Tibetan
།ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཧྲཱིཿསརྦ་སིདྡྷི་ཕ་ལ་ཧཱུྃ་ཨཱཿ དེ་ལྟར་ལམ་དབང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐབས་འདིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་ཆེ་ལོང་ཁ་ཤས་ཐོབ་པའི་དོན་སྔགས་བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེའི་མན་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་དག་ཕལ་ཆེ་བ་ཞིག་ནི་ཆ་ཙམ་ཤེས་པ་ལྟ་ཞོག་མཚན་ཡང་ནུབ་པར་ཉེ་ན། མཚན་ཙམ་ ཐོས་ཏེ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་ཡི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་བཞག་པའི་ཐབས་དང་། བསྟན་རྒྱུན་ལ་ཡང་ཕན་པར་སེམས་པས་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་སྐྱེལ་སོ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ནི་ཐེག་པའི་རྩེ་རྒྱལ་ཨ་ཏི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་དོན་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་དམིགས་ནས་དབང་བཞི་ལེན་པའི་དམིགས་པ་སྤྲོ་བསྡུ་རྩེ་གཅིག་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཤིང་གལ་ཆེ་བའོ། །དེ་ནས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གསང་བ་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་ནི། དེ་ནས་བླ་མ་འབྲུ་བཞི་ཚངས་བུག་ནས། །མར་བྱོན་བདག་སྙིང་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་དུ། །གྱུར་དབུས་མཚོན་གང་གཟི་བརྗིད་འོད་འབར་བ། །ཐུགས་ཀར་ཧཱུྃ་མཐིང་འོད་ཕུང་འབར་མཚན་གསལ། །ཞེས་བླ་མ་རང་ལ་ཐིམ་ནས། རང་ལུས་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེའི་ལྷ། ཞི་བ་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་དང་། ཁྲོ་བོ་བཀའ་བརྒྱད་སོགས་རང་གིས་གང་མོས་སམ། ཁྱད་པར་རིགས་འདུས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུར་བསྒོམ་པ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་། དེའི་སྙིང་ཁར་རྩ་བའི་བླ་མ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་ལས། སྒྲུབ་དུས་བླ་མ་སྙིང་ཁར་བསྒོམ། །ཞེས་པའི་དོན་ལྟར་དེ་ཡང་བླ་མ་པད་འབྱུང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཐིང་ནག །ཡུམ་མཚོ་རྒྱལ་རྡོ་རྗེ་སྙེམས་མ་དམར་གསལ་ཁ་སྦྱོར་དུ་ཞི་མ་ཁྲོས་དགྱེས་ཤིང་གཅེར་བུ་རྗེན་ཅེ་རེ་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེའི་ཐུགས་དབྱིངས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་མཐིང་རབ་ཏུ་འཚེར་བ་ཏིང་འཛིན་སེམས་དཔའ། དེའི་མཐར་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བར་ བསམས་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཡོངས་སུ་དམིགས་ཏེ་འཛབ་ཀྱི་དགོངས་དོན་དང་ལྡན་པས་རང་གི་ཐུགས་དམ་རྩ་གསུམ་རབ་འབྱམས་གང་མོས་ཀྱི་འཛབ་དང་། ཡང་སྙིང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡིག་བརྒྱ་དང་། ཡི་གེ་དྲུག་པ་འདི་ཉིད་ནན་ཏན་ཧྲིལ་དྲིལ། ཨཱོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུྃ། ཞེས་པ་ཉིད་དུས་གྲངས་རྟགས་ཚད་མཐར་ཕྱིན་བར་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བཟླ་ལུགས་གང་མོས་ཀྱིས་བསྐྱར་ཞིང་། ཁྱད་པར་ལྷའི་སྐུ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་གནས་པ་དང་། ལྷག་པའི་ལྷའི་སྔགས་སམ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཞེས་འབྲུ་གསུམ་ཁ་སྦྱོར་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཡིས་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དག་བྱེད་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ལ་ཤིན་ཏུ་འབད
Chinese
嗡（藏文，梵文天城体：ओṃ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵），阿（藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），吽（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），舍（藏文，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：赫利），萨瓦 悉地 帕拉 吽 阿。如此，在此道灌顶禅定之时，为了获得金刚乘道次第的少许梗概，这些无上密续部诀窍，大部分连略知一二都难，更别说名称也快要消失了。仅仅是听闻名称，信奉的利益也难以想象，为了留下善的习气，也为了利益教法长存。一切的最终归宿和精华就是乘之顶峰阿底大圆满。为了如实证悟其义，专注于获取四灌顶，专心致志地进行收放，至关重要。接下来是上师瑜伽秘密修持的次第：然后上师从四梵穴，向下进入我心八瓣莲花中，化为中央任何一种光辉炽燃的本尊，心间吽（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字蓝色光团炽燃，形象鲜明。