Tibetan
་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ལྟར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལྟ་བུའམ། སྒྲོལ་མའི་བཞུགས་ཚུལ་ལྟར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཕྱེད་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། 2-13 འདི་ནི་འདུག་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེམས་རྒོད་པ་མི་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་མིག་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དབྱེ། བྱིང་བ་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་མིག་ཧ་ཅང་ ཡང་མི་ཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་ཅིང་། ལུས་དྲང་ན་རྩ་ཡང་དྲང་བར་འགྱུར་ལ། རྩ་དྲང་ན་རླུང་རྣལ་དུ་ཕེབས་པར་འགྱུར་ཞིང་། རླུང་རྣལ་དུ་གནས་ན་སེམས་དུལ་བར་འགྱུར་བས། ལུས་ཧ་ ཅང་ཡང་མི་སྒུ་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དགྱེ་བར་ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་ལ་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་འཕྲོ་བར་དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྲག་པ་གཡས་གཡོན་གཉིས་མཐོ་དམན་ མེད་པར་མཉམ་པར་བཞག་ལ། མགོ་ཧ་ཅང་ཡང་མི་མཐོ་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དམའ་ཞིང་གཡས་གཡོན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ཡོ་བར་སྣ་ནས་ལྟེ་བར་དྲང་པོར་བཞག་གོ །སོ་དང་མཆུ་ཡང་འགལ་འགུལ་ མེད་པར་ཐ་མལ་པར་བཞག་གོ །ཁ་ཆུ་མི་གསོག་པའི་དོན་དུ་ལྕེ་ཡང་སོའི་དྲུང་དུ་བཞར་རོ། །རྩ་འཆུས་ནས་རླུང་ལོག་པར་རྒྱུ་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཡང་ སྒྲ་ལྷག་པར་གྲགས་པ་ཅན་དང་། རྔམ་པ་དང་རྒོད་པ་ཅན་དུ་མི་གཏང་གི འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཅི་ནས་ཀྱང་རྒྱུ་བ་དྲག་པོ་མི་ཚོར་བར་དལ་བུ་དལ་བུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་། 2-14 ཕྱིར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཚུལ་དེ་ལྟར་སློབ་པར་བྱའོ། །སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །། ༈ དངོས་གཞི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ། སྤྱིའི་དོན། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་དོན་དང་། གཞུང་གི་དོན་ ནོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོ་ཞི་གནས་ལ་སྡོམ་ནི། གཞི་དང་སྒྲུབ་ཚུལ་ངོ་བོ་དང་། །རབ་དབྱེ་དང་ནི་གོ་རིམ་དང་། །མཐའ་སེལ་དང་ནི་སྤང་བྱ་དང་། །བདུན་གྱིས་ཞི་གནས་བསྟན་པར་འདོད། །གང་ ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པའི་གཞི་གང་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པའི་གཞིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་བདུན་ཏེ། ཁམས་གོང་འོག་ལ་ཞི་རགས་སུ་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་དང་། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ལ་དམིགས་ནས་ཞི་ གནས་སྒྲུབ་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་དང་། ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་དང་། བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་དྲུག་ནི་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་བཤད་ལ། ཕྱི་ མ་ནི་བསྟན་བཅོས་འདིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གང་ཞེ་ན། སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་གསུངས་ཏེ། སྔར་སྒོམ་རིམ་དང་པ
Chinese
可以采取结跏趺坐的姿势，或者像度母的坐姿一样半跏趺坐。 2-13 这是坐姿的差别。为了防止止观的违品——掉举产生，眼睛不要睁得太大；为了防止昏沉产生，眼睛也不要闭得太紧，而是注视鼻尖。身体正直，脉络也会正直；脉络正直，气息就会调顺；气息调顺，心就会调伏。因此，身体不要过于弯曲，也不要过于挺直，保持正直，心不外散，将正念安住于内。然后，双肩保持水平，不要一高一低。头部不要过高，也不要过低，不要偏向左右，从鼻子到肚脐保持正直。牙齿和嘴唇也不要紧闭或松弛，自然放松。为了避免口水积聚，舌尖轻轻抵住上颚。为了避免脉络错乱导致气息逆行，呼吸时不要发出过大的声音，也不要粗重或急促。那么应该怎么做呢？无论如何，不要感觉到呼吸的强烈，而是缓慢而自然地进行呼吸，吸气和呼气都要以这种方式练习。修习的预备阶段的差别已经讲完了。 2-14 修习的预备阶段的差别已经讲完了。 正行 止观的修习 总义 第二，正行修习止观分为两部分：总义和正文。 第一部分是总义。首先，关于止观的概括是：基础、修习方式、体性、分类、次第、遣除违品和断除所断，通过这七个方面来阐述止观。所依赖的修习基础是什么呢？修习基础的分类有七种：通过观察上下的寂静和粗猛来修习；通过专注于呼吸的呼入和呼出来修习止观；通过专注于不净来修习止观；通过专注于界别的分类来修习止观；通过专注于慈爱等四无量心来修习止观；通过专注于缘起来修习止观；以及通过专注于如来佛像来修习止观。前六种在《摄大乘论》中有所阐述，后一种在本论中阐述。修习的方式是什么呢？宣说了九种安住心的方式，如之前的《修习次第》第一卷所说。
English
One can adopt a posture like the full lotus position, or a half lotus position like that of Tara. 2-13 This is the difference in postures. To prevent agitation, which is an obstacle to calm abiding, the eyes should not be opened too wide; to prevent dullness, the eyes should not be closed too much, but rather focused on the tip of the nose. If the body is straight, the channels will also be straight; if the channels are straight, the wind will flow naturally; if the wind abides naturally, the mind will be tamed. Therefore, the body should not be too bent or too upright, but kept straight, and the mind should not wander outward, but rather mindfulness should be kept inward. Then, the shoulders should be kept level, without one being higher or lower than the other. The head should not be too high or too low, and should not be tilted to one side or the other, but kept straight from the nose to the navel. The teeth and lips should also be kept relaxed, without being clenched or loose. To avoid accumulating saliva, the tongue should be gently placed against the root of the teeth. To avoid the channels becoming disordered and the wind flowing in the wrong direction, the breath should not be expelled or inhaled with a loud sound, or with force or agitation. So how should it be done? In any case, one should not feel the force of the breath, but rather breathe in and out slowly and naturally. One should train in this way. The differences in the preliminary stages of practice have been explained. 