Tibetan
། ཕྱི་གསོལ་འདེབས་དང་། ནང་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་སོགས་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་གུ་རུ་ཞི་བ་དང་། དྲག་པོ། དེ་རེ་རེ་ལའང་ལྷ་གཅིག །འཁོར་མང་། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ལྷའི་སྒོས་སྒྲུབ་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྤྲོས་པ་སོགས་མཐའ་ཡས་པ། ཡི་དམ་ལ་སྤྱིར་བདེ་དགྱེས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་གཏེར་ཡང་བཞུགས་པར་བཤད་ཀྱང་། གྲགས་ཆེ་བ་ཞི་ཁྲོ་དང་བཀའ་བརྒྱད། དང་པོ་ལ། རང་རྐྱ་བ་དང་། གཞུང་གཞན་ལ་བརྟེན་པ། གཉིས་པ་ལ། བཀའ་སོ་སོ་བ་དང་། སྤྱི་དྲིལ། དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག །མན་ངག་ལའང་། སྒོམ་ཁོག །ལྷ་ཁྲིད། གནད་ཡིག །ཞུས་ལན་ལ་སོགས་པ་དང་། སྒྲུབ་གཞུང་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་སྙིང་པོའི་སྐོར་བཞི་སོགས་བགྲང་དགའ་བར་བཞུགས་ཏེ། ལྷག་པར་ཡང་། ཚེ་སྒྲུབ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ། ཕུར་གཤིན་སྐོར་རྣམས་མང་བར་སྣང་ལ། རྟ་མགྲིན་ཡང་རྩ་བ་གསུམ་གའི་སྐོར་ན་བཞུགས་པས་མང་ཤོས་སུ་སྣང་ངོ་། །མཁའ་འགྲོ་ལ། མང་ཤོས་ཕག་ཁྲོས་སེང་གསུམ། གཞན་ཡང་གསང་ཡེ། སྒྲོལ་མ། མཚོ་རྒྱལ་སོགས། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་རང་ལུས་དང་གཞན་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་དང། ཁྱད་པར་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གདམས་སྐོར། པདྨའི་དང་། བི་མ་ལའི་དང་། བཻ་རོའི་སྙིང་ཏིག་དང་། སློབ་དཔོན་རྣམ་གསུམ་གྱི་སྙིང་ཐིག་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བ་སོགས་རང་རྐྱང་དང་། གཞུང་གཞན་ལ་སྦྱར་བ་རྒྱས་བསྡུས་སྣ་ཚོགས་གྲངས་མེད་པ། ཆོས་སྲུང་ལ། མགོན་པོ་མ་ནིང་གཙོར་གྱུར། ཕྱག་བཞི། གྲི་གུག །སྟག་ཞོན་སོགས་ནས་དྲེགས་པ་ཕྲ་མོའི་བར་གྱི་སྒྲུབ་སྐོར་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཡོད་ཀྱང་། འདི་རྣམས་ནི་བཀའ་བརྒྱད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྡེ་གསུམ་དུ་འདུ་བས་ལོགས་སུ་མ་བགྲང་ཡང་རུང་། མདོར་ན་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པའི་མིང་ཅན་མིང་མེད་ཀྱི་གཏེར་ཁས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་དུ་གཏམས་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ཞིག་དམ་རྫས་སྐུ་ཚབ་ཕྱག་མཚན། མ་འོངས་ལུང་བསྟན་སོགས་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་སྐོར་ལ། གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྫས་དང་མན་ངག་གི་གཏེར་ཡང་བཞུགས་མོད། གཙོ་བོར་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ལས་བཞིའི་སྐོར་མང་སྟེ། སྨན་དང་མཁྱུད་དཔྱད། བཅུད་ལེན། འཁོར་ལོ། །རྣོ་མཐོང་། མདོས་གཏོ། །ནོར་སྒྲུབ། ལོ་ཏོག་ཕན་བྱེད། སྲུང་བ་སྣ་ཚོགས། སྔགས་འབུམ། ལས་ཕྲན་ཕྱོགས་བསྡུས། སྣ་ཚོགས་རྫུ་ འཕྲུལ་སྐོར་སོགས་ཚད་མེད་པ་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྟོབས་འཕེལ་བའི་དུས་ངན་གྱི་ཡང་མཐར་བསྟན་དང་བསྟན་འཛིན་སྲུང་བའི་ལག་ཆར་དགོངས་ནས། དྲག་སྔགས་ཆེས་མ
Chinese
此外，依靠外祈请和内修法等，从所修的角度来说，有寂静本尊和忿怒本尊。每一个本尊又分为单尊、多眷属，以及根本和支分本尊的各种修法，种类繁多，无边无际。据说，本尊法类中通常也有乐空等法藏，但广为人知的是寂静尊、忿怒尊和噶举八大法行。前者又分为独立的和依于其他经典的；后者又分为各自的法行和总集。这些法行都有各自的续、传承和口诀。口诀又包括修法窍诀、本尊引导、要义书、问答等，以及修法仪轨的广、中、略，心要四类等，数量众多，难以计数。特别是长寿修法、大悲观音和普巴金刚的法类似乎很多。马头明王也包含在三根本的法类中，所以显得最多。空行母方面，最多的是猪面空行母、忿怒空行母和狮面空行母这三种。此外还有秘密空行母、度母、措嘉等。 这些本尊的圆满次第，有依靠自身和依靠他身的修法。特别是大圆满的诀窍法类，有莲师的、无垢友的、毗卢遮那的心髓，以及莲师师徒三尊的心髓合一等等，有独立的，也有与其它经典结合的，广略繁简，种类无数。护法方面，以贡布玛宁为主，包括四臂、弯刀、骑虎等，乃至傲慢小鬼的修法，数量无穷无尽。但这些都属于噶举八大法行的世间三部，所以不单独计数也可以。总之，有名和无名，出名和不出名的伏藏，像芝麻荚一样充满了这个大地。而且大多数都带有圣物、身像、法器和未来预言等。第二部分是支分法类，其中也有八大成就者等的修法物品和口诀伏藏。但主要是根据所化众生而有许多事业法的法类，如医药和占卜、炼丹、轮涅、观相、朵玛、财神修法、利益庄稼、各种保护、十万咒、杂事总集、各种神通法类等等，数量无边无际。其中，考虑到在黑方势力增长的末法时期，为了守护佛法和持教者，忿怒咒语尤其多。