如此上师融入自身后，自身化为无上续部的本尊，寂静的五部佛父佛母，忿怒的八大嘿噜嘎等，随自己喜欢，或者特别是化为总集部主金刚萨埵身，作为誓言尊。并在其心间观想根本上师。如经中所说：修持时，上师于心间观。如是，上师莲师金刚萨埵蓝黑色，佛母措嘉金刚慢母红色明亮，双运，不寂静也不忿怒，欢喜，赤裸无遮，清晰明亮，是智慧尊。其心间有吽（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字蓝色，极其闪耀，是禅定尊。其外围绕着咒语的念珠，如此观想，完全专注于殊胜成就，具有念诵的意义，念诵自己心之所系的根本三根本等，或者金刚萨埵百字明，或者六字真言，精进念诵。嗡（藏文，梵文天城体：ओṃ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵） 班匝 萨埵 吽。如是，直到时间、数量、标志圆满为止，随自己喜欢，重复外内秘密的念诵方式。特别是忆念安住于本尊的身相和本体。或者殊胜本尊的咒语，或者嗡（藏文，梵文天城体：ओṃ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵），阿（藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），吽（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）三字结合的金刚念诵，清净脉气明点，对于金刚殊胜之法极其努力。
English
Oṃ Āḥ Hūṃ Hrīḥ Sarva Siddhi Phala Hūṃ Āḥ. Thus, at this time of the path empowerment and samadhi, in order to obtain some general understanding of the Vajrayana path, these unique instructions of the unsurpassed tantra section, most of them are close to disappearing, let alone knowing a little bit. Just hearing the name and having faith in it has unimaginable benefits, as a way to leave good imprints and also to benefit the continuation of the teachings. The ultimate goal and essence of everything is the supreme Ati Dzogchen. In order to realize its meaning as it is, it is extremely important and crucial to focus on receiving the four empowerments and to concentrate on the generation and dissolution. Next is the sequence of practicing the secret of the Guru Yoga: Then the Guru comes down from the four Brahma holes, into my heart, the eight-petaled lotus, transforming into any radiant deity in the center, with a blue Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हूँ, Romanization: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) at the heart, a blazing mass of light, with clear features. Thus, the Guru dissolves into oneself, and one's own body transforms into a deity of the unsurpassed tantra section, the peaceful Five Buddhas and their consorts, the wrathful Eight Herukas, etc., whichever one prefers, or especially into the form of the unified Vajrasattva, as the samaya being. And in its heart, one visualizes the root Guru. As it is said in the tantra: During practice, visualize the Guru in the heart. Likewise, the Guru Padmasambhava Vajrasattva, dark blue-black, the consort Tso Gyal Vajramati, red and clear, in union, neither peaceful nor wrathful, joyful, naked and bare, clear and bright, is the wisdom being. In its heart center is the letter Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हूँ, Romanization: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ), blue and extremely radiant, which is the samadhi being. Around it, one imagines a rosary of mantras, focusing completely on supreme accomplishments, with the meaning of the mantra, reciting one's own chosen yidam, the Three Roots, or the hundred-syllable mantra of Vajrasattva, or the six-syllable mantra, diligently and continuously. Oṃ Vajra Sattva Hūṃ. Thus, until the time, number, and signs are completed, repeating the outer, inner, and secret recitation methods as one prefers. In particular, remembering and abiding in the deity's form and suchness. Or the mantra of the supreme deity, or Oṃ Āḥ Hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ, Devanagari: ओṃ आः हूँ, Romanization: oṃ āḥ hūṃ, Literal meaning: Om Ah Hum), the Vajra recitation of the three syllables combined, purifies the channels, winds, and bindus, and one strives greatly for the supreme Vajra.