2-14 The differences in the preliminary stages of practice have been explained. Main Practice: Cultivating Calm Abiding and Insight General Meaning Second, the main practice of cultivating calm abiding and insight is divided into two parts: the general meaning and the actual text. The first part is the general meaning. First, the summary of calm abiding is: the basis, the method of practice, the essence, the classification, the order, the elimination of obstacles, and the abandonment of what is to be abandoned. Through these seven aspects, calm abiding is explained. What is the basis upon which one relies to practice? The classification of the basis of practice is sevenfold: practicing by observing the peace and roughness of the upper and lower realms; practicing calm abiding by focusing on the inhalation and exhalation of breath; practicing calm abiding by focusing on ugliness; practicing calm abiding by focusing on the classification of elements; practicing calm abiding by focusing on the four immeasurables such as love; practicing calm abiding by focusing on dependent origination; and practicing calm abiding by focusing on the image of the Tathagata. The first six are explained in the Compendium of Abhidharma, and the latter is explained in this treatise. What is the method of practice? Nine ways of settling the mind have been taught, as mentioned in the first volume of the Stages of Meditation. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངོ་བོ་གང་ཞེ་ན། 2-15 གང་ལ་དམིགས་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་དང་པོར་སེམས་གཏོད་པའི་ཡུལ་ལ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པའོ། །དབྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། ཐུན་མོང་བ་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་ པར་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ལས། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྡོ་རྗེ་ ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སོགས་བསྟན་པའོ། །མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་མིང་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་པར་བཤད་དོ། །གོ་རིམ་གང་ཞེ་ན། ཐོག་མར་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང་། ཞི་ གནས་གྲུབ་པ་ན་སྔར་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་ཇོ་བོ་རྗེས་བཤད་དོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་ བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཅེས་པའང་དོན་འདི་ཉིད་དོ། །གཞུང་འདིར་ཡང་། ཐོག་མར་ཞི་གནས་བསྒྲུབས་ནས་ལྷག་མཐོང་ལ་འཇུག་པར་བཤད་པ་ཡང་། ཐོག་མར་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། 2-16 ལྟ་བ་རྣམ་དག་སྐྱེས་པར་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཞི་གནས་དང་། དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་ལ་འཇུག་པར་བཤད་པའི་རིམ་པ་ཡང་འདི་ཉིད་དོ། །གང་དག་ཐོག་མར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་མ་ སོང་བར་ཐོག་མར་ཞི་གནས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་ལ་འཇུག་པར་འཆད་པ་ནི་གནད་ཀྱི་མན་ངག་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ལས། ཐོག་མར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་ པའི་གོ་རིམ་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། ལ་ལ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་ཞི་གནས་ནི་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པར་ བྱེད་ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་གྱི་གོ་རིམ་ལ་ཡང་ཐོག་མར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འཇུག་ཅིང་། དེ་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འཇུག་པར་བཤད་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ལ་འདོད་དོ། །དེ་དག་གི་ལོག་རྟོག་གི་མཐའ་སེལ་བ་གང་ཞེ་ན། འགའ་ཞིག་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བྱ་ཡིན་པས་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བའི་ཚུལ་ གྱིས་བསྒོམ་མོ་ཞེའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་དང་། དམིགས་པ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་འཕྲོ་བའི་རྟོག་པའོ། །དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ནི་དགག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། 2-17 སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་ས
Chinese
正如之前在（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止）的部分所说，应当理解。其自性是什么呢？ 对于想要专注的对境，不让心散乱到其他地方，最初将心安住在对境上，并持续保持。其分类是什么呢？共同的是渐次安住的等持，八解脱，无烦恼的等持等等。非共同的是，《般若经》中说：‘勇猛行等持，金刚喻等持，幻化等持’等等，宣说了等持的一百六十种分类。《摄大乘论》中说：声闻和独觉甚至连这些名字都不知道。次第是什么呢？首先通过听闻和思维确定正确的意义，然后修习（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止），（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止）成就后，用（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止）摄持之前的见解，然后修习止观双运，这是阿底峡尊者的说法。《入菩萨行论》中说：‘首先应寻（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止），彼唯于，无所恋著境生’，也是这个意思。本论中也说：‘首先修习（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止），然后进入毗钵舍那’，也是说首先通过听闻和思维确定正确的意义。 生起清净的见解，然后进入（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止），然后进入毗钵舍那的次第也是这个。有些人没有首先具备正确的见解，而是首先修习（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止），然后进入毗钵舍那，这是没有窍诀的。无论如何，在（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止）和毗钵舍那两者中，首先修习（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止）的次第也不一定。如《摄大乘论》中说：‘有些人获得了毗钵舍那，但没有获得（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止），对于这些人，依靠毗钵舍那来修习（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止）’。在积资的十七个次第中，也说首先进入智慧资粮，然后进入福德资粮。福德资粮被认为是等持。 消除这些错误的边见是什么呢？有些人认为在（奢摩他，梵文：śamatha，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止）的阶段，分别念是应该断除的，所以什么也不想地修习。分别念有两种：使心专注于对境的分别念和使心从对境散乱到其他地方的分别念。使心专注于对境的分别念不是应该断除的。 凡夫的境界。
English
As explained earlier in the section on śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind), it should be understood. What is its nature? It is to not let the mind wander to other places from the object one wishes to focus on, but to initially settle the mind on the object and maintain it continuously. What are its divisions? Common ones include the samādhi of gradually abiding, the eight liberations, the samādhi without afflictions, and so on. Uncommon ones include what is stated in the Prajñāpāramitā Sutra: 'The samādhi of heroic progress, the vajra-like samādhi, the illusion-like samādhi,' and so on, which explains one hundred and sixty divisions of samādhi. The Abhidharmasamuccaya states that śrāvakas and pratyekabuddhas do not even know the names of these. What is the order? First, one should ascertain the correct meaning through hearing and thinking, and then cultivate śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind). Once śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind) is accomplished, one should seize the previous view with śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind), and then meditate on the union of śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind) and vipaśyanā. This is what Jowo Je (Atiśa) said. The Bodhicaryāvatāra also states: 'First, seek śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind); that is accomplished when there is no attachment to worldly objects.' This also means the same thing. In this text as well, it is said that one should first cultivate śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind) and then enter vipaśyanā, which also means first ascertaining the correct meaning through hearing and thinking. Generating a pure view, and then entering śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind), and then entering the order of vipaśyanā is also this. Some people, without first having the correct view, first cultivate śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind) and then enter vipaśyanā, which is without the essential instructions. In any case, in both śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind) and vipaśyanā, the order of first cultivating śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind) is not definite. As stated in the Abhidharmasamuccaya: 'Some have attained vipaśyanā but have not attained śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind); for these, one cultivates śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind) based on vipaśyanā.' In the seventeen orders of accumulating merit, it is also said that one first enters the accumulation of wisdom and then enters the accumulation of merit. The accumulation of merit is considered to be samādhi. What eliminates these wrong views? Some say that in the stage of śamatha (藏文：ཞི་གནས།, 梵文天城体：शमथ, 梵文罗马拟音：śamatha, meaning: calming the mind), conceptual thought is to be abandoned, so one meditates without thinking of anything. There are two types of conceptual thought: conceptual thought that makes the mind focus on the object and conceptual thought that makes the mind wander from the object to other places. Conceptual thought that makes the mind focus on the object is not to be abandoned. The state of ordinary beings. --------------------------------------------------------------------------------