Tibetan
གསོལ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ནས་འཁོར་གྱི་ཞུ་བ་པོ་རྣམ་པ་ལྔས་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཕུལ༔ ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ་ཞུས་པ༔ ཀྱེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལགས༔ འདི་ལྟ་བུའི་གསོལ་འདེབས་ཁྱད་པར་ཅན་གསུངས་པ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ལགས༔ གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་གང་ཟག་ཐ་མལ་པའི་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་མི་བསྒྲག་ཅིང༔ དུས་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་ཞིང༔ སློབ་དཔོན་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་ན༔ ངག་གི་གདངས་ཅི་ལྟར་དུ་གདགས་ལགས༔ ཞེས་ཞུས་སོ༔ བཀའ་བསྩལ་པ༔ ང་ཡི་རྗེས་འཇུག་འཁོར་བ་སྤང་ འདོད་རྣམས༔ དད་གུས་མོས་པས་རྒྱུན་དུ་གསོལ་བ་ཐོབ༔ རྩེ་གཅིག་གདུང་བའི་དབྱངས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ༔ ཁྱེ་འུས་ཕ་མར་འབོད་འདྲའི་གདུང་དབྱངས་ལ༔ པི་ཝཾ་གླིང་བུའི་གདངས་ལྟར་སྙན་པ་ཡིས༔ ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་རྣམས་སུ་གསོལ་བ་ཐོབ༔ མ་འོངས་ཐ་མའི་དུས་སུ་ནུབ་ཕྱོགས་སུ༔ ང་ཡི་རྗེས་འཇུག་སྦས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ༔ འགྲོ་དོན་ཆེར་སྤྱོད་ལྷག་པར་ང་ལ་མོས༔ ཐེ་ཚོམ་ཆུང་ཞིང་ཆོས་རྒྱལ་གདུང་རྒྱུད་སྐྱོབ༔ དེ་འདྲའི་ལས་ཅན་སྙིགས་མའི་དུས་སུ་འབྱུང༔ བརྩེ་བས་ལས་ཅན་དོན་དུ་གཏེར་དུ་སྦོས༔ སཱ་མཱ་ཐཱ༔ ཐཱ།ཐ།༔ ས་མ་ཡ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ས་མ་ཡ་ཁ་ཐམ༔ ཆུ་བོ་སྟག་གི་ལོ་རུ་ལག་གྲོམ་པ་རྒྱང་གི་ཨོ་རྒྱན་སྒྲུབ་ཕུག་ནས་སྤྲུལ་སྐུ་རི་ཁྲོད་པ་བཟང་པོ་གྲགས་པས་གཏེར་ནས་བཏོན་ཏེ་རིག་འཛིན་རྒོད་ཀྱི་ལྡེམ་འཕྲུ་ཅན་ལ་གཏད་པ་རིག་འཛིན་ཆེན་པོས་ཤོག་སེར་ལས་བསྒྱུར་བའོ༔ ན་མོ་གུ་རུ༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ལྷོ་ནུབ་སྲིན་པོའི་ཡུལ་དུ་གཤེགས་པའི་དུས་སུ༔ གུང་ཐང་ལ་ཐོག་ཏུ་ལྷ་སྲས་མུ་ཁྲི་བཙན་པོས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱས༔ ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས༔ ན་བཟའི་སྣེ་མོ་ལ་འཇུས་ཏེ༔ སྤྱན་ཆབ་ཕྱུང་ནས་བཤུམ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་ཀྱི་ཞུ་བ་ཕུལ་བ༔ ཀྱེ་མ་གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ༔ ལྔ་བརྒྱ་དུས་ཀྱི་ཐ་མ་ལ༔ མང་ཡུལ་གུང་ཐང་གངས་འགྲམ་འདིར༔ བདག་གི་བུ་བརྒྱུད་གནས་བཅས་ཏེ༔ དམངས་སུ་འབེབས་ཤིང་སྡུག་ བསྔལ་ན༔ བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྙིང་རེ་རྗེ༔ བདག་གི་བུ་བརྒྱུད་སུ་ལ་རེ༔ ལས་སུ་དམག་དང་འཁྲུགས་པ་བྱེད༔ དབེན་གནས་གཉེན་པོ་འདྲལ་བ་དང༔ རི་ཀླུང་ཇག་པའི་རྒྱུག་ས་བྱེད༔ ཆོས་ལ་སྒྲུབ་ལོང་མེད་པས་ན༔ བླ་མཆོད་རྣམ་གཉིས་འོ་རེ་བརྒྱལ༔ ཕྱིས་འབྱུང་དད་ལྡན་སུ་ལ་རེ༔ གཙུག་ལག་ཁང་ལ་འཁྲུགས་ཁང་བྱེད༔ སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་རྣམས་བཤིག༔ དམ་རྫས་མི་ནག་སྐྱེ་བོས་སྤྱོད༔ དབེན་པར་བོན་གྱི་བསོ
Chinese
祈祷！这样说道。之后眷属的五位请问者供养了广大的荟供。做了礼拜和绕转后祈请道：啊，大导师！如此这般的殊胜祈请文，真是太感谢了！在祈祷时，不要发出庸俗之人的喧嚣之声，未来世的众生被痛苦所逼迫，忆念导师您而祈祷时，应该如何发出言语的声调呢？这样请问道。 赐予教言道：我的追随者想要舍弃轮回的各位，以虔诚恭敬的信心恒常祈祷。一心哀痛的声调是这样的：如幼儿呼唤父母般的哀痛声调，以如琵琶和笛子般美妙的声调，日夜六时中祈祷。未来末法时代在西方，我的追随者隐秘的瑜伽士，广行利他之事，尤其对我生起信心，少有怀疑并且守护法王血脉。如此这般的有缘者会在五浊恶世出现。以慈爱为了有缘者的利益埋藏为伏藏。萨玛塔 (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ，塔塔 (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ，萨玛雅 (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ，嘉嘉嘉 (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ，萨玛雅卡塔姆 (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) 。水虎年，拉仲巴江的邬金修行山洞中，化身日琼巴桑波扎从伏藏中取出，交付给持明郭吉登珠坚，持明大师从黄纸上翻译出来。 顶礼 गुरु 上师！ 大导师莲花生前往西南罗刹国的时候，在贡塘拉托，王太子穆赤赞普做了礼拜和绕转，以头触碰莲足，抓住袈裟的边角，流着眼泪哭泣着献上哀鸣的祈请： 呜呼，咕噜仁波切！五百末法时期，芒域贡塘雪山旁，我的子孙后代安住于此，沦为平民而受苦时，藏地的国王啊，真是可怜！我的子孙后代依靠谁呢？业力所致会发生战争和冲突，寂静处亲人被拆散，山间成为盗贼的场所，因为没有时间修行佛法，上师和佛像二者真是可怜！未来出现的具信者依靠谁呢？寺庙变成战场，摧毁身语意的所依，誓言物被黑皮肤的人享用，寂静处被苯教的...
English
Prayers! Thus he spoke. Then the five petitioners of the retinue offered a vast tsok offering. Having prostrated and circumambulated, they requested: O great master! We are very grateful for having spoken such a special prayer. When praying, do not make the sound of ordinary people's clamor, and when future sentient beings are threatened by suffering, and pray remembering the master himself, how should the tone of speech be set? Thus they asked. He bestowed the teaching: All of you, my followers, who wish to abandon samsara, constantly pray with faith, respect, and devotion. The tone of heartfelt longing is as follows: Like the tone of longing of a child calling to its parents, with a tone as melodious as a lute and flute, pray during the six periods of day and night. In the future, in the final age, in the west, my followers, hidden yogis, will greatly benefit beings and especially have faith in me, with little doubt and protecting the lineage of the Dharma King. Such fortunate ones will appear in the degenerate age. Out of love, I will bury it as a treasure for the benefit of the fortunate ones. Sā Mā Thā (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), Thā Thā (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), Sa Ma Ya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), Gya Gya Gya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), Sa Ma Ya Kha Tham (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). In the Water Tiger year, the incarnate Rikchöpa Sangpo Drakpa unearthed it from the Orgyen meditation cave of Lak Trompa Jiang, and handed it over to the vidyadhara Gökyi Demtruchen, and the great vidyadhara translated it from the yellow scroll. Namo Guru! When the great master Padmasambhava departed to the southwest land of the Rakshasas, at Gungtang Latok, the prince Mutri Tsenpo made prostrations and circumambulations, touched his feet with his head, grasped the hem of his robe, shed tears and offered a lamenting prayer: Alas, Guru Rinpoche! In the final age of the five hundred, here on the snowy banks of Mangyul Gungtang, when my descendants settle here, reduced to commoners and suffer, O King of Tibet, how pitiful! Who will my descendants rely on? Due to karma, there will be wars and conflicts, secluded places and relatives will be separated, and the mountains will become a haven for thieves. Because there is no time to practice the Dharma, both the lama and the sacred objects are truly pitiful! Who will future faithful ones rely on? Monasteries will become battlefields, the supports of body, speech, and mind will be destroyed, the sacred substances will be used by black-skinned people, and secluded places will be filled with Bon...
