Tibetan
མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་དགོས་ཞེས་མ་བསྐུལ་ན་ས་བརྒྱད་པ་དེ་ཉིད་དུ་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་ནས་ ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་བསྟེན་པར་དགག་པ་མཛད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཐབས་ཀྱི་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་དེ་མི་བྱ་བར་གྱུར་ན་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་ལུང་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།། །། ༈ ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ། བདུན་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། 2-96 ཐེག་ཆེན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་རྩོད་སྤོང་དགག་པ། ཚུལ་གཅིག་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་པ་དགག་པ། ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་དགོས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་ཚངས་པས་ ཞུས་པའི་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ། སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱེད་ལ། སྦྱིན་པ་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་རང་དོན་དུ་མི་རེ། གཞན་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་བསྲུངས་ ལ་དེ་ཡང་བདེན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །ཚངས་པ་ཞེས་བོས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ལས་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། འཁོར་བར་གཞན་དོན་དུ་ཚོགས་གསོག་པའི་ཕྱིར་དུ་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཛིན་པ་དང་། ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཡན་ལག་སངས་རྒྱས་ དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་མཆོད་པའི་ཞིང་དུ་བྱས་ནས་རིམ་གྲོ་དང་མཆོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་མི་འདོད་ན་འདི་ དག་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་རྩོད་སྤོང་དགག་པ་ནི། སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཁོ་ནས་སྤྱད་པར་བྱའི། 2-97 དབང་པོ་རྣོན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་པའི་བར་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་དགོས་པར་འབྱུང་གི ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་ས་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱིན་སོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོའོ་ཞེ་ན། ས་བཅུ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པ་ ལ་ཁྱད་པར་མེད་ལ། ཐམས་ཅད་དབང་པོ་རྟུལ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འཕགས་པ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་
Chinese
如果佛陀没有劝导那些安住于无相境界的勇士们去成办利益他人的善行，那么在第八地，利益他人的行为就会中断，最终趋入寂灭。在《十地经》中，十方诸佛禁止不依赖方便之行。如果完全不做世俗方便的善行，那么就会与之前所说的所有教证和理证相违背。 第七，宣说大乘道的自性，共有四点： 安立大乘的自性；驳斥他人所说的诤论；遮破仅以一种方式成佛；宣说方便与智慧二者都需要。第一点是：在《梵天请问经》中说：‘以慈悲心为利他而行布施，布施的果报也不会为了自己；为了利益他人而持戒，也不是为了真实的自我。’等等。佛陀称呼梵天，说具有四种功德的菩萨们是从诸法中不退转的。这四种功德是什么呢？为了利益他人而在轮回中受生无数次，为了圆满资粮，将无数佛陀作为供养的对境，进行无量的承事和供养。’等等。如果否认善行，那么也会与这一切相违背。 第二，驳斥他人所说的诤论：如果有人说，布施和持戒等行为只能由根器迟钝的人来修持，根器敏锐的人则不需要。那么，这样说是不可行的。因为从初地到十地的菩萨们，都需要行持布施和持戒等行为，并不是完全不行持其余的波罗蜜多。
English
If the Buddhas did not encourage those heroes who abide in the signless state to accomplish the virtuous conduct of benefiting others, then in the eighth bhumi, the activity of benefiting others would be interrupted, and they would ultimately enter into nirvana. In the *Dasabhumika Sutra*, the Buddhas of the ten directions forbid not relying on the practice of skillful means. If one were to completely abandon the virtuous conduct of conventional skillful means, then it would contradict all the previously stated scriptural and logical proofs. Seventh, explaining the nature of the Mahayana path, there are four points: Establishing the nature of the Mahayana; refuting the arguments of others; refuting enlightenment through only one method; and demonstrating the necessity of both skillful means and wisdom. The first point is: In the same *Brahma-pariprccha Sutra*, it is said: 'With compassion, giving is also done for the sake of others, and the ripening of that giving is not for oneself. Morality is also maintained for the sake of others, and it is not with