Tibetan
གྱུར་ན། གང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་དམན་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ རོ། །ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར་ན། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཐབས་དང་བཅས་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀ་དགོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་འབའ་ཞིག་གིས་མི་འཐོབ་པ་དེ་བས་ན་རང་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གནས་ནས་གདུལ་བྱ་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པས་ན་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་ལ། 2-104 ཀླུ་དང་ཆོས་མཚུངས་ལྔ། སྲིད་སྒྲུབ་དང་ཆོས་མཚུངས་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་བདུན་དང་ལྡན་པས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཟབ་མོ་སྟོང་ པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ལུང་ཡང་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་ཁུངས་སུ་བཤད་ ཀྱི། ལུང་དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པ་ལ་ལུང་རིགས་དུ་མས་གནོད་པས་ ན་རིགས་པ་དང་ལུང་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་ནས་གསུངས་པའི་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་བཏང་ལ། འགྲོ་བ་བླུན་པོ་གཞན་གྱི་ཚིག་བདེན་པར་བཟུང་བར་མི་རིགས་སོ། །སུ་ ཞིག་གིས་ན་ལེགས་ཉེས་དཔྱོད་པ་ལ་མཁས་པ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་སོ། །བཞི་པ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་དང་། སྐབས་ཀྱི་ ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་དག་དང་ལྡན་པས་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། 2-105 སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་ནི་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ བློན་པོས་ཟིན་པའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཐབས་མཁས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་ཅེས་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། ཤུགས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མི་བྱེད་ཅེས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་དེ་བས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་འབའ་ ཞིག་བསྟེན་ན་དམན་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱས
Chinese
如果这样，会获得什么呢？仅仅依赖于习惯空性，就会像声闻一样堕入低劣的寂灭之境。因为缺乏方便的智慧无法获得佛果，所以想要获得佛果的人，应该依止具有方便的证悟空性的智慧。获得佛果需要方便和智慧两者，仅仅依靠智慧无法获得，因此安住于三学，并将其他可调伏者安置于此，这被称为导师。 龙树与正法相同之处有五点，与世俗谛相同之处有两点，具备七种殊胜之处，因此被称为龙树。龙树菩萨也曾亲自说过，不应仅仅专注于修习深奥的空性，而不具备方便的菩萨。这里龙树所引用的教证，也出自《圣无垢称经》等经典，但这些教证并非龙树菩萨亲自所说。仅仅依赖于缺乏方便的智慧，会受到诸多理证的妨害，因此应该遵循具足理证和教证的薄伽梵所说的方便与智慧双运之道，不应将愚昧之人的话语视为真理。那么，谁能善于辨别好坏呢？是具备证悟和智慧的其他人。 第四，关于需要方便和智慧两者，分为两部分：以教证来证明，以及结合具体情况进行归纳。首先是教证，《圣宝顶经》中也说：‘应以具备布施等无量善行，以及具备一切殊胜方便之相的方式，努力修习证悟空性’。并没有说仅仅依赖于修习空性。在《圣宝积经》中也宣说了具有方便的智慧：‘善听，例如，如同被大臣辅佐的国王能够成办一切所需，菩萨的智慧若具备方便，则能成办一切佛陀的事业。’ 经中明确指出，如果具备方便，就能成办佛陀的事业，从而暗示如果缺乏方便，就无法成办佛陀的事业。因此，明确指出如果仅仅依赖于修习空性，就会堕入低劣的寂灭之境。
English
If so, what will be attained? Relying solely on becoming accustomed to emptiness, one will fall into the inferior state of nirvana, like a Shravaka. Because wisdom without skillful means cannot attain Buddhahood, therefore, those who wish to attain Buddhahood should rely on the wisdom of realizing emptiness with skillful means. Attaining Buddhahood requires both skillful means and wisdom; it cannot be attained by wisdom alone. Therefore, abiding in the three trainings and placing other disciples in them is called a teacher. Nagarjuna is similar to Dharma in five aspects and similar to conventional truth in two aspects, possessing seven distinctions, hence the name Nagarjuna. The venerable Nagarjuna himself also said that a Bodhisattva without skillful means should not be overly diligent in meditating solely on the profound Dharma of emptiness. The quote cited by Nagarjuna here is also said to be from sources such as the teachings of the venerable Vimalakirti, but that quote is not the direct teaching of the venerable Nagarjuna himself. Relying solely on wisdom without skillful means is contradicted by many reasons and scriptures, therefore, one should follow the path of the union of skillful means and wisdom taught in the scriptures of the Bhagavan, which is endowed with reason and scripture, and should not take the words of other foolish beings as truth. Who, then, is skilled at judging good and bad? It is another person who possesses realization and wisdom. Fourth, regarding the necessity of both skillful means and wisdom, there are two parts: establishing it with scripture and summarizing the context. First, the scripture: In the 'Aryaratnakuta Sutra' it is also said: 'One should meditate in the manner of diligently realizing emptiness, endowed with charity and other limitless virtues, and endowed with all the supreme aspects of skillful means.' It is not said to rely solely on meditating on emptiness. In the 'Aryaratnakuta Sutra' also, wisdom with skillful means is taught: 'O Kashyapa, for example, just as kings who are assisted by ministers accomplish all that is needed, so too, a Bodhisattva's wisdom, if skillful, accomplishes all the deeds of a Buddha.' It is explicitly stated that if one possesses skillful means, one accomplishes the deeds of a Buddha, thereby implying that if one lacks skillful means, one does not accomplish the deeds of a Buddha. Therefore, it is clearly stated that if one relies solely on meditating on emptiness, one will enter into the inferior state of nirvana. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་ཐབས་དགོས་པར་ བཀའ་སྩལ་ཏེ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་སེམས་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱ་ཡི། ཤེས་རབ་ཏུ་མ་ཟད། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཡང་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། མདོའི་ཚིག་གང་གིས་བསྟན་ཅེ་ན། མདོ་ཚིག་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། མདོ་ཚིག་གོང་མ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་པ་ནས་དབང་ཐོབ་པ་ཞེས་རྒྱ་ཆེས་གསུངས་ནས་ཞེས་པའི་བར་རོ། ། 2-106 མདོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་ནི། དཔེར་ན་མེ་ནི་རྒྱུ་བུད་ཤིང་ལས་འབར་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་བུད་ཤིང་མེད་ན་མེ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་ཡོད་པ་ ལས་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་སེམས་འབར་བར་འགྱུར་གྱི། དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་ན་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་གསུངས་པས་དེ་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་དག་པས་དམིགས་པའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ཞི་བར་ཡང་ཤེས་ ལ། སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་གཞོལ་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་ཞི་བར་མི་བྱེད་དེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱི་སྣང་ཙམ་མངོན་ པར་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམིགས་པའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་ནས་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་ལ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སློབ་པའང་འཇོག་པར་ མི་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀྱང་བལྟ་འོ། ། 2-107 རིགས་ཀྱི་བུ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་དགོས་པ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པས་དམིགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་དབང་ཐོབ་ པ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །མདོའི་ཚིག་བར་པའི་དོན་སྟོན་པ་ནི། ཡང་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། སྣང་སྟོང་གཉིས་ལ་སྤེལ་མར་བསླབས་པས་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ ཚུལ་ལ་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྣང་བའི་དམིགས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྣང་ ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡུལ་དུ་བྱེད་དགོས་པས་ན་ཆོས་གང་ཡང་སྣང་ཙམ་བློའི་ཡུལ་དུ་མི་གནས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་འདོགས་དཔྱོད་པའི་ ཚུལ་གྱིས་རེ་རེ་ནས་བསླབས་ནས་བསླབ་པའ
Chinese
世尊在《圣救度秘密经》中也说需要方便，不要只依赖于心无所缘的空性证悟，也要依赖于精通方便的（菩萨）。 经文的哪句话表明了这一点呢？ 经文中有很多句子，但经文中的前一句是‘种姓之子，例如’到‘获得自在’之间广说的内容。 解释该经的意义是：例如，火从木柴中燃烧起来，如果没有木柴，火就会熄灭。 同样，从所缘的相状中，能缘的心会燃烧起来，如果没有所缘的境，那么缘它的心就会熄灭。 如是说，因此，精通方便的菩萨，以证悟空性的智慧波罗蜜多，使戏论的相状完全清净，也知道一切所缘的境和境的相状从本初以来就是自性寂灭的，但也不是只执着于空性。 那么是什么呢？ 也不寂灭于缘善根，因为是以如幻的方式显现而行持善法。 缘烦恼时，也知道智慧的自性本空而不生起，也不停止修学方便波罗蜜多。 以智慧来分别缘空性，因为证悟到所缘的境都是空性。 然而，以方便将一切有情作为所缘的境，并以大悲来观照。 种姓之子，像这样需要方便和智慧双运，菩萨因为获得了完全清净的智慧波罗蜜多，所以广说为‘对二谛获得自在’。 显示经文中句子的意义是：又说，等等，因为交替修学显现和空性，所以精通依赖显现而修道的道理，因此，菩萨无论缘何种显现的境，凡是成为意识对象的，都必须以显现而无自性的方式作为对境，为了现证智慧的缘故，所以没有任何法不是仅仅显现而不住于意识对象的。 菩萨以破除增益的方式，一个一个地修学一切所缘的境……
English
The Bhagavan also stated in the 'Secret Sutra of the Noble Tathagata' that skillful means are necessary. One should not solely rely on realizing emptiness without any object of mind, but also rely on being skilled in skillful means as well as wisdom. Which words of the sutra indicate this? Among the many sentences in the sutra, the preceding sentence is from 'Son of lineage, for example' to the extensively spoken 'attaining mastery'. Explaining the meaning of that very sutra: For example, fire blazes from the fuel of wood; if there is no fuel of wood, the fire will be extinguished. Similarly, from the characteristics of an object of focus, the mind that focuses will blaze; if there is no object of focus, the mind that focuses on it will be extinguished. Having spoken thus, therefore, the Bodhisattva who is skilled in skillful means, through the perfection of wisdom that realizes emptiness, with the complete purification of the characteristics of elaboration, also knows that all objects of focus and the characteristics of objects are primordially and by their very nature pacified. However, they do not merely fixate on emptiness alone. What then? They do not pacify focusing on the roots of virtue either, because they engage in virtue by manifesting merely as an illusion. When focusing on afflictions, they also know that the nature of wisdom is without inherent existence and does not arise, nor do they cease learning the perfection of skillful means. With wisdom, they individually analyze focusing on emptiness, because they realize that the objects of focus are empty. Nevertheless, with skillful means, they should also regard all sentient beings as objects of focus with great compassion. Son of lineage, in this way, the union of skillful means and wisdom is necessary. Because the Bodhisattva has attained the complete purification of skillful wisdom, it is extensively spoken of as 'attaining mastery over the two truths'. Showing the meaning of the intermediate words of the sutra: Again, it is stated, and so forth, because by alternately training in appearance and emptiness, one is skilled in the manner of practicing the path relying on appearance. Therefore, whatever object of appearance a Bodhisattva focuses on, whatever becomes an object of the mind, must be made an object in the manner of appearance without inherent existence, for the sake of manifestly accomplishing the wisdom of knowledge. Therefore, there is no dharma that does not merely appear and abide as an object of the mind. The Bodhisattva, by training in each and every object of focus in the manner of scrutinizing and eliminating imputations... --------------------------------------------------------------------------------