Tibetan
་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཚིག་གིས་གཟུང་དུ་མེད༔ དོན་ལ་བསམ་དུ་མེད་ཅིང༔ མ་བཅོས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ༔ འོ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ན༔ ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ༔ གང་ཟག་གིས་ལོགས་ནས་འགྲུབ་པའམ༔ ཐབས་ཀྱིས་བཙལ་བའམ༔ བསམ་ནས་རྙེད་དུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡེ་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན༔ སྟོང་པ་ལས་རྩལ་མ་འགགས་པས༔ སངས་རྒྱས་ལ་ངོ་བོ་དེ་རྟོགས་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར༔ སེམས་ཅན་ལ་མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པས་དུག་ལྔ་དང་རྟོག་པར་ཤར་བ་ ཡིན་ནོ༔ དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་འདུག་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ༔ རྩལ་དུག་ལྔ་རྣམ་རྟོག་མ་འགགས་པར་ཤར་ཡང་རྩལ་སྟོང་པ་ཡིན་པས༔ མ་འགགས་པར་གཤིས་རང་ཤར༔ མཚན་མར་མི་གནས་ཏེ་རང་གྲོལ༔ དེས་ན་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འཆར་རོ༔ སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུར་ཉམས་སུ་ལོངས༔ རང་བཞིན་མ་འགག་པར་གསལ་བ་ལོངས་སྐུར་ཉམས་སུ་ལོངས༔ རྩལ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་སྤྲུལ་སྐུར་ཉམས་སུ་ལོངས༔ མཚོ་རྒྱལ་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལོངས་དང༔ འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ༔ ཉམས་སུ་དེ་ལྟར་ལོངས་ཤིག༔ མཚོ་རྒྱལ་ལྟ་བའི་མཐའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་ཀུན་གྲོལ༔ རང་གནས་ཀ་དག༔ རང་བྱུང་ཕྱོགས་བྲལ༔ ལྟ་བ་མཐའ་བྲལ་གཏད་མེད་ལ་ཐག་བཅད༔ སེམས་ཉིད་སྟོང་གསལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས༔ མ་བཅོས་གསལ་དག་རང་གནས༔ སྒོམ་པ་སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ལ་ཐག་བཅད་དོ༔ རིག་པ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཞིང་དུག་ལྔ་དང་རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་རང་དྭངས་སུ་སོང་བས༔ སྤྱོད་པ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ལ་ཐག་བཅད་དོ༔ སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུར་བསྟན༔ གསལ་བ་ལོངས་སྐུར་བསྟན༔ རྩལ་མ་འགག་ པ་སྤྲུལ་སྐུར་བསྟན་པས༔ འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་གནས་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ མཚོ་རྒྱལ་ལྟ་བའི་མཐའ་ནི་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་ལ་ཐུག་གོ༔ སྒོམ་པའི་མཐའ་ནི་གོམས་ཤིང་འདྲིས་པ་ལ་ཐུག་གོ༔ སྤྱོད་པའི་མཐའ་ནི་འཛིན་མེད་རང་གྲོལ་ལ་ཐུག་གོ༔ འབྲས་བུའི་མཐའ་ནི་སྐུ་གསུམ་རང་ས་ཟིན་པ་ལ་ཐུག་གོ༔ རྩ་བ་གསུམ་གྱི་མཐའ་ཡང་དོན་ལ་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འབྲེལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཐུག་གོ༔ མཚོ་རྒྱལ་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལོངས་ཤིག༔ གཞི་མ་བཅོས་པ༔ ལམ་མ་འཁྲུལ་བ༔ དོན་ལ་གང་ཤར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ༔
Chinese
超越的法性，无法用语言捕捉；在意义上，无法用心思量；未被改造的法性，是自生而存在的。那么，这样的法性该如何修持呢？那法性，即如实性的见解，不是由某个人从外部成就，也不是用方法去寻找，也不是思考后就能获得的，而是三界一切有情众生的相续中，从原始以来就任运成就而存在的。而且，心的本体是空性，什么也没有成立。从空性中，力量没有止息，对佛陀来说，了悟了那个本体，显现为身和智慧；对有情来说，因为没有了悟而迷惑，显现为五毒和分别念。对此，心的本体安住于空性，那就是法身本身。力量，五毒和分别念没有止息地显现，但力量是空性的，所以，没有止息地，自性显现，不住于相，而是自解脱。因此，没有局限和偏袒，自生的智慧显现。心性本体空性，修持为法身；自性不间断地显现，修持为报身；力量显现为各种各样，修持为化身。措嘉，那样修持，果位圆满的佛陀三身就会在自身显现。那样修持吧！措嘉，见地的边是，一切法不舍弃而全部解脱，自住本初清净，自生无偏颇，见地断定于无边无执。心性空明自生的智慧，不改造清净自住，禅修断定于空明无执。觉性自显自解脱，并且五毒和分别念不舍弃而自然清净，行为断定于自显自解脱。心性空性显示为法身，光明显示为报身，力量不间断显示为化身，因此，断定果位三身安住于自身。措嘉，见地的边际是，证悟稳固。禅修的边际是，习惯和熟悉。行为的边际是，无执自解脱。果位的边际是，三身获得自己的本位。三根本的边际也是，意义上空性和慈悲双运，做有情众生的利益。措嘉，那样修持吧！基础是不改造的，道路是不迷惑的，意义上，任何显现都是法性的游舞。
English
The nature of transcendence cannot be grasped by words; in meaning, it cannot be contemplated by the mind; the unmodified nature is self-arisen and exists naturally. So, how should such a nature be practiced? That nature, the view of suchness, is not accomplished by someone from the outside, nor is it sought by methods, nor is it obtained by thinking, but it exists spontaneously in the continuum of all sentient beings in the three realms from the very beginning. Moreover, the essence of mind is emptiness, nothing is established. From emptiness, the power does not cease, for the Buddha, realizing that essence, it manifests as body and wisdom; for sentient beings, because of not realizing and being deluded, it manifests as the five poisons and concepts. Regarding this, the essence of mind abiding in emptiness, that is the Dharmakaya