Chinese
获得稳固后，将行为的柔和与粗暴，与自身体验相结合，并与禅定相融合，使得一切行为、言语、念头、思维都显现为法性的游戏，没有等持与后得的界限。没有白天和黑夜的间隔。没有取舍之法。没有能修所修的分别，一切都是觉性的自光，法尽本来清净的境界，名为如月。第三，行为的介绍是：在等持如月的见解中，行为仅仅是如幻而行，无论做什么都是智慧的游戏。然而，对于初学者来说，后得分别的方式非常重要。也就是说，在我的分别念没有融入法界之前，业果不会虚假地显现。例如，在梦中显现猛兽时，它会杀戮等等，由此产生的恐惧也会显现。因此，在对任何事物都没有执着的状态中，不错误地进行善恶的取舍，将三律仪无违地融合在一个座垫上进行修持。 总而言之，要点是：别解脱的学处，通过直接和间接的方式，断除所有伤害他人的行为。菩萨戒的学处，以胜过爱自己的利他心，成办利益。密咒戒的学处，对一切众生本具的、无垢的自性心，观为圆满具足三金刚的本尊，生起清净观和敬信。特别是，对于上师，要视为一切诸佛的化身，以无量的敬信和侍奉来依止。行为与时间相关联，称为学处。这些已经很好地阐述了本来清净立断的引导次第。第四，将自性身作为道用，如智慧金刚、极密无上金刚藏般，讲授任运自成光明妥噶的引导，分为三部分：前行、正行、结行。第一，前行分为二：以观修调伏自心，放下九种琐事。第一是：首先进行上师瑜伽，以具足七支坐法，观想自身为光蕴，在心间观想一个洁白无垢的阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。从阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）的光芒中，内外无别，通透的光明界中燃烧的 状态中，显
English
Having gained stability, blending the gentleness and harshness of behavior with one's own experience, and integrating it with meditation, all actions, speech, thoughts, and conceptions arise as the play of the nature of reality, without the distinction of equipoise and post-equipoise. There is no interval between day and night. There is no dharma of acceptance and rejection. There is no calculation of what is to be meditated upon and who is meditating, everything is the self-radiance of awareness, the exhaustion of phenomena, the state of original purity, called "Like the Moon." Third, the introduction to conduct is: within the view of "Like the Moon" in equipoise, conduct is merely acting as an illusion, whatever is done is the play of wisdom. However, for beginners, this way of distinguishing post-equipoise is definitely important. That is, until my conceptual thoughts dissolve into the expanse, the results of karma will unfailingly appear. For example, when a wild animal appears in a dream, it kills and so on, and the fear based on that also appears. Therefore, in a state of non-attachment to anything, one should engage in the acceptance and rejection of good and evil without error, and practice by integrating the three vows harmoniously on a single seat. In summary, the key points are: the precepts of individual liberation, through direct and indirect means, abandon all actions that harm others. The precepts of the Bodhisattva vow, with the altruistic intention of cherishing others more than oneself, accomplish benefit. The precepts of the mantra vow, regard the innate mind of all sentient beings, the stainless nature of mind, as the deity of the three vajras, complete from the beginning, and generate pure perception and devotion. In particular, the guru, who is the embodiment of all Buddhas, should be relied upon with limitless devotion and service. Conduct related to time is called discipline. These have well explained the guidance sequence of original purity Trekchö. Fourth, transforming the nature body into the path, like the wisdom vajra, the most secret, unsurpassed vajra essence, teaching the spontaneously accomplished, luminous Tögal guidance, is divided into three parts: preliminaries, main practice, and conclusion. First, the preliminaries are divided into two: taming the mind with contemplation, and letting go of nine trivial activities. The first is: first, perform guru yoga, with the body in the seven-point posture. Visualize one's own body as a blazing mass of light, and in the heart, visualize a white, stainless letter A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿). From the radiance of that A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿), in a state of burning, transparent light-space, without distinction between inside and outside, manifest
