Tibetan
པ་ལེགས་པར་འབྱོངས་པ་གལ་ཆེ་བས་ནན་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཐོག་མར་རླུང་རོ་ལན་གསུམ་བསལ། སྦྱོར་བ་བཞི་ལྡན་གྱི་འཇམ་རླུང་བུམ་པ་ཅན་བཟུང་། དམིགས་པ་རླུང་སེམས་ཐིག་ལེ་གསུམ་པོ་དབྱེར་མེད་པའི་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་འོད་ཟེར་དང་བཅས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་གཏད་ལ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་ལྟར་རླུང་ལེགས་པར་ཟིན་ཅིང་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཟིན་ན་དེ་ཀ་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱེད་པར་བཞག །དེའི་ངང་ལ་རྣམ་རྟོག་གི་འཆར་སྒོ་བྱུང་ན་གང་སྐྱེས་དེ་ཉིད། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ་སླར་ཡང་ཐིག་ལེ་ཉིད་དྲན་ཙམ་དང་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ་སྟེ་ཐད་ཀར་ཐད་ཀར་བཅད། ཤེས་པ་བྱིང་ན་ལུས་གྲིམ་ཆ་ཚོལ། ལྟ་སྟངས་གཏོད། ཤེས་པ་ལ་ངར་བཏགས། འཕྲོ་ཞིང་རྒོད་ན་ལྟ་ སྟངས་སྨད། ལུས་གནད་ལྷོད། རིག་པ་ཧ་ཅང་མི་བསྒྲིམ་པར་རྒྱང་སྲུང་ལྟ་བུར་བྱ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཐོག་མར་རླུང་ཡུན་རིང་ཟིན་དཀའ་བ་དང་རྣམ་རྟོག་འཆར་སྒོ་མང་དུ་སོང་སྙམ་བྱེད་པ་བྱུང་ཡང་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བར་ཡུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བ་དང་། རིམ་པར་རྒྱུན་བསྲིངས་ལ་སྙིང་རུས་དྲག་པོས་བསྒོམས་པས། དང་པོ་སེམས་མི་གནས་པ་རྣམ་རྟོག་སྔར་ལས་མང་དུ་སོང་བ་འདྲ་ཞིག་འབྱུང་བ་ནི་གཡོ་བའི་ཉམས་ཏེ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་འབྱུང་འཕྲོ་ལ་ཅུང་ཟད་རེ་ལྷོད་དེ་གནས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་ངལ་སོས་པ་ཐོབ་པའི་ཉམས་ཏེ་རོང་ཁུང་གི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། དེ་ནས་ཕལ་ཆེར་རྟོག་མེད་ཞི་བར་གནས་པ་ལ་སྐབས་རེར་རྟོག་པ་བན་བུན་ཙམ་འཆར་བ་རྣམ་རྟོག་ཐང་ཆད་པ་གོམས་པའི་ཉམས་ཏེ་ཆུ་ཆེན་དལ་འབབ་ལྟ་བུ། དེ་ནས་ནམ་སྒོམ་ཡང་རྟོག་མེད་རྒྱ་འབྱམས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སྐབས་རེར་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་རྟོག་ཅུང་ཟད་བསྐྱོད་པས་གནོད་དུ་ཚོར་བ་བརྟན་པའི་ཉམས་ཏེ་མཚོ་ཆུང་བསེར་བུས་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ། མཐར་ཡུལ་སྣང་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ངང་སེམས་དྭངས་སང་ངེར་གནས་པ་ལ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་པའི་སྟེང་དུ་སླར་བོགས་འབྱིན་པ་ནི་གནས་པ་ལ་རང་དབང་ཆུབ་ནས་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཉམས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་ལྔ་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྒོམས་པས་སྒོ་གསུམ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་སྟེ། ལུས་ཡང་ ཞིང་བདེ་ལ་མདོག་སྣུམ། ངག་ཚིག་འཇམ་ཞིང་སྨྲ་བ་ཉུང་། རླུང་རྒྱུ་བ་དལ་ཞིང་འགྲོ་འོང་མི་ཚོར། སེམས་རྟོག་མེད་དུ་ལྷན་ནེར་གནས། ལྟོ་གོས་དང་ཆོས་བརྒྱད་ལ་ཞེན་པ་ཆུང་བ་སོགས་སྒོ་གསུམ་ལ་ཉམས་དུ་མ་འཆར་ཞིང་། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་ཉམས་ཀྱང་འབྱུང་། དེ་ཙམ་གྱིས་ཏིང་འཛིན་གྱི་གཞི་རྟེན་ཞི་གནས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཇི་སྐད་དུ། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཤེས་བྱས་ཏེ། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཅེས་ཐོག་མར་ཞི་གནས་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་བརྟེན་པ་བཅས་གསལ་བར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་བ་ནི། ཁྱད་པར་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བའི་ཡུལ༔ སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད༔ ནང་གི་འཛིན་རྟོག་རྩད་བཅད་པས༔ སྐྱེ་འགག་གནས་མེད་གཉུག་མར་གྲོལ༔ བར་དུ་སེམས་ཀྱིས་མ་བསླད་པའི༔ སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་རང་ངོ་ཤེས༔ བློ་འདས་རིག་སྟོང་རྫོགས་པ་ཆེ༔ ལྷག་མཐོང་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་འགྱུར༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཞི་གནས་ལ་ལེགས་པར་གོམས་པ་ན་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པའི་སླད་དུ། ཐོག་མར་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཤར་ཡང་དེ་མ་ཐག་དྲན་པས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་འཛིན་མཁན་གྱི་རང་ངོ་ལ་ བལྟས་པས་སྣང་ཙམ་དེ་མ་འགག་ཀྱང་འཛིན་ཞེན་གྱི་བློ་སྟོང་ཉིད་དུ་གྲོལ་བས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྗེན་སང་གིས་འཆར་བའི་ངང་ལ་རང་བབ་ཏུ་བཞག་པས། ཇི་ཞིག་ན་སྣང་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་བློས་བཀོད་ནས་ཡིད་ངོར་ཤར་བ་ལ་ཞེན་འཛིན་ཞུགས་པ་མ་གཏོགས་རང་གི་སེམས་ལས་དོན་གཞན་དུ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཐག་ཆོད་པ་འབྱུང་ངོ་། །ནང་རང་གི་སེམས་ལ་བརྟགས་པས། གཞི་ཅིར་ཡང་མེད་པ་ལ་ངར་འཛིན་ཅིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་དགུ་འཕྲོ་སྣ་ཚོགས་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཆར་བ་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། ད་ལྟ་གང་དུ་གནས། མཐར་གང་དུ་འགག །གནས་པའི་ཚེ་ཕྱི་ནང་མགོ་རྐང་སྙིང་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་གནས། སྙིང་ལྟ་བུ་ལ་གནས་སྙམ་ན་དེའི་གཟུགས་དབྱིབས་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས། གང་ཡང་མ་རྙེད་ན་ད་ལྟའི་ངའོ་སྙམ་པ་སོགས་འགྱུ་བ་ཏོལ་སྐྱེས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་བལྟས་ནས་སྐྱེ་འགག་གནས་པ་སོགས་རྩད་བཅད། ལྟ་མཁན་དེའང་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་སོགས་གོ་ཡུལ་དུ་མ་སོང་བར་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་རྩད་གདར་བཅད་པས་ལྟ་མཁན་བལྟ་རྒྱུ་སོགས་གང་ཡང་མ་མཐོང་། ཅིའང་མ་རྙེད། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། གང་ཡང་ངོས་བཟུང་དུ་མེད་པའི་གསལ་རིག་རྗེན་ནེ་བ་ཞིག་འཆར་བ་དེ་ཉིད་གཉུག་ མའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དེའི
Chinese
因此，精进修习至关重要。然后，首先排除三次浊气。保持具备四种结合的柔和风息宝瓶气。专注风、心、明点三者无别的，位于心间的明点及其光芒，一心不乱地安住。如此，如果风息已善巧控制，心已专注目标，就保持那样，不要人为地调整或改变。在这种状态中，如果生起分别念，就认识到任何生起的念头。一旦认识到，就再次忆念明点本身，轻轻地放松，不要散乱，直接、直接地切断念头。如果意识昏沉，就寻找身体的紧绷之处，调整视线，给意识注入活力。如果心神不定、兴奋，就降低视线，放松身体姿势，不要过于收紧觉知，像远眺一样。如此修习，最初会觉得难以长时间保持风息，分别念也似乎增多，但不要将其视为缺点，而是要缩短每次修习的时间，增加修习的次数。逐渐地，持续不断地，以强烈的精进心修习。首先，心无法安住，似乎比以前生起更多的分别念，这是动摇的体验，就像陡峭山坡上的流水。然后，在分别念生起的同时，稍微放松，安住，这是分别念获得休息的体验，就像峡谷中的流水。然后，大部分时间安住在无念的寂静中，偶尔生起模糊的念头，这是分别念疲惫、习惯的体验，就像大河的缓慢流动。然后，无论何时修习，都进入无念的广阔境界，偶尔因外缘而稍微动摇分别念，会感到受到干扰，这是稳固的体验，就像微风吹动的小湖。最终，在没有执着于外境显现的状态中，心清晰明亮地安住，任何外缘都无法干扰，并且在这种状态上再次增进，这是对安住获得自在，获得稳固的体验，就像平静无波的大海。如此，通过圆满修习这五种体验，三门会变得非常调柔。身体轻盈、舒适，肤色光润。语言柔和，说话减少。气息缓慢流动，感觉不到出入。心安住在无念之中。对食物、衣物和世间八法（利、衰、毁、誉、称、讥、苦、乐）的执着减少等等，三门会显现出许多体验。以及烟雾等等。
English
