Tibetan
དང་སྐུ་ཆས། ཞབས་སྐྱིལ་ཀྲུང་། གདན་དང་འཇའ་འོད་སོགས་རེ་རེ་ནས་གསལ་བཏབ་ནས་སེམས་བཟུང་། དེ་རྣམས་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེས་ན་སྐུ་ཡོངས་རྫོགས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་། གསལ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་བར་སྣང་ལ་འཇའ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་གསལ་སྟོང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གོམས་པ་མཐར་མ་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་བསླབ་བོ། །གསུམ་པ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་དག་དྲན་པ་ནི། ཞལ་གཅིག་དབྱིངས་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་སྤངས་པ། དམར་བའི་མདངས་འགྲོ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ། ཕྱག་གཉིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ། བནྡྷ་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདུད་རྩི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱན་ཆ། སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་ཞབས་རྡོར་སྐྱིལ། འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་གདན་པདྨ་དང་ཁམས་དཀར་ དམར་གྱི་བགྲོད་པ་དག་པས་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་སྟེ། མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་མཚན་མའི་རྣམ་པ་མི་མངའ་ཡང་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་བསྒོམ་པའི་ཐུན་དངོས་གཞིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཁོ་ནར་མཉམ་པར་བཞག །ཐུན་བསྡུ་བའི་ཚེ་ཐུགས་ཀ་ནས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱི་སྣོད་གཞལ་ཡས་ཁང་། ནང་བཅུད་ལྷར་གསལ་བར་བྱས། དེ་རྣམས་མེ་ལོང་ལ་ཧས་བཏབ་པ་བཞིན་རིམ་པར་འོད་དུ་ཞུ་ནས་རང་ལ་ཐིམ། རང་ཡང་མཐའ་ནས་དབུས་སུ་འདུས་ཏེ་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལ་ཐིམ། དེའང་མས་རིམ་གྱིས་ཡལ་བའི་ནཱ་ད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལ་སེམས་གཏད། དེའང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། འཛིན་མེད་ཀ་དག་གི་ངང་ལ་ཅི་གནས་སུ་བཞག །དེ་ལས་ལྡང་བ་ན་ནམ་མཁའ་ལས་སྤྲིན་འབྱུང་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གིས་གུ་རུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉུག་མའི་ལྷ་སྐུར་ལམ་གྱིས་གསལ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷ། གྲགས་པ་གསུང་། དྲན་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རོལ་པར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སྐབས་སུའང་དྲན་ཤེས་དང་མ་བྲལ་བར་ལམ་ཁྱེར་རྣམས་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ནི། དེ་གོམས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ལ༔ སེམས་འཛིན་ཏིང་འཛིན་རྩལ་སྦྱང་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྩ་བའི་དམིགས་པ་དེ་ལ་གསལ་ སྣང་སྐྱེས་ནས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་སུ་བསྒོམས་ནས་གྲངས་དང་ཚོམ་བུ་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་བསམ་ཡས་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ཏིང
Chinese
以及身装。双足跏趺坐。将座垫和彩虹光等一一清晰观想后摄持心念。当对这些生起清晰显现时，全身显现而无自性，如同镜中的影像；明亮而无实体，如同虚空中彩虹显现一般，修习直至通达光明空性大乐的自性。第三是殊胜极净的忆念：一面，法界法身远离戏论；身色白色，清净二障垢染；红色光彩，随顺有情众生；双手，方便与智慧；班杂（藏文，梵文天城体，vajra，金刚）法界空性与甘露智慧大乐双运；圆满具足诸佛一切功德的饰物；不住于轮回涅槃之边的双足金刚跏趺坐；未被轮回过患所染的莲花座，以及白红明点的运行清净，显现为日月轮的形象。总而言之，诸佛的本体虽无相状，但为了摄受所化众生，对于一切功德，随应所化而显现，对此生起定解。在多少座次中修习的正行，都安住于那唯一的等持中。在收座时，从心间发出的光芒，将外器世界宫殿，内情众生明观为本尊。这些都如用哈气吹拂镜子一般，次第化为光融入自身。自身也从外向内收摄，融入心间的吽（藏文，梵文天城体，hūṃ，吽）字。此字也从下向上次第消失，心专注于极其微细的纳达（藏文，梵文天城体，nāda，声）。此声也融入法界。安住于无执的本来清净状态中。从彼中起座时，如虚空中生起云朵一般，刹那间，上师大乐原始本尊的坛城清晰显现。对一切显现观为本尊，一切声响观为本尊语，一切念头观为大智慧的游舞生起定解。在座间行住坐卧时，也不离正念正知，应如共同道次第般修持。第二，圆满坛城：如经云：“彼熟练圆满坛城，心持等持勤修习。”即说，当对根本的所缘境生起清晰显现并获得稳固后，就应修习圆满坛城，并对数量和组合等无量无边的等
English
And the attire. Legs in full lotus posture. Clearly visualize each of the seat, rainbow light, etc., and hold the mind. When clear appearances arise for these, the entire form appears but is without inherent existence, like a reflection in a mirror; clear but without substance, like a rainbow appearing in space, train until you have fully accustomed yourself to the nature of clear emptiness, great bliss. Third, the supreme pure mindfulness: One face, the expanse of the Dharmakaya, free from elaboration; body color white, cleansed of the stains of the two obscurations; red radiance, following sentient beings; two hands, method and wisdom; the union of the vajra (Tibetan, Sanskrit Devanagari, vajra, diamond/thunderbolt) expanse of emptiness and the nectar of wisdom, great bliss; ornaments spontaneously accomplishing all the