Tibetan
ེ་མདོ་སྡེ་ཀུན་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-79 སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དགོས་པ་དེ་དག་ཚངས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་དཔའ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་ ཞེས་པ་ནས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །མདོ་དེའི་དོན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཞིབ་ཏུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་སེམས་པར་བྱེད་ཀྱང་གང་ཟག་དེ་ མཚན་མར་འཛིན་པས་མ་སྨད་མ་ཉམས་ན་དེའི་སླད་དུ་གང་ཟག་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་སོ། །ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། དོན་ནི། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དུས་གང་གི་ཚེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བརྟགས་ནས་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ སོ། །ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ སོ། །ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་པ་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དོན་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། ། 2-80 རབ་ཏུ་འབྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚངས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གང་དང་གང་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཐོས་ནས་མདོ་དེ་དང་དེར་ཐོས་ པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཙམ་ཁོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་གང་དག་སེམས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་གི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དགག་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་བློས་ སེམས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་རྟོགས་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་དགོས་ པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཁུངས་སུ་བཀོད་པའི་ཚངས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་ལ་ སེམས་པ་དགག་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཡི། གང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་གནས་ཚུལ་གྱི་དོན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དགག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ལུང་དེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་འགོག་པར་འདོད་ན་ནི། རིགས་པ་དང་ལུང་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལུང་རིགས་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ། 2-81 གལ་ཏེ་ཐོས་བསམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཀྱང་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡོངས་ས
Chinese
因为所有经部中都这样宣说。 2-79 关于需要个别辨识智慧，在《梵天请问经》中也有宣说，从‘菩萨名勇猛心’向薄伽梵祈请开始，到‘...’结束。该经的意义是：如果菩萨用意识详细辨别内外一切法，但又不执著于相，不轻蔑不退失，那么就称此人为菩萨。再次，将‘也是在那部经中宣说的’ जोड़ें。意思是：如何成为具有精进的菩萨？佛说：当以个别辨识智慧彻底观察一切智心，而对任何法都不执著时。又，在那部经中说，如理地以智慧个别辨识内外诸法，就是具有通达真实义的智慧。又，从‘也是在那部经中’到‘宣说’ जोड़ें。意思是：瑜伽士们如实地以智慧辨别内外诸法，如同幻术和阳焰一般。 2-80 经中说：‘详细辨别’。因此，在《梵天请问经》中，听到‘对于不可思议之法’等词句后，有些人认为仅凭听闻和思考的智慧就能证悟真如，为了驳斥他们的增上慢，说明仅仅以听闻和思考的智慧来思考诸法，并不能如实地证悟真如，而必须依靠修习的力量才能各自证悟诸法的真如。 你所引用的《梵天请问经》的意义是，为了驳斥不如理的增益和诽谤，应该理解为是为了驳斥以错误的方式思考对境，而不是为了驳斥以智慧正确地个别辨识所应修习的境。如果不是这样，而认为该经是为了遮止个别辨识智慧，那么就与非常多的理证和教证相违背，如前所述。 2-81 如果说在听闻和思考的阶段，可以用个别辨识智慧来辨别，但在修习的时候完全...
English
Because it is declared in all the Sutra sections. 2-79 Regarding the need for discriminating wisdom, it is also declared in the Sutra Requested by Brahma, from 'The Bodhisattva named Brave Mind' requesting the Bhagavan to '...' end. The meaning of that Sutra is: If a Bodhisattva meticulously examines all internal and external dharmas with his mind, but does not grasp at characteristics, does not despise, and does not diminish, then that person is called a Bodhisattva. Again, add 'It is also said in that Sutra.' The meaning is: How does a Bodhisattva become diligent? The Buddha said: When one thoroughly examines the mind of omniscience with discriminating wisdom and does not fixate on any dharma. Also, in that Sutra, it is said that properly discriminating internal and external dharmas with wisdom is to have the intelligence to realize the true meaning. Again, from 'Also in that Sutra' to 'said' add. The meaning is: Those yogis discern internal and external dharmas with wisdom, just like illusions and mirages. 2-80 It is said, 'Discern in detail.' Therefore, in the Sutra Requested by Brahma, after hearing the words 'regarding inconceivable dharmas,' etc., some people think that they can realize reality only with the wisdom of hearing and thinking. In order to refute their arrogance, it is explained that merely thinking about dharmas with the wisdom of hearing and thinking does not realize reality as it is, but one must realize the reality of dharmas individually through the power of meditation. The meaning of the Sutra Requested by Brahma that you quoted is that, in order to refute improper superimposition and slander, it should be understood as refuting thinking about objects in the wrong way, not refuting correctly discriminating the objects to be cultivated with wisdom. If this is not the case, and it is thought that the Sutra is to prevent individual discriminating wisdom, then it will contradict many reasons and scriptures, as mentioned earlier. 2-81 If it is said that in the stage of hearing and thinking, one can use discriminating wisdom to distinguish, but in the time of practice, completely... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུ་བརྟགས་པའི་དོན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་མོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་ བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་སྒོམ་པ་ལས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་དགོས་པས་སོ། །དཔེར་ན་ཐོག་མར་རྟའི་ དཀྱུས་ས་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་རྒྱུག་པ་བཞིན་ནོ། །ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཉིད་བསྒོམ་དགོས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་ སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བློ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། ཐོས་བསམ་ གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བློ་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-82 རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འཛིན་སྟངས་མཐུན་པ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེའི་བློའི་རྒྱུན་གོམས་པར་བྱས་པ་དེ་ལས་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འདོད་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཆ་གོམས་ པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཆ་ནས་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་ཞེན་པ་རྟོག་པའི་ཆ་གང་གིས་སྤོང་ཞེ་ན། ཡུལ་གྱི་དོན་སྤྱི་ལ་ཡུལ་གྱི་ རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེན་པའི་ཆ་དེའང་། ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཆ་ཇེ་གསལ་ཇེ་གསལ་དུ་འགྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་བྱུང་ན་ དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤོང་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་ཕན་ཚུན་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་བས་ཤིང་དེ་གཉིས་ཀ་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེན་པའི་ཆ་དེ་ཡང་ཕྱིས་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་ཇེ་གསལ་ ཇེ་གསལ་དུ་འགྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྲེག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་གང་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་གྱུར་པ། །སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་བུ། ། 2-83 ཞེས་པ་ལྟར། ཡུལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་བློ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེན་པའི་ཆ་ནི་ཡུལ་ མི་གསལ་བ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་གསལ་བ་དང་འགལ་བར་གྲུབ་པས་སྤང་གཉེན་དུ་འཐད་དོ། །སྦྱོར་ལམ་མཉམ
Chinese
如果有人问：‘难道禅修不是对所考察之义进行观修，而是以什么都不作意的方式来禅修吗？’ 答：‘不是的。’因为应当以从闻思产生的智慧所考察而证悟的那个（意义），以从禅修产生的智慧来禅修。闻思所确定的（意义）不是禅修之外的（事物），因为必须禅修闻思所确定的那个（意义）。例如，首先指明马的跑道，然后就在那上面无碍地奔驰一样。因此，必须禅修闻思所确定的（意义），所以在进入禅修之初，应当以各别观察的智慧来各别考察所要禅修的意义。 如果有人问：‘如果各别观察的心是分别，那么如何从中产生无分别的智慧呢？’ 答：虽然以闻思的智慧所确定的意义进行各别观察的心，其自性是分别，但因为它是如实作意所知之境的方式，所以与无分别的智慧的执持方式相符，因此是如实且随顺的。因此，串习那个心的相续，就会从中产生无分别的智慧，所以为了获得无分别的智慧，应当依止各别观察的智慧。虽然不是串习对境的显现执著之分，而是从证悟无自性的执持方式方面进行串习。 如果有人问：‘那么以什么来遣除执著分别之分呢？’ 答：对境的总义执著为境的自相的分别执著之分，也应当以反复禅修的力量，如果生起越来越明亮的真实智慧之火，那么就以那个（智慧之火）来遣除。例如，两根木头互相摩擦而生火，从而烧毁那两根木头一样，执著之分也将在之后因禅修的力量，使境越来越明亮的智慧所焚烧。’ 如（《宝积经》）云：‘因此真实非真实，任何极度串习者，圆满禅修之时，彼明无分别智果。’ 如是，反复串习境，是生起境之相极明亮之心之因，而分别执著之分，是境不明显，故与对治明显相违，故立为所断之对治是合理的。资粮道和加行道（的修习）。
English
If someone asks: 'Is meditation not meditating on the meaning that has been investigated, but meditating in a way that does not attend to anything?' Answer: 'No.' Because whatever is realized by investigating with the wisdom arising from hearing and thinking, that (meaning) should be meditated upon with the wisdom arising from meditation. What is ascertained by hearing and thinking is not something other than meditation, because one must meditate on that which is ascertained by hearing and thinking. For example, just as one first points out the racecourse for a horse, and then runs freely on it. Therefore, one must meditate on what has been ascertained by hearing and thinking, so at the beginning of entering meditation, one should separately examine the meaning to be meditated upon with the wisdom of individual observation. If someone asks: 'If the mind of individual observation is conceptual thought, then how does non-conceptual wisdom arise from it?' Answer: Although the mind that individually observes the meaning ascertained by the wisdom of hearing and thinking is by nature conceptual, because it is the nature of attending to the state of affairs of knowable objects as they are, it is in accordance with the way of holding of non-conceptual wisdom, so it is unerring and in accordance with it. Therefore, by familiarizing oneself with the continuum of that mind, non-conceptual wisdom will arise from it, so in order to obtain non-conceptual wisdom, one should rely on the wisdom of individual observation. Although it is not familiarizing oneself with the aspect of attachment to the appearance of objects, but familiarizing oneself from the aspect of the way of holding of realizing selflessness. If someone asks: 'Then with what does one abandon the aspect of attachment and conceptual thought?' Answer: The aspect of conceptual thought that clings to the general meaning of objects as the self-characteristic of objects, also, by the power of repeated meditation, if the fire of true wisdom arises that becomes clearer and clearer, then one abandons it with that (fire of wisdom). For example, just as fire arises from two pieces of wood rubbing against each other and burns both pieces of wood, so too, the aspect of attachment will later be burned by the wisdom that makes objects clearer and clearer due to the power of meditation.' As (the Ratnakuta Sutra) says: 'Therefore, true and untrue, whatever is extremely familiarized, at the time of complete meditation, that clear non-conceptual wisdom is the result.' Thus, repeatedly familiarizing oneself with objects is the cause of the arising of a mind in which the appearance of objects is extremely clear, and the aspect of attachment and conceptual thought is that the object is not clear, so it is contradictory to the remedy of clarity, so it is reasonable to establish it as the opponent to be abandoned. The path of accumulation and the path of preparation (are practiced). --------------------------------------------------------------------------------