Therefore, it is crucial to cultivate diligence and meditate earnestly. Then, first eliminate three times the stale air. Hold the gentle wind vase breathing with four combinations. Focus single-pointedly on the bindu in the heart, inseparable from the three—wind, mind, and bindu—along with its rays of light, and remain evenly. Thus, if the wind is well controlled and the mind is focused on the object, remain as it is, without artificially adjusting or changing it. In this state, if conceptual thoughts arise, recognize whatever arises. As soon as you recognize it, remember the bindu itself again, gently loosen and release it without distraction, and cut it off directly, directly. If awareness becomes dull, look for tension in the body, adjust your gaze, and infuse awareness with vigor. If it is scattered and agitated, lower your gaze, relax your posture, and do not tighten awareness too much, but look as if watching from afar. By meditating in this way, at first it may seem difficult to hold the wind for a long time and that many conceptual thoughts arise, but do not regard this as a fault. Instead, shorten the duration of each session and increase the number of sessions. Gradually, maintain continuity and meditate with strong perseverance. At first, the mind does not stay still, and it seems that more conceptual thoughts arise than before. This is the experience of agitation, like a stream flowing down a steep mountain. Then, while conceptual thoughts are arising, relax a little and remain. This is the experience of conceptual thoughts getting rest, like a stream flowing through a ravine. Then, mostly abiding in non-conceptual stillness, with occasional vague thoughts arising, this is the experience of conceptual thoughts being exhausted and becoming habitual, like a slow-flowing great river. Then, whenever you meditate, you enter a vast realm of non-conceptuality, and occasionally, due to circumstances, conceptual thoughts are slightly stirred, and you feel disturbed. This is the experience of stability, like a small lake stirred by a breeze. Finally, in a state of not clinging to external appearances, the mind abides clearly and brightly, and no circumstances can harm it, and on top of that, you further improve. This is the experience of gaining freedom over abiding and attaining stability, like a great ocean without waves. Thus, by meditating to the completion of these five experiences, the three doors will become very tamed. The body becomes light and comfortable, and the complexion becomes radiant. Speech becomes gentle and speaking is reduced. The flow of wind becomes slow and you do not feel the coming and going. The mind abides effortlessly in non-conceptuality. Attachment to food, clothing, and the eight worldly concerns (gain, loss, disgrace, fame, praise, criticism, suffering, and happiness) decreases, and so on. Many experiences will arise in the three doors. And smoke, and so on.