itself. The power, the five poisons and concepts manifest without ceasing, but the power is emptiness, so, without ceasing, the nature manifests itself, not abiding in characteristics, but self-liberating. Therefore, without limitation and partiality, self-arisen wisdom manifests. The essence of mind, the nature of emptiness, practice as the Dharmakaya; the nature manifests clearly without interruption, practice as the Sambhogakaya; the power manifests in various ways, practice as the Nirmanakaya. Tsogyal, practice like that, and the three bodies of the fully enlightened Buddha will manifest in yourself. Practice like that! Tsogyal, the limit of view is that all phenomena are not abandoned but completely liberated, self-abiding in original purity, self-arisen without bias, the view is determined to be without extremes and without attachment. The wisdom of mind's nature, emptiness and clarity, is self-arisen; unmodified, clear and pure, self-abiding; meditation is determined to be emptiness and clarity without grasping. Awareness is self-arising and self-liberating, and the five poisons and concepts are not abandoned but naturally purified, conduct is determined to be self-arising and self-liberating. The emptiness of mind's nature is shown as the Dharmakaya, the clarity is shown as the Sambhogakaya, the power without interruption is shown as the Nirmanakaya, therefore, it is determined that the three bodies of the fruit abide in oneself. Tsogyal, the limit of view is that realization is stable. The limit of meditation is that it is habitual and familiar. The limit of conduct is that it is non-grasping and self-liberating. The limit of the fruit is that the three bodies obtain their own ground. The limit of the three roots is also that in meaning, emptiness and compassion are united, benefiting sentient beings. Tsogyal, practice like that! The ground is unmodified, the path is not confused, in meaning, whatever manifests is the play of the Dharma nature.
Tibetan
གང་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་རྩལ༔ ཅི་བྱེད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ༔ རྒྱུན་དུ་དྲན་འཛིན་གྱི་བྱ་ར་བ༔ ཚིག་བཞི་པོ་འདི་ངའི་སྙིང་གཏམ་ཡིན་པས༔ འདི་དང་མ་བྲལ་བར་གྱིས༔ རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་ཉམས་ལེན། རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་ཉམས་ལེན༔ ཡང་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ གུ་རུ་ལགས༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ༔ རྒྱུན་དུ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ༔ དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ གུ་རུའི་ཞལ་ནས༔ དད་ལྡན་མ་ལེགས་སོ༔ འབྲས་བུ་དོན་གྱི་ཁྲིད་འདི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས༔ རྣལ་འབྱོར་བཞི་འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟ་བ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ན༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་ཡིད་དཔྱོད་དང་བྲལ་བ༔ བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ༔ སྟོང་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ༔ བློ་འདས་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ༔ སྒོམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ནི༔ གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ༔ དྲན་འཛིན་གྱི་ཐག་པས་གང་ཤར་ངོ་བོས་སྟོང་པར་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་དུས་རྒྱུན་དུ་བྱའོ༔ སྤྱོད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ནི༔ དགེ་སྦྱོར་ལ་བོགས་འདོན༔ བདེ་སྡུག་རོ་མཉམ་ཞིང་འདོད་ཐོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ༔ དབེན་པའི་སར་རི་དྭགས་ལྟར་རྒྱུ་ཞིང༔ ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བསྟེན་ནས་བདེ་བ་ལམ་དུ་བསླང༔ ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ཐབས་ནི༔ ཐབས་ལམ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ན་གསལ་ལོ༔ གཙང་དམེའི་བློ་ཟད་ཅི་བྱེད་ཆོས་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ༔ འབྲས་བུ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ནི༔ འབྲས་བུ་ནི༔ གཞི་མ་བཅོས་པ་དེ་ཉིད་བཙན་ས་ཟིན་ཏེ༔ ལམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར༔ ཡང་དག་དོན་གྱི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་མེད་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས༔ སྐུ་གསུམ་རང་ལ་གནས་པས་རེ་དོགས་མེད་པའི་གདིང་ཐོབ་ནས་བཙན་ས་ཟིན་པ་ལ་བྱའོ༔ མཚོ་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ལ་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལོངས་ཤིག༔ རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་གདམས་པ༔ ཨྠྀི༔ དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན༔ རྣལ་འབྱོར་གང་ཟག་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱ་བ་ནི༔ འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་སྟེ༔ དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ༔ ལུས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་པས༔ གདོས་བཅས་ཐ་མལ་དུ་མི་བཟུང༔ རང་ལུས་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ༔ ཁམས་དཔའ་བོ༔ རྩ་དཔའ་མོ༔ སྤྲོ་ན་རིགས་བརྒྱ་ལ་སོགས་བདུན་བརྒྱ་ཉེར་ལྔ་བྱའོ༔ ཟ་འཐུང་གི་དུས་མགྲིན་པར་བླ་མ༔ སྙིང་གར་ཡི་དམ༔ ལྟེ་བར་མཁའ་འགྲོ༔ དེ་རྣམས་ལ་བསྔོ་ཞིང་ཡི་དམ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་བྲལ་བར་བྱའོ༔ གཉིས་པ་ངག་
Chinese
凡所生乃法性之自力，所作皆如梦幻，恒常以正念为守卫，此四句乃吾之衷心语，切莫与之分离！ 四瑜伽之修持 四瑜伽之修持。又，觉姆请问：咕噜（Guru，梵文， गुरु，guru，上师）！如是修持之时，应如何恒常修习四瑜伽？应如何修习三坛城？咕噜答言：具信女，善哉！修持此果位要义之瑜伽士，应如是修持四瑜伽：瑜伽士若于见地修持瑜伽，则： 一切法自性本空，离心意识，离思离言，证悟空性，应知乃超意识之大境。若于修法修持瑜伽，则：于实相之体性中，以正念之绳索，任运而起之显现皆为空性，四威仪恒常如是行持。若于行持修持瑜伽，则：于善行中增益，苦乐平等，于欲乐中亦知其性，于寂静处如野兽般游荡，依止业手印而生起安乐为道用。如何修持之方法，于《如意宝》中已详述。清净梵行，断绝妄念，所作所为皆不离佛法。若于果位修持瑜伽，则：果位者，即是安住于未曾改造之基位上，于道永不退转，于真实现证之体性中获得稳固，三身安住于自身，获得无有希冀与恐惧之定解，此即是安住于稳固之境。措嘉（མཚོ་རྒྱལ，音译，莲妃名）如是修持四瑜伽！四瑜伽之口诀。ཨྠྀི（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）！ 三坛城之修持 三坛城之修持。瑜伽行者不离三坛城者，应如是修持：于一切时一切处，知晓身体乃本尊坛城，故不执着于粗重之庸常。自身即是胜者之坛城。脉乃勇士，脉乃勇母，若开展则有百族等七百二十五尊。于饮食之时，于喉间观想上师，于心间观想本尊，于脐间观想空行母，于彼等作供养，且于一切时处皆不离本尊之慢。第二语
English
Whatever arises is the self-display of the nature of reality; whatever is done is like dreams and illusions; constantly maintain the watchfulness of mindfulness. These four lines are my heartfelt words, so do not be separated from them! The Practice of the Four Yogas The Practice of the Four Yogas. Again, Jomo asked: Guru! When practicing in this way, how should one constantly train in the four yogas? How should one train in the three mandalas? The Guru replied: Faithful woman, well done! A yogi who practices this instruction on the meaning of the result should practice the four yogas in this way: If a yogi practices yoga in view: All phenomena are empty by nature, free from mental fabrication, free from thought and expression, emptiness is realized, and it should be known as the great transcendence of mind. If practicing yoga in meditation: In the essence of the natural state, whatever arises through the rope of mindfulness is empty in essence, and the four activities should be done constantly. If practicing yoga in conduct: Increase virtue, equalize pleasure and pain, and know the nature of desire; wander like a wild animal in secluded places, and rely on karmamudra to raise happiness as the path. How to practice is clearly explained in the Wish-Fulfilling Jewel. Pure celibacy, cut off delusions, and do not be separated from the Dharma in whatever you do. If practicing yoga in the result: The result is: the uncorrected ground itself is firmly established; the path is irreversible; stability is obtained in the true and authentic essence; the three kayas abide in oneself; and one obtains the confidence of being free from hope and fear, which is called being firmly established. TsoGyal, practice the four yogas in this way! The instructions on the four yogas. A thri (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)! The Practice of the Three Mandalas The Practice of the Three Mandalas. A yogi who is inseparable from the three mandalas should practice in this way: At all times and in all ways, knowing that the body is the mandala of the deity, one does not grasp at the coarse and ordinary. One's own body is the mandala of the Victorious Ones. The elements are heroes, the channels are heroines; if expanded, there are seven hundred and twenty-five, including the hundred families. At the time of eating and drinking, visualize the lama in the throat, the yidam in the heart, and the dakini in the navel; dedicate to them and never be separated from the pride of the yidam deity at all times. Second, speech