Tibetan
་སྒྲ་སྒྲོག༔ ཆོས་འཁོར་འཇིག་ལ་ཐུག་པ་ན༔ དམ་པའི་རྟེན་རྣམས་འོ་རེ་བརྒྱལ༔ ཆོས་འཁོར་བཀའ་སྲུང་སུ་ལ་རེ༔ ཆེ་བཙུན་ཟས་ངན་དུག་གིས་གསོད༔ མི་ཆེན་སྲོག་ལ་ཧུར་ཐུམ་བྱེད༔ ཡ་རབས་གནོད་པོས་དམངས་སུ་འབེབས༔ སྙིང་བརྩེའི་གྲོགས་ཀྱིས་བློ་བརྐུ་ན༔ བོད་ཀྱི་ཞང་བློན་སྙིང་རེ་རྗེ༔ རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་གཅེས་སུ་ལ་རེ༔ ནད་མཚོན་མུ་གེའི་བསྐལ་པ་དར༔ མཐའ་ཡི་དམག་དཔུང་དབུས་སུ་ཤོར༔ འདྲེ་རྒོད་འབྱུང་པོས་ཚ་རག་གཏོང༔ ཅི་མི་འདོད་པ་འབྱུང་བ་ན༔ བོད་འབངས་སྡུག་གོ་སྙིང་རེ་རྗེ༔ སྐལ་མེད་སེམས་ཅན་སུ་ལ་རེ༔ ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་དགུང་ལ་གཤེགས༔ གུ་རུ་ཨོ་རྒྱན་གནས་སུ་གཤེགས༔ མུ་ཁྲི་བཙན་པོ་བོད་དུ་བོར༔ ཡབ་རྒྱལ་པོ་སྐུ་ཚེ་ཐུང་ལགས་སོ༔ གུ་རུ་ཐུགས་རྗེ་ཆུང་ལགས་སོ༔ བདག་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་ལགས་སོ༔ ཆོས་འཁོར་བསྟན་ པ་ཉམས་ལགས་སོ༔ བོད་ཁམས་སྐྱིད་པ་ཟད་ལགས་སོ༔ ཡབ་དང་གུ་རུ་བཞུགས་དུས་སུ༔ མུ་ཁྲི་བཙན་པོ་མི་འགུམ་པ༔ བདག་གིས་བློ་གཏད་སུ་ལ་འཆའ༔ སྙིང་བརྩེའི་གྲོས་ནི་སུ་ཡིས་འདེབས༔ དམ་པའི་ཆོས་ནི་སུ་ལ་ཞུ༔ འཆི་དུས་འཕོ་བ་སུ་ཡིས་འདེབས༔ བར་དོའི་སྡུག་བསྔལ་སུ་ཡིས་སེལ༔ སྒྲིབ་སྦྱོང་ཕྲིན་ལས་སུ་ཡིས་མཛད༔ ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཐུགས་རྗེ་ཆུང༔ ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཞིང་ལྷ་སྲས་དྲན་མེད་དུ་བརྒྱལ་ལོ༔ དེ་ནས་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་སྙན་ཁུང་དུ་ལྗགས་ཀྱི་ཆབ་གཏོར་ཏེ་དྲན་པ་གསོས༔ ལྷ་སྲས་ཀྱི་དབུ་པང་དུ་བླངས་ཏེ༔ འདི་སྐད་གསུངས་སོ༔ ཉོན་ཅིག་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དད་པ་ཅན༔ ལས་ཅན་མོས་གུས་ལྡན་པ་ང་ཡི་བུ༔ ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་སྐུ་ཚེ་མཐའ་རུ་འཁྱོལ༔ ཐུགས་ངལ་མ་མཛད་ལྷ་སྲས་བོད་ཀྱི་རྗེ༔ བདག་ནི་ད་དུང་བོད་ཀྱི་དོན་ལ་མཆི༔ དད་པ་ཅན་ལ་དངོས་སུ་དམ་ཆོས་སྟོན༔ ཐུགས་ངལ་མ་མཛད་ལྷ་སྲས་བོད་ཀྱི་རྗེ༔ ཁྱོད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ༔ ང་ཡི་ཞལ་མཐོང་ཙམ་ལ་འདག་པར་ངེས༔ ཐུགས་ངལ་མ་མཛད་ལྷ་སྲས་བོད་ཀྱི་རྗེ༔ འདི་དང་ཕྱི་མ་བར་དོའི་གནས་གསུམ་དུ༔ ང་དང་ཡང་ཡང་མཇལ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་སེལ༔ ཐུགས་ངལ་མ་མཛད་ལྷ་སྲས་བོད་ཀྱི་རྗེ༔ འདི་ནས་སྐྱེ་བ་བཅུ་བདུན་འགྲོ་དོན་མཛོད༔ དེ་ནས་ཨོ་རྒྱན་མཁའ་འགྲོའི་གླིང་དུ་བྱོན༔ ཐུགས་ངལ་མ་མཛད་ལྷ་སྲས་བོད་ཀྱི་རྗེ༔ མང་ཡུལ་གུང་ཐང་གངས་རིའི་འདབས་འདི་རུ༔ ཉིད་ཀྱི་གདུང་རྒྱུད་ཕྱི་མ་འབྱོན་པ་རྣམས༔ གདུང་རུས་མ་ནོར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོངས༔ ང་ཡི་ཐུགས་རྗེས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ག
Chinese
哀哉悲鸣！当法轮面临毁灭之际， 神圣的圣物们发出悲鸣！ 法轮的护法们将依靠谁？ 伟大的僧侣们被恶毒的食物毒害， 大人物们拼命保全性命， 善良的人们被恶势力贬为贱民， 当挚爱的朋友背叛信任时， 藏地的宰相大臣们真是可怜啊！ 国王的爱子将依靠谁？ 瘟疫、战争和饥荒的劫难蔓延， 边境的军队入侵中心地带， 恶魔和厉鬼制造混乱， 当一切不愿发生的事情发生时， 藏地的百姓真是可怜啊！ 没有福报的众生将依靠谁？ 赤松德赞王驾崩， 莲花生大师前往他的居所， 穆赤赞布被留在藏地， 父王寿命短暂， 莲师的慈悲微弱， 我自己的福报浅薄， 法轮的教法衰败， 藏地的幸福终结。 当父王和莲师在世时， 穆赤赞布不会死去， 我将信任谁？ 谁来提出衷心的建议？ 我将向谁请教神圣的佛法？ 谁来指导临终的转世？ 谁来消除中阴的痛苦？ 谁来完成净障的事业？ 唉，可悲啊，慈悲太少了！ 于是他发出悲鸣，王子昏厥过去。 之后，莲花生大师向国王的耳朵里吐了口水，使他恢复了意识。大师将王子抱在膝上，说道： “听着，有虔诚之心的藏地国王， 有业缘且具信心的我的孩子， 赤松德赞将长寿， 不要忧虑，王子，藏地的君主！ 我还会为了藏地的利益而来， 我会亲自向有信心的人传授殊胜的佛法， 不要忧虑，王子，藏地的君主！ 你所有的罪业和障碍， 仅仅见到我的面容就能被清除，这是肯定的， 不要忧虑，王子，藏地的君主！ 在此生、来世和中阴三个阶段， 你将一次又一次地与我相遇，消除痛苦， 不要忧虑，王子，藏地的君主！ 从现在起，利益众生十七世， 然后前往邬金空行母的净土， 不要忧虑，王子，藏地的君主！ 在这芒域贡塘雪山的脚下， 你未来的后代， 将不会混淆血统，守护佛法的王权， 我的慈悲将永不间断地守护着你们。”