Chinese
也会产生殊胜的见解体验。仅此就能很好地成就止观的基础——止。正如所说： 凭借完全具足止的胜观，了知烦恼彻底摧毁，首先应寻求止，它也能在无有世间执着中明显成就。 如是，说明了首先需要止的理由，以及它的因缘和所依。二是特殊之处： 特殊之处在于外境所取之处，仅是显现而无自性，内心执着分别被切断，无生灭住而本然解脱，中间未被心所染污，心性光明自知，超离思维的觉性空性大圆满，胜观的实相显现。 如是说，在善于串习止之后，为了生起胜观，首先对于外境所取之处所显现的任何显现声响之法，也要立即以正念摄持。 这样，观察能执者的自性，虽然显现本身没有停止，但执着的念头在空性中解脱，因此显现无自性，显空无执，如虚空般赤裸裸地显现的状态中，自然安住。何时，所有显现分别之法都由自己的心所造作，并在意念中显现时产生执着，除此之外，没有丝毫在自心之外成立的其他事物，就像梦中的显现一样确信。向内观察自己的心，对于毫无根据的事物执着为我，并由此产生烦恼等各种分别念，此起彼伏，连绵不断，这最初从何而来？现在住在哪里？最终在哪里消失？住在哪里的时候，住在内外、头脚、心等哪里？如果认为住在心中，那么它的形状、颜色以何种方式存在？如果什么也找不到，那么观察现在认为的“我”等突然产生的念头，切断生灭住等。观察那个能看者是什么样的，等等，在没有理解的地方，以极大的专注切断根源，结果什么也看不到能看者和所看等。什么也找不到。远离生灭住三者，显现出无法认定的明觉赤裸之觉性，那便是本然的实相，因此
English
Also, special insights and experiences will arise. Just that much is enough to perfectly establish the foundation of samadhi, which is calm abiding. As it is said: Through the vipashyana that fully possesses calm abiding, knowing that the afflictions are completely destroyed, first one should seek calm abiding, and it will manifestly accomplish without worldly attachments. Thus, it explains the reason why calm abiding is needed first, as well as its causes, conditions, and support. The second is the special feature: The special feature is that the external object of grasping, is merely an appearance and has no inherent existence; when the internal grasping thoughts are cut off, there is no arising, ceasing, or abiding, and it is primordially liberated; in between, without being defiled by the mind, the very nature of mind is clear light, self-knowing; the great perfection of awareness and emptiness beyond the intellect; the state of vipashyana becomes manifest. It is said that after becoming well-accustomed to calm abiding, in order to generate vipashyana, first, whatever appears as phenomena of appearance and sound, which have become external objects of grasping, should be immediately grasped by mindfulness. In this way, by looking at the self-nature of the grasper, although the appearance itself does not stop, the mind of grasping and attachment is liberated into emptiness, so the appearance is without inherent existence, clear and empty, free from grasping, like the sky, appearing nakedly. Whenever all the phenomena of appearance and thought are created by one's own mind, and attachment arises when they appear in the mind, apart from that, there is not even a particle of other things established outside of one's own mind, and one becomes convinced that it is like the appearance in a dream. By examining one's own mind internally, clinging to "I" without any basis, and based on that, various thoughts such as afflictions arise, one after another, in a continuous stream, where did this first come from? Where does it abide now? Where does it ultimately cease? When it abides, where does it abide, inside and outside, head, feet, heart, etc.? If you think it abides in the heart, then in what form does its shape and color exist? If you cannot find anything, then look at the momentary, sudden arising of what you now think of as "I," etc., and cut off the root of arising, ceasing, abiding, etc. Examine what the one who is looking is like, etc., and without going into the realm of understanding, cut off the root with great diligence, and as a result, you will not see the one who is looking, the object of looking, etc. You will not find anything. It is free from the three, arising, ceasing, and abiding. The clear, naked awareness that cannot be identified in any way is the very nature of the original state, therefore