attachment to truth,' and so on. Addressing Brahma, the Buddhas said that Bodhisattvas endowed with four qualities are irreversible from the dharmas. What are these four qualities? Taking countless births in samsara to accumulate merit for the sake of others, making countless Buddhas the field of offering to complete the accumulation of merit, and performing immeasurable service and offerings, and so on. If virtuous conduct is not desired, then it contradicts all of these as well. Second, refuting the arguments of others: If it is said that giving and keeping morality, etc., should only be practiced by those with dull faculties, not by those with sharp faculties, then it is not permissible to say so. This is because Bodhisattvas abiding from the first bhumi up to the tenth bhumi must engage in the practices of giving and morality, etc., and it is not the case that they do not practice the remaining perfections. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པ་ལས་ཀྱང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལ་གནས་པ་ས་ བརྒྱད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་རབ་ཏུ་གཏོང་བ་དག་ཀྱང་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འདི་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་སྤྱིར་ སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་གཏོང་བ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་གཏོང་བ་དག་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་སྦྱིན་སོགས་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཁོ་ནའི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ལ། 2-98 ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང་དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པར་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་ཕ་རོལ་དུ་ ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྔགས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ལས་མགྱོགས་ པ་ནི་གཞན་མེད་དོ། །འདིས་དོན་ཅི་བསྟན་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པར་ བཤད་པས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཁོ་ནའི་མ་ཡིན་པར་ངེས་སོ་ཞེས་བསྟན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་མ་ གཏོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་འཇུག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་ནི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད་དོ། །འདིས་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་ཅེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབས་པས་གསེར་གྱི་གཡའ་རིམ་གྱིས་འདག་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དྲི་མས་རིམ་གྱིས་འདག་པར་འགྱུར་རོ། ། 2-99 ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་དུ་མ་ལས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རིམ་པས་དྲི་མ་རིམ་གྱིས་བྱང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ འཇུག་པ་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང་ས་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ས་ དང་པོར་ཆུད་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོའི་རྗེས་དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ས་གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ནས་མཐར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་ བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ས་བཅུ་གདོན་མི་ཟ་བར་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ མ་གཏོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཅིག་ཅ
Chinese
此外，证得无生法忍（mī skye ba'i chos la bzod pa，对诸法不生不灭的真理的领悟）并安住于第八地（sa brgyad pa，菩萨十地中的第八地，不动地）的菩萨，也应行布施、大布施和殊胜布施。’这是佛的教导。这意味着即使是证得第八地的菩萨，也应普遍地行布施，尤其应行极其珍贵之物的布施，即大布施，甚至应布施自己的身体和生命。因此，布施等并非仅仅是根器迟钝者的法，第八地菩萨并非根器迟钝者。 《总集经》（mdo kun las btus pa）中也说，根器敏锐者应修持六波罗蜜（pha rol du phyin drug，布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧六种到达彼岸的方法）。如经中所说：‘具足六波罗蜜等的菩萨，是以如来（de bzhin gshegs pa，佛的称号之一，意为“如实而来者”）的神通力而行走的。’赞叹说，没有比如来的神通力行走更快的了。这说明了什么呢？如来的神通力行走唯有根器敏锐者才能做到，并且他们也修持六波罗蜜。因此，可以确定布施等六波罗蜜并非仅仅是根器迟钝者的法。除了六波罗蜜和极喜地（sa rab tu dga' ba，菩萨十地中的第一地，欢喜地）等十地（sa bcu，菩萨修行的十个阶段）之外，菩萨们没有其他更快进入证得佛果（sangs rgyas thob pa，达到觉悟的境界）之路的途径。因此，所有根器无论敏锐或迟钝者，都必须修持六波罗蜜。 这是如何进入证得佛果之路的呢？通过修习六波罗蜜，就像金子上的污垢逐渐被清除一样，心的相续（sems kyi rgyud，心识的连续）中的污垢也会逐渐被清除。’许多经部（mdo sde，佛经的汇编）中都如此教导。通过六波罗蜜的次第修习，逐渐清净污垢，从而进入佛地（sangs rgyas kyi sa，佛的境界），这在《楞伽经》（'phags pa lang kar gshegs pa）和《十地经》（sa bcu pa）等经典中也有记载。经中说：‘当菩萨安住于证悟真如（de bzhin nyid，事物的真实本性）的智慧波罗蜜（sher phyin，般若波罗蜜的简称，智慧的完美）时，即已进入初地（sa dang po，菩萨十地中的第一地）。从初地开始，逐渐修习第二地等更高的地，最终进入如来的境界。’ 为了进入佛的境界，六波罗蜜和十地是必不可少的。因此，除了波罗蜜和菩萨地之外，没有其他途径可以到达佛的城市（sangs rgyas kyi grong khyer，比喻佛的境界）。
