Tibetan
ྐབས་སུ་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏོད་པ་ནི་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱའི་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དགག་བྱར་བཤད་ པ་ནི་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་མ་རྟོགས་པར་སྤྱི་ལྡོག་ནས་དགག་བྱར་འདོད་པ་ནི་ཧྭ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡ་ནའི་གྲུབ་མཐའ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་སྤང་ བྱ་གང་ཞེ་ན། དབུས་མཐའ་ལས། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ལེ་ལོ་དང་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དོ། །ལེ་ལོས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་། གདམས་ངག་བརྗེད་པས་ནི་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་ཡང་དག་པར་ འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དེ། སེམས་བྱིང་བས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་རྣམ་གསལ་བར་འཛིན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་རྒོད་པས་ ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཡུལ་མིན་པ་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་དོ། །བྱིང་རྒོད་བྱུང་བར་མཐོང་བའི་ཚེ་གཉེན་པོ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། 2-18 ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་བའི་དུས་སུ་གཉེན་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ན། དགོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་འབད་པའི་རྩོལ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པའི་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་གྱི་གཙོ་ བོ་བྱིང་རྒོད་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཡང་ལྔ་པོ་འདི་དག་གི་ནང་དུ་འདུས་པས་ལོགས་སུ་བཤད་མི་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་སྡོམ་ཚིག་ནི། ཇི་སྙེད་པ་དང་ཇི་ལྟ་དང་། །རྟོག་པ་ དང་ནི་དཔྱོད་པ་དང་། །སོ་སོར་རྟོག་དང་མི་གཡོ་དང་། །སྒོམ་པའི་ཚུལ་དང་ཡན་ལག་གོ །ཇི་སྙེད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཁམས་ལ་མཁས་ པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། བདེན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཇི་ལྟར་མཁས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་དག་སོ་སོའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་མཁས་པའོ། །འདི་དག་གིས་མ་འོངས་པ་ན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་ པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྙེད་པ་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་མེད་པར་ནི་ཇི་ལྟ་བ་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་མི་འབྱུང་སྟེ། གང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་གཞི་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་སྙེ་མོ་སྒོམ་ཆེན་གྱི་དྲིས་ལན་དུ། 2-19 ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ལ་ས
Chinese
在修习止观（藏文：ཞི་གནས།，含义：寂止，平静）时，将心专注于止观的所缘境，这并没有超出分别念（藏文：རྟོག་པ་，含义：概念，分别）的范畴，因为据说这是在执持所知（藏文：ཤེས་བྱ།，含义：知识的对象）的影像。说分别念应该被遮止，是指后起的分别念。如果不理解这个道理，而普遍地认为一切分别念都应该被遮止，那就是华严宗（藏文：ཧྭ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡ་ན།）的观点了。 止观应该断除的是什么呢？如《中边分别论》（梵文：Madhyāntavibhāga，藏文：དབུས་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ།）所说：‘懈怠与教诫，忘失与沉掉，不作与作意，此等为五过。’ 懈怠和忘失教诫这两者会障碍修习。懈怠使人无法投入禅定（藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན།，含义：三摩地，禅定），而忘失教诫则使人无法正确地安住于所修之义。 掉举（藏文：རྒོད་པ།，含义：散乱，掉举）和昏沉（藏文：བྱིང་བ།，含义：昏沉，迟钝）这两者会障碍正行（藏文：དངོས་གཞི།，含义：实际，主要）的状态。因为心昏沉时，无法清晰地执持禅定的目标；而心掉举时，心会散乱于非禅定之境。 最后两者会阻碍禅定进入殊胜之境。当发现出现昏沉或掉举时，如果不立即采取对治，就会被禅定的违品所控制。 在禅定清晰之时，如果还采取对治，那就是不必要地努力，这种努力会中断禅定稳固的相续。因此，禅定的主要过患被认为是昏沉和掉举，因为其他五种过患都包含在这两者之中，所以不必单独说明。 第二，关于观（藏文：ལྷག་མཐོང་།，含义：胜观，毗婆舍那）的总结是：‘有多少和如何，分别念与伺察，个别观察与不动，修习之理与支分。’ 什么是辨别有多少的观呢？即精通蕴（藏文：ཕུང་པོ།，含义：蕴，聚集），精通界（藏文：ཁམས།，含义：界，元素），精通处（藏文：སྐྱེ་མཆེད་།，含义：处，来源），精通缘起（藏文：རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ།，含义：缘起，相互依存），精通处非处（藏文：གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ།，含义：可能性与不可能性），精通谛（藏文：བདེན་པ།，含义：真谛，真实）。 如何精通呢？即精通这些各自的名相、定义、分类和特殊性质。通过这些，未来将获得四种别相正知（藏文：སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི།，含义：四种辨别智慧）。 如果没有辨别有多少的观，就不会产生辨别如何的观，因为没有建立起可以进行增益或损减的基础。萨迦班智达（藏文：ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ།）在给聂摩·贡钦（藏文：སྙེ་མོ་སྒོམ་ཆེན།）的回答中也说： ‘法性有多少……’
English
When practicing Śamatha (Tibetan: ཞི་གནས།, Meaning: Tranquility, Calm Abiding), focusing the mind on the object of Śamatha does not transcend the scope of conceptual thought (Tibetan: རྟོག་པ་, Meaning: Concepts, Discrimination), because it is said to be holding the image of the object of knowledge (Tibetan: ཤེས་བྱ།, Meaning: Object of knowledge). Saying that conceptual thought should be negated refers to subsequent conceptual thoughts. If one does not understand this principle and universally believes that all conceptual thoughts should be negated, that is the view of the Hwa-shang Mahāyāna. What should be abandoned in Śamatha? As stated in the Madhyāntavibhāga (Sanskrit: Madhyāntavibhāga, Tibetan: དབུས་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ།): 'Laziness and instructions, forgetfulness, sinking and excitement, non-application and application, these are considered the five faults.' Laziness and forgetting instructions both hinder practice. Laziness prevents one from engaging in Samādhi (Tibetan: ཏིང་ངེ་འཛིན།, Meaning: Concentration, Meditation), and forgetting instructions prevents one from correctly abiding in the meaning of what is to be meditated upon. Sinking (Tibetan: བྱིང་བ།, Meaning: Dullness, Lethargy) and excitement (Tibetan: རྒོད་པ།, Meaning: Agitation, Excitement) both hinder the state of the main practice. Because when the mind is sinking, it cannot clearly hold the object of Samādhi; and when the mind is excited, it is distracted to objects that are not Samādhi. The last two hinder the progression of Samādhi into a superior state. When one sees that sinking or excitement has arisen, if one does not immediately apply the antidote, one will be controlled by the opposing forces of Samādhi. When Samādhi is clear, if one still applies the antidote, that is unnecessary effort, and this effort will interrupt the stable continuity of Samādhi. Therefore, the main faults of Samādhi are considered to be sinking and excitement, because the other five faults are included within these two, so there is no need to explain them separately. Second, the summary of Vipaśyanā (Tibetan: ལྷག་མཐོང་།, Meaning: Insight, Vipassanā) is: 'How many and how, conceptual thought and analysis, individual observation and immovability, the method of practice and the limbs.' What is the Vipaśyanā that distinguishes how many? It is being skilled in the aggregates (Tibetan: ཕུང་པོ།, Meaning: Aggregates, Skandhas), skilled in the elements (Tibetan: ཁམས།, Meaning: Elements, Dhātus), skilled in the sources (Tibetan: སྐྱེ་མཆེད་།, Meaning: Sources, Āyatanas), skilled in dependent origination (Tibetan: རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ།, Meaning: Dependent Origination, Pratītyasamutpāda), skilled in what is possible and impossible (Tibetan: གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ།, Meaning: Possible and Impossible), and skilled in the truths (Tibetan: བདེན་པ།, Meaning: Truths, Satyas). How to be skilled? It is being skilled in the respective names, definitions, classifications, and special characteristics of these. Through these, in the future, one will attain the four specific correct knowledges (Tibetan: སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི།, Meaning: Fourfold perfect discrimination). Without the Vipaśyanā that distinguishes how many, the Vipaśyanā that distinguishes how will not arise, because the basis for adding or subtracting has not been established. Sakya Pandita (Tibetan: ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ།) also said in his response to Nyemo Gomchen (Tibetan: སྙེ་མོ་སྒོམ་ཆེན།): 'The nature of phenomena, how many...' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོ་སོར་མཁས་པར་བྱས་ནས་དོན་དམ་པར་རྟོགས་རྒྱུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གནད་ཀྱི་མན་ངག་གོ །བོད་འདིར་ཇི་སྙེད་པ་ རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་མིང་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །ཇི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་མཁས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་མཁས་ པའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་མཁས་པ་ཡང་གསུམ་སྟེ། རང་གི་ཕུང་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཕུང་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དང་། གཉིས་ཀ་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །དང་པོ་ཉིད་ལ་ཐོག་མར་བློ་སྦྱར་ཞིང་ཕྱིས་ནི་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་བློ་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་མཁས་པ་ ནི། ཆོས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ལ་མཁས་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ལ་མཁས་པའོ། །ཆོས་ཅན་སོ་སོ་ལ་མཁས་པར་བྱས་ནས་ཆོས་ཅན་རེ་རེ་ཞིང་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་གསུངས་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་དོ། ། 2-20 ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་དམིགས་རྣམ་གྱི་སྐབས་སུ་དམིགས་པ་མི་འདྲ་བ་དང་། རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་གསུངས་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ པར་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བདེན་བཞི་ལ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་པས་དམིགས་པར་བྱེད་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་དྲོད་ཆུང་ངུས་ དེ་དག་གི་དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་ལ་སོགས་རེ་རེ་ནས་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་རེ་རེ་ནས་བདེན་པར་ཞེན་པ་འགོག་པ་དང་། ཡང་དྲོད་འབྲིང་ གི་སྐབས་སུ་བདེན་བཞིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་འདུ་འགོད་དམ། དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་ པས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་སྒོམ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཚིག་ཙམ་སྒྲོག་པར་ཟད་ཀྱི། འདི་ལྟ་བུའི་གནད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་ རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་ཚུལ་བཞི་གསུངས་ཏེ། བགྲང་བ་དང་། འཇལ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །བགྲང་བ་ནི། གང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་འཛིན་པའོ། ། 2-21 འཇལ་བ་ནི། རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིང་དེ་དང་ལྡན་པའི་དོན་འཇལ་བའོ། །རྟོག་པ་ནི། ཐོག་མར་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་རྟོག་པའོ། །སོ་
Chinese
他说道，'要像精通一切那样去做，但实际上要以一种无法完全理解的方式去理解，'这就是关键的口诀。在西藏这里，甚至连区分事物的'胜观'之名都未曾听闻。那么，区分事物真相的胜观是什么呢？就是精通于人无我和精通于法无我。精通于人无我也有三种：理解自己的蕴（梵文：skandha，五蕴）空无人之我，理解他人的蕴空无人之我，以及理解两者在空无人我方面是平等的。首先要训练对第一种的理解，然后也要训练对后两种的理解。精通于法无我，就是精通于作为事物属性的十六空性，以及精通于二十空性。要精通于每个事物属性，然后分别理解每个事物属性在自性上是空性的，这样就能成为对治细微乃至极细微所知障（梵文：jñeyāvaraṇa）的对治力。《现观庄严论》（梵文：Abhisamayālaṃkāra）中所说的173个相，其要点也在此。 在'决择分相应'的所缘行相中，讲述了许多不同的所缘和不同的行相，从而展示了断除增益的次第，其含义是也要理解法无我的细微乃至极细微的差别。例如，声闻（梵文：Śrāvaka）以四谛（梵文：āryasatyāni）的十六行相，如无常等作为所缘；而菩萨（梵文：Bodhisattva）在小暖位时，将这些所缘中的无常、痛苦、空和无我等分别作为所缘，从而逐一阻止对真实的执着；又如在中暖位时，理解四谛的差别之法是否包含，或者安住于远离破立的法无我的差别，以及不住于住与不住的自性，以理解二者无别的方式来断除增益。有些人说'修空性和无我'，这仅仅是口头上的宣说，并没有真正理解其中的关键。那么，对境的作意和观察的胜观是什么呢？讲述了四种对境的作意和观察的方式：计数、衡量、作意和个别作意。计数是执持需要断除增益的名称的类别。 衡量是依靠理证来衡量与该名称相关的意义。作意是首先对需要断除增益的意义进行作意。个别
English
He said, 'One must act as if being proficient in everything, but in reality, understand in a way that cannot be fully comprehended,' this is the key instruction. Here in Tibet, even the name of 'insight' that distinguishes things is not heard. So, what is the insight that distinguishes the truth of things? It is being proficient in the selflessness of persons and being proficient in the selflessness of phenomena. Being proficient in the selflessness of persons also has three aspects: understanding that one's own aggregates (Skandha) are empty of a self of a person, understanding that others' aggregates are empty of a self of a person, and understanding that both are equal in being empty of a self of a person. First, one should train the mind in the first, and later also train the mind in the latter two. Being proficient in the selflessness of phenomena is being proficient in the sixteen emptinesses as attributes of phenomena, and being proficient in the twenty emptinesses. By becoming proficient in each attribute of phenomena, and then individually understanding each attribute of phenomena as being empty of inherent existence, one becomes an antidote to the obscurations of knowledge (jñeyāvaraṇa), which are subtle and extremely subtle. The key point of the 173 aspects mentioned in the 'Ornament of Clear Realization' (Abhisamayālaṃkāra) is also this. In the context of the objects and aspects of the 'part of ascertainment,' the order of severing imputations is shown by explaining many different objects and different aspects, which means that the subtle and extremely subtle differences of the selflessness of phenomena must also be understood. For example, a Hearer (Śrāvaka) focuses on the sixteen aspects of the Four Noble Truths (āryasatyāni), such as impermanence, etc.; while a Bodhisattva (Bodhisattva) in the minor heat stage focuses on each of these objects, such as impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, etc., thereby preventing attachment to truth one by one; and again, in the intermediate heat stage, whether the distinguishing characteristics of the Four Noble Truths are included, or abiding in the distinction of the selflessness of phenomena that is free from affirmation and negation, and understanding the nature of not abiding in abiding and not abiding as being inseparable, is like severing imputations. Others say 'meditate on emptiness and selflessness,' which is merely uttering words, and they have not truly understood the key point. So, what is the insight of conceptualization and analysis of objects? Four ways of conceptualizing and analyzing objects are explained: counting, measuring, conceptualizing, and individual conceptualizing. Counting is holding the categories of names that are to be severed from imputations. Measuring is measuring the meaning associated with that name based on reasoning. Conceptualizing is first conceptualizing the meaning that is to be severed from imputations. Individual --------------------------------------------------------------------------------