great qualities of the Buddhas; feet in vajra posture, not abiding in the extremes of samsara and nirvana; a lotus seat unstained by the faults of samsara, and the purification of the movement of white and red essences, appearing in the form of sun and moon mandalas. In short, although the essence of the Buddhas does not possess characteristics, in order to guide disciples, all qualities appear in whatever form is suitable for them, generate certainty in this. During the actual session of however much meditation, remain equally in that very samadhi. When concluding the session, rays of light emanating from the heart center illuminate the outer environment as a palace and the inner beings as deities. These, like blowing on a mirror with breath, gradually dissolve into light and merge into oneself. Oneself also gathers from the periphery to the center and dissolves into the hūṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, hūṃ, hum) at the heart center. That also gradually vanishes from below, focusing the mind on the extremely subtle nāda (Tibetan, Sanskrit Devanagari, nāda, sound). That also dissolves into the expanse. Remain in the state of non-grasping primordial purity as it is. When rising from that, like clouds arising from the sky, in an instant, the mandala of Guru Dewa Chenpo, the primordial deity, clearly appears. Generate certainty that all appearances are deities, all sounds are speech, and all thoughts are the play of great wisdom. Even during the intervals between sessions, in all activities, do not separate from mindfulness and awareness, and practice the path in accordance with the common teachings. Second, the complete mandala: As it is said, "Having become accustomed to that, practice the complete mandala, train in mind-holding and samadhi," that is, when a clear appearance arises for the root object of focus and stability is attained, then one should meditate on the complete mandala, and contemplate the countless and vast samadhis of numbers and groups, etc.
Tibetan
་ངེ་འཛིན་ལ་བསླབ། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་སྤྲོས་གང་གི་ཚེའང་གསལ་སྣང་ལ་ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་བསྲེ་བ་གསུམ་གྱི་ཏིང་འཛིན་གྱིས་རྩལ་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ་གནས་གསུམ་ཡིག་འབྲུ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཕོག་པས། གདོས་བཅས་ཀྱི་ཞེན་རྟོག་སྦྱངས་ཏེ་ལྷར་ལམ་ལམ་གྱུར་པར་བསམ། རིམ་པར་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྦྱངས་ཏེ་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གྱུར་པ་དང་གཉིས་མེད་དུ་བསྲེ། བསྒོམས་པའི་ལྷ་དེའང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་སྐུ་མེད། ལྷ་སྣང་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་མེད་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་མེད་པར་ཐག་བཅད་དེ་སེམས་དང་ལྷ་སྐུ་བསྲེ། ལྷ་སྐུར་སྣང་བ་དེའང་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད། རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ། རྣམ་པ་མ་འདྲེས་གསལ་རྫོགས་སུ་ཤར་བ་སྟེ་སྟོང་གསལ་བདེ་ཆེན་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྲེ་བ་རྣམས་རེ་རེ་བཞིན་ཐུན་དུ་བཅད་དེ་བསྐྱང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་པའམ། བསྒོམས་པས་སྐྱོ་ན་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་བཟླས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་གཏེར་གཞུང་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ལྟར་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་མྱུར་དུ་རེག་པའི་སྐལ་པ་ཅན་དུ་བྱའོ། ། གསུམ་པ་བསྒོམས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཐ་མལ་དངོས་པོའི་སྣང་ཞེན་ཀུན༔ སྣང་སྟོང་ལྷ་སྐུར་རང་ཤར་ནས༔ འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་འགོག་པར་འགྱུར༔ ཅེས་པས། དེ་ལྟར་གསལ་བརྟན་དག་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་བསྐྱེད་རིམ་གོམས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པས་སྦྱོང་བྱེད་གཉེན་པོ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ཏེ་སྦྱང་བྱ་འདི་ལྟར་རང་གཞན་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་འཛིན་པ་དག །སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷའི་སྐུར་རང་ཤར་ནས་མ་དག་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འགག་ཅིང་ཟད་ནས་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་བྱང་ཆུབ་བར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་གསུང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བཞི། ཐུན་མོང་། ཁྱད་པར། མཆོག་གི་བཟླས་པ། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞུང་ལས། ཐུན་མོང་ཛཔ྄་དགོངས་གསལ་བཏབ་སྟེ༔ བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་གསུམ་ཚར་ཕྱིན་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདི་ལ་གསུམ། དང་པོ་བསྙེན་པ་ནི། རང་ཉིད་གཙོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གསང་འདུས་རྡོ་རྗེ་ཐོད་ཕྲེང་མཐིང་སྔོན་རྡོར་དྲིལ་འཛིན་པས་ཡུམ་མཚོ་རྒྱལ་དཀར་མོ་ལ་འཁྱུད་པ། དར་དང་རིན་ཆེན་རུས་པའི་རྒྱན་ལྡན། ཞབས་སྐྱིལ་ཀྲུང་པདྨ་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་བཞུགས་པའི་ཐུགས་ཀར་ཉི
Chinese
应修习禅定。如此，无论何时修习单一手印，在明相上稍微获得稳固后，应以三混合之禅定勤加练习，即从三处字（嗡，啊，吽）放出光芒。光芒触及外境诸物，净化对有实体的执着妄念，观想一切显现为朗朗之本尊。次第渐进，净化一切器情世界，与化为本尊及宫殿合二为一。所观修之本尊，也仅是自心之自性显现，心外无有他尊。本尊显现之外亦无有心，故断定二者无别，融合心与本尊。显现为本尊之相，其本体即是空性，自性乃大乐，相状不杂、明澈圆满地显现，应将空明大乐双运一一分段修持。若以上修法能使禅定臻于圆满，或因修习而生厌倦，则可结合下文将出现的念诵，以及亲近修持事业之行，尤其如伏藏法本中所明示，以成组之会供修法，便能成为迅速获得殊胜成就之有缘者。 第三，观修之功德： “庸常事物之显现执着， 于显空本尊中自显现， 能阻碍错乱之习气。” 如是说。因此，若能使具备明、稳、净三者之生起次第修习变得极其稳固，则能使对治之力量转强，从而使所治之境，即如此般对自他庸常之显现，产生执着实物之念头得以消除。于显空如幻之本尊身中自显现，从而使一切不净错乱之习气得以止息、耗尽，进而转为清净智慧之轮，直至证得菩提。 第二，语念诵之瑜伽有四：共同念诵、特殊念诵、殊胜念诵，以及宣说彼等之功德。第一，共同念诵。经文中说：“共同念诵意明观，亲近修持事业成。”如是说，此有三。第一，亲近：自身观为根本大乐，于其心间，观想智慧勇识秘密集聚金刚颅鬘，呈蓝色，手持金刚铃杵，拥抱明妃措嘉佛母，呈白色。身着丝绸、珍宝、骨饰之庄严。双足以跏趺坐姿安住于莲花日月之座垫上，于其心间有
English
Practice meditation. Thus, whenever practicing a single mudra, after gaining some stability in clarity, one should diligently practice the samadhi of the three blends, that is, light radiates from the syllables at the three places (Om, Ah, Hum). When the light touches external objects, purify the clinging to substantiality and think that everything appears as a vivid deity. Gradually, purify all containers and contents, and blend them into the deity and palace, inseparable. The deity being meditated upon is only the self-display of one's own mind; there is no deity form other than the mind. Since there is no mind other than the deity appearance, determine that the two are inseparable and blend the mind and the deity form. The appearance as a deity form is also emptiness in essence, great bliss in nature, and appears clearly and completely without confusion, that is, blending into the union of emptiness, clarity, and great bliss should be practiced in separate sessions. If these practices bring the samadhi to completion, or if one becomes weary of meditation, then combine it with the recitation that will appear below, and with the activities of approach and accomplishment, and especially as explained in the treasure text itself, through group practice of the assembly, one will become fortunate to quickly attain the supreme accomplishment. Third, the benefits of meditation: "The appearance and clinging to ordinary things, Self-arise as the deity form of appearance and emptiness, Will prevent the imprints of delusion." Thus it is said. Therefore, if the practice of the generation stage, which possesses the three qualities of clarity, stability, and purity, becomes extremely stable, then the antidote that purifies will become powerful, and the object to be purified, such as the clinging to substantiality in all ordinary appearances of oneself and others, will be eliminated. Self-arising as the illusory deity form of appearance and emptiness, all impure and deluded imprints will cease and be exhausted, and will be transformed into the wheel of pure wisdom, until enlightenment is attained. Second, the yoga of speech recitation has four parts: common recitation, special recitation, supreme recitation, and teaching the benefits of these. First, common recitation. The text says: "Establish the common japa with clear intention, complete the three activities of approach, accomplishment, and action." Thus it is said, and this has three parts. First, approach: Visualize oneself as the main deity, Great Bliss, and at one's heart, visualize the wisdom being Guhyasamaja Vajra Garland of Skulls, blue in color, holding a vajra and bell, embracing the consort Mandarava, who is white. Adorned with silk, jewels, and bone ornaments. The feet are seated in the vajra posture on a lotus, sun, and moon seat, and at the heart there is