Tibetan
་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་ མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པའང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་གང་ཞིག་མེད་དོ་ཞེས། །བརྟག་བྱའི་ དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་རྟེན་བྲལ་བ། །བློ་ཡི་མདུན་དུ་ཇི་ལྟར་གནས། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྒོམ་ པར་བྱའོ། །བསྟོད་ཚོགས་ལས་ཀྱང་། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་པར་མཛད། །གང་ལ་དེ་ལའང་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨད་པར་མཛད། །ཅེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ པ་ཉིད་གསུངས་པའང་དོན་འདི་ཉིད་དོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པ་ལས་ཀྱང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། 2-26 དེ་དེ་བཞིན་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་ཁུངས་སུ་དྲངས་ནས་གསུངས་ སོ། །གཟུགས་སོགས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྟོས་ནས་དོན་དམ་དུ་བཤད་ཀྱི། ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། ཐ་ སྙད་དུ་ཡོད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཅིང་། བདེན་པ་ཁེགས་པའི་གཉིས་ཚོགས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྫུན་པའི་དོན་ ཅན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་འདི་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དེ་སྲིད་དུ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྟོགས་ཟེར་བ་ནི་རྫུན་ཁོ་ནའོ། །སྒོམ་པའི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་གནས་ སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཡན་ལག ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་ཡན་ལག མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེལ་བའི་ཡན་ལག བརྟན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག བརྟན་པ་མཐུ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ ། 2-27 དང་པོ་ནི། གང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་བྱིང་རྒོད་བྱུང་མ་ བྱུང་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། མཉམ་གཞག་གི་རྣམ་པ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསལ་འདེབས་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བ
Chinese
那么依赖于它的空性之法又怎么会存在呢？《根本慧论》中说：‘如果非空有少许，空也就会有少许。如果非空没有少许，空又怎么会存在呢？’《入菩萨行论》中说：‘当某物不存在时，所要观察的事物不可见，那时无事物脱离所依，又怎能在智慧前存在？’像这样的道理，应当修习空性也自性空。《赞颂集》中也说：‘为了摧毁一切分别念，您宣说了空性甘露。如果有人对它也执著，您就会呵斥他。’宣说空性为空性，也是这个道理。月称论师所著《六十正理论释》中说：‘胜义谛也是世俗谛吗？’回答说：‘是的，就是这样。’因为世尊在《般若波罗蜜多经》中说，色也如梦如幻，乃至涅槃也如梦如幻，如果还有比涅槃更超胜的法，那也如梦如幻。’引用这些作为依据而宣说。 色的状态等空性，也是依于显现的世俗而说胜义，如果依于如上所说的究竟的观察之理，那就是世俗，因为在名言中存在，并且自性空。因为在名言中存在，并且对破除真谛的二者集合，说为如幻如假的意义，而虚假的意义就是世俗。如果不能领会这个道理，那么说证悟了中观的见解，就纯粹是谎言。什么是修习的支分呢？在修习空性的时候，应当修习具有五支的修法，即：所缘的支分、修习三摩地的支分、遣除违品的支分、生起稳固的支分、稳固增上的支分。 第一，是对于什么进行增益损减的所缘。第二，是执持所缘本身的状况之相。第三，是观察三摩地的过失，昏沉掉举是否生起的正知。第四，是将等持的相，在后得时，也用后得的忆念，反复地明晰。第五，是行为。
English
Then how could the Dharma of emptiness, which depends on it, exist? The Root Wisdom says: 'If non-emptiness exists even a little, emptiness will also exist a little. If non-emptiness does not exist even a little, how can emptiness exist?' The Guide to the Bodhisattva's Way of Life says: 'When something does not exist, the object to be examined is not seen. At that time, how can non-existence, devoid of support, remain before the mind?' Based on such reasoning, one should meditate on emptiness as being empty of inherent existence. The Collection of Praises also says: 'To destroy all conceptual thoughts, you taught the nectar of emptiness. If someone clings to that as well, you would criticize them.' Saying that emptiness is emptiness also means this. In his commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning, the teacher Chandrakirti said: 'Is ultimate truth also conventional truth?' The answer is: 'Yes, it is so.' Because the Blessed One said in the Perfection of Wisdom Sutra, 'Form is like a dream, like an