获得解脱；用寂止来抚摸头部，无法找到解脱之道。”因此，如此修习后，四种体验的显现方式是：在原始清净的自知自明中说：“现象被认知为空性；空性被认知为现象；现象与空性被认知为无二无别；佛与众生被认知为无二无别；证悟此理，便生起智慧。”即使如此显现，也需要知足和没有执着。如上文所说：“如果对四种体验的显现感到满足，那就是孩童的见解；对于现象和空性，需要没有执着。”因此，如此修习的障碍消除法是：根本经文中说：“外障消除之法，观想上师于头顶；黎明时分，唱诵吽字光明之歌；上师的意 与自己的意识融合。”总的来说，作为消除外在障碍的方法，身体保持端坐，眼睛注视天空。在不造作的意识状态中，观想自己的头顶上方，上师化现为忿怒金刚的形象。以祈请的方式，用强烈的虔诚唱诵七重吽字的明光之歌，从而生起信心的体验。
English
It is only in accordance with the scriptures. Sit in the seven-point posture, relax the mind, and rest in equanimity. Because the thoughts of the six consciousnesses are very strong for beginners. Due to external causes, the habitual tendencies of the five poisons of the mind arise clearly, do not chase after these thoughts, and do not welcome future thoughts. For the present consciousness, without distinguishing between purity and impurity, like being stirred by a turbid river, being in a state of darkness, recognize it with the awareness of mindfulness, and in the manner of completely cutting off spontaneously arising thoughts, let the nature of whatever arises be self-arising and self-liberating. For beginners, thoughts arise like water flowing down a steep mountain, but do not regard it as a fault, recognize it. After a while, the flow gradually weakens, and the time of abiding increases. When subtle flows cannot be completely eradicated, and a good thought of "abiding" arises, it will be like a cessation of calm abiding, therefore it is important to recognize the three flows of coarse, subtle, and minute, and let them arise and liberate naturally. Guru Padmasambhava said to Princess Kharchen, in the profound teachings of primordial purity, the ten key points: "Attachment to the stake that binds the mind does not lead to liberation; stroking the head with calm abiding does not find the path to liberation." Therefore, after practicing in this way, the way the four experiences arise is: In the self-knowing and self-illuminating of primordial purity, it is said: "Phenomena are recognized as emptiness; emptiness is recognized as phenomena; phenomena and emptiness are recognized as inseparable; Buddhas and sentient beings are recognized as inseparable; realizing this truth, wisdom arises." Even if it arises in this way, there is a need for contentment and non-attachment. As mentioned above: "If you are content with the appearance of the four experiences, that is the view of a child; for phenomena and emptiness, there needs to be no attachment." Therefore, the method of eliminating obstacles for such practice is: In the root text it is said: "The method to eliminate external obstacles, visualize the Guru on the crown of the head; at dawn, sing the song of light of the Hum syllable; the Guru's mind and one's own consciousness merge." In general, as a method of eliminating external obstacles, keep the body upright and the eyes fixed on the sky. In the state of unconditioned consciousness, visualize above the crown of your head, the Guru appearing in the form of Wrathful Vajra. In the manner of supplication, sing the song of light of the seven-tiered Hum syllable with intense devotion, thereby generating the experience of faith.