English
Furthermore, relying on external supplications and internal sadhanas, etc., from the perspective of what is to be accomplished, there are peaceful and wrathful Gurus. Each of these also has single deities, many retinues, and various elaborated methods of practice specific to root and branch deities, which are limitless. It is said that the treasure teachings of deities in general also include those of bliss and joy, but the most famous are the Peaceful and Wrathful Ones and the Eight Herukas of Kagyé. The former includes those that are independent and those that rely on other texts. The latter includes individual Kagyé and general compilations. These have their respective tantras, transmissions, and pith instructions. The pith instructions also include meditation manuals, deity introductions, key texts, questions and answers, etc., as well as extensive, intermediate, and concise sadhanas, the four essential categories, etc., which are joyfully abundant. In particular, longevity practices, Great Compassion, and the Phurba-Gshin cycles seem to be numerous. Hayagriva is also included in the cycles of the Three Roots, so it appears to be the most numerous. Among the dakinis, the most numerous are the three: Varahi, Krodhakali, and Simhamukha. Others include Sangyé, Tara, TsoGyal, etc. These deities' completion stages rely on self-generation and other-generation. In particular, there are the instructions of Dzogchen, those of Padmasambhava, those of Vimalamitra, the Nyingtig of Vairochana, and the unification of the Nyingtigs of the three teachers, etc., which are independent and combined with other texts, extensive and concise, various and countless. As for Dharma protectors, Gonpo Maning is the main one, including those with four arms, curved knives, tiger riders, etc., up to the practice cycles of the small arrogant ones, which are inexhaustible. However, these belong to the three worldly divisions of the Eight Herukas of Kagyé, so it is fine not to count them separately. In short, famous and unknown, named and unnamed treasures fill this great earth like a sesame pod. And most of them are accompanied by sacred substances, images, implements, and future prophecies, etc. The second part is the branch cycles, which also contain the substances and pith instructions for the practice of the Eight Great Accomplished Ones, etc. But mainly, depending on the beings to be tamed, there are many cycles of the four activities, such as medicine and divination, elixirs, mandalas, sharp vision, torma offerings, wealth practices, benefiting crops, various protections, mantra recitations, collections of minor activities, various miraculous power cycles, etc., which are immeasurable. Moreover, considering that in the degenerate age when the power of the dark side is increasing, fierce mantras are especially numerous as tools for protecting the Dharma and its holders.