Tibetan
ང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཨ་རུ་གྱུར། ཨ་ཨ་ཨ། ཞེས་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་བཟླ་བ་ནི་མུན་ཁང་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་ཡང་། སྐབས་འདིར་ཨའི་བཟླས་པ་འབུམ་ཙམ་གཏང་ནས་མུན་ཁང་དངོས་གཞིའི་སྐབས་ཁྱུག་ཙམ་རེ་བཏང་ན་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུག་ཏུ་གཏང་བ་ནི། ཀློང་གསལ་ལས། མངོན་སུམ་གནད་ལ་དབབ་བྱའི་ཕྱིར། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བྱ་བ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དགུ་ཕྲུག་གཏང་། །ཞེས་གསུངས་པས། དང་པོ་ལུས་ཀྱི་གསུམ་ནི། ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བཞག་རྣམ་གཡེང་དང་། ནང་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་སོགས། གསང་བ་རྣམ་གཡེང་འགུལ་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་གཅིག་པུར་གནས་པའོ། །ངག་གི་གསུམ་ནི། ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲུལ་གཏམ་སྣ་ཚོགས། ནང་ཁ་ཏོན་དང་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པ། གསང་བར་སྨྲ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་མི་སྨྲ་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ནི། ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲུལ་རྟོག་སྣ་ཚོགས། ནང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་སེམས་འཛིན་ལ་སོགས་པ། གསང་བ་རྣམ་རྟོག་གི་འཕྲོ་འདུ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་རྟོག་མེད་ཁོ་ནར་གནས་པའོ། །དེས་ནི་སྒོ་གསུམ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱེད། གནས་པ་བརྟན་པ་དང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ པ་དངོས་གཞི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པ་ལ་ལྔ། སེམས། སྒོ །ཡུལ། རླུང་། རིག་པའི་གནད་དོ། །དང་པོ་ཉམས་ལེན་སེམས་ཀྱི་གནད་ནི། ཐོད་རྒལ་གྱི་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཡིན་པས་སྔར་བཤད་པའི་ཀ་དག་གི་ཉམས་ལེན་སེམས་དང་རིག་པ་དབྱེ་བའི་གནད་ཀྱིས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །གཉིས་པ་འཆར་བྱེད་སྒོའི་གནད་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྒོ་ནི་སྐུ་གསུམ་མིག་གིས་བལྟ། །ཞེས་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་པོ་ཡིན་ཡང་དེའི་གཞི་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་དང་འབྲེལ་དགོས་པ་སྟེ། དེའང་དང་པོ་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་སེང་གེ་ལྟ་བུ་ནི། སྟན་ཐོག་ཏུ་རྐང་མཐིལ་གཉིས་ཅུང་ཟད་སྤྲད། པུས་མོ་ཕྱིར་བསྐྱེད། ལག་པ་ཁུ་ཚུར་རྐང་པའི་བར་བཙུགས་ཏེ་ལག་ངར་བསྲང་། རོ་སྟོད་གསེང་བྱ། མཇིང་པ་ཡིད་ཙམ་དགྱེ་བོར་བཏང་། མིག་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་ལ་གཙུག་ཏོར་གྱི་ནམ་མཁར་བལྟ། དེས་གནས་སྐབས་སུ་ནང་གི་འབྱུང་བ་ཆ་སྙོམ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་གླང་ཆེན་ཉལ་བ་ལྟ་བུ་ནི། སྟན་ཐོག་ཏུ་ལུས་ཁ་སྦུབས་སུ་པུས་བྲང་སྦྱར། གྲུ་མོ་ས་ལ་བཙུག །ལག་མཐིལ་ གཉིས་ཀྱིས་ཨོས་ཀོ་བརྟེན། སོར་མོ་འགྲམ་པ་ལ་སྦྱར། སྒལ་ཚིག་བསྲང་། མགོ་བོ་གྱེན་དུ་དགྱེ
Chinese