English
Alas, a lament! When the Dharma wheel faces destruction, The sacred relics utter cries of sorrow! Who will the Dharma wheel's protectors rely on? Great monks are poisoned by malicious food, Great figures desperately cling to life, Virtuous people are degraded to commoners by malevolent forces, When cherished friends betray trust, The ministers of Tibet are truly pitiable! Who will the king's beloved son rely on? The calamities of plague, war, and famine spread, Border armies invade the central regions, Demons and evil spirits sow chaos, When all unwanted things occur, The people of Tibet are truly pitiable! Who will the beings without merit rely on? King Trisong Detsen passes away, Guru Padmasambhava departs to his abode, Mu-khri Tsenpo is left in Tibet, The father king's life was short, Guru's compassion was weak, My own merit is shallow, The Dharma wheel's teachings decline, The happiness of Tibet comes to an end. When the father king and Guru were alive, Mu-khri Tsenpo would not have died, Who shall I trust? Who will offer heartfelt advice? To whom shall I turn for the sacred Dharma? Who will guide the transference at the time of death? Who will alleviate the suffering of the bardo? Who will accomplish the activity of purification? Alas, how sad, compassion is too little! Thus he cried out in lament, and the prince fainted. Then, Guru Padmasambhava spat saliva into the king's ear, restoring his consciousness. The master took the prince onto his lap and said: "Listen, king of Tibet with faithful heart, My child with karma and devotion, Trisong Detsen will live a long life, Do not worry, prince, ruler of Tibet! I will still come for the benefit of Tibet, I will personally teach the supreme Dharma to those with faith, Do not worry, prince, ruler of Tibet! All your sins and obscurations, Will surely be purified just by seeing my face, Do not worry, prince, ruler of Tibet! In this life, the next, and the three stages of the bardo, You will meet me again and again, and alleviate suffering, Do not worry, prince, ruler of Tibet! From now on, benefit beings for seventeen lifetimes, Then go to the pure land of the Dakinis of Oddiyana, Do not worry, prince, ruler of Tibet! Here at the foot of the Gungtang Snow Mountain in Mangyul, Your future descendants, Will not confuse the lineage, and will uphold the Dharma's royal power, My compassion will protect you continuously."