English
Furthermore, Bodhisattvas who have attained the forbearance of non-origination (mī skye ba'i chos la bzod pa, acceptance of the truth that phenomena do not arise or cease) and abide in the eighth ground (sa brgyad pa, the immovable ground, the eighth of the ten Bodhisattva grounds) should also practice giving, great giving, and supreme giving.' This is the Buddha's teaching. This means that even Bodhisattvas who have attained the eighth ground should practice giving in general, and in particular, they should practice giving extremely precious things, that is, great giving, and even giving their own body and life. Therefore, giving and so on are not merely the Dharma of those with dull faculties, and Bodhisattvas of the eighth ground are not considered to have dull faculties. The Compendium of Sutras (mdo kun las btus pa) also states that those with sharp faculties should engage in the six perfections (pha rol du phyin drug, the six perfections of giving, ethics, patience, diligence, concentration, and wisdom). As it is said in the sutra: 'Bodhisattvas who possess the six perfections and so forth travel by the miraculous power of the Tathagata (de bzhin gshegs pa, a title of the Buddha, meaning 'one who has thus gone').' It is praised that there is nothing faster than traveling by the miraculous power of the Tathagata. What does this indicate? Traveling by the miraculous power of the Tathagata is only for those with sharp faculties, and they also practice the six perfections. Therefore, it is certain that giving and the other six perfections are not merely for those with dull faculties. Apart from the six perfections and the first ground, the Joyful Ground (sa rab tu dga' ba, the first of the ten Bodhisattva grounds), and the ten grounds (sa bcu, the ten stages of Bodhisattva practice), there is no other faster path for Bodhisattvas to enter the path to attain Buddhahood (sangs rgyas thob pa, the attainment of enlightenment). Therefore, the path for all faculties, whether sharp or dull, is none other than the six perfections. How does one enter the path to attain Buddhahood through this? By training in the six perfections, just as the tarnish on gold is gradually removed, the defilements in the mind-stream (sems kyi rgyud, the continuum of consciousness) will also be gradually removed.' Many sutras teach in this way. Entering the Buddha-ground (sangs rgyas kyi sa, the state of Buddhahood) by gradually purifying defilements through the sequential practice of the six perfections is also recorded in the Lankavatara Sutra ('phags pa lang kar gshegs pa) and the Ten Grounds Sutra (sa bcu pa). The sutra states: 'When a Bodhisattva abides in the perfection of wisdom (sher phyin, short for prajnaparamita, the perfection of wisdom) that realizes suchness (de bzhin nyid, the true nature of things), they have entered the first ground (sa dang po, the first of the ten Bodhisattva grounds). From the first ground onwards, they gradually purify the second ground and so on, the higher and higher grounds, and finally enter the state of the Tathagata.' Since the six perfections and the ten grounds are indispensable for entering the state of Buddhahood, there is no other way to reach the city of the Buddha (sangs rgyas kyi grong khyer, a metaphor for the state of Buddhahood) apart from the perfections and the Bodhisattva grounds. --------------------------------------------------------------------------------