Tibetan
་བརྩོན་དྲག་པོ་གཡེལ་བ་མེད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་གསང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི། དེ་མཐར་བླ་མའི་སྐུ་ཉིད་ཡི་གེ་ཧཱུྃ། །མཐིང་ནག་གསལ་འཚེར་ཡེ་ཤེས་འོད་འབར་ཞིང་། །སྣང་བ་ཕྱི་ནང་བདག་གཞན་མཐའ་དབུས་ཁམས། །མི་དམིགས་རིག་གྲགས་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་གྱུར། །ཞེས་སྙིང་ཁར་བླ་མ་ཧཱུྃ་དུ་བསྒྱུར་བ་ལ་རིག་པ་གཏད་ཅིང་འཛིན་ཞེན་མེད་པར་གུ་ཡངས་ཁྲོ་ལེ་ཤེས་པ་ཧུ་རེ་བའི་ངང་ནས་ཧཱུྃ་གི་གླུ་དབྱངས་ལེན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཞི་པ་འཁྲུལ་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བར་བྱེད་པ་ལ། རྒྱུད་ལས། ལས་སྦྱོར་བླ་མ་རང་གསལ་གདབ། །ཅེས་པ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བླ་མ་རང་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་གྱི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། རྗེས་སུ་ཧཱུྃ་ཉིད་མཐིང་ཐིག་འོད་ལྔའི་མདངས། །རབ་འཚེར་འོད་མཆེད་རང་ལུས་འོད་ཕུང་ཡལ། །བླ་མའི་ཐུགས་ཉིད་རང་རིག་ཡེ་ ཤེས་ཁམས། །གདོད་ནས་དབྱེར་མེད་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་དབྱིངས། །ངོ་བོ་ཀ་དག་སྟོང་པ་སང་ངེ་བ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་གསལ་བ་ལྷག་གེ་བ། །ཐུགས་རྗེ་གཉིས་མེད་རིག་པ་ས་ལེ་བ། །རང་བྱུང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བྲལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །ཆོས་སྐུའི་ངང་གདངས་དགོངས་པ་ཤར་གྲོལ་གདིང་། །ལྟོས་མེད་བློ་བྲལ་ཡེ་ཡིན་རྫོགས་པ་ཆེ། །དམིགས་གཏད་ཡིད་གཉིས་བློ་སྙེམས་ལས་འདས་པ། །གནས་ལུགས་རང་སོ་རིག་ངང་ཟང་ཐལ་ལ། །རང་གསལ་དག་པ་རྡོར་སེམས་གསང་ལམ་མཁར། །ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་འོད་གསལ་ཞིང་ཁམས་སུ། །ཡེ་ཤེས་རང་གདངས་ཐིག་ལེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས། །བརྗོད་བྲལ་ཤེས་རབ་རང་རིག་དོན་དངོས་སྐུ། །ཞེན་མེད་སྣང་བ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད། །དམིགས་མེད་མངོན་སུམ་ཤར་བའི་ལྟ་བ་ལ། །སྒོམ་མེད་ཡོངས་གྲོལ་རང་རིག་དོན་གོམས་པ། །ཡེངས་མེད་བླ་མའི་དགོངས་སྤྱོད་ཡངས་པར་བཞག །དེ་ལྟར་བླ་མའི་ཐུགས་དང་རང་རིག་དབྱེར་མེད་པ་སྟོང་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་འདས་ཆེན་པོ་རིག་གདངས་རྩལ་ཤར་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་མཉམ་པར་གཞག་གོ །འཿཨཿཤཿསཿམཿཧཿ ཞེས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་དབྱེ་དབབ་གཞུག་གསུམ་གྱི་སྲང་ལ་གཅུན་ཏེ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཤོར་ས་དང་གོལ་སར་མ་ལྷུང་བ། མནོ་བསམ་དཔྱད་ སྒོམ་ཡེངས་རྟོག་གིས་མ་སྦགས་པ། རིག་རིག་པོས་མ་བཅིངས། ཏུར་ཏུར་པོས་མ་བསླད། རྗེན་རྗེན་པོས་མ་བཅོས་པ་སྟེ། མཉམ་གཞག་གི་མཚན་ཉིད་དྭངས་ལ་གསལ་བ། ཕྲ་བ་མི་རྟོག་པའི་ངང་ཉིད་རྟག་ཏུ་བསྐྱངས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་རྣམ
Chinese
应当不懈怠地精进。然后是甚深瑜伽大成就，最终上师之身即是字母吽（ཧཱུྃ，hūṃ，hūṃ，吽），深蓝黑色明亮闪耀，智慧光芒炽盛，显现外内自他边中界，不可思议，觉性声名，明空无别。如是观想上师于心间转化为吽字，专注觉性，不执著，于宽广放松的觉知中，唱诵吽之歌。然后第四，使错觉显现为智慧，经中说：行持上师自明灌顶。如是，实相瑜伽上师自明无二，修持且却脱噶之义，其后吽字本身，深蓝光点五光芒，极其闪耀光芒四射，自身消融于光蕴，上师之心性，自明智慧界，本初无别俱生大乐界，本体原始清净空性朗然，自性任运成就光明朗然，大悲无二觉性萨列然，自生离戏绝边普贤王。法身自性，觉悟当下解脱坚定，无待离念本然大圆满，超越执著二元分别心，安住自性觉性坦然，自明清净金刚萨埵密道城，法界清净光明刹土中，智慧自性明点坛城中央，不可言说智慧自明真实身，无执显现金刚链，无缘显现之见，无修圆满解脱自明义，无散乱上师意行广大安住。如是上师之心与自明无别，空性自生之智慧，言思超绝大，觉性光芒力量显现，无生无灭平等安住。ཨཿཨཿཤཿསཿམཿཧཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如是修持，于分别、抉择、安住三者之秤纽上调伏，不落入失误与歧途，不为思虑分别禅修散乱所染污，不为觉性所束缚，不为造作所混淆，不为矫饰所伪装，安住之相澄澈而明晰，微细无分别之状态恒常守护，则一切法之本初状态，皆是远离戏论之边
