Tibetan
པས༔ ཏ་ལའི་ལོ་མའི་པུསྟི་གཉིས་བས་མ་བྱུང་བས་འདི་མ་ཡིན༔ ཏ་ལ་སྟོང་པ་ལས་ཡི་གེ་མི་སྣང་ཐོངས་ཟེར་ནས་བཏང་ངོ༔ བཻ་རོ་ཙ་ནས་རྐང་མགྱོགས་གྲུབ་ཀྱང་གཅན་འཕྲང་ལས་མི་ཐར་དགོངས་ནས༔ གཅན་འཕྲང་བའི་དཔོན་ཀུ་མཱ་ར་དང་གྲོགས་པོ་བྱས༔ གསེར་ཕྱེ་བྱིན་ནས་མནའ་ཐོ་བྱས་ཏེ༔ གཅན་འཕྲང་བའི་དཔོན་གྱིས་གཅན་འཕྲང་མང་པོ་བསྒྲལ་ནས་ལོག་གོ༔ དེ་ནས་རྒྱ་གར་གྱི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་རྨི་ལམ་དུ༔ རྒྱ་གར་གྱི་ཉི་མ་བོད་དུ་བནྡེ་ཞིག་གིས་ཁུར་ནས་ནུབ་པ་རྨིས༔ ལྗོན་ཤིང་དང་མེ་ཏོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉམས༔ བྱ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་སྙན་པར་གྱུར་ནས༔ རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་རྒྱལ་པོས་འདི་ཅིས་ལན་ཞེས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་དྲིས་པས༔ བོད་ཀྱི་བནྡེས་ཆོས་མ་ཁྱེར་རམ་ཟེར་ནས༔ རྐང་མགྱོགས་པ་བཏང་བས༔ གཅན་འཕྲང་བའི་དཔོན་ན་རེ༔ བོད་ཀྱི་བནྡེ་འདྲ་བ་མ་སོང་༔ མཐའ་ཡི་མོན་བུ་སྤྱི་ཟླུམ་ཅན་ཞིག་སོང་སྟེ༔ ཅི་ཡང་མ་ཁྱེར༔ ཡིན་ན་ད་ལྟ་བོད་དུ་སླེབ་ཙམ་དུ་སོང་བྱས་པས༔ རྐང་མགྱོགས་པ་ལོག་གོ༔ བཻ་རོ་ཙ་ནས་རྐང་མགྱོགས་གྲུབ་པས༔ རྡོ་རྗེ་གདན་ནས་ཞག་བདུན་གྱིས་བོད་དུ་སླེབས་ཏེ༔ རྗེའི་སྤྱན་སྔར་ ཕྱིན་ནས་ཞུས་པ༔ རྗེ་བཞེད་པའི་ཆོས་ནི་ལོན་ནས་ཡོད༔ རྒྱ་གར་བ་ནི་ཆོས་ལ་ཕྲག་དོག་ཆེ༔ བོད་ཀྱི་བློན་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ལ་གནག༔ རྒྱལ་པོ་ནི་སྙན་ཁུང་སྲབ༔ སྙན་ཕྲ་འབྱུང་སྲིད་པས༔ མི་གསན་པར་ཞུ་ཞེས་སྤྲིངས་སོ༔ དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་རྒྱལ་པོས༔ ད་བོད་ཀྱི་བནྡེའི་རྗེས་ནི་མ་སླེབས༔ འདི་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཆད་པ་གཅད་ཟེར་ནས༔ གཏོ་དང་མོ་དང་རྩིས་བཏབ་པས༔ སློབ་དཔོན་གང་ཡིན་མ་ཤེས་སོ༔ བྲམ་ཟེའི་རྒན་མོ་དྲང་སྲོང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ན་རེ༔ ངོས་ནི་མཐོང་བ་ཞིག་ཡོད་ན་རང་ཡིད་ལ་མི་འཐད་པས༔ རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲ་མི་ནུས་སོ་ཟེར་རོ༔ རྒྱལ་པོས་སྐྱོན་མེད་པས་སྨྲོས་ཤིག་བྱས་པས༔ མོ་ན་རེ༔ འོ་ན་རི་གསུམ་གྱི་ཁ་ལ་མཚོ་ཞིག་སྣང་༔ དེའི་སྟེང་དུ་ཐང་ཁྲ་བོ་ཞིག་སྣང་༔ དེའི་སྟེང་ན་ལུས་པོ་མིག་གིས་གང་བ༔ མཆུ་དམར་པོ་འདོམ་གང་ཡོད་པ་ཞིག་གིས་བཤད་པ་མཐོང་བྱས་པས༔ ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་མི་འཐད་པར་གྱུར་ཏོ༔ དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ན་རེ༔ བོད་དུ་རྐང་མགྱོགས་གཏང་དགོས་ཆ་ངན་ཞིག་སྒྲོགས་གསུངས་ནས༔ རྐང་མགྱོགས་པ་གཉིས་བཏང་བས༔ བཻ་རོ་ཙ་ནས་དབུ་རྩེའི་ཐང་ན་རྒྱལ་བློན་ལ་ཆོས་གསུང་བའི་རྩར༔ ཨ་ཙ་ར་གཉིས་བྱུང་ནས༔ བོད་ཀྱི་བནྡེ་འདིས་རྒྱ་གར་ནས་ཆོས་མ་ལོན་ནས༔ མུ་སྟེགས་ཀྱི་ངན་སྔགས
Chinese
于是，用两张贝叶经书对比也没有，说这不是（真的）。说是从空的贝叶中显现不出文字，就打发走了。毗卢遮那虽然成就了神足通，但心想无法逃脱食人鬼的险地，就和食人鬼的首领鸠摩罗交了朋友，给了金粉，立了盟约，食人鬼的首领杀了很多食人鬼后返回了。之后，印度的班智达们做梦，梦见印度的太阳被一个藏地的和尚背着落下了，所有的树木和花朵都凋谢了，所有的鸟叫声也都变得难听了。金刚座的国王问班智达们这是怎么回事，班智达们说，是不是藏地的和尚把佛法拿走了？于是派了快马去追。食人鬼的首领说：没有见到像藏地的和尚一样的人过去，倒是有一个边地的门巴族，头是圆的，什么也没拿，如果说有，现在也差不多到藏地了。于是快马返回了。毗卢遮那因为成就了神足通，从金刚座七天就到了藏地，到了君主面前禀告说：君主您想要的佛法已经得到了，印度人对佛法非常嫉妒，藏地的臣子们对佛法很迟钝，国王您耳根子软，可能会出现谗言，请您不要听信。这样传达了。之后，金刚座的国王说：现在藏地的和尚的踪迹还没有追到，说出这件事的老师是谁，要对他进行惩罚。于是进行了占卜、卜卦和算命，但不知道老师是谁。有一个精通婆罗门老妇，精通缘起的占卜，她说：我有一个看见的东西，但自己心里不认可，所以不敢对国王说。国王说没有罪过，说吧。她说：哦，我看见三座山的顶上有一个湖，湖上有一个花色的垫子，垫子上有一个身体长满眼睛，有丈长红色嘴巴的东西在说话。大家都觉得不可信。之后国王说：要派快马去藏地，散布一个坏消息。于是派了两个快马，两个阿阇黎到了毗卢遮那在乌孜的平原上给国王和大臣们说法的地方，说：这个藏地的和尚没有从印度得到佛法，而是念诵外道的恶咒。
English
Then, comparing with two palm leaf scriptures, it didn't match, so they said this is not (the real one). They said that letters could not appear from empty palm leaves, and sent him away. Although Vairotsana had attained swift feet, he thought he could not escape the cannibalistic pass, so he made friends with the leader of the cannibals, Kumara, gave him gold dust, and made a covenant. The leader of the cannibals killed many cannibals and returned. After that, the Indian pandits had a dream, dreaming that the Indian sun was carried by a Tibetan monk and set in Tibet, all the trees and flowers withered, and all the bird songs became unpleasant. The king of Vajrasana asked the pandits what was going on, and the pandits said, 'Didn't the Tibetan monk take away the Dharma?' So they sent a fast horse to chase him. The leader of the cannibals said, 'I didn't see anyone like a Tibetan monk passing by, but there was a border Monpa man with a round head who didn't take anything. If he did, he would be about to arrive in Tibet now.' So the fast horse returned. Because Vairotsana had attained swift feet, he arrived in Tibet from Vajrasana in seven days, and went before the lord and reported: 'The Dharma that the lord desires has been obtained. The Indians are very jealous of the Dharma, the Tibetan ministers are dull towards the Dharma, and the king has soft ears. There may be slander, so please do not listen to it.' He conveyed this message. After that, the king of Vajrasana said, 'Now the trail of the Tibetan monk has not been found. Whoever is the teacher who said this, punish him.' So they performed divination, prognostication, and astrology, but they did not know who the teacher was. There was an old Brahmin woman who was skilled in the divination of dependent origination, and she said, 'I have something I saw, but I don't approve of it myself, so I dare not tell the king.' The king said there was no fault, so speak. She said, 'Oh, I see a lake on top of three mountains, and on the lake there is a colorful cushion, and on the cushion there is something with a body full of eyes and a fathom-long red beak speaking.' Everyone thought it was unbelievable. After that, the king said, 'We must send a fast horse to Tibet to spread a bad message.' So he sent two fast horses, and two acharyas arrived at the place where Vairotsana was teaching the Dharma to the king and ministers on the plain of Uru, and said, 'This Tibetan monk did not obtain the Dharma from India, but is reciting the evil mantras of the heretics.'
Tibetan
་མང་པོ་ཁྱེར་ཡོད་པས་ཕུང་བར་བྱེད་དོ༔ མུ་སྟེགས་ཡིན་པས་སོད་ཅེས་པའི་སྒྲ་བསྒྲགས་ནས་བྲོས་སོ༔ དེ་ནས་བློན་པོ་ཀུན་ན་རེ༔ དེ་བདེན་པས་བོད་ཕུང་བར་བྱེད་པས་ཆབ་ལ་གསོལ་དགོས་ཟེར་བས༔ རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་མིན༔ རྒྱ་གར་བས་ཆོས་ལ་ཕྲག་དོག་བྱས་པ་ཡིན་བྱས་ཀྱང་མ་ཉན་པས༔ རྒྱལ་པོས་མཐའི་སྤྲང་པོ་ཞིག་བཟུང་ནས༔ བཻ་རོ་ཙ་ནའི་ཞྭ་གོས་བཀོན་ཏེ༔ ཟངས་ཁ་སྦྱར་དུ་བཅུག་ནས་གཟེར་བཏབ་ཅིང་གཙང་པོར་བསྐུར་ནས་བཏང་སྟེ༔ བཻ་རོ་ཙ་ན་ཕོ་བྲང་ཡང་རྫོང་དུ་ཀ་བ་ལ་ཁོང་སྟོང་བྲུས་པ་ཞིག་ཏུ་བཅུག༔ ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ན་བཞེས་དྲངས་ནས་ཆོས་གསན་པ་ལ༔ སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ལེའུ་ལྔ་བཅུ་ཚར་བ་དང་༔ འབངས་ནང་པ་ཞིག་དང་ཚེ་སྤོང་བཟའ་དམར་རྒྱན་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཚོར་ནས་ཕྱིར་བསྒྲགས་པ་དང་༔ བློན་པོ་ཐམས་ཅད་འཚོགས་ནས༔ རྗེ་ལ་ཐུགས་ནོར་ཆེན་པོ་མངའ་བས༔ ཡབ་མེས་ཀྱི་དཀོར་མཛོད་ཀྱི་གསེར་དངུལ་ཐམས་ཅད་འཇིམ་པ་ལ་བྱུགས་ནས་ལྷ་ཁང་མཛད་གསུང་༔ ཆོས་བྱེད་གསུང་ཞིང་ས་མཐའི་མི་བཟུང་ནས་ཆུ་ལ་བསྐུར༔ བོད་ཕུང་ བར་བྱེད་པའི་ངན་སྔགས་མཁན་དེ་ཕུག་ཏུ་སྦས་ནས་ཅི་ཟེར་ཉན༔ དེ་ལ་ཆད་པ་གཅོད་པས་སྒོར་ཐོན་ཅིག༔ དེ་ལ་ཆད་པ་མི་གཅོད་ན༔ རྒྱལ་ཁྲིམས་འཇིག་གོ་ཟེར་ནས༔ རྒྱལ་པོ་ཐུགས་མ་དགྱེས་ནས༔ སློབ་དཔོན་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་ཞལ་ནས༔ རྗེ་ལགས༔ བདག་སྔོན་ཡང་རྒྱལ་མོ་ཚ་བ་རོང་དུ་རྒྱལ་པོ་ལེགས་གཞེར་རྗེ་དང་༔ དཔལ་མོ་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱི་བུར་སྐྱེས༔ ད་རུང་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་ཞིག་དང་གདུལ་བྱ་ཞིག་ཡོད་པས་དེར་སྤྱུགས་ཤིག༔ རྗེ་ཉིད་གསོན་དང་༔ ད་རུང་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ན༔ རྒྱ་གར་གྱི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཁས་པ་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་བྱ་བ་བཞུགས་པས༔ དེ་སྤྱན་དྲོངས་ལ་ཆོས་གྲྭ་ཚུགས་དང་༔ དེའི་དུས་སུ་ངའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཞུ་གཏུགས་སུ་གཏང་གིས༔ དེར་བློན་པོ་རྣམས་ཡིད་ཆེས་ནས༔ ང་དང་རྗེ་གཉིས་མཇལ་བར་མཆི་གསུངས་ནས༔ རྗེ་ལ་དབང་མེད་རྒྱལ་ཁ་བློན་གྱིས་བསྒྱུར་ཏེ༔ བཻ་རོ་ཙ་ན་རྒྱལ་མོ་ཚ་བ་རོང་དུ་སྤྱུགས་སོ༔ དེ་ནས་བཻ་རོ་ཙ་ན་བྱང་གཡག་ལ་སེ་བོའི་རྩར་ཕྱིན་ཙམ་ན༔ ཡང་དབུས་སུ་གཟིགས་པས༔ ནམ་ལངས་པའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ཤར་བ་དང་འདྲ་བ༔ ཁམས་ན་མར་གཟིགས་པས་ཉི་མ་ནུབ་པའི་སྟེང་དུ་མུན་རུབ་པ་འདྲ་བ་གཟིགས་པས༔ སྤྱན་ཆབ་ཤོར་སྟེ་དབང་མེད་དུ་རྒྱལ་མོ་ཚ་བའི་རོང་དུ་བྱོན་ནས་རི་ལ་བཞུགས་པས༔ བོད་ཀྱི་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་སྟེང་དུ་བསྐོར་བ
Chinese
因为带着很多东西，所以会毁灭（国家）。因为是外道，所以发出“索”的声音逃走了。之后大臣们都说：“这是真的，会毁灭吐蕃，所以必须禀告。”国王说：“不是这样的，是印度人嫉妒佛法。”但他们不听。国王抓住一个边地的乞丐，给他穿上毗卢遮那的帽子和衣服，把他关进一个铜制的密闭容器里，钉上钉子，扔进河里放走了。毗卢遮那在王宫里也被关进一个柱子里，柱子里面被挖空了。半夜左右，（国王）把他请出来听法，心中生起十八种稀有之念，五十章圆满。一个信佛的百姓和采蓬妃子玛坚玛两人察觉后向外宣扬，所有的大臣都聚集起来说：“您拥有极大的智慧，把祖先的宝库里的所有金银都涂在泥巴上建造寺庙。”（他们还说）“宣扬佛法，抓住边地的人扔进水里，把毁灭吐蕃的恶咒师藏在洞里，听听他说什么，对他进行惩罚，让他出来！如果不惩罚他，国王的法律就会崩溃。”国王很不高兴，问上师该怎么办，上师毗卢遮那说：“国王啊，我以前也出生在嘉莫察瓦绒，是国王列谢杰和巴莫两人的儿子。现在还有一些事业的尾声和需要调伏的众生，所以把我流放到那里吧。您自己保重！现在在印度的国土上，印度的班智达中住着一位名叫比玛拉米扎的智者，把他请来建立法学院，到那时我会把我的这些佛法呈上去。”大臣们相信了，说：“我和国王两人去拜见。”国王身不由己，王权被大臣们篡夺了，毗卢遮那被流放到嘉莫察瓦绒。之后，毗卢遮那走到北方牦牛栖息的色波附近时，又向卫藏方向看去，如同黎明时太阳升起一般；向康区方向看去，如同太阳落山时黑暗降临一般。他流下了眼泪，身不由己地去了嘉莫察瓦绒，住在山上，所有吐蕃的鸟都聚集起来，在上师的头顶上盘旋。
English
Because he carried many things, he would destroy (the country). Because he was a heretic, he shouted "Sod" and ran away. Then all the ministers said, "This is true, he will destroy Tibet, so we must report it to the king." The king said, "It is not so, the Indians are jealous of the Dharma." But they did not listen. The king seized a beggar from the border, put Vairochana's hat and clothes on him, put him in a copper sealed container, nailed it shut, and threw it into the river and let him go. Vairochana was also imprisoned in the palace in a pillar, which was hollowed out. Around midnight, (the king) invited him out to listen to the Dharma, and eighteen wonderful thoughts arose in his mind, and fifty chapters were completed. A Buddhist commoner and Tsepong's consort Mar Gyenma noticed and proclaimed it abroad, and all the ministers gathered and said, "You have great wisdom, smear all the gold and silver in the ancestral treasury with mud to build temples." (They also said) "Propagate the Dharma, seize the people of the border and throw them into the water, hide the evil mantra master who destroys Tibet in a cave, listen to what he says, punish him, and let him out! If he is not punished, the king's law will collapse." The king was very unhappy and asked the teacher what to do. The teacher Vairochana said, "O king, I was also born in Gyalmo Tsawa Rong, as the son of King Lek Sherje and Pamo. Now there is still some unfinished business and some beings to be tamed, so banish me there. Take care of yourself! Now in the land of India, among the Indian pandits, there lives a wise man named Vimalamitra, invite him to establish a Dharma school, and then I will present my teachings to him." The ministers believed it and said, "The two of us, the king and I, will go to meet him." The king was helpless, the power of the throne was usurped by the ministers, and Vairochana was exiled to Gyalmo Tsawa Rong. After that, when Vairochana went to Sebo near the northern yak's habitat, he looked again towards U-Tsang, like the sun rising at dawn; looking towards Kham, it was like darkness falling when the sun sets. Tears fell from his eyes, and he involuntarily went to Gyalmo Tsawa Rong and lived on the mountain, and all the birds of Tibet gathered and circled above the teacher.