Tibetan
ང་བར་འབྱོན་ཏེ། བོད་ཕུང་བྱེད་ཀྱི་དམ་སྲི་མི་ཆེན་དུ་བརྫུས་པ་འགའ་ཞིག་དྲག་པོའི་གཏེར་ཁ་ཐོན་མ་ཐག་ཏུ་རྒུད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གཏེར་ཆོས་ཀྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མང་ཤོས་ནི་བླ་རྫོགས་ཐུགས་གསུམ་སྟེ། དེ་གསུམ་མ་ཚང་ན་གཏེར་ཆེན་མིན་ཞེས་གྲགས་པ་ལྟར་གཏེར་ཆེན་ཐམས་ཅད་ལ་གསུམ་ཀ་ཚང་བར་བཞུགས་ཤིང་། གཏེར་ཕྲན་ལ་ཡང་གསུམ་པོའི་གང་རུང་རེ་མེད་པ་ཆེར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ངོས་འཛིན་ལ། གུ་རུ་ཞི་དྲག །ཐུགས་སྒྲུབ་ཡི་དམ། རྫོགས་རིམ་སྐོར་ཅི་རིགས་ཞེས་འདྲེན་པའང་སྣང་མོད་ཀྱི། བླ་མ་གསང་འདུས་དང་དགོངས་འདུས་སོགས་བླ་སྒྲུབ། ཆོས་རྒྱལ་བཀའ་འབུམ་དང་ཡང་སྙིང་འདུས་པ་སོགས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐོར། མཁའ་འགྲོ་སྙིང་ཐིག་དང་དགོངས་པ་ཟང་ཐལ་སོགས་རྫོགས་ཆེན་སྐོར་རྣམས་ལ་བྱེད་པར་སྔ་མ་རྣམས་ལ་གྲགས། ཡབ་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་བླ་མའང་འདི་ལྟར་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་གུ་རུ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་ལུགས་མང་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྤྱིར་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་དང་། སོ་སྐྱེ་ལས་ དང་པོ་པའི་བར་གྱི་བརྡ་སྦྱོར་མཁན་ལྟ་བུར་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་རིག་འཛིན་སློབ་དཔོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་སྒྲུབ་ཐག་ཤིན་ཏུ་ཉེ་ལ། ཁྱད་པར་དུ། བོད་ཀྱི་བླ་མའི་སྐལ་བ་གུ་རུ་ཉིད། ལྷ་སྐལ་ཇོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་འདུག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཨོ་རྒྱན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་ལྷ་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས་གངས་ལྗོངས་མཐའ་དག་སྐྱོབ་པའི་མགོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སྤྱན་དྲངས་པ་ཡིན་ལ། ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་ནི་བོད་ཡུལ་སྤྱི་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པས། དེས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་བོད་འབངས་མགོ་ནག་ཡོངས་སུ་མ་ཟད། དུད་འགྲོ་རྔོག་ཆགས་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པར་དོན་གྱིས་འགྱུར་ཏེ། ཁྱུ་མཆོག་གར་སོང་དུ་བ་ལང་ཁྱུ་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཐོག་མའི་རྟེན་འབྲེལ་དེའི་དབང་གིས་ད་ལྟའང་བོད་འབངས་ལ་བྱིན་རླབས་གཞན་ལས་མྱུར་ཞིང་། བཀའ་དྲིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། བོད་འདྲེ་སྲིན་གྱི་ཡུལ་མཐའ་དབུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བཏུལ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དང་འཕགས་པའི་ཡུལ་ཁམས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། སའི་ཆ་ཕལ་ཆེར་གུ་རུ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་གནས་སུ་མཛད་དེ་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཆེན་རྣམས་དང་ཡོན་ཏན་མཚུངས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དན་རྟགས་སུ་རྫ་མོ་ཧཱུྃ་འདྲ་ དང་། བྲག་བཞིར་ཞབས་རྗེས། མཚོ་བཞིར་ཕྱག་རྗེས་སོགས་བཞག་པ་ད་ལྟའང་
Chinese