English
One should strive diligently without negligence. Then, the great accomplishment of the secret yoga is that, in the end, the Guru's body itself is the letter Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，hūṃ，Hum). Dark blue-black, clear and radiant, blazing with the light of wisdom. Appearances, outer and inner, self and other, edges, centers, and realms, become indistinguishable, with awareness, fame, clarity, and emptiness inseparable. In this way, focusing awareness on transforming the Guru into Hūṃ at the heart, without clinging or attachment, in a state of vast openness and relaxed knowing, one should sing the song of Hūṃ. Then, fourth, to make illusory appearances arise as wisdom, as it says in the Tantra: 'Practice the Guru's self-illumination empowerment.' Thus, the yoga of suchness, the Guru and self-awareness being non-dual, is to practice the meaning of Trekchö and Tögal. Afterwards, the Hūṃ itself, a dark blue thigle with the radiance of five lights, intensely radiant, light spreading forth, one's own body dissolving into a mass of light. The Guru's heart-essence, one's own awareness, the realm of wisdom, primordially inseparable, the realm of co-emergent great bliss. Its essence is primordial purity, emptiness, clear and open. Its nature is spontaneous accomplishment, clarity, utterly clear. Its compassion is non-dual, awareness, utterly distinct. Self-arisen, free from the extremes of elaboration, all-good. The expression of the Dharmakāya, realization, immediate liberation, certainty. Independent, free from mind, primordially perfect, great perfection. Transcending fixation, dualistic mind, and mental pride. The natural state, self-knowing, utterly transparent. Self-illuminating purity, Vajrasattva's secret path, the citadel. In the pure realm of the Dharmadhātu, in the center of the maṇḍala of thigles, the inexpressible wisdom, self-knowing, the actual body of meaning. Unattached appearance, the Vajra chain. In the view of unfixated, manifest arising, without meditation, complete liberation, familiar with the meaning of self-awareness. Without distraction, the Guru's intention and conduct, abiding in vastness. Thus, the Guru's heart and one's own awareness are inseparable, the wisdom of spontaneously arising emptiness, great beyond words, thought, and expression, the display of awareness-radiance, without birth or cessation, abiding in equanimity. Āḥ Āḥ Śāḥ Sāḥ Maḥ Haḥ (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）Thus practicing, restraining the three scales of distinction, discernment, and placement, not falling into the place of loss or error in the meaning of the natural state, not defiled by thoughts, analysis, meditation, or distraction, not bound by awareness, not obscured by fabrication, not falsified by artificiality. The characteristic of abiding in equanimity is clarity and lucidity. By constantly maintaining the subtle, non-conceptual state, the primordial state of all phenomena is free from the extremes of elaboration.