illusion,' and so on, 'Even nirvana is like a dream, like an illusion. If there is another Dharma that is even more superior to nirvana, that is also like a dream, like an illusion.' He quoted these as sources and spoke. The state of form and so on, even emptiness, is said to be ultimate in relation to the appearance of conventionality. If it is based on the ultimate reasoning of examination as described above, then it is conventional, because it exists in name and is empty of inherent existence. Because it exists in name, and the collection of the two that negate the truth is said to be like an illusion and have a false meaning, and the false meaning is conventional. Until this meaning is understood, saying that one has realized the view of the Middle Way is purely a lie. What are the limbs of meditation? In all stages of meditating on emptiness, one should meditate with five limbs: the limb of the object, the limb of meditating on samadhi, the limb of eliminating opposing factors, the limb of generating stability, and the limb of increasing stability. First, it is the object upon which to impose or subtract. Second, it is holding the aspect of the state of the object itself. Third, it is the mindfulness that examines whether the faults of samadhi, sinking and excitement, have arisen or not. Fourth, it is to repeatedly clarify the aspect of equipoise in the subsequent attainment, also with the memory of the subsequent attainment. Fifth, it is the conduct. -------------------------------------------------------------------------------- ཞིར་
Tibetan
འཁོར་ཡུག་ཏུ་གསལ་འདེབས་པའོ། །གནས་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་སྐྱོན་དང་སྐྱོན་ལྟར་སྣང་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། དང་པོ་ནི། ཆུ་གཏིང་དུ་ཉ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་ སྙམ་ཡང་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་ཡུལ་དུ་འཕྲོས་པ་མ་ཚོར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆུ་ཟངས་སུ་ཐིགས་པ་ཕོག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྟོག་པ་ལ་ལོག་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གང་ལ་འཕྲོས་པའི་ཡུལ་དེ་ ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་མ་གཡོས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །། ༈ གཞུང་གི་དོན། གཉིས་པ་གཞུང་ གི་དོན་ལ་དྲུག་སྟེ། ལྷ་སྐུ་ལ་དམིགས་ཏེ་སྒོམ་པ་དང་། དངོས་པོ་སྤྱི་ལ་དམིགས་ཏེ་སྒོམ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉེས་པ་བསལ་བ། མཉམ་རྗེས་ལ་རེས་འཇོག་ཏུ་སློབ་པའི་རིམ་པ། མཉམ་རྗེས་གཉིས་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པ། 2-28 ཚོགས་གཉིས་ལ་སློབ་པའི་བྱ་བའོ། ། ༈ ལྷ་སྐུ་ལ་དམིགས་ཏེ་སྒོམ་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་སྒྲུབ་པ་དང་། ཕན་ཡོན་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་སྒོམ་པ་དེ་ལ་ཞི་ གནས་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་མར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་མིག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཐོས་ པའི་དོན་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ་གང་ལ་དམིགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེ་ཡང་ཁ་མདོག་གསེར་བཙོ་མ་བཞིན་དུ་སེར་ལ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོས་བརྒྱན་ པ། འཁོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་ན་བཞུགས་ཤིང་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དམིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ སངས་རྒྱས་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བློ་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་ལ་དམིགས་པ་གཏོད་པའི་དུས་སུ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས་ཞི་བར་བྱས་ལ་བསྒོམ་ མོ། །ཡུན་ཇི་སྲིད་དུ་སྒོམ་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མདུན་ན་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། 2-29 གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་སྒྲུབ་པ་ནི། ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་མཐོང་བ་ལ་དཔྱད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་འདི་དང་པོར་གང་ནས་བྱོན་པ་ དང་། མཐར་གང་དུ་བཞུད་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྒོམ་པའི་དོན་ནི་སེམས་ལ་བག་ཆགས་ཡང་ཡང་བགོ་བའོ། །གནས་ཚུལ་ལ་གང་ ནས