我中间出现，也有一些伪装成毁灭西藏的厉鬼大人物，刚取出猛烈的伏藏就衰败的历史。所有伏藏法中，最多的是上师、圆满、意三类，如俗话说，这三者不全就不是大伏藏，所有大伏藏都完整具备这三者，小伏藏中也几乎没有缺少三者之一的情况。对它们的识别是，有时也引用寂静和忿怒莲师，意修本尊，圆满次第等各种类别。但上师密聚和意聚等是上师修法，法王教言集和要义总集等是大悲观音法类，空行心髓和心意坦然等是圆满大类，前者更为著名。雅杰衮钦喇嘛也是如此认为。其中，广为宣说莲师自己的修法的原因是，一般来说，密咒的本尊，以及对于像从凡夫到初学者之间进行沟通的人来说，化现为佛陀的化身，具有持明上师形象的那些，修起来非常快。特别是，正如所说，莲师是西藏上师的福分，观世音是诸佛的福分。邬金第二佛是按照往昔的愿望，被神圣的赞普赤松德赞迎请为救护整个雪域的怙主。赤松德赞是统治整个西藏的国王，因此，他祈祷就等于所有藏族百姓，乃至一切畜生都进行了祈祷，如同头牛去哪里，牛群就跟到哪里一样。由于最初的缘起，现在藏族百姓得到的加持也比其他更快。如果从恩德方面来说，他降伏了西藏妖魔鬼怪的所有边地和中心，加持其成为神圣之法的源泉和圣者的国土，并且大部分地方都被莲师亲自作为修行地，加持其与金刚大圣地具有同等功德的标志是，如山上有像（ཧཱུྃ，吽，hūṃ，种子字）字，四块岩石上有脚印，四个湖泊里有手印等等，现在仍然。
English
I appear in between, and there are also some who, disguised as great evil spirits who destroy Tibet, have a history of declining as soon as they extract fierce treasures. Among all kinds of treasure teachings, the most numerous are the three categories of Lama, Dzogchen, and Thuk (mind), as it is said that if these three are not complete, it is not a great treasure. All great treasures are fully equipped with these three, and it is rare for minor treasures to lack any of the three. Regarding their identification, it is sometimes seen that peaceful and wrathful Guru Rinpoche, Yidam of Mind Accomplishment, and various categories of Dzogchen are cited. However, Lama Sangdu and Gongdu, etc., are Lama practices; Chogyal Kabum and Yangnying Duepa, etc., are the Dharma cycles of Great Compassion; Khandro Nyingthig and Gongpa Zangthal, etc., are the Dzogchen categories, the former being more famous. Yabje Kunkhyen Lama also holds this view. The reason why Guru Rinpoche's own practice methods are taught extensively is that, in general, the deities of mantra, and those who appear as communicators between ordinary beings and beginners, as emanations of the Buddha, in the form of Vidyadhara teachers, are very quick to accomplish. In particular, as it is said, Guru Rinpoche is the fortune of the Tibetan lamas, and Avalokiteśvara is the fortune of the Buddhas. The Second Buddha of Oddiyana, according to past aspirations, was invited by the divine Tsampo Trisong Detsen as the protector to save the entire snow land. Trisong Detsen was the king who ruled all of Tibet, so his prayer is equivalent to the prayer of all Tibetan people, including all animals, just as where the lead ox goes, the herd follows. Due to that initial auspicious connection, Tibetans now receive blessings faster than others. In terms of kindness, he subdued all the borders and centers of the land of Tibetan demons and spirits, blessed it to be the source of the sacred Dharma and the land of the noble ones, and most of the places were personally made by Guru Rinpoche as places of practice, and the signs of blessing them with the same qualities as the great Vajra places are, such as mountains with the syllable (ཧཱུྃ，吽，hūṃ，seed syllable), footprints on four rocks, handprints on four lakes, etc., still exist today.