我所有现象皆化为阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）！念诵百千万亿遍是进入黑关的前行，但此时念诵阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）约十万遍后，在黑关正行时稍微念诵一下会比较好。第二是舍弃九种事务：在《龙萨》中说：“为了现量把握要诀，外内密的事务，身语意舍弃九种。”如是说。第一，身体的三种是：外，世间的事务散乱；内，顶礼和绕转等；密，舍弃一切散乱的行动，独自安住。语言的三种是：外，世间的各种绮语；内，诵经和念诵等；密，舍弃一切言语，不说话。意识的三种是：外，世间的各种错觉；内，生起次第和圆满次第的执着等；密，舍弃一切分别念的散乱，只安住于无念。这样就能使三门安住于自性。安住就会稳固和解脱。第二，正行依止无漏的智慧流有五种：心、门、境、气、明觉的要诀。第一，修持心的要诀是：因为是妥噶的基础彻却，所以用之前所说的噶达的修持，心和明觉区分的要诀，一心安住于止观双运的体性中。第二，生起之门的要诀是：在《脱嘎》中说：“门以三身之眼观。”虽然是三种观看方式，但必须与三种坐姿的基础相关联。也就是第一，法身的坐姿如狮子：在座垫上双脚脚底稍微相合，膝盖向外伸展，双手握拳放在两脚之间，伸直手臂，上半身挺直，脖子稍微抬起，眼睛向上看头顶的虚空。这样暂时能使内在的元素平衡，最终能证悟实相的意义。第二，报身的坐姿如大象躺卧：在座垫上身体俯卧，膝盖贴近胸部，手肘撑在地上，双手掌支撑脸颊，手指贴在脸颊上，伸直脊椎，头向上抬起。
English
I transform all phenomena into A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A). A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A)! Reciting this hundreds of thousands, millions, and billions of times is the preliminary practice for entering the dark retreat. However, in this case, after reciting A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) about a hundred thousand times, it is better to recite it briefly during the actual dark retreat. Second, abandoning the nine activities: In the 'Longsal,' it says, 'In order to directly grasp the key point, abandon the outer, inner, and secret activities with body, speech, and mind.' As it is said. First, the three of the body are: outer, worldly activities and distractions; inner, prostrations and circumambulations, etc.; secret, abandoning all distracting movements and actions, and abiding alone. The three of speech are: outer, various worldly idle talks; inner, recitations and repetitions, etc.; secret, abandoning all speech and remaining silent. The three of mind are: outer, various worldly illusions; inner, clinging to the generation and completion stages, etc.; secret, abandoning all distractions of conceptual thoughts and abiding only in non-thought. This will cause the three doors to abide in their natural state. Abiding will become stable and liberated. Second, the main practice of relying on the uncontaminated wisdom stream has five key points: mind, door, object, wind, and awareness. First, the key point of practicing the mind is: because it is the basis of trekchö, the foundation of tögal, therefore, using the previously explained practice of kadak, the key point of distinguishing mind and awareness, one-pointedly abide in the nature of the union of calm abiding and insight. Second, the key point of the arising door is: In the 'Thögal,' it says, 'The door is viewed with the eyes of the three kayas.' Although there are three ways of looking, it must be related to the basis of the three postures. That is, first, the posture of the Dharmakaya, like a lion: on the seat, the soles of the feet slightly touching, knees extended outward, hands clenched into fists placed between the feet, arms straightened, upper body erect, neck slightly tilted upward, eyes looking upward at the sky above the crown of the head. This temporarily balances the inner elements and ultimately realizes the meaning of the ultimate reality. Second, the posture of the Sambhogakaya, like an elephant lying down: on the seat, the body lying face down, knees close to the chest, elbows propped on the ground, palms supporting the cheeks, fingers touching the cheeks, spine straightened, head tilted upward.