Tibetan
འམ། ཁྱད་པར་འབྲས་དུས་སུ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་དོན་མཛད་པས་ཕྱག་མཚན་རྡོར་དྲིལ། གཞི་དུས་སུ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ལ་སྲིད་ཞི་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་དང་། འབྲས་དུས་སུ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཐར་ཕྱིན་པས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་ཞབས་གཉིས་ཡབ་རྡོར་སྐྱིལ་དང་ཡུམ་པད་སྐྱིལ། གཞི་དུས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བས་རང་བཞིན་ལ་གོས་མ་མྱོང་ཞིང་འབྲས་དུས་སུ་དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་དར་གྱི་ཆས་གོས་ལྔ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པས་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་རོལ་པས་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གཅོད་ཅིང་མི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་སྐྱོང་བས་ཡུམ་གྲི་ཐོད་འཛིན་པ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་སྦྱོར་དུ་བཞུགས་པ་སོགས་བརྟེན་པ་ལྷ་དང་། དེས་མཚོན་ནས་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་ཁྲི་དང་བཅས་པ་དང་། གཞི་འབྲས་ཀྱི་དག་པ་ལས་དཔགས་ནས་ལམ་དུས་ལའང་དག་དྲན་ཇི་ལྟར་ནུས་ནུས་སུ་སྦྱར་ཞིང་། མདོ་འགགས་ནི་གཉུག་མ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ལས། ཡོན་ཏན་གང་དང་གང་ཞིག་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་གདོད་ནས་དག་པ་དེར། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྒོམ་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་དེའང་རྣམ་པར་དག་པར་མོས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དག་པ་ནི་མངོན་རྟོགས་ནམ་སྒོམ་པའི་ཚེ་དྲན་པར་བྱ་དགོས་མོད། ཁྱད་པར་སྐབས་འདིར་དག་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་མོས་པ་ཤུགས་དྲག་པོ་རེ་བཞག་པའི་མཐར་ལྷའི་གསལ་སྣང་དང་ང་རྒྱལ་སྦྲེལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་གོ །དེར་མ་ཟད་ཡབ་ཡུམ་རྗེས་ཆགས་ཀྱིས་ཞུ་བདེ་དྲངས་ཏེ། ལུས་སེམས་བདེ་བར་ཤར་བའི་ཚེ། དེའི་ངང་ལས་ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་སལ་ལེ་བ་དང་ང་རྒྱལ་ལམ་མེ་བ་དེ་ལ་འཛིན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྩིས་བཏབ་ནས་བསྒོམས་ པས། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་བདེ་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རོལ་པར་འཆར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ལ་གསལ་བརྟན་གྱི་མྱོང་བ་ཐོན་མཚམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ཕྲ་བའི་གནས་ལ་བསླབ་སྟེ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ནང་དུ་བརྟེན་པ་ལྷ་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཙམ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་སྟོང་གསུམ་ཙམ་གྱི་ནང་དུ་ལྷ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་སྒོམ་པ་སོགས་
Chinese
或者，特别是在果位时，以方便智慧的方式利益众生，所以持有的法器是金刚铃。在基位时，原始的本性中，轮回和寂静没有分别；在果位时，智慧和慈悲达到圆满，从轮回和寂静的边际中解脱，所以双足是父金刚跏趺坐和母莲花跏趺坐。在基位时，烦恼的痛苦没有沾染自性，在果位时，从烦恼中完全解脱，所以有五种丝绸的服饰。一切善法自性圆满，所以有束起的发髻。一切欲妙都作为智慧的庄严来享用，所以用八种珍宝的饰品来庄严。断除一切分别念，守护无分别的安乐，所以母持钺刀和颅碗。空性和大悲融为一体，所以父和母双运而住等等，所依是本尊。由这些所象征，能依是宫殿和床座等。从基位和果位的清净来推断，在道位时也要尽力忆念清净。窍诀是，在原本的法性上，佛的功德自性任运成就而住，无论什么功德，在能依和所依的坛城中，从本初就清净的那个体性中，以三摩地来修持的能依和所依，也要观想为完全清净。那个清净，在现观或者修持的时候需要忆念，特别是在这里，对那些清净各自生起强烈的信心，最终将本尊的明观和慢心结合起来，专注一缘安住。不仅如此，父和母以随顺贪欲的方式引导融乐，身心显现安乐的时候，从那个状态中，本尊的形象清晰，慢心也明显，对这些不执著，像幻化一样看待而修持，一切坛城都成为安乐、明空不二的智慧，安住在显现为法身游舞的三摩地中。在这些上面，从生起明和稳固的体验开始，为了修习三摩地的力量，要学习微细的处所，比如在能依的宫殿芥子大小的里面，所依的本尊观想成三千大千世界那么大，或者在宫殿三千大千世界那么大的里面，本尊观想成芥子大小等等。
English
Or, especially at the time of fruition, benefiting beings through skillful means and wisdom, hence the hand implements are the vajra and bell. At the base level, in the original state, samsara and nirvana are indistinguishable; at the fruition level, wisdom and great compassion are perfected, liberated from the extremes of samsara and nirvana, hence the two feet are the father in vajra posture and the mother in lotus posture. At the base level, the suffering of afflictions has not stained the nature, and at the fruition level, completely liberated from them, hence the five silk garments. All virtuous qualities are naturally complete, hence the matted hair piled up. All desirable qualities are enjoyed as ornaments of wisdom, hence adorned with eight precious ornaments. Cutting off all conceptual thoughts and cultivating the bliss of non-conceptuality, hence the mother holds a curved knife and skull cup. Emptiness and great compassion are united, hence the father and mother reside in union, and so forth, the deity as the object of reliance. Represented by these, the support is the palace, seat, throne, and so on. Judging from the purity of the base and fruition, one should also apply the recollection of purity as much as possible during the path. The essential point is that on the original nature of reality, the qualities of the Buddha reside as naturally present and spontaneously accomplished. Whatever qualities, in the mandala of the support and supported, in that essence that has been pure from the beginning, the support and supported that are meditated upon with samadhi should also be regarded as completely pure. That purity should be remembered at the time of realization or meditation, but especially here, after placing a strong aspiration for each of those purities, one should single-pointedly focus on the samadhi that combines the clarity of the deity and pride. Moreover, when the father and mother draw melting bliss through attachment, and bliss arises in body and mind, from that state, the clear image of the deity and the clear pride should be regarded as illusory and meditated upon. Thus, all mandalas become the wisdom of bliss, clarity, and emptiness, abiding in the samadhi that manifests as the play of the dharmakaya. After the experience of clarity and stability has arisen, in order to train the power of samadhi, one should train in subtle places, such as visualizing the deity, the object of reliance, as large as a thousand-million world systems inside the palace, the support, which is the size of a mustard seed, or visualizing the deity as small as a mustard seed inside the palace, which is as large as a thousand-million world systems, and so on.