Chinese
因此，要在环境中进行澄清。在这种情况下，会产生两种禅定的过失和看似过失的情况。第一种就像鱼进入深水一样，虽然认为念头没有散乱，但却没有意识到微细的念头已经散乱到所缘境上。第二种就像水滴落在铜器上一样，虽然念头看似错误，但如果认识到念头所散乱的对境本身是无自性的，那么就不会偏离证悟空性的见解，因此没有过失。这只是上根者的行境。以上已经阐述了修习胜观的方法。 正文的意义： 第二，正文的意义有六个方面：专注于佛像进行禅修；专注于一般事物进行禅修；消除禅定的过失；交替修习止观的次第；进入止观二者的必要性；修习二资粮的行为。 专注于佛像进行禅修： 第一方面有三个内容：成就止观；成就胜观；成就利益。首先，修习止观二者时，在修习止的阶段，瑜伽士为了成就止，首先要将心安住在眼睛所见到的如来身像，以及所听到的‘形状和颜色是这样的’等意义上，从而修习止。所缘的如来身像，其颜色如纯金般金黄，以妙相好庄严，安住在围绕着菩萨眷属的坛城之中，并通过各种调伏方式利益众生，要经常在心中这样作意。然后生起想要获得佛陀功德的意乐，在专注于此对境时，要平息沉没和掉举等禅定的过失，从而进行禅修。要修习多久呢？直到能够清晰地看到佛陀的身像如同真实显现在眼前一般，就要努力修习禅定。 第二，成就胜观：在成就止之后，观察清晰显现的如来身像，分别思考如来身像最初从何而来，最终去向何处，从而修习认识到显现而无自性的胜观。禅修的意义在于反复熏染心识。至于实相，从何处
English
Therefore, to clarify in the environment. In these circumstances, two kinds of faults and seemingly faults of samadhi arise. The first is like a fish entering deep water, thinking that thoughts are not scattered, but not realizing that subtle thoughts have scattered to the object. The second is like a drop of water falling on a copper vessel, although thoughts seem wrong, if one recognizes that the object to which the thought is scattered is itself without inherent existence, then one will not deviate from the view of realizing emptiness, so there is no fault. This is only the realm of the superior faculties. The method of practicing vipassanā has been explained above. The meaning of the text: Second, the meaning of the text has six aspects: focusing on the Buddha image for meditation; focusing on general objects for meditation; eliminating the faults of samadhi; the order of alternating practice of shamatha and vipassanā; the necessity of entering both shamatha and vipassanā; the activity of practicing the two accumulations. Focusing on the Buddha image for meditation: The first aspect has three contents: accomplishing shamatha and vipassanā; accomplishing vipassanā; accomplishing benefits. First, when practicing both shamatha and vipassanā, in the stage of practicing shamatha, in order to accomplish shamatha, the yogi should first settle the mind on the meaning of the Tathagata's body as seen by the eyes, and what is heard such as 'the shape and color are like this,' thereby practicing shamatha. The object of focus, the Tathagata's body, is golden yellow like pure gold, adorned with excellent marks and signs, residing in the mandala surrounded by the bodhisattva retinue, and constantly benefiting sentient beings through various methods of taming, one should constantly contemplate in this way. Then generate the intention to attain the qualities of the Buddha, and when focusing on this object, one should pacify the faults of samadhi such as sinking and agitation, thereby meditating. How long should one meditate? Until one can clearly see the Buddha's body as if it were truly appearing before one's eyes, one should strive to practice meditation. Second, accomplishing vipassanā: After accomplishing shamatha, contemplate the clearly appearing image of the Tathagata's body, separately thinking about where the Tathagata's body initially came from and where it ultimately goes, thereby practicing vipassanā that recognizes appearance without inherent existence. The meaning of meditation lies in repeatedly imprinting the mind. As for the reality, from where --------------